Tibetan
ཆེད་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ཀུན་རྫོབ་པའོ། །གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཉིད་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་དང་བྲལ་བ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་རབ་རིབ་ཅན་མ་ཡིན་པས་སྐྲ་ཤད་མཐོང་བའི་ཚུལ་དུ་རང་བཞིན་གང་གིས་གཟིགས་པ་དེ་ནི་དེ་དག་གི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ནི་མཐོང་བ་མེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ་དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་དེ་དག་གིས་གཟིགས་ཤེ་ན། བདེན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་དེ་མ་གཟིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་དག་གིས་གཟིགས་སོ་ཞེས་བརྗོད་ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་བདེན་པ་གཉིས་ལ་འཇུག་པ་ལས། ལྷའི་བུ་གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་ན་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་ན་ནི། དེ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་ སུ་མི་འགྲོ་སྟེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །འོན་ཀྱང་ལྷའི་བུ་དོན་དམ་པར་ན་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པ། བྱེ་བྲག་མེད་པ། མ་སྐྱེས་པ། མ་འགགས་པ། སྨྲ་བར་བྱ་བ་དང༌། སྨྲ་བ་དང༌། ཤེས་པར་བྱ་བ་དང༌། ཤེས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །ལྷའི་བུ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་བར་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ལྟར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བརྫུན་ཏེ་སླུ་བའི་ཆོས་སོ། །ལྷའི་བུ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་བསྟན་པར་མི་ནུས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གིས་སྟོན་པ་དང༌། ཅི་སྟོན་པ་དང༌། གང་ལ་སྟོན་པའི་ཆོས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་དོན་དམ་པར་རབ་ཏུ་མ་སྐྱེས་པའོ། །རབ་ཏུ་མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རབ་ཏུ་མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་རྣམས་བཤད་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དེའི་ཡུལ་ཅན་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དང༌། རང་གི་དངོས་པོ་དང་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་དང༌། བདེན་པ་དང་བདེན་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། རྟག་པ་དང་ཆད་པ་དང༌། རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་དང༌། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། གཙང་བ་དང་མི་གཙང་བ་དང༌། བདག་དང་བདག་མེད་པ་དང༌། སྟོང་བ་དང་མི་སྟོང་པ་དང༌། མཚན་ཉིད་དང་མཚན་གཞི་དང༌། གཅིག་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དང༌། སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་དག་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསམ་པ་ལ་འཕགས་པ་རྣམས་ཁོ
Chinese
所谓的“专”等，凡是能确定其自身体性的，都是它们的世俗谛。如果说，脱离了无明习气的诸佛世尊，以非昏暗、如见发丝之方式所见的自性，那就是它们的胜义谛。如果说，那样的自性不是不可见的吗？因此，它们是如何见的呢？虽然是真实的，但可以说它们是以不见的方式见的。如圣者在《入二谛经》中所说：“天子，如果胜义谛真实地变成身、语、意的对境的自性，那它就不算作胜义谛，而是世俗谛了。然而，天子，胜义谛是超越一切名言、无差别、不生、不灭、不可说、非说、不可知、非知的。天子，胜义谛是具足一切殊胜，超越一切智智的对境之界的，不能像说‘什么是胜义谛’那样说。一切法都是虚假的，是欺骗性的法。天子，胜义谛是无法指示的。为什么呢？因为指示者、所指示的事物、以及所指示的对象，这些法在胜义中都是不生的。未生的法是无法诠释未生的法的。”像这样广说。因此，在真如中，与它相关的有事物和无事物，自己的事物和他人的事物，真实和不真实，常和断，常和无常，乐和苦，净和不净，有我和无我，空和不空，体性和所依，一和异，生和灭等等差别是不存在的，因为它的自性是不可确定的。因此，如果这样，圣者们就能通达对真如的思
English
