Tibetan
་པར་འདུ་བྱེད་པ་སེམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྟེ། མདོར་བསྡུ་ན་ལས་རྣམ་པ་བདུན་པོ་འདི་དག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ངག་དང་བསྐྱོད་པ་གཉིས་དང༌། དགེ་བ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དང༌། མི་དགེ་བ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་མཚན་ཉིད་ཅན་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་དང༌། སེམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཆོས་དེ་བདུན་ལས་སུ་མངོན་པར་ཏེ་ལས་ཉིད་དུ་གསལ་ཞིང་ལས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ཁ་ཅིག་རྒོལ་བར་བྱེད་དེ། ལས་རྣམ་པ་མང་པོ་ཞིག་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཅི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་དུས་ཀྱི་བར་དུ་གནས་པ་ཞིག་གམ། འོན་ཏེ་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་འཇིག་པའི་ཕྱིར། མི་གནས་པ་ཞིག་ཡིན་གྲང༌། རེ་ཞིག །གལ་ཏེ་སྨིན་པའི་དུས་བར་དུ། །གནས་ན་ལས་དེ་རྟག་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་འགགས་ན་འགགས་གྱུར་པ། །ཇི་ལྟར་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ལས་འདི་སྐྱེས་ནས་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་དུས་ཀྱི་བར་དུ་རང་གི་ངོ་བོས་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་རྟོག་ན་ནི། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན་དེ་དུས་འདི་ཙམ་གྱི་བར་དུ་རྟག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། འཇིག་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིས་འཇིག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རྟག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། སྔར་འཇིག་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་ཕྱིས་ཀྱང་འཇིག་པ་དང་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། འཇིག་པ་དང་བྲལ་བ་ཡང་འདུས་མ་བྱས་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང༌། འདུས་མ་བྱས་རྣམས་ལ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དང༌། རྣམ་པར་སྨིན་ པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་གནས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ལས་རྣམས་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་རེ་ཞིག་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་ལས་རྣམས་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་འཇིག་པ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ནི། གལ་ཏེ་འགགས་ན་འགགས་གྱུར་པ། །ཇི་ལྟར་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པར་འགྱུར། །ལས་མེད་པར་གྱུར་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །འདི་ལ་སྡེ་པ་གཞན་དག་ཁ་ཅིག་ལན་འདེབས་པར་བྱེད་པ་ནི། །རེ་ཞིག་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་འདུ་བྱེད་རྣམས་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཉེས་བར་ནི་མི་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་འཇིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང༌། གལ་ཏེ་འགགས་ན་འགགས་གྱུར་པ། །ཇི་ལྟར་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་ཡང་ལན
Chinese
即是思，总而言之，业可归纳为这七种。即善与不善的语和身二者，善的非表色业，不善的非表色业，受用所生的福德，受用所生的非福德，以及思。这七法显现为业，即是业，被认为是业的自性。对此，有些人提出反驳：所说的多种业，是持续到成熟时，还是生起后立即坏灭，是不存在的呢？暂且，如果持续到成熟时，那么业就变成常。如果灭尽，那么灭尽的，如何产生果报呢？如果认为业从生起直到成熟时，以其自性存在，那么，因此，那样的话，在那段时间内就变成常，因为远离坏灭。如果说后来会坏灭，所以不是常，那不是这样的，因为先前远离坏灭，就像虚空等一样，后来也与坏灭无关，而且远离坏灭也会变成非造作，而且对于非造作，没有见到成熟，而且成熟
English
