Tibetan
ས་སེམས་བསྐྱེད་པ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་དང་དུ་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྡིག་པ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་སེམས་ཡིད་ལ་གཅགས་པའི་མེ་ཞི་བས་བསིལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རམ། བདེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དམ་པ་དག་གིས་བསྟེན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ་དེ་ཡང་སྤོང་བ་བདུན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །ཆོས་གསུམ་པོ་མ་ཆགས་པ་དང་ཞེ་སྡང་མེད་པ་དང་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནི་དེ་དག་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པ་དང་བཅས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུར་རྣམ་པར་བཤད་དོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་རབ་ཏུ་གྱུར་པའོ། །ཡོན་ཏན་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་ཡོན་ཏན་དག་པ་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །རང་གི་ཡོན་ཏན་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉིད་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ནི་རྨི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བའི་དྲི་མ་དག་གིས་མི་གོས་པའོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ན་དེ་དེ་ལྟར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་ཡོན་ཏན་ཡོངས་སུ་དག་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་གཉིས་པ་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པ་འདི་ནི། ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་རྒྱུ་བ་དག་གྱུར་པས། །དམ་པའི་ལས་ལམ་བཅུ་ཆར་སོགས་པར་བྱེད། ཇི་སྐད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་གཉིས་པ་ལས། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་དྲི་མ་མེད་པ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སྲོག་གཅོད་པ་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། དབྱིག་པ་སྤངས། མཚོན་ཆ་སྤངས། འཁོན་དུ་འཛིན་པ་སྤངས་ནས། འཇེམ་ པ་དང་ལྡན་ཞིང་སྙིང་རྗེ་ལ་ཞུགས་པས། དེ་སྲོག་ཆགས་འབྱུང་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་དང༌། བདེ་བ་དང༌། སྙིང་བརྩེ་བ་དང༌། བྱམས་པའི་སེམས་དང་ལྡན་ཏེ། དེ་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང༌། སྲོག་ཆགས་ལ་རྣམ་པར་འཚེ་བར་མི་བྱེད་ན། སེམས་ཅན་གཞན་ལ་སེམས་ཅན་དུ་འདུ་ཤེས་ཤིང་ཆེད་དུ་བསམས་ཏེ། ལུས་ཀྱི་མཐོ་འཚམས་པ་ཆེན་པོ་བྱ་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས། མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་སྤངས་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། བདག་གི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་ཆོག་ཤེས་ཤིང་སྙིང་བརྩེ་བ་དང་ལྡན་ཏེ། གཞན་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་བག་བྱེད་པས་དེ་གཞན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་དངོས་པོ་དག་ལ་གཞན་གྱིས་བཟུང་བར་འདུ་ཤེས་ཤིང༌། རྐུ་སེམས་ཉེ་བར་གཞག་སྟེ་ཐ་ན་རྟཟ་དང་ལོ་མ་ཙམ་ཡང་མ་བྱིན་པར་མི་ལེན་ན། འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་གཞན་དག་ལྟ་ཅི་སྨོས། འདོད་པ་ལ་ལོག་པར་གཡེམ་པ་སྤངས་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། བདག་གི་ཆུང་མས་ཆོག་ཤེས་ཤིང༌། གཞན་གྱི་ཆུང་མ་ལ་འདོད་པ་མེད་པས། དེ་གཞན་གྱིས་བཟུང་བའི་བུད་མེད་གཞན་གྱི་ཆུང་མ་དང༌། རུས་དང༌། མཚན་དང༌། ཆོས་ཀྱིས་བསྲུངས་པ་རྣམས་ལ་ཆགས་སེམས་ཀྱང་མི་བསྐྱེད་ན། ཡན་ལག་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དམ། གཉིས་ཀྱི་དབང་པོ་གཉིས་སྤྲོད་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་སྤངས་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། བདེན་པར་སྨྲ་ཞིང་ཡང་དག་པར་སྨྲ་ལ། དུས་སུ་སྨྲ་སྟེ། ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་དེ་བཞིན་བྱེད་པའོ། །དེ་ཐ་ན་རྨི་ལམ་ན་ཡང་ལྟ་བ་དང་བཟོད་པ་དང་འདོད་པ་དང་རབ་ཏུ་རྟོག་པ་བསྒྱུར་ཏེ། བསླུ་བའི་བསམ་པས་བརྫུན་གྱི་ཚིག་མི་སྨྲ་ན། ཆེད་དུ་བསམས་ཏེ་སྨྲ་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས། ཕྲ་མའི་ཚིག་སྤངས་བ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དབྱེན་མི་བྱེད་ཅིང༌། རྣམ་པར་མི་འཚེ་བ་ལ་ཞུགས་པས། དེས་དེ་དག་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་ཚུ་གི་ལས་ཐོས་ནས་ཕ་གིར་སྙོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་ཐ་གི་ལས་ཐོས་ནས་ཚུ་གིར་སྙོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདུམ་པ་རྣམས་མི་འབྱེད་ཅིང༌། བྱེ་བ་རྣམས་ལ་ཡང་མི་གནོན་ཏེ། མི་འདུམ་པ་ལ་དགའ་ཞིང་མི་འདུམ་པ་ལ་མོས་པ་མ་ཡིན་པས། །བདེན་ནམ་བརྫུན་ཡང་མི་འདུམ་པར་བྱ་བའི་ཚིག་མི་སྨྲའོ། །ཚིག་རྩུབ་མོ་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཞེར་འདེབས་པ་དང༌། བརླང་པ་དང༌། གཞན་ ལ་གནོད་པ་དང༌། གཞན་གྱི་མཚང་འབྲུ་བ་དང༌། གྲོང་མིའི་ཚིག་དང༌། མ་རབས་ཀྱི་ཚིག་ངོར་བརྗོད་པ་དང༌། དོར་བརྗོད་པར་གཞོལ་བ་དང༌། བརྫུན་དང་རྣར་མི་སྙན་པ་དང༌། ཁྲོ་ཞིང་གཤེ་བ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། མི་སྙན་པ་དང༌། ཡིད་དུ་མི་འོང་བས་སྙིང་ན་བར་བྱེད་པ་དང༌། ཡིད་གདུང་བར་བྱེད་པ་དང༌། རང་གི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་དང༌། གཞན་གྱི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་མ་རུངས་པར་བྱེད་པའི་ཚིག་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་སྤངས་ཏེ། གང་འདི་མཉེན་པ་དང༌། འཇམ་པ་དང༌། ཡིད་དུ་འོང་བ་དང༌། བརྫུན་དུ་མ་ཡིན་པ་དང༌། རྣར་སྙན་པ་དང༌། སྙིང་དུ་སྡུག་པ་དང༌། གྲོང་ཁྱེར་བ་དང༌། སྐྱེ་བོ་མང་པོའི་སྙིང་དུ་སྡུག་པ་དང༌། སྐྱེ་བོ་མང་པོའི་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང༌། ཡིད་དགའ་བར་བྱེད་པ་དང༌། ཡིད་ཚིམ་པར་བྱེད་པ་དང༌། རང་གི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་དང༌། གཞན་གྱི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་དང་བར་བྱེད་པའི་ཚིག་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་དག་བརྗོད་དོ། །ཚིག་འཁྱལ་པ་སྤང་པ་ཡིན་ཏེ། ལན་ལེགས་པར་གློན་པའི་ཚིག་དང༌། དུས་སུ་སྨྲ་བ་ད
Chinese
这显示了二地菩萨等地的差别。因为不接受烦恼，因为不产生罪恶，因为心意被束缚的火焰熄灭而变得清凉，或者因为是安乐之因，所以是贤善者应当依止的，这就是戒律，它也具有七种舍弃的特征。这三种法，即不贪著、不嗔恨和正确的见解，是发起这些（戒律）的原因。因此，依于具有发起原因的戒律，而对十善业道进行了解释。戒律圆满是指戒律极为殊胜。功德清净是指功德清净，将“戒律圆满完全清净”这些词语组合在一起。因为自己的功德完全清净，所以戒律本身就特别殊胜。因为具有这种戒律，所以那位菩萨即使在梦境中也不会被违犯戒律的污垢所沾染。再次，怎样才能通过如此圆满的戒律而使功德完全清净呢？就像这样，安住于菩萨二地的菩萨，由于身语意的行为清净，因此能够成办十种善业道等。如《菩萨地》第二地中所说：“诸位佛子，安住于菩萨无垢地的菩萨，自性上就是断除杀生的，断除棍棒，断除武器，断除怀恨，具有惭愧并且进入慈悲，他对于一切有情众生都具有利益、安乐、慈爱和慈悲之心，即使仅仅是思虑，也不会对有情造成损害，更何况是对其他有情生起有情之想，并且特意去想，做出身体上的重大伤害呢？断除不予取也是如此，满足于自己的受用并且具有慈悲之心，谨慎对待他人的受用，因此他对于他人所拥有的事物，会生起他人所拥有的想法，并且不会产生偷盗之心。
English
This shows the distinctions of the second Bodhisattva ground and so on. Because one does not accept afflictions, because evil does not arise, because the fire of the mind being bound is extinguished and becomes cool, or because it is the cause of happiness, therefore it is what the virtuous should rely on, this is discipline, and it also has the characteristics of seven abandonments. These three dharmas, namely non-attachment, non-hatred, and correct view, are what cause these (disciplines) to arise. Therefore, relying on discipline with the cause of arising, the ten paths of virtuous action are explained. Perfect discipline means that discipline is extremely excellent. Pure qualities mean that qualities are pure, and the words "perfectly pure discipline" are combined together. Because one's own qualities are completely pure, discipline itself is particularly excellent. Because he possesses this discipline, that Bodhisattva is not stained by the defilements of violating discipline even in dreams. Again, how can one become completely pure in qualities through such perfect discipline? Like this, the Bodhisattva who abides on the second Bodhisattva ground, because the actions of body, speech, and mind are pure, is able to accomplish the ten virtuous paths