Tibetan
ད་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འདི་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང༌། སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་རྟོག་པ་ན། སོ་སོ་བ་སྟེ་རེ་རེ་བ་ཞིག་གམ། འདུས་པ་སྟེ་ལྷན་ཅིག་པ་ཞིག་མཚན་ཉིད་དུ་རྟོག་པ་ཞིག་ན། གཉི་ག་ལྟར་ཡང་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བཤད་པ། སྐྱེ་ལ་སོགས་གསུམ་སོ་སོ་ཡིས། །འདུས་བྱས་མཚན་ཉིད་བྱ་བར་ནི། །ནུས་མིན་གཅིག་ལ་དུས་གཅིག་ཏུ། །འདུས་པ་ཡང་ནི་ཇི་ལྟར་རུང༌། །དེ་ལ་སོ་སོ་བ་དག་གིས་ནི་མཚན་ཉིད་བྱ་བར་མི་རིགས་ཏེ། གལ་ཏེ་སྐྱེ་བའི་དུས་ན་གནས་པ་དང་འཇིག་པ་མེད་ན། །དེའི་ཚེ་ནམ་མཁའ་ལྟར་གནས་པ་དང་འཇིག་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་སྐྱེ་བ་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་འཐད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །ཅི་སྟེ་གནས་པའི་དུས་ན་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དག་མེད་ན་ནི་དེའི་ཚེ་དེ་དག་དང་བྲལ་བ་ལ་གནས་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་ན། སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དང་བྲལ་བའི་དངོས་པོ་ནི་ཡོད་པ་ཡིན་པས། ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ལྟར་མེད་པ་འདི་ལ་གནས་པ་ཡོད་པར་མི་རིགས་སོ། །གཞན་ཡང་གནས་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཕྱིས་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང་ཡང་ལྡན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་དང་འགལ་བའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་སྔར་རྟག་པར་གྱུར་པ་ལས་ཕྱིས་མི་རྟག་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། །དངོས་པོ་གཅིག་ རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་དང་ལྡན་པར་ནི་མི་རིགས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་གནས་པ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཇིག་པའི་དུས་ན་གནས་པ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་གནས་པ་དང་བྲལ་བ་འདི་ལ་འཇིག་པ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་རེ་ཞིག་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་པོ་སོ་སོ་བ་དག་གིས་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བྱ་བ་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ནུས་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་མཐུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ད་ནི་འདུས་པ་དག་ཀྱང་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བཤད་པ། གཅིག་ལ་དུས་གཅིག་ཏུ། འདུས་པ་ཡང་ནི་ཇི་ལྟར་རུང༌། །དངོས་པོ་གཅིག་པ་དུས་གཅིག་ཏུ་འདོད་ཆགས་དང་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་བཞིན་ནམ་སྣང་བ་དང་མུན་པ་ལྟར་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་མི་རིགས་སོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྐད་ཅིག་གང་ཁོ་ན་ལ་དངོས་པོ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་སྐད་ཅིག་དེ་ཁོ་ན་ལ་གནས་པ་དང་འཇིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སེམས་དང་བཅས་པ་སུ་ཞིག་གིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་འདུས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བྱ་བ་ལ་མཐུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི
Chinese
是的。这是因为他认为这不是有为法的体性。另外，如果认为生等是有为法的体性，那么无论是各自的，即一个个的，还是聚集的，即一起的，来认为是体性，无论哪种方式都不行。如是说：生等三者各自，不能作为有为法的体性，一个事物在一个时间，聚集又怎么可以呢？其中，各自的不能作为体性，如果生的时候，没有住和灭，那么，像虚空一样，与住和灭分离的生，不应理作为有为法的体性。如果住的时候，没有生和灭，那么，与它们分离而有住，与生和灭分离的事物是存在的，所以，对于像虚空之花一样不存在的这个，有住是不应理的。另外，具有住，后来也不会具有无常，因为具有与它相违的法。如果认为先前是常，后来变成无常，一个事物具有常和无常是不应理的。因此，与生和灭分离的没有住。同样，灭的时候，没有住和生，这样的话，没有生且与住分离的这个，也没有灭，就像虚空之花一样。这样，暂时生等三者各自不能作为体性的作用。不能，意思是说没有能力。现在说聚集的也不行。一个事物在一个时间，聚集又怎么可以呢？他认为，一个事物在一个时间，就像贪欲和离贪，或者像光明和黑暗一样，因为互相违背是不应理的。在唯一的刹那，事物生起的刹那，就在那个刹那住和灭，谁会有心识而能了知呢？因此，对于生等聚集的，也没有作为有为法的体性的作用的能力。此
English
