Tibetan
ན་དུའང་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ། ཉེ་བར་ལེན་ཉིད་བདག་མ་ཡིན། །དེ་བྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་ཡིན། །ཉེ་བར་བླང་བ་ཇི་ལྟ་བུར། །ཉེ་བར་ལེན་པོ་ཡིན་པར་འགྱུར། །ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་ཕྱོགས་འདི་ནི། །གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་བདག་ན་དེ་ཕྱིར་དེ། །མང་པས་བདག་དེ་དག་ཀྱང་མང་པོར་འགྱུར། །བདག་ནི་རྫས་སུ་འགྱུར་ཞིང་དེར་ལྟ་བ། །རྫས་ལ་འཇུག་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མི་འགྱུར། །མྱ་ངན་འདས་ཚེ་ངེས་པར་བདག་ཆད་འགྱུར། །མྱ་ངན་འདས་སྔོན་སྐད་ཅིག་དག་ལ་ནི། །སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པོ་མེད་པས་འབྲས་མེད་ཉིད། །གཞན་གྱིས་བསགས་ལས་གཞན་གྱིས་ཟ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་ལས་རྒྱས་པར་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་བྱས་པ་ལས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་སྟེ། འདིར་ནི་སྤྲོས་པ་རྒྱས་པར་མི་བརྩམ་མོ། །དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་ཕུང་པོ་བདག་མ་ཡིན་ན། །ཕུང་པོ་ལས་ཐ་དད་པར་ཡང་མི་རུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་ ཕུང་པོ་རྣམས་ལས་གཞན་ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར། ཇི་ལྟར་བ་གླང་ལས་གཞན་པའི་རྟ་བ་གླང་གི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ། བདག་ཀྱང་ཕུང་པོ་ལས་ཐ་དད་པར་རྟོག་པ་ན། ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཕུང་པོ་དག་ནི་འདུས་བྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དང་འཇིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བདག་ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་མ་གྱུར་པས་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དང་འཇིག་པ་དང་ལྡན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་ཞིག་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་དེས་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རམ་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་གམ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལྟར། བདག་ཏུ་བརྗོད་པ་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་ལ། བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཡུལ་དེ་ཉིད་དུ་ཡང་མི་རིགས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་བདག་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་དུ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་འདི་ནི་དོན་གཞན་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བདག་ཕུང་པོ་ལས་ཐ་དད་ན་དེ་ཕུང་པོ་མ་ཡིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་འགྱུར་ཏེ། །ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་གཟུགས་སུ་རུང་བ་དང༌། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང༌། མཚན་མར་འཛིན་པ་དང༌། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང་ཡུལ་སོ་སོར་རྣམ་པར་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ན། བདག་ནི་གཟུགས་ལས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་དག་ལས་ཐ་དད་པར་འདོད་པ་ན་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པར་གྲུབ་པར་འགྱུར་ལ། མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པར་གྲུབ་པ་ནི་གཟུགས་ལས་སེམས་ལྟར་གཟུང་བར་འགྱུར་ན། འཛིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལས་ཐ་དད་པ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མུ་སྟེགས་པ་དག་གི
Chinese
也成为那样的过患。 就像那样的，近取蕴本身不是我，它是生起和坏灭的。近取蕴如何，成为近取蕴者呢？这样讲述。 此外，这个方面是，如果蕴是我，那么因为那个缘故，多的缘故，我那些也成为多的。我成为实物并且在那里观察，因为进入实物而不会颠倒。 灭尽时，必定我断灭。 灭尽之前，刹那那些，没有生灭的作者，因此是无果的自性。 他人积累的业，他人会享用。 像这样等等，从入中论中广大的分别分析后，应当领会，这里不作广大的繁琐。 这样暂且蕴不是我，从蕴中是他体的也不行。 如果，从蕴那些之外，成为没有蕴的体性。 就像牛之外的马，不会成为牛的体性一样。 同样，我从蕴中观想为他体时，会成为没有蕴的体性。 那个蕴那些因为是有为法的缘故，是具有生、住、灭的体性。 那个我没有成为蕴的体性，因此不会具有生、住、灭。 任何是那样的事物，因为不是存在的缘故，或者因为不是有为法的缘故，就像虚空中的花或者灭尽一样，不会获得称为我的，并且作为我执的对境，那个本身也不合理。 因此，我不合理是从蕴之外的他体。 在一种情况下，这是其他的意义。 如果我从蕴中是他体，那么它会成为不是蕴的体性，五蕴是可被色、受用、取相、显现地造作和对境各自不同地辨识的体性，我如同从色中辨识一样，当想从蕴那些中是他体时，会成立体性是他体的，当成立体性是他体的时，会像从色中取心一样，也不是执取。 因此，从蕴中是他体的也不存在。 如果外道那些
English