and so on. As it is said in the second Bodhisattva ground of the Bodhisattva-bhumi: "O sons of the Victorious Ones, the Bodhisattva who abides on the stainless ground of the Bodhisattva, by nature, abandons killing. He abandons sticks, abandons weapons, abandons holding grudges, possesses shame and enters into compassion. He has benefit, happiness, love, and compassion for all sentient beings. Even by merely thinking, he does not harm sentient beings, let alone thinking of other sentient beings as sentient beings and intentionally thinking of causing great bodily harm. Abandoning taking what is not given is also like this. He is content with his own possessions and has compassion. He is cautious about the possessions of others, so he thinks of things possessed by others as possessed by others, and he does not generate a mind of stealing.
Chinese
即使连草叶和树叶都不给予就不拿取，更何况是其他的生计用具呢？舍弃邪淫也是如此，因为我满足于自己的妻子，并且对别人的妻子没有欲望。如果对于被他人占有的妇女，即别人的妻子，以及被种姓、姓名和宗教所守护的妇女，连贪恋之心都不生起，更何况是肢体上的行为，或者两根性器的交合呢？舍弃妄语也是如此，说真实语，说正确语，并且按时说，说到做到。即使在梦中，也改变看法、忍耐、欲望和分别，不以欺骗的心思说谎话，更何况是故意去说呢？舍弃离间语也是如此，不对众生进行挑拨离间，并且致力于不损害他人。因此，为了离间他们，不是从这边听到后到那边去说，也不是为了离间他们，从那边听到后到这边来说。不离间和睦的人，也不压制分裂的人，不喜欢不和睦，也不赞同不和睦。不说真实或虚假的导致不和睦的话。舍弃粗恶语也是如此，舍弃那些令人厌恶、粗鲁、伤害他人、揭露他人隐私、庸俗、下流、当面指责、倾向于抛弃、虚假、刺耳、由愤怒和辱骂产生、不悦耳、令人不快而使人伤心、使人痛苦、使自己和他人的心续不悦的各种言语。而是说那些柔和、温顺、悦耳、真实、动听、可爱的、文明的、许多人喜爱的、许多人悦意的、使人快乐、使人满足、使自己和他人的心续和谐的各种言语。舍弃绮语也是如此，说能够很好地回答问题的言语，以及按时说的话
English
Even if one does not take even a blade of grass or a leaf without giving it, what need is there to mention other means of livelihood? Abandoning sexual misconduct is also like this, because I am content with my own wife and have no desire for other people's wives. If one does not even generate attachment towards women possessed by others, that is, other people's wives, and women protected by lineage, name, and religion, what need is there to mention physical actions or the union of two sexual organs? Abandoning false speech is also like this, speaking truthfully, speaking correctly, and speaking at the right time, doing as one says. Even in dreams, one transforms views, patience, desires, and discriminations, and does not speak false words with a deceptive mind, what need is there to mention speaking intentionally? Abandoning divisive speech is also like this, not causing discord among sentient beings, and engaging in non-harm. Therefore, in order to separate them, one does not hear from here and go there to speak, nor does one hear from there and come here to speak in order to separate them. One does not separate those who are in harmony, nor does one suppress those who are divided, not delighting in disharmony, nor approving of disharmony. One does not speak words that cause disharmony, whether true or false. Abandoning harsh speech is also like this, abandoning those words that are hateful, rude, harmful to others, revealing the faults of others, vulgar, base, spoken to one's face, inclined to abandonment, false, unpleasant to the ear, arising from anger and abuse, displeasing, causing heartache by being unpleasant, causing pain, and making the mind-streams of oneself and others unpleasant. Instead, one speaks those words that are gentle, mild, pleasing, true, pleasant to the ear, lovely, civilized, loved by many, pleasing to many, making one happy, making one content, and harmonizing the mind-streams of oneself and others. Abandoning idle talk is also like this, speaking words that can answer questions well, and speaking at the right time.