Yes. This is because he thought that this is not the nature of conditioned phenomena. Furthermore, if one considers arising, etc., to be the nature of conditioned phenomena, then whether one considers each individually, or all together, to be the nature, neither way is acceptable. As it is said: Arising, etc., three individually, cannot be the nature of conditioned phenomena, how can one thing at one time, be together? Among them, the individual ones cannot be the nature, because if at the time of arising, there is no abiding and ceasing, then, like space, arising separated from abiding and ceasing, is not reasonable as the nature of conditioned phenomena. If at the time of abiding, there is no arising and ceasing, then, separated from them, there is abiding, and since the thing separated from arising and ceasing exists, it is not reasonable for this non-existent thing like a sky-flower to have abiding. Furthermore, having abiding, it will not later have impermanence, because it has a dharma that contradicts it. If one thinks that it was previously permanent and later becomes impermanent, it is not reasonable for one thing to have permanence and impermanence. Therefore, there is no abiding separated from arising and ceasing. Similarly, at the time of ceasing, if there is no abiding and arising, then, without arising and separated from abiding, there is also no ceasing, just like a sky-flower. Thus, for the time being, each of the three, arising, etc., cannot be the function of nature. Cannot, means that there is no power. Now it is said that the assembled ones are also not acceptable. How can one thing at one time, be together? He thought that one thing at one time, like desire and non-desire, or like light and darkness, is unreasonable because they contradict each other. In the only moment, the moment when a thing arises, in that very moment there is abiding and ceasing, who with mind will be able to understand? Therefore, for the assembled arising, etc., there is also no power to function as the nature of conditioned phenomena. This
Tibetan
ར། གལ་ཏེ་སྐྱེ་བ་འདུས་བྱས་ན། །ཞེས་གང་བརྗོད་པ་དེ་ལ། གལ་ཏེ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་མཚན་ཉིད་གསུམ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཞིང་ཐལ་བར་འགྱུར་ན། དེ་ལས་ཉེས་པ་ཅིར་འགྱུར་ལ། དེ་སྟེ་འདུས་མ་བྱས་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཉེས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། སྐྱེ་དང་གནས་དང་འཇིག་རྣམས་ལ། །འདུས་བྱས་མཚན་ཉིད་གཞན་ཞིག་ནི། །གལ་ཏེ་ཡོད་ན་ཐུག་མེད་འགྱུར། །མེད་ན་དེ་དག་འདུས་བྱས་མིན། །གལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཉི་ག་ལ་ཡང་ཉེས་པ་བརྗོད་ཟིན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ལ་ཟློས་བུ་བརྗོད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན། ཉེས་པ་བརྗོད་པ་བདེན་མོད་ཀྱི། དེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་གསུངས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། འགྲེལ་པ་མཁན་གྱིས་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་སྔར་དམ་བཅས་པ་ཁོ་ན་སྐྱོན་གཞན་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་གྱིས་སླར་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དང༌། འཇིག་པ་རྣམས་ལ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གཞན་འདོད་ན་ནི། དེའི་ཚེ་དེ་དག་ལ་ཡང་གཞན་ཡིན་པས་མཐའ་ ཐུག་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཐུག་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་གྱུར་ན་ཡང༌། གང་ལ་དུས་ཕྱི་མར་གཞན་དུ་འགྱུར་བ། སྔ་མ་ཅི་ཞིག་ཡོད་པར་འགྱུར། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་གཞག་པ་མེད་པས་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་མི་སྲིད་པ་ཉིད་དོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་སྔར་ནི་མི་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་སྐྱེ་བ་ཁོ་ན་ལ་སུན་འབྱིན་པ་བརྗོད་ལ། ད་ལྟ་ནི་ཐུན་མོང་དུ་ཡིན་ནོ། །མེད་ན་དེ་དག་འདུས་བྱས་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་དོན་གོ་བར་ཟད་དོ། །འདིར་མང་པོས་བཀུར་བ་དག །སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ཡོད་ལ། ཐུག་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། མཚན་ཉིད་དང་མཐུན་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ཕན་ཚུན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་འདིར། འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་དགེ་བ་འམ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཞིག་སྐྱེ་བ་ན། བདག་ཉིད་དང་བཅོ་ལྔ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་དེ་ཉིད་དང༌། དེའི་སྐྱེ་བ་དང༌། ལྡན་པ་དང༌། གནས་པ་དང༌། རྒ་བ་དང༌། མི་རྟག་པ་ཉིད་དང༌། གལ་ཏེ་ཆོས་དེ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཞིག་ཡིན་ན་ནི། དེའི་ལོག་པའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང༌། འོན་ཏེ་དགེ་བ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི། དེའི་ཡང་དག་པའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང༌། གལ་ཏེ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་དང༌། དེ་སྟེ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི། དེའི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ། དེ་ལྟར
Chinese
若，如果生是积聚的，那么所说的那里，如果生等等具有三种自性并且成为过失，那么从中会有什么过失呢？如果它不是积聚的，那么又有什么过失呢？应当说，对于生、住、灭，积聚的自性另有，如果存在则成为无尽，如果不存在则它们不是积聚的。如果对于两个方面都已说完过失，那么重复说又有什么用呢？说出过失是真实的，但那不是导师所说的。那么是什么呢？是注释者说的。另一方面，导师是为了通过说出其他过失来阐明先前所立的誓言，所以再次说，如果对于生、住、灭等等，认为生等等是积聚的其他自性，那么，那时对于它们来说，因为也是其他的缘故，会成为无有边际的过失。即使成为无有边际的过失，对于什么在后来的时间里会变成其他的，先前又会有什么呢？因此，因为没有分别，所以生等等是不可能存在的，他是这样想的。或者，先前是不主要的，所以只说了对生的驳斥，现在是共同的。如果不存在，则它们不是积聚的。这只是理解了意义而已。在此，许多受尊敬的人认为，生等等具有生等等，也不会成为无尽的过失，因为与自性相符的自性会互相成立。因为在此，当积聚的善或烦恼的法产生时，自身和十五个会产生，即法本身，以及它的生、具、住、老、无常性，如果法是烦恼性的，那么，它的颠倒解脱，或者如果是善性的，那么，它的如理解脱，如果一定是出离性的，那么，它的一定出离性，如果它不是出离性的，那么，它的非出离性，像这样。
English
If, if birth is compounded, then in what is said there, if birth and so on have three characteristics and become a fault, then what fault would there be from that? If it is not compounded, then what fault is there? It should be said that for birth, duration, and cessation, there is another characteristic of the compounded. If it exists, it becomes endless; if it does not exist, then they are not compounded. If faults have already been stated for both sides, then what is the use of repeating them? It is true that faults are stated, but that was not said by the teacher. Then what is it? It is said by the commentator. In one way, the teacher said it again in order to clarify the previously made vow by stating other faults. If for birth, duration, and cessation, one considers birth and so on to be other characteristics of the compounded, then at that time, for them too, because they are other, it will become the fault of being endless. Even if it becomes the fault of being endless, what would there be prior to what will become other at a later time? Therefore, because there is no distinction, birth and so on are impossible, he thought. Or, previously it was not the main point, so only the refutation of birth was stated, but now it is common. If they do not exist, then they are not compounded. This is just understanding the meaning. Here, many respected people think that birth and so on have birth and so on, and it will not become the fault of being endless, because characteristics that are in accordance with the characteristic establish each other. Because here, when a compounded dharma, virtuous or afflicted, arises, the self and fifteen will arise, namely the dharma itself, and its birth, possession, duration, aging, impermanence, and if the dharma is afflicted, then its reversed liberation, or if it is virtuous, then its correct liberation, if it is definitely renunciative, then its definite renunciation, if it is not renunciative, then its non-renunciation, like this.