it also becomes such a fault. Similarly, the aggregates themselves are not the self, they arise and perish. How can the aggregates become the one who takes the aggregates? This is how it is explained. Furthermore, this aspect is: if the aggregates are the self, then because of that, because of the many, those selves also become many. The self becomes a substance and observes there, because of entering into substance, it will not be reversed. At the time of extinction, the self will definitely be cut off. Before extinction, those moments, there is no creator of arising and ceasing, therefore it is the nature of being fruitless. Others accumulate karma, and others will enjoy it. Like this and so on, after extensively analyzing from the Introduction to the Middle Way, one should understand, here we will not make extensive elaboration. Thus, for the time being, the aggregates are not the self, and it is also not permissible to be different from the aggregates. If, other than those aggregates, it becomes without the nature of aggregates. Just as a horse other than a cow will not become the nature of a cow. Similarly, when I imagine myself as different from the aggregates, I will become without the nature of aggregates. Those aggregates, because they are conditioned phenomena, are of the nature of arising, abiding, and ceasing. That self has not become the nature of the aggregates, therefore it will not possess arising, abiding, and ceasing. Whatever is such a thing, because it is not existent, or because it is not a conditioned phenomenon, like a flower in the sky or extinction, it will not be found to be called self, and as the object of self-grasping, that itself is also not reasonable. Therefore, it is not reasonable for the self to be different from the aggregates. In one way, this is another meaning. If the self is different from the aggregates, then it will become of the nature of not being aggregates, the five aggregates are of the nature of being able to be colored, experienced, taken as signs, manifestly fabricated, and individually distinguishing objects, I, like distinguishing from form, when thinking of being different from those aggregates, it will be established that the nature is different, and when the nature is established as different, it will be taken like taking mind from form, and it is also not grasping. Therefore, that which is different from the aggregates also does not exist. If those non-Buddhists
Tibetan
ས་བདག་ཕུང་པོ་ལས་ཐ་དད་པར་རྟོགས་ཤིང༌། དེའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་ཐ་དད་པར་སྨྲ་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེའི་ཕྱིར་ཚུལ་འདི་ནི་དེ་དག་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་མུ་སྟེགས་པ་དག་བདག་གི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པར་སྨྲ་བ་དེ་ལྟར་ནི། ཟ་པོ་རྟག་དངོས་བྱེད་པོ་མིན་པའི་བདག །ཡོན་ཏན་བྱ་མེད་མུ་སྟེགས་རྣམས་ཀྱིས་བརྟགས། །དེ་དབྱེ་ཅུང་ཟད་ཅུང་ཟད་ལ་བརྟེན་ནས། །མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ལུགས་ནི་ཐ་དད་འགྱུར། །ཞེས་དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་ལས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། མུ་སྟེགས་པ་དག་བདག་ཕུང་པོ་ལས་ཐ་དད་པ་དེའི་མཚན་ཉིད་སྨྲ་བ་བདེན་མོད་ཀྱི། དེ་དག་བདག་རང་གི་ངོ་བོས་དམིགས་ནས་ དེའི་མཚན་ཉིད་སྨྲ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། བརྟེན་ནས་བརྟགས་པའི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་རྟོགས་པར་སྐྲག་པས་བདག་མིང་ཙམ་ཞིག་ཏུ་མ་རྟོགས་ཤིང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལས་ཀྱང་ཉམས་ཏེ། ལོག་པར་རྟོག་པ་འབའ་ཞིག་གི་སྒོ་ནས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལྟར་སྣང་བ་ཙམ་གྱིས་བསླུས་བས་བདག་ཡོངས་སུ་རྟོག་པར་བྱེད་ལ། དེའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་སྨྲ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་བརྟག་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ཏུ་བདག་དང་ཉེ་བར་ལེན་པ་གཉིས་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པའི་གྲུབ་པ་ཡིན་པར་གསུངས་པ་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་དེ་དག་གི་དགག་པ་མཛད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་མེ་ལོང་བརྟེན་ནས་སུ། །རང་བཞིན་གཟུགས་བརྙན་སྣང་མོད་ཀྱི། །དེ་ནི་ཡང་དག་ཉིད་དུ་ན། །ཅུང་ཟད་ཀྱང་ནི་ཡོད་མིན་པ། །དེ་བཞིན་ཕུང་པོ་རྣམས་བརྟེན་ནས། །ངར་འཛིན་པ་ནི་དམིགས་པར་འགྱུར། །རང་གི་བཞིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། །ཡང་དག་ཏུ་ན་དེ་འགའ་འང་མེད། །ཇི་ལྟར་མེ་ལོང་མ་བརྟེན་པར། །རང་བཞིན་གཟུགས་བརྙན་མི་སྣང་ལྟར། །ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་མ་བརྟེན་པར། །ངར་འཛིན་པ་ལང་དེ་དང་འདྲ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡང་འབད་པ་མི་བརྩམ་མོ། །བརྟེན་ནས་བཏགས་པ་མ་རིག་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་ལྡན་པ་རྣམས་བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་གཞིར་གྱུར་པ་ནི། ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་གང་གི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་འདི་ཅི་ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པ་ཞིག་གམ། འོན་ཏེ་ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཞིག་ཅེས་ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དཔྱད་པ་ན་ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་དམིགས་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ལ། བདག་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། །བདག་གི་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །བདག་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་བདག་ཏུ་གདགས་པའི་རྒྱུ་ཕུང་
Chinese
了知地主与蕴 अलग है，并且不说其 लक्षण भी अलग है，不是吗？因此，这种方式不会损害他们。就像外道们说 आत्मा 的 लक्षण अलग है一样： 享受者、常恒、实有、非作者的 आत्मा，没有 गुण、没有 क्रिया，被外道们考察。依靠那些微小的差别，外道们的宗派就变得不同。如《入中论》中所说。如果这样说，那么应该说：外道们说 आत्मा 与蕴 अलग है，说其 लक्षण 是真实的，但是他们不是以 आत्मा 自己的 स्वरूप 为目标来说其 लक्षण 的。那么是什么呢？因为害怕没有如实了解依靠而考察的意义，所以没有将 आत्मा 仅仅理解为一个名字，并且也从世俗谛中退失，仅仅通过颠倒的认识，被仅仅是像推理一样的假象所欺骗，从而完全认识 आत्मा，并且也说其 लक्षण。在考察 कार्य 和 作者 等时，当说 आत्मा 和 近取 是相互依赖的成立时，那么在世俗中也是对那些的遮破。就像依靠镜子，虽然显现自性的影像，但那在真实中，一点也不存在。同样，依靠蕴，我执就会成为目标。就像自己的脸的影像一样，在真实中那什么也没有。就像不依靠镜子，自性的影像就不会显现一样。不依靠蕴，我执的生起也是如此。如是说。因此，也不用努力去显示它。依靠而安立，与无明的颠倒相联系的那些人，作为对 आत्मा 显现执着的 आधार 的，这五蕴，这个作为近取的显现，是具有蕴的 लक्षण 的事物吗？或者是不具有蕴的 लक्षण 的事物呢？想要解脱的人们是这样分别的。在以各种方式进行分别时，因为想要解脱的人们没有找到，因此对他们来说： 如果 आत्मा 自身不存在，那么 आत्मा 的存在又怎么会存在呢？因为没有找到 आत्मा，所以作为安立 आत्मा 的 कारण 的蕴
English
Understanding that the lord of the earth is distinct from the aggregates, and not saying that its characteristics are also distinct, is it not? Therefore, this method does not harm them. Just as the heretics say that the characteristics of the self are distinct: The self that is the enjoyer, permanent, real, and not the agent, without qualities or actions, is examined by the heretics. Relying on those slight differences, the tenets of the heretics become different. As it is said in the Entering the Middle Way. If it is said so, then it should be said: It is true that the heretics say that the self is distinct from the aggregates and speak of its characteristics, but they do not speak of its characteristics by aiming at the self's own nature. What is it then? Because they are afraid of not understanding the meaning of relying on and examining as it is, they do not understand the self as merely a name, and they also fall away from the conventional truth. They are deceived by mere appearances, like false inferences, through the door of mere wrong conceptions, and thus they fully conceive of the self, and they also speak of its characteristics. When it is said that the examination of actions and agents, etc., and the self and the near-taking are established in mutual dependence, then in the conventional sense also, it is the negation of those things. Just as by relying on a mirror, the image of one's own nature appears, but in reality, there is not even a little of it. Similarly, by relying on the aggregates, the grasping at self becomes the object. Like the image of one's own face, in reality there is none of it. Just as without relying on a mirror, the image of one's own nature does not appear, so too, without relying on the aggregates, the arising of grasping at self is similar. Thus it is said. Therefore, no effort is made to show it. Those who are connected with the perverted minds of ignorance, which are established by reliance, are the basis for the manifest clinging to self. These five aggregates, which appear as the near-taking of something, are they something that has the characteristics of the aggregates? Or is it something that does not have the characteristics of the aggregates? Those who desire liberation analyze it in this way. Because those who desire liberation do not find it when they analyze it in all ways, therefore, for them: If the self itself does not exist, how can the existence of the self exist? Because the self is not found, the aggregates, which are the cause for imputing the self