Tibetan
དབུ་མ་རྩ་བའི་འགྲེལ་པ་ཚིག་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ། ཟླ་བ་གྲགས་པ། དབུ་མ་རྩ་བའི་འགྲེལ་པ་ཚིག་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ། ཟླ་བ་གྲགས་པ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། མཱུ་ལ་མཱ་དྷྱཱ་མི་ཀྀ་པྲཏྟི་པྲ་སན་ན་པ་ད་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། དབུ་མ་རྩ་བའི་འགྲེལ་པ་ཚིགས་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གང་ཞིག་མཐའ་གཉིས་གནས་ལ་གནས་བསལ་ཞིང༌། །རྫོགས་སངས་རྒྱས་བློ་རྒྱ་མཚོར་སྐྱེ་བ་བརྙེས། །དམ་ཆོས་མཛོད་ཀྱི་ཟབ་མོ་ཉིད་ཇི་ལྟར། །རྗེས་སུ་རྟོགས་བཞིན་ཐུགས་རྗེས་སྟོན་པར་མཛད། །གང་གིས་ལྟ་བའི་མེ་དག་གིས། །ད་དུང་ཕས་རྒོལ་གཞུང་ལུགས་ཀྱི། །བུད་ཤིང་དང་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི། །ཡིད་ཀྱི་མུན་རྣམས་འཇོམས་པར་མཛད། །གང་གི་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་གསུང་མདའི་ཚོགས། །ལྷ་དང་བཅས་པའི་གདུལ་བྱའི་འཇིག་རྟེན་ལ། །ཁམས་གསུམ་དག་ཏུ་རྒྱལ་ཐབས་ལེགས་མཛད་པས། །སྲིད་པའི་དགྲ་སྡེ་མ་ལུས་འཇོམས་མཛད་པའི། །ཀླུ་སྒྲུབ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ནི་དེའི། །ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་འགྲེལ་པ་སླ་བ་དང༌། །སྡེབ་ལེགས་ངག་གིས་སྦྱར་ཞིང་ རྟོག་གེ་ཡི། །རླུང་གིས་མ་དཀྲུགས་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱ། །དེ་ལ་བདག་ལས་མ་ཡིན་གཞན་ལས་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་བསྟན་བཅོས་སོ། །དེའི་འབྲེལ་པ་དང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང༌། དགོས་པའི་དགོས་པ་དག་གང་ཡིན་ཞེས་འདྲི་ན། །དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་ལས་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་པོ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཐོག་མར་མཛད་ནས། མཐར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པར་གྱུར་པའི་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་གཞན་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྙིང་རྗེས་བསྟན་བཅོས་མཛད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་རེ་ཞིག་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་རང་ཉིད་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་བསྟན་བཅོས་མཐའ་དག་གི་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་དགོས་པ་དང་བཅས་པ་སྟོན་ཞིང༌། དེ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་བརྗོད་ནས་དེའི་ངོ་བོ་དང་ཐ་མི་དད་པར་བཞུགས་པའི་བླ་མ་དམ་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་ཕྱག་མཛད་ པར་བཞེད་པས། གང་གིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང༌། །འགག་པ་མེད་པ་སྐྱེ་མེད་པ། །ཆད་པ་མེད་པ་རྟག་མེད་པ། །འོང་བ་མེད་པ་འགྲོ་མེད་པ།
Chinese
《中论》根本释·明句论 月称著 《中论》根本释·明句论 月称 印度语：Mūlamādhyamikavṛttiprasannapadānāma。 藏语：《中论》根本释·明句论。 顶礼圣妙音童子！ 于二边处，除遣边执者， 圆满正觉，于智海中生， 如实随证，正法藏深奥， 以悲悯心，示导诸有情。 以何见之火， 焚毁外道之， 论典与世间， 意之诸黑暗。 何者无二智，语箭之妙集， 于诸有情界，包括天神众， 三界之中，善立胜王位， 摧灭有生之，一切怨敌者。 顶礼龙树后，略释彼论义， 词句优美，文法善连缀， 莫为分别念，狂风所动摇， 愿此论释义，清晰而明了。 彼论“非自非他”等，是为将释之论典。 若问：此论之关联、所诠及必要为何？ 如《入中论》所说，以所诠之方式，最初发起菩提心，以无二之智慧所庄严，以大悲为先导，最初作如来智慧生起之因，最终通达般若波罗蜜多之行相，如实不颠倒之论师龙树，为令他人通达，以悲心造论，此乃略说论典之关联。 论师自己将要解释的一切论典的所诠之义，连同必要一起宣说，并通过如实不颠倒地宣说，以其自身之门径，宣说伟大之自性，并安住于与之本体无有差别的殊胜上师，如来，视为撰写论典之因的顶礼。 以何因缘，有生有灭等， 不灭亦不生，不断亦不常， 不来亦不去，
English
The Commentary on the Root Verses on the Middle Way, Called 'Clear Words' By Chandrakirti The Commentary on the Root Verses on the Middle Way, Called 'Clear Words' By Chandrakirti In Sanskrit: Mūlamādhyamikavṛttiprasannapadānāma. In Tibetan: The Commentary on the Root Verses on the Middle Way, Called 'Clear Words'. Homage to the noble youthful Mañjuśrī! He who dispels the abodes in the two extremes, Has attained birth in the ocean of the wisdom of the perfect Buddha, Just as he understands the profound treasury of the sacred Dharma, He teaches with compassion, following accordingly. With the fire of