Tibetan
་ན་འདི་དག་ནི་འཁོར་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་གཞན་སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བ་ནས། ངེས་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་བར་འདི་དག་ནི་འཁོར་གྱི་འཁོར་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་རྩ་བའི་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེས་ནི་བདག་ཉིད་མ་གཏོགས་པ་ཆོས་གཞན་བཅུ་བཞི་སྐྱེད་པར་བྱེད་ལ། སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བའི་མིང་ཅན་མཐུན་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་སྐྱེས་པས་ནི་རྩ་བའི་སྐྱེ་བ་ཁོ་ན་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ། ངེས་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཚེས་བཅུ་བཞི་ངེས་པར་འབྱུང་བར་མི་བྱེད་དེ། དེ་དག་གིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་མི་བྱེད་དེ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ངེས་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ན་ངེས་པར་འབྱུང་བར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ བར་དུ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐུག་པ་མེད་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར། སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བས་རྩ་བ་ཡི། །སྐྱེ་བ་འབའ་ཞིག་སྐྱེད་པར་བྱེད། །རྩ་བའི་སྐྱེ་བས་སྐྱེ་བ་ཡི། །སྐྱེ་བའང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན། །ཞེས་སྨྲས་སོ། །སྐྱེ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། གཅིག་ནི་རྩ་བའི་སྐྱེ་བའོ། །གཞན་ནི་སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བ་ནི་སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གང་སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་སྐྱེ་བ་དེས་ནི་རྩ་བའི་སྐྱེ་བ་འབའ་ཞིག་གི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནས་སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱའི་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་རྩ་བའི་སྐྱེ་བས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཕན་ཚུན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་མཚན་ཉིད་གསུམ་པོ་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། ཐུག་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲ་བའོ། །འདི་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་སྐྱེ་བའི་སྐྱེས། །རྩ་བའི་སྐྱེ་བ་སྐྱེད་བྱེད་ན། །ཁྱོད་ཀྱི་རྩ་བས་མ་བསྐྱེད་དེས། དེ་ནི་ཇི་ལྟར་སྐྱེད་པར་བྱེད། །གལ་ཏེ་སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བས་རྩ་བའི་སྐྱེ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ཡིན་ན། དེ་ནི་རྩ་བའི་སྐྱེ་བས་མ་བསྐྱེད་པར་གྱུར་བའི་སྐྱེ་པའི་སྐྱེ་བ་དེས་ཇི་ལྟར་རྩ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན། ཅི་སྟེ་རྩ་བའི་སྐྱེས་པས་བསྐྱེད་པའི་སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བ་ཁོ་ནས་རྩ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། འདི་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ། གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིས། །བསྐྱེད་
Chinese
这些是轮。然后从其他的生之生，到非决定的非决定性之间的这些是轮之轮。那些根本的生是什么，它能产生除了自性之外的其他十四法。名为生之生，成为相符的特征的生者，只产生根本的生。同样，非决定性本身不使十四日成为决定，它们不能获得涅槃，这是它的意思。非决定的非决定性不使那非决定本身成为决定，直到这之间。因此，为了避免这样生等等的无尽，生之生只产生根本的生。根本的生也产生生之生。这样说。生有两种，一种是根本的生，另一种是名为生之生，因为生之生就是生之生。其中，名为生之生的生，只产生根本的生，然后名为生之生的生，是被根本的生所产生的。因此，为了这样互相成就，生等等具有三种特征，也不会变成无尽的过失，这样说。对此要说，如果你的生之生，产生根本的生，没有被你的根本所产生的它，如何产生？如果生之生产生根本的生，这是你的观点，那么没有被根本的生所产生的生之生，如何产生根本？如果认为只有被根本的生所产生的生之生才产生根本，这也是不存在的，这样说。如果你的根本所产生
English
These are the wheels. Then, from the birth of another birth, to the non-determination of non-determination, these are the wheels of the wheel. Whichever of those is the root birth, it generates fourteen other dharmas besides itself. The one named 'birth of birth,' having become a concordant characteristic, generates only the root birth. Likewise, non-determination itself does not make the fourteenth day a determination; they do not attain nirvana, that is the meaning. The non-determination of non-determination does not make that non-determination itself a determination, up to that point. Therefore, in order to avoid the endlessness of such births and so on, the birth of birth generates only the root birth. The root birth also generates the birth of birth. Thus it is said. Birth is of two kinds: one is the root birth, and the other is called the birth of birth, because the birth of birth is the birth of birth. Among them, the birth called 'birth of birth' generates only the root birth, and then the birth called 'birth of birth' is generated by the root birth. Therefore, in order to thus mutually accomplish, birth and so on have three characteristics, and it will not become the fault of endlessness, thus it is said. To this it should be said: If your birth of birth generates the root birth, how does that which was not generated by your root generate? If the birth of birth generates the root birth, that is your view, then how does the birth of birth, which was not generated by the root birth, generate the root? If you think that only the birth of birth generated by the root birth generates the root, this also does not exist, thus it is said. If your root generated