Whatever is identified as the self-nature of things like "specialness" is their conventional truth. If the Buddhas, the Blessed Ones, who are free from the imprints of ignorance, see the nature of things in a way that is not obscured, like seeing strands of hair, that is their ultimate truth. If such a nature is not invisible, then how do they see it? Although it is true, it can be said that they see it in a way that is not seeing. As the noble one said in the 'Entering the Two Truths Sutra': 'Son of the gods, if the ultimate truth were to truly become the nature of the objects of body, speech, and mind, then it would not be counted as the ultimate truth, but would become the conventional truth. However, son of the gods, the ultimate truth is beyond all expressions, without distinctions, unborn, unceasing, unspeakable, non-speaking, unknowable, non-knowing. Son of the gods, the ultimate truth is endowed with all perfections and transcends the realm of the objects of the omniscient wisdom. It is not like saying, "What is the ultimate truth?" All phenomena are false, they are deceptive phenomena. Son of the gods, the ultimate truth cannot be pointed out. Why? Because the one who points out, what is pointed out, and the object to whom it is pointed out, all these phenomena are unborn in the ultimate sense. Unborn phenomena cannot explain unborn phenomena.' Like this it is extensively explained. Therefore, in suchness, the distinctions between things and non-things related to it, one's own things and others' things, truth and non-truth, permanence and annihilation, permanence and impermanence, happiness and suffering, purity and impurity, self and non-self, emptiness and non-emptiness, characteristics and the basis of characteristics, oneness and otherness, arising and ceasing, and so on, do not exist, because its own nature is indeterminable. Therefore, if it is like that, then the noble ones are familiar with the thought of suchness.
Tibetan
་ན་ཚད་མ་ཡིན་གྱི་འཕགས་པ་མ་ཡིན་པ་དག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་གནོད་པ་བརྗོད་པར་འདོད་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱི་མཐོང་བ་ཡང་ཚད་མ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་ན་དེ་ལྟ་ཡིན་དང༌། གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ཚད་མ་ཡིན་ན་ནི། །འཇིག་རྟེན་དེ་ཉིད་མཐོང་བས་འཕགས་གཞན་གྱིས། །ཅི་དགོས་འཕགས་པའི་ལམ་གྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ། །བླུན་པོ་ཚད་མར་རིགས་པའང་མ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ཚད་མ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་པ་དང༌། དེ་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་མ་རིག་པ་སྤངས་པ་ཡིན་པར་ཁས་བླང་བར་བྱ་དགོས་ན། གང་གི་ཕྱིར་བླུན་པོ་ནི་ཚད་མར་རིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ལ་གང་གི་ཡུལ་ཅན་གྱི་མི་ཤེས་པ་ཡོད་པ་དེ་ནི་དེ་ལ་ཚད་མ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་མཐོང་སྟེ། དཔེར་ན་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་བརྟགས་པ་ལ་དེ་མི་ཤེས་པ་རྣམས་ལྟ་བུའོ། །མིག་ལ་སོགས་པ་དག་ཁོ་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངེས་པའི་ཕྱིར། འཕགས་པའི་ལམ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། ཐོས་བ་དང༌། བསམ་པ་དང༌། བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་བསྒྲིམ་པ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་པར་ཡང་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་དེ་ནི་དེ་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར། རྣམ་ཀུན་འཇིག་རྟེན་ཚད་མིན་དེ་ཡི་ཕྱིར། །དེ་ཉིད་སྐབས་སུ་འཇིག་རྟེན་གནོད་པ་མེད། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་འདི་ལས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་འཇིག་རྟེན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་འཇིག་རྟེན་གྱིས་གནོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་གྱིས་གནོད་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། བཤད་པ། འཇིག་རྟེན་དོན་ནི་འཇིག་རྟེན་གྲགས་ཉིད་ཀྱིས། །གལ་ཏེ་སེལ་ན་འཇིག་རྟེན་ཀྱིས་གནོད་འགྱུར། །དཔེར་ན་ཁ་ཅིག་གིས་ངའི་རྫས་ཕྲོགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང༌། ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་དེ་ལ་བརྒལ་ཞིང་བརྟགས་པ། རྫས་དེ་ཅི་ཞིག་ཡིན། དེས་བུམ་པའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། བུམ་པ་ནི་རྫས་མ་ཡིན་ཏེ། གཞལ་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྨི་ལམ་གྱི་བུམ་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་དེ་དེས་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་དོན་འཇིག་རྟེན་པའི་གྲགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སེལ་བར་བྱེད་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱིས་གནོད་པར་འགྱུར་གྱི། གང་གི་ཚེ་འཕགས་པའི་གཟིགས་པ་ལ་གནས་ཏེ། སྐྱེ་བོ་མཁས་པ་ཚད་མར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་གནོད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མཁས་པས་ཕྱོགས་འདིས་གཞན་ཡང་དཔྱད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་གྱི་གྲགས་པས་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ཁས་
Chinese
那么，不是正量，不是圣者的人们就不是了。如果想要说世界的损害，在辨析真如时，如果也承认世间的所见是正量，那就是这样。如果世界是正量，那么，世界本身所见，其他的圣者，要来做什么？圣者的道要来做什么？愚笨的人也不应理是正量。既然已经承认世界是正量，并且那本身就是见到真如，因此必须承认已经舍弃了无明。因为愚笨的人也不应理是正量。对于谁，存在着以什么为对境的无知，那么对于他来说，那不是正量，而是显现为错谬，例如对于检验宝珠等不了解的人们那样。仅仅因为眼等能够确定真如，为了通达圣者之道，如果持戒、听闻、思维、修习等的精进也变得没有果实，那也不是那样。因此，任何情况下，因为世界不是正量，所以在那个时候，世界没有损害。如前所说，从这种方式来看，在真如的场合，世界在任何情况下都不是正量，在真如的场合，世界也没有损害。那么，世界如何造成损害呢？说道：世界的意义被世界的名声所消除，如果消除，世界就会造成损害。例如，有些人说我的东西被抢走了，另一些人反驳并考察他，那东西是什么？他说是个瓶子。反驳说，瓶子不是东西，因为它是可测量的，就像梦中的瓶子一样，像这样，在对境上，用世间人的意义被世间人的名声所消除，这就会造成世界的损害。当安住在圣者的见解中，将智者作为正量的时候，就没有世界的损害。智者应该用这种方式来考察其他方面。这样，世界的名声承认从其他产生。
English
Then, those who are not valid cognition, those who are not noble ones, are not. If one wants to speak of the harm of the world, if one also admits that the world's seeing is valid cognition when analyzing suchness, then that is so. If the world is valid cognition, then, what need is there for other noble ones who see the world itself? What is the use of the noble path? It is not reasonable for fools to be valid cognition either. Since it has been admitted that the world is valid cognition, and that itself is seeing suchness, therefore it must be admitted that ignorance has been abandoned. Because it is not reasonable for fools to be valid cognition either. For whom there is ignorance with what as its object, then for him, that is not valid cognition, but appears as erroneous, like those who do not understand examining jewels and so on. Just because the eyes and so on can determine suchness, in order to understand the noble path, if the diligence of keeping vows, listening, thinking, meditating, etc., also becomes without fruit, then that is not so either. Therefore, in any case, because the world is not valid cognition, at that time, the world has no harm. As said before, from this way of looking at it, in the case of suchness, the world is not valid cognition in any case, and in the case of suchness, the world has no harm either. Then, how does the world cause harm? It is said: The meaning of the world is eliminated by the fame of the world itself, if it is eliminated, the world will cause harm. For example, some people say that my things have been robbed, and others refute and examine him, what is that thing? He says it is a pot. Refuting, he says, the pot is not a thing, because it is measurable, like a pot in a dream, like this, on the object, the meaning of the worldly person is eliminated by the fame of the worldly person, this will cause the harm of the world. When one abides in the view of the noble ones, and takes the wise as valid cognition, then there is no harm of the world. The wise should examine other aspects in this way. Thus, the fame of the world admits arising from others.