which view, He still destroys the fuel Of the doctrines of opponents and The darkness of the minds of the world. Whose collection of arrows of speech of non-dual wisdom, In the world of disciples, together with the gods, Having well established the rule in the three realms, Destroys all the hosts of enemies of existence. Having paid homage to Nāgārjuna, I will make A simple commentary on his verses, Well-arranged with elegant speech and Not disturbed by the wind of speculation, extremely clear. That which begins with "Not from self, not from other," etc., is the treatise that will be explained. If one asks what is its connection, subject matter, and purpose, as it is taught in the Entering the Middle Way, the mind of enlightenment is adorned with the first two non-dual wisdoms. Great compassion goes first. The Tathāgata's wisdom becomes the cause of arising, and at the end, the teacher Nāgārjuna, who has realized the way of the perfection of wisdom without turning it upside down, composes the treatise with compassion in order to make others understand, which is for a while the connection of the treatise. The teacher himself shows the meaning of the subject matter of all the treatises that will be explained, together with the purpose, and by showing it without turning it upside down, he speaks of the nature of greatness through his own door, and the holy guru who abides inseparable from its essence, the Tathāgata, is considered to be the cause of writing the treatise. By whatever dependent arising, There is no cessation, no arising, No cutting off, no permanence, No coming, no going.
Tibetan
།ཐ་དད་དོན་མིན་དོན་གཅིག་མིན། །སྤྲོས་པ་ཉེར་ཞི་ཞི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་འགག་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཁྱད་པར་བརྒྱད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་ནི། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཞིང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་ཞིང་ཞི་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དགོས་པར་བསྟན་ལ། སྨྲ་རྣམས་ཀྱི། དམ་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ཕྱག་འཚལ་བ་བསྟན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་འདི་ནི་རེ་ཞིག་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཀྱི་སྤྱིའི་དོན་ཡིན་ནོ། །ཡན་ལག་གི་དོན་ཡང་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་པྲ་ཏི་ནི་ཕྲད་པའི་དོན་ཏོ། །ཨི་ཏི་ནི་འགྲོ་བའི་དོན་ཏོ། །ལྱབ་ཀྱི་མཐའ་ཅན་པྲ་ཏི་ཏྱའི་སྒྲ་ནི་ཕྲད་པ་སྟེ་ལྟོས་པ་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཀྱི་བྱིངས་ནི་ཉེ་བར་བསྒྱུར་བས་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེ་བར་བསྒྱུར་བའི་དབང་གིས་ན། །སྐད་བྱིངས་དོན་ནི་ཡོངས་བསྒྱུར་ཏེ། །གང་གཱའི་ཆུ་ནི་མངར་མོད་ཀྱི། །རྒྱ་མཚོ་ཆུ་ཡིས་ཇི་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །ས་མུད་གོང་ན་ཡོད་པའི་པཱ་ཏ་ནི་འབྱུང་བའི་དོན་ཅན་ཡིན་པས་ས་མུད་པཱ་ཏའི་སྒྲ་ནི་འབྱུང་བ་ལ་འཇུག་གོ །དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་འབྱུང་བ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་དོན་ཏོ། །གཞན་དག་པྲ་ཏི་ནི་ཟློས་པའི་དོན་ཏོ། །ཨི་ཏི་ནི་འགྲོ་བ་སྟེ་ཆས་པ་དང་འཇིག་པའོ། །ཨི་ཏྱ་ནི་འགྲོ་བར་རུང་བ་དག་གོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཨི་ཏྱའི་སྒྲ་དེ་ལ་ཕན་པའི་མཐའ་ཅན་དུ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་ནས། སོ་སོ་སོ་སོར་འགྲོ་ཞིང་འཇིག་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་འབྱུང་བ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་དག་གི་ལྟར་ན་དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་བསྟན་པར་བྱ་ཡིས། སུས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་མཐོང་བ་དེས་ཆོས་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལ་ནི་ཟློས་པའི་དོན་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཚིག་ བསྡུ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ལེགས་པར་འགྱུར་ན། མིག་དང་གཟུགས་ལ་བརྟེན་ནས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་འདིར་ནི་མིག་དང་གཟུགས་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་དངོས་སུ་ཞལ་གྱིས་བཞེས་ཤིང༌། མིག་གི་དབང་པོ་གཅིག་གི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཅིག་ཀྱང་སྐྱེ་བར་བཞེད་པ་ན་བརྟེན་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ལ་ཟློས་པའི་དོན་ཉིད་ཡོད་