That is, thinking. In short, karma can be summarized into these seven types. Namely, the two of good and non-good speech and body, the non-revealing karma of good, the non-revealing karma of non-good, the merit arising from enjoyment, the non-merit arising from enjoyment, and thinking. These seven dharmas manifest as karma, that is, karma, and are considered to be the nature of karma. To this, some people object: The many kinds of karma that are said, do they last until the time of maturation, or do they perish immediately after arising, and are non-existent? For the time being, if it lasts until the time of maturation, then karma becomes permanent. If it is extinguished, then how can the extinguished produce results? If it is thought that karma exists in its own nature from the time it arises until the time of maturation, then, therefore, in that case, it becomes permanent during that period of time, because it is away from destruction. If it is said that it will perish later, so it is not permanent, that is not the case, because previously away from destruction, like space and so on, it is also unrelated to destruction later, and being away from destruction will also become uncreated, and for the uncreated, no maturation is seen, and maturation
Tibetan
་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། མྱུ་གུ་ལ་སོགས་རྒྱུན་གང་ནི། །ས་བོན་ལས་ནི་མངོན་པར་འབྱུང༌། །དེ་ལས་འབྲས་བུ་ས་བོན་ནི། །མེད་ན་དེ་ཡང་འབྱུང་མི་འགྱུར། །འདིར་ས་བོན་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། རྒྱུན་མྱུ་གུ་དང་སྡོང་བུ་དང་སྦུབས་འཆས་པ་དང༌། ལོ་མ་ལ་སོགས་པའི་མིང་ཅན་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་རང་དང་རིགས་མཐུན་པ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ནའི་རྒྱུའི་དངོས་པོར་གྱུར་ནས་འགགས་པ་ཡིན་ལ། གང་ཡང་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུན་ས་བོན་ལས་བྱུང་བ་དེ་ལས་ནི་རྒྱུ་ཆུང་དུ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་རིམ་གྱིས་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པས་འབྲས་བུའི་ཚོགས་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །ས་བོན་ནི་མེད་ན་སྟེ། ས་བོན་མི་བདོག་པར་འགྱུར་ན་ནི་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུན་དེ་ཡང་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་དེ་ཡོད་ན་ཡོད་པ་ཉིད་དང༌། དེ་མེད་ན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུན་གྱི་འབྲས་བུ་ནི་ས་བོན་གྱི་རྒྱུ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར། གང་ཕྱིར་ས་བོན་ལས་རྒྱུན་དང༌། །རྒྱུན་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་འགྱུར་ཞིག ། ས་བོན་འབྲས་བུའི་སྔོན་འགྲོ་བ། །དེ་ཕྱིར་ཆད་མི་རྟག་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་ས་བོན་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུན་གྱི་རྐྱེན་དུ་མ་གྱུར་པར་མེ་ལྕེ་དང་མེ་མདག་ལ་སོགས་པ་འགལ་བའི་རྐྱེན་ཉེ་བས་འགགས་པར་གྱུར་ན་ནི། །དེའི་ཚེ་དེའི་འབྲས་བུའི་རྒྱུ་ནི་འབྱུང་བར་མ་མཐོང་བས་ཆད་པར་ལྟར་ པར་འགྱུར་ལ། ཡང་གལ་ཏེ་ས་བོན་མི་འགག་ཅིང་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུན་འབྱུང་བར་འགྱུར་ན་ནི། དེའི་ཚེ་ས་བོན་མི་འགག་པར་ཁས་བླངས་པས་རྟག་པར་ལྟ་བར་འགྱུར་ན། འདི་ནི་དེ་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ས་བོན་ཆད་པ་དང་རྟག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ས་བོན་ལ་ཚུལ་འདི་སྨྲས་པ་དེ་བཞིན་དུ། སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ནི་གང་ཡིན་པ། །སེམས་ལས་མངོན་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར། །དེ་ལས་འབྲས་བུ་སེམས་ལྟ་ཞིག །མེད་ན་དེ་ཡང་འབྱུང་མི་འགྱུར། །སེམས་སེམས་པ་དགེ་བའི་ཁྱད་པར་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དེ་ལས་ནི་དེའི་རྒྱུ་ཅན་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་གང་ཡིན་པ་འབྱུང་ལ། སེམས་པ་དགེ་བས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་དེ་ལས་ནི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཉེ་བ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་ན་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་འོང་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །སེམས་ལྟ་ཞིག་མེད་ན་སྟེ། སེམས་མི་བདོག་ན་རྒྱུན་དེ་ཡང་འབྱུང
