Tibetan
ཅིག་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། །ཐ་དད་ཉིད་དུ་ཡང་འདོད་དམ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ནི། གྲུབ་པ་ཕན་ཚུན་རྟེན་པར་གནས་པ་ཡིན་དང༌། དེ་གང་གྲུབ་པས་གང་ཞིག་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར། ཐ་དད་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་པས། །ལྷན་ཅིག་དངོས་པོ་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །ཐ་དད་དངོས་པོ་གང་ཡོད་ན། །ལྷན་ཅིག་དངོས་པོར་འདོད་པར་བྱེད། །ཐ་དད་པའི་དངོས་པོ་གང་ཞིག་ཡོད་ན། ལྷན་ཅིག་པའི་དངོས་པོ་གྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ལྷན་ཅིག་པའི་དངོས་པོ་ལ་མི་ལྟོས་པ་ཐ་དད་པའི་དངོས་པོ་དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་མི་སྲིད་པར་དགོངས་ནས་བཤད་པ། ཐ་དད་དངོས་པོ་གང་ཡོད་ན། །ལྷན་ཅིག་དངོས་པོར་འདོད་པར་བྱེད། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རྣམ་པར་དཔྱད་པས་གཞིགས་པས་འདོད་ཆགས་དང་ཆགས་པ་གཉིས་མ་གྲུབ་པ་མཇུག་བསྡུ་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་འདོད་ཆགས་ཆགས་པ་དག །ལྷན་ཅིག་ལྷན་ཅིག་མིན་མི་འགྲུབ། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཇི་ལྟར་འདོད་ཆགས་དང་ཆགས་པ་དག་སྔ་ཕྱིར་མ་གྲུབ་ལ། ལྷན་ཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པ་དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྒྲེ་བའི་ཕྱིར་བཤད་པ། །འདོད་ཆགས་བཞིན་དུ་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །ལྷན་ཅིག་ལྷན་ཅིག་མིན་མི་འགྲུབ། །ཞེ་སྡང་དང་སྡང་བ་དང༌། གཏི་མུག་དང་རྨོངས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་འདོད་ཆགས་དང་ཆགས་པ་ལྟར་མ་གྲུབ་པར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། གང་འདོད་ཆགས་པ་དང༌། གང་ལ་འདོད་ཆགས་པ་དང༌། གང་གིས་འདོད་ཆགས་པ་དང༌། གང་ཞེ་སྡང་བ་དང༌། གང་ལ་ཞེ་སྡང་བ་དང༌། གང་གིས་ཞེ་སྡང་བ་དང༌། གང་གཏི་མུག་པ་དང༌། གང་ལ་གཏི་མུག་པ་དང༌། གང་གིས་གཏི་མུག་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་དེ་དེས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ཞིང་ཆོས་དེ་མི་དམིགས་སོ། །དེས་ཆོས་དེ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ཞིང་མ་དམིགས་པས། འདོད་ཆགས་མེད་པ་ཞེ་སྡང་མེད་པ། གཏི་མུག་མེད་པ་སེམས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ། མཉམ་པར་གཞག་པ་ ཞེས་བྱའོ། །བརྒལ་བ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །བདེ་བར་སོན་པ་ཞེས་བྱའོ། །མི་འཇིགས་པ་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཟག་པ་ཟད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དབང་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ། སེམས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། ཤེས་རབ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། ཅང་ཤེས་པ། གླང་པོ་ཆེན་པོ། བྱ་བ་བྱས་པ། བྱེད་པ་བྱས་པ། ཁུར་བོར་བ། བདག་གི་དོན་རྗེས་སུ་ཐོབ་པ། སྲིད་པར་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་ཡོངས་སུ་ཟད་པ། ཡང་དག་པའི་ཤེས་པས་སེམས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། སེམས་ཀྱི་དབང་ཐམ
Chinese
一个是为了极好地成就。还是也认为是他异的呢？如果那样的话，那么，已成就的就成了互相依赖而存在，那什么成就了什么呢？因为，由于没有成就他异的实物，所以，连带的实物不会成就。如果有什么他异的实物，就认为是连带的实物。如果有什么他异的实物，连带的实物成就，不依赖于连带实物的那个他异的实物，本来就是不存在的。因此，考虑到不可能而说：如果有什么他异的实物，就认为是连带的实物。因此，像那样如所说的以各种方式观察，为了总结爱欲和贪著二者没有成就，像那样爱欲贪著等，连带不连带都不能成就。这样说了。如爱欲和贪著等，不是先后成就，也不是连带成就，同样一切事物也是如此，为了类比而说：如爱欲一样一切法，连带不连带都不能成就。嗔恨和恨，愚痴和迷惑等，也应如爱欲和贪著一样没有成就而类比。正因为如此，薄伽梵说：谁贪著，于何贪著，以何贪著，谁嗔恨，于何嗔恨，以何嗔恨，谁愚痴，于何愚痴，以何而变得愚痴的法，他不能如实地随见，并且那个法不可得。由于他没有如实地随见并且不可得那个法，所以称为无爱欲，无嗔恨，无愚痴，心不颠倒，等持。超越称为到达彼岸。安乐到达称为已达安乐。获得无畏称为从获得无畏直到烦恼灭尽。无有烦恼，变得有能力，心极度解脱，智慧极度解脱，有知者，大象，已作当做，已作所作，已舍弃重担，已获得自己的利益，存在的一切连接完全耗尽，以正确的智慧心极度解脱，心的自在一切。
English