Chinese
不是异义，也不是同义。宣说了“寂灭，寂”等等。其中，以无灭等八种差别来区分的，是论著的所说之义，涅槃是所有戏论寂灭且具有寂灭之相，这是论著的必要。诸说者之，“向彼殊胜者敬礼！”这表明了敬礼。这样，这暂时是两个偈颂的总义。支分之义也应进行区分。其中，ᱯྲ་ཏི་（藏文，梵文天城体，prati，向着）是相遇之义。ཨི་ཏི་（藏文，梵文天城体，iti，去）是去之义。以ལྱབ་结尾的པྲ་ཏི་ཏྱའི་（藏文，梵文天城体，pratītya，缘）之声是相遇，即是依待之义。词的词源是靠近转变，因为完全转变的缘故。以靠近转变的缘故。 词源之义是完全转变。 恒河之水虽甜美， 如海水一般。 如是说。ས་མུད་之上的པཱ་ཏ་（藏文，梵文天城体，pāda，足）是具有生之义，因此ས་མུད་པཱ་ཏའི་（藏文，梵文天城体，samutpāda，生起）之声是生起之义。因此，诸事物之生起依赖于因和缘，这就是缘起之义。其他，པྲ་ཏི་（藏文，梵文天城体，prati，向着）是重复之义。ཨི་ཏི་（藏文，梵文天城体，iti，去）是去，即是行进和坏灭。ཨི་ཏྱ་（藏文，梵文天城体，itya，可行）是可去者，如是，ཨི་ཏྱའི་（藏文，梵文天城体，itya，可行）之声被特别解释为具有利益的结尾。各自各自地行进且具有坏灭者们的生起是缘起，如是宣说。按照那些，比丘们，我将为你们宣说缘起。谁见缘起，谁就见法，像这样等等的境上，因为重复之义是可能的，并且词 有简略的缘故，特别解释就变得良好。如眼和色为缘，生起眼的识，像这样等等的境上，眼和色为缘，直接承认了意义的差别，并且认为由一个眼根为因的识也生起，因此“为缘”之声本身就具有重复之义。
English
It is neither different meaning nor same meaning. It is said that "cessation, peace" and so on. Among them, the eight distinctions such as the absence of cessation of dependent arising are distinguished. The subject matter of the treatise is that Nirvana is the complete pacification of all elaborations and has the characteristic of peace, which is shown as the necessity of the treatise. Of the speakers, "I prostrate to that noble one!" This shows the prostration. Thus, this is temporarily the general meaning of the two verses. The meaning of the limbs should also be distinguished. Among them, prati (藏文，梵文天城体，prati，towards) means meeting. Iti (藏文，梵文天城体，iti，go) means going. The sound of pratītya (藏文，梵文天城体，pratītya，dependent) ending with lyap is meeting, which means dependence. The etymology of the word is near transformation, because of complete transformation. Because of the near transformation, The meaning of the word root is completely transformed. The water of the Ganges is sweet, Like the water of the ocean. It is said so. Pāda (藏文，梵文天城体，pāda，foot) above samut means having the meaning of arising, so the sound of samutpāda (藏文，梵文天城体，samutpāda，arising) means arising. Therefore, the arising of things depends on cause and condition, which is the meaning of dependent arising. Others, prati (藏文，梵文天城体，prati，towards) means repetition. Iti (藏文，梵文天城体，iti，go) means going, which is going and destruction. Itya (藏文，梵文天城体，itya，feasible) is the one who can go, so the sound of itya (藏文，梵文天城体，itya，feasible) is specifically explained as having a beneficial ending. The arising of those who go and are destroyed separately is dependent arising, so it is said. According to those, monks, I will explain dependent arising to you. Whoever sees dependent arising sees the Dharma, and so on, because the meaning of repetition is possible in such places, and the word Because there is brevity, special explanation becomes good. For example, depending on the eye and form, the consciousness of the eye arises, and so on. In this place, depending on the eye and form, the difference of meaning is directly acknowledged, and it is considered that even one consciousness caused by one eye faculty arises, so the sound of "depending on" itself has the meaning of repetition.