Chinese
应当宣说，凡是苗芽等的相续，是从种子显现产生。从那（种子）产生果实，如果种子不存在，那么苗芽等也不会产生。在此，即使种子被认为是刹那性的，但相续，即苗芽、树干、中空的茎、叶子等名称的事物，将要产生的果实的差别，是产生与自己同类的事物的能力，仅仅是具有这种能力的因的实物，然后才停止的。任何苗芽等的相续从种子产生，即使比那（种子）的因小，但由于逐渐具备所有的助缘，所以会产生广大的果实集合。如果种子不存在，也就是没有种子，那么苗芽等的相续也不会产生。因此，像这样，它（种子）存在则存在，它（种子）不存在则不存在，所以苗芽等的相续的果实，被显示为是种子所生的。因此，像这样，因为从种子产生相续，从相续产生果实，种子是果实的前导，因此不是断灭也不是常恒。如果种子没有成为苗芽等相续的因，而是由于火焰和火星等违背的近取因的缘故而停止，那么，那时，由于没有见到它的果实的因产生，所以会看起来像是断灭。又如果种子没有停止，并且苗芽等的相续将会产生，那么，那时，由于承认种子没有停止，所以会看起来像是常恒。但情况并非如此。因此，种子不会堕入断灭和常恒的边见。正如对种子说了这个道理一样，心的相续是什么，是从心显现产生。从那（心）产生果实，如果心不存在，那么它（心的相续）也不会产生。心，即与善的差别相应的心，从那产生作为它的因的心之相续。从被善所熏染的心之相续，由于没有缺少近取的助缘，所以会产生悦意的果实。如果心不存在，也就是没有心，那么相续也...
English
It should be declared that whatever the continuum of sprouts, etc., manifestly arises from the seed. From that (seed) arises the fruit, and if the seed does not exist, then the sprout, etc., will not arise either. Here, even if the seed is considered to be momentary, the continuum, i.e., the things named sprout, trunk, hollow stem, leaves, etc., the difference of the fruit to be produced, is the ability to produce things of its own kind, and it is only the substance of the cause that possesses this ability, and then it ceases. Whatever continuum of sprouts, etc., arises from the seed, even if it is smaller than that (seed)'s cause, because it gradually possesses all the auxiliary causes, a vast collection of fruits will arise. If the seed does not exist, that is, if there is no seed, then the continuum of sprouts, etc., will not arise either. Therefore, in this way, if it (the seed) exists, it exists, and if it (the seed) does not exist, it does not exist, so the fruit of the continuum of sprouts, etc., is shown to be born from the seed. Therefore, in this way, because the continuum arises from the seed, and the fruit arises from the continuum, and the seed is the precursor of the fruit, therefore it is neither annihilation nor permanence. If the seed does not become the cause of the continuum of sprouts, etc., but ceases due to the proximity of conflicting causes such as flames and sparks, then, at that time, since the cause of its fruit is not seen to arise, it will appear to be annihilation. And if the seed does not cease and the continuum of sprouts, etc., will arise, then, at that time, since it is admitted that the seed does not cease, it will appear to be permanent. But this is not the case. Therefore, the seed does not fall into the extremes of annihilation and permanence. Just as this reasoning has been spoken about the seed, whatever the continuum of mind is, it manifestly arises from mind. From that (mind) arises the fruit, and if the mind does not exist, then it (the continuum of mind) will not arise either. Mind, that is, the mind that corresponds to the distinction of virtue, from that arises the continuum of mind that is its cause. From the continuum of mind that is perfumed by virtue, because there is no lack of proximate auxiliary causes, a pleasing fruit will arise. If the mind does not exist, that is, if there is no mind, then the continuum also...
