English
Just as one treats a worker, one should most certainly endure the causes that bring about suffering results. Intolerance, as has been said, is not only the cause of abandoning unpleasant ripening and bringing about unpleasant results, but also to show that it is also the cause of exhausting the accumulation of merit accumulated over a long period of time, it is said: Because for the princes, anger will destroy giving and discipline, etc., the virtues accumulated in hundreds of thousands of kalpas, therefore, there is no sin more serious than intolerance. If the great bodhisattva, because of the uncertainty of the difference of objects, even if it is determined, it arises because it depends on the habituation of afflictions, for those who have generated the mind of enlightenment, if they fabricate the faults of truth and untruth, if you generate a moment of anger, just like that, it will also destroy the accumulation of merit accumulated in hundreds of thousands of kalpas, that is, the accumulation of merit produced by the habituation of the perfections of giving and morality previously mentioned. If it is destroyed, then it goes without saying that a non-bodhisattva generates anger towards bodhisattvas. Therefore, just as the amount of water in the ocean cannot be measured by a scale, the boundary of ripening there cannot be determined. Therefore, in this way, the sin of bringing about unpleasant results and harming virtue is no more excellent than intolerance. It has also been said: Manjushri, anger is called anger because it destroys the virtues accumulated in hundreds of thousands of kalpas, therefore it is called anger. In addition, intolerance, those who cannot harm others, will only destroy themselves, while those who are capable and have no compassion will destroy themselves and others, which in itself will: make the image ugly, entangle the unholy; rob the wisdom of knowing the difference between Dharma and non-Dharma; then abandon the same kind, intolerance will quickly turn into evil destinies. If intolerance has those faults, then the merit of patience, which is the opposite of this
Tibetan
ན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། བཤད་པ། བཟོད་པས་བཤད་ཟིན་དང་འགལ་ཡོན་ཏན་རྣམས་བྱེད་དོ། །བཟོད་པས་མཛེས་ཤིང་སྐྱེ་བོ་དམ་པ་ལ། །ཕངས་དང་ལུགས་དང་ལུགས་མིན་ཤེས་པ་ལ། །མཁས་པར་གྱུར་ཞིང་དེ་ཡི་འོག་ཏུ་ནི། །ལྷ་མིའི་སྐྱེ་དང་སྡིག་པ་ཟད་པར་འགྱུར། །མི་བཟོད་པ་ལ་སྐྱོན་གང་དག་བསྟན་པ་དེ་དག་དང་འགལ་བའི་ཡོན་ཏན་དེ་དག་བཟོད་པ་ལ་རིག་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་ནི་རྒྱལ་སྲས་ཀྱིས། །ཁྲོ་དང་བཟོད་པའི་སྐྱོན་ཡོན་རིག་བྱས་ཏེ། །མི་བཟོད་སྤངས་ནས་འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོ་ཡིས། །བསྔགས་པའི་བཟོད་པ་རྟག་ཏུ་མྱུར་བསྙེན་བྱ། །ཁྲོ་བ་དང་བཟོད་པ་ནི་ཁྲོ་བ་དང་བཟོད་པའོ། །སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་ནི་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་ཏེ། ཁྲོ་བ་དང་བཟོད་པ་དག་གི་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་གཉིས་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །ཁྲོ་བའི་སྐྱོན་ནི་ཇི་སྐད་བཤད་པ་དང་བཟློག་པའི་སྒོ་ནས་བཟོད་པའི་ཡོན་ཏན་ཁོང་དུ་ཆུད་ པར་བྱས་ཏེ། མི་བཟོད་པ་སྤངས་ནས་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་བཟོད་པ་ཁོ་ན་བསྟེན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་བཟོད་པ་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཕྱིར་བསྔོས་ཀྱང༌། །གསུམ་དམིགས་ཡོད་ན་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་སུ་ཟིན་ཀྱང༌། གང་བཟོད་པ་དང༌། གང་གིས་བཟོད་པ་དང༌། སེམས་ཅན་གང་དག་ལ་བཟོད་པ་གསུམ་པོ་འདི་ལ་དམིགས་པ་ཡོད་ན། བཟོད་པ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དམིགས་པ་མེད་ན་དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ཞེས་བསྟན། །ས་