One is for the sake of accomplishing extremely well. Or do you also consider it to be different? If that is the case, then, what has been accomplished becomes mutually dependent, and what accomplishes what? Because, since different entities have not been accomplished, simultaneous entities will not be accomplished. If there is any different entity, it is considered a simultaneous entity. If there is any different entity, the simultaneous entity is accomplished, and that different entity that does not depend on the simultaneous entity is inherently non-existent. Therefore, considering the impossibility, it is said: If there is any different entity, it is considered a simultaneous entity. Therefore, in this way, as stated, by examining in various ways, in order to conclude that both desire and attachment have not been accomplished, in this way, desire, attachment, etc., neither together nor separately can be accomplished. Thus it is said. Just as desire and attachment, etc., are not accomplished sequentially, nor are they accomplished simultaneously, similarly, all things are also like that, and for the sake of analogy, it is said: Like desire, all dharmas, neither together nor separately can be accomplished. Anger and hatred, ignorance and delusion, etc., should also be analogized as being unaccomplished like desire and attachment. Precisely for this reason, the Bhagavan said: Whoever is desirous, in what is desirous, by what is desirous, whoever is hateful, in what is hateful, by what is hateful, whoever is ignorant, in what is ignorant, by what becomes ignorant, that dharma, he does not truly see accordingly, and that dharma is not perceived. Because he has not truly seen accordingly and has not perceived that dharma, it is called without desire, without hatred, without ignorance, the mind is not inverted, equipoise. Transcending is called reaching the other shore. Reaching bliss is called having reached bliss. Obtaining fearlessness is called from obtaining fearlessness until the exhaustion of defilements. Without afflictions, having become capable, the mind is extremely liberated, wisdom is extremely liberated, the knower, the great elephant, the deed has been done, the doing has been done, the burden has been cast off, one's own benefit has been obtained, all connections to existence are completely exhausted, with correct wisdom the mind is extremely liberated, the mind's freedom is complete.
Tibetan
ས་ཅད་ཀྱི་དམ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དགེ་སྦྱོང་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ། གང་དག་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་རྒྱགས་དང་གཏི་མུག་གི །ངོ་བོ་ཀུན་རྟོག་གིས་བསྐྱེད་ལོག་པར་ཞུགས་ཤེས་ནས། །རྣམ་པར་རྟོག་པར་མི་བྱེད་ཆགས་བྲལ་མི་འགྱུར་བའི། །སྒོམ་པ་དེ་དག་གནས་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པའི་ཞལ་སྔ་ནས་སྦྱར་བའི་ཚིག་གསལ་བ་ལས། །འདོད་ཆགས་དང་ཆགས་པ་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རབ་ཏུ་ཕྱེད་པ་དྲུག་པའི་འགྲེལ་པའོ།། །།འདིར་སྨྲས་པ། ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་འདུས་བྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་དག་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་དེ། དེ་དག་གི་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་དགེ་སློང་དག་གསུམ་པོ་འདི་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དག་སྟེ། འདུས་བྱས་སྐྱེ་བར་ཡང་མངོན། འཇིག་པར་ཡང་མངོན་ཏེ། གནས་པ་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་བར་ཡང་མངོན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །མེད་པ་ལ་ནི་རི་བོང་གི་རྭ་ལྟར་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་མཚན་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ལས་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལྟར་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡོད་ན་ནི། ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་འདུས་བྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་དག་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་སྐྱེ་བ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ན། འདུས་བྱས་ཞིག་གམ་འདུ་ མ་བྱས་ཞིག་དེའི་མཚན་ཉིད་དུ་འདོད་གྲང་ན། དེ་ལ། གལ་ཏེ་སྐྱེ་བ་འདུས་བྱས་ན། །དེ་ལ་མཚན་ཉིད་གསུམ་ལྡན་འགྱུར། །མཚན་ཉིད་གསུམ་གྱི་ཚོགས་ནི་མཚན་ཉིད་གསུམ་མོ། །གལ་ཏེ་སྐྱེ་བ་འདུས་བྱས་སུ་རྟོག་ན་ནི། དེས་ན་སྐྱེ་བ་ལ་ཡང་མཚན་ཉིད་གསུམ་ཡོད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དང་འཇིག་པའི་ཚོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་འདི་ནི་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ལ་མི་འཁྲུལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བར་མཚན་གཞི་ཉིད་དུ་འགྱུར་གྱི། འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་སྐྱེ་བ་ལ་མཚན་ཉིད་གསུམ་མི་འདོད་ན་ནི། དེའི་ཚེ་མཚན་ཉིད་གསུམ་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དེ་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པ་ཉམས་པར་འགྱུར་ཏེ། ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ནི། ཅི་སྟེ་སྐྱེ་བ་འདུས་མ་བྱས། །ཇི་ལྟར་འདུས་བྱས་མཚན་ཉི
Chinese
广泛地宣说了，直到“称为一切处之圣者波罗蜜多的苦行者”。 同样地， 那些贪欲、嗔恨、傲慢和愚痴的， 本性由分别念所生，知晓已错误进入后， 不作分别念，离贪不改变的， 那些禅修者，安住处即是一切事物。 如是说。 论师月称的口述《明句论》中，名为“观察贪欲和染著”的第六品释。 此处说，蕴、界、处是有为的自性，是存在的。因为它们的有为之相，生等是存在的。 世尊也说：诸比丘，此三是有为的相，有为生也是显现的，灭也是显现的，从住而变异也是显现的。 对于不存在的事物，如兔角般，生等相是不存在的。 因此，从近示有为之相来说，蕴、界、处等是存在的。 应当说，如果按照你的观点，生等相存在的话，那么蕴、界、处等有为的自性存在的话，就不是存在了。 在此，如果认为生是有为的相，那么是有为还是无为是它的相呢？ 对此，如果生是有为， 那么它将具有三种相。 三相的集合就是三种相。 如果认为生是有为， 那么生也应具有三种相，因为生、住、灭的集合的自性对于一切有为是不错乱的缘故。 因此，如同色等一样，生将成为所立，而不是有为的相。 如果不认为生具有三种相， 那么，由于远离三种相，它作为有为之相就会丧失，如同虚空一般。所说的是： 如果生不是有为， 如何能成为有为之
English
It is extensively explained up to "called the ascetic who has gone beyond the perfection of all places." Similarly, Those who, with desire, hatred, pride, and ignorance, Whose nature is born from conceptual thought, knowing that they have entered wrongly, Not engaging in conceptual thought, free from attachment, unchanging, Those meditators, their dwelling place is all things. Thus it is said. From the Clear Words by the master Chandrakirti, the commentary on the sixth chapter called "Examining Desire and Attachment." Here it is said: The aggregates, elements, and sense bases, being of the nature of conditioned things, are indeed existent. Because the characteristics of conditioned things, such as arising, exist. The Blessed One also said: Monks, these three are the characteristics of conditioned things. The arising of conditioned things is also evident, their ceasing is also evident, and their changing from abiding is also evident. For non-existent things, like a rabbit's horn, characteristics such as arising do not exist. Therefore, from closely showing the characteristics of conditioned things, the aggregates, elements, and sense bases are indeed existent. It should be said: If, according to your system, characteristics such as arising exist, then if the aggregates, elements, and sense bases, being of the nature of conditioned things, exist, then they are not existent. Here, if arising is considered a characteristic of conditioned things, then is it conditioned or unconditioned that is considered its characteristic? To that: If arising is conditioned, Then it will have three characteristics. The collection of three characteristics is three characteristics. If arising is conceived as conditioned, Then arising will also necessarily have three characteristics, because the nature of the collection of arising, abiding, and ceasing is unerring for all conditioned things. Therefore, like form and so on, arising will become the basis of the predicate, but it will not become the characteristic of conditioned things. If you do not accept that arising has three characteristics, Then, because it is devoid of three characteristics, its being a characteristic of conditioned things will be impaired, like space. What is said is: If arising is unconditioned, How can it be a characteristic of conditioned things?