Tibetan
་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན། གང་ཕྱིར་སེམས་ལས་རྒྱུན་དང་ནི། །རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་འགྱུར་ཞིང༌། །ལས་ནི་འབྲས་བུའི་སྔོན་འགྲོ་བ། །དེའི་ཕྱིར་ཆད་མིན་རྟག་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་སེམས་དགེ་བ་དེ་དགྲ་བཅོམ་པའི་སེམས་ཐ་མ་ལྟར། སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པའི་རིམ་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་རྒྱུའི་དངོས་པོར་མ་གྱུར་པ་འགགས་ན་ནི། དེའི་ཕྱིར་ལས་དེ་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་ལ། ཅི་སྟེ་ཡང་མ་འོངས་པའི་རྒྱུན་གྱི་རྒྱུའི་དངོས་པོར་གྱུར་ནས་རང་གི་ངོ་བོ་ལས་མི་ཉམས་པར་གྱུར་ན་ནི། དེའི་ཚེ་ལས་རྟག་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། དེ་ནི་དེ་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ལས་སྐད་ཅིག་མར་ཁས་བླངས་སུ་ཟིན་ཀྱང་ཆད་པ་དང་རྟག་པར་ལྟ་བར་ཐལ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་ལས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་རྣམ་པར་བཤད་པ་འདིར་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ཡང་བཤད་པ་ཡིན་ལ། དཀར་པོ་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུ་པོའོ། །དེ་དག་ཀྱང༌། ཆོས་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འདི་གཞན་དུ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམ་ལྔའོ། དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུ་པོ་དེ་དག་ནི་ཆོས་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཡིན་ཏེ་འགྲུབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདི་དག་གང་གིས་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཉིད་དུ་འཇོག་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་ ཞེས་བྱ་བ་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ལས་ཐ་དད་པ་འདི་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་ནི་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ཁོ་ན་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཉིད་ལེགས་པར་སྡོམ་པ་དང༌། །གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་བྱམས་སེམས་གང༌། །དེ་ཆོས་ཞེས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་འདི་དག་ཡོངས་སུ་མཐར་གཏུགས་པའི་ངོ་བོ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྒྲའི་བརྗོད་བྱ་ཡིན་ལ། བྱེད་བཞིན་པའི་ངོ་བོ་ནི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་གྱི་སྒྲའི་བརྗོད་བྱར་འགྱུར་རོ། །དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་འདི་དག་ནི་བཤད་ཟིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དེ་འགྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་རྒྱུ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་གོ །ཡང་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་སྐབས་ཐལ་ཟིན་པ་དེར་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ལུས་ཀྱི་གསུམ་དང༌། ངག་གི་བཞི་ནི། ངག་དང་བསྐྱོད་དང་མི་སྤོང་པའི། །རྣམ་རིག་བྱེད་མིན་ཞེས་བྱ་གང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བཤད་པ་ཡིན་ལ། ཡིད་ཀྱི་གསུམ་པོ་བརྣབ་སེམས་མེད་པ་དང༌། གནོད་སེམས་མེད་པ་དང༌། ཡང་ད
Chinese
不會改變的。因此，如果這樣，因為從心產生相續，從因產生果，業是果的前導，因此不是斷滅也不是常恆。如果善心像阿羅漢的最後心識一樣，心識的相續，從因到果一個接一個傳遞的次第，如果沒有成為不間斷產生的因的事物而滅盡，那麼，業就會變成斷滅。如果又變成了未來相續的因的事物，而沒有從自己的本性中減損，那時業就變成常恆了，但那樣也不是。因此，即使承認業是剎那性的，也不會有墮入斷滅和常恆的過失。因此，如前所述的業的種種分類的解釋中，也解釋了十善業道，也就是白業的十種途徑。那些也是修法的方便，因為法的果實是其他所希求的五種功德。十善業道是修法的方便，也就是成為成就之因，這是總結語。這些以什麼方式安立為修法之方便的法
English
It will not change. Therefore, if that is the case, because continuity arises from the mind, and fruit arises from the cause, and karma is the precursor to the fruit, therefore it is neither annihilation nor permanence. If the virtuous mind, like the final mind of an Arhat, the continuity of the mind, the order of passing from cause to effect one after another, if it ceases without becoming the object of the cause that will arise uninterruptedly, then the karma will become annihilated. If it also becomes the object of the cause of the future continuity, and does not diminish from its own nature, then at that time the karma will become permanent, but that is not the case either. Therefore, even if it is admitted that karma is momentary, there will be no fault of falling into annihilation and permanence. Therefore, in this explanation of the various classifications of karma as stated above, the ten paths of virtuous actions are also explained, which are the ten paths of white karma. Those are also the means of practicing Dharma, because the fruit of Dharma is the five qualities desired by others. The ten paths of virtuous actions are the means of practicing Dharma, that is, they become the cause of accomplishment, which is the concluding remark. These dharmas that will be established as the means of practice by what