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པར་དག་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ། ས་དེར་རྒྱལ་སྲས་བསམ་གཏན་མངོན་ཤེས་དང༌། །འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་ཡོངས་སུ་ཟད་པར་གྱུར། །དེས་ཀྱང་རྟག་ཏུ་འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་ནི། །འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་འཇོམས་པར་ནུས་པར་འགྱུར། །བསམ་གཏན་ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་གཏན་གྱི་སྒྲ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་དོན་ཏེ། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་ཚད་མེད་པ་རྣམས་ཀྱང་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་གསུམ་པ་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་འོད་བྱེད་པ་འདི་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ནི། འདོད་པ་རྣམས་ལས་དབེན་པ། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལས་དབེན་པ། རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཅ
Chinese
那么这是什么呢？ 解说：安忍能成办与已说之过患相违的功德。安忍能庄严，对于高尚之人，对于怜悯、如法不如法之事有所知晓之人，能成为智者，并且在其下，能获得天人的转生，罪业得以穷尽。对于不忍所显示的过患，与那些过患相违的功德，应当在安忍中认知。因此，如是，无论是凡夫还是王子，了知嗔怒和安忍的过患和功德之后，舍弃不忍，圣者们，应当时常迅速地亲近赞叹的安忍。嗔怒和安忍，就是嗔怒和安忍。过患和功德，就是过患和功德，将嗔怒和安忍的过患和功德二者，这样的词语进行分别组合。通过与如前所说的嗔怒的过患相反的方式，通达安忍的功德之后，舍弃不忍，应当在一切时分仅仅修习安忍。这是为了显示安忍的波罗蜜多的分类。即使为了圆满正等觉的菩提而回向，如果存在三种执著，那么这就是世间的。即使已经完全回向于成佛，如果对于所安忍者，以何安忍，以及对哪些众生安忍这三者存在执著，那么安忍就是世间的安忍波罗蜜多。如果没有执著，那么佛陀就说这是超越世间的波罗蜜多。如同在那一地菩萨的安忍波罗蜜多如何清净一样，在那一地王子禅定、神通以及贪欲、嗔恨都得以完全灭尽。他也能够恒常摧毁世间人的欲望贪执。所谓的禅定，禅定的声音是表示接近的意思，也包括等持和无量。如菩萨三地中所说，安住于菩萨的发光地之菩萨，远离诸欲，远离罪恶不善之法，具有由寻伺所生的喜乐。
English
What is that? Explanation: Patience accomplishes virtues that are contrary to the faults already mentioned. Patience is beautiful, and for noble beings, for those who know compassion, what is lawful and unlawful, it can make one wise, and under it, one can obtain rebirth as gods and humans, and sins will be exhausted. The faults shown for impatience, and the virtues that are contrary to those faults, should be recognized in patience. Therefore, in this way, whether ordinary people or princes, having understood the faults and virtues of anger and patience, abandoning impatience, the noble ones should always quickly approach the praised patience. Anger and patience are anger and patience. Faults and virtues are faults and virtues, combining the words 'faults and virtues' of anger and patience separately. By understanding the virtues of patience in a way that is the opposite of the faults of anger as previously mentioned, abandoning impatience, one should always practice only patience. This is to show the classification of the perfection of patience. Even if dedicated to the enlightenment of perfect complete enlightenment, if there are three fixations, then that is worldly. Even if it has been completely dedicated to becoming a Buddha, if there is fixation on these three: who is patient, with what patience, and to which sentient beings is patience directed, then that patience is called the worldly perfection of patience. If there is no fixation, then the Buddha said that this is the transcendent perfection. Just as the perfection of patience of a Bodhisattva is purified on that ground, on that ground the prince's meditation, clairvoyance, and desire and hatred are completely exhausted. He can also constantly destroy the desire and attachment of worldly people. The word 'meditation' means proximity, and it also includes samadhi and immeasurables. As it is said in the third ground of the Bodhisattva, the Bodhisattva who dwells on the illuminating ground of the Bodhisattva is separated from desires, separated from sinful and unwholesome dharmas, and has joy and bliss born of separation with conceptualization and analysis.