Tibetan
ད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དམ་བཅའ་བ་གསུམ་པོ་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་པར་གཟུང་བ་ན། གཞན་ལས་སྐྱེའོ་ཞེས་མི་འདོད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། མེད་པར་དགག་པ་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ཡང་འགོག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཐད་པ་གང་གིས་བདག་ལས་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ནི། དེ་ལས་ དེ་ནི་འབྱུང་ན་ཡོན་ཏན་འགའ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །སྐྱེས་པར་གྱུར་པ་སླར་ཡང་སྐྱེ་བར་རིགས་པ་འང་མ་ཡིན་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་ངེས་པར་བྱའོ། །སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱིས་ཀྱང༌། དངོས་པོ་རྣམས་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། དེ་དག་གི་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཤིན་ཏུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་བདག་གི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་རྣམས་ལ་ནི་ཡང་སྐྱེ་བ་ལ་དགོས་པ་མེད་དོ། །ཅི་སྟེ་ཡོད་ཀྱང་སྐྱེ་ན་ནམ་ཡང་མི་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ལ་ཁ་ཅིག་གིས་དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་མ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཞན་གྱིས་སྨྲས་པའི་ཉེས་པ་མ་བསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཚིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐབས་ཀྱི་དོན་ལས་བཟློག་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང༌། དེའི་ཆོས་བཟློག་པའི་དོན་མངོན་པས་དངོས་པོ་རྣམས་གཞན་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དང༌། སྐྱེ་བ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་དང༌། སྐྱེ་བ་ཐུག་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་གྲུབ་པའི་མཐའ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྐྱོན་སྨྲ་སྟེ། སྐྱོན་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་པར་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་མཐོང་ངོ༌། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེ་ལ་རེ་ཞིག་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་མ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དང་ཞེས་གང་སྨྲ་བ་དེ་ནི་མི་རིགས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་བདག་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོད་པ་རྒྱུ་ཉིད་དང་དེ་ཉིད་སྐྱེའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ཡིན་ལ། ཡོད་པ་ནི་ཡང་སྐྱེ་བ་ལ་དགོས་པ་མ་མཐོང་ཞིང༌། ཐུག་པ་མེད་པར་ཡང་མཐོང་ལ། ཁྱོད་ཀྱིས་སྐྱེས་པ་སླར་ཡང་སྐྱེ་བར་མི་འདོད་ཅིང༌། ཐུག་པ་མེད་པར་ཡང་མི་འདོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཁྱེད་ཅག་གི་རྩོད་པ་ནི་འཐད་པ་དང་བྲལ་བ་དང༌། རང་གིས་ཁས་བླངས་པ་དང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཕ་རོལ་པོ་བདག་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་ལ་འདྲི་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ལས་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་བཀོད་པ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་བ
Chinese
应当像这样配合：不是这样的。同样，对于三个誓言也应当这样配合。如果一定要坚持说“本来就不是从自性产生的”，那么难道不会变成不承认是从他性产生的吗？不是的，因为想要表达对不存在的否定，而且也会遮止从他性产生。以什么道理不会变成从自性产生呢？因为从那产生，则没有任何功德。已经产生过的东西，再次产生也是不合理的。应当通过《入中论》等途径来确定。导师佛护也说：事物不是从自性产生的，因为它们的产生会变得没有意义，而且会变得非常过分。对于那些事物本身就存在于自性中的东西来说，再次产生是没有必要的。如果已经存在还要产生，那么就永远不会停止产生。有些人对此提出异议，认为这不合理，因为没有陈述理由和例子，也没有消除他人所说的过失。因为是过分的言辞，所以应当通过从当前意义中逆转来进行论证，并且由于其性质逆转的意义显现，事物会变成从他性产生，产生会变成具有果实，并且产生会变成有终结，因此会与已成立的宗义相违背。我们认为所有这些过失都是不合理的。为什么呢？因为说“暂时没有陈述理由和例子”是不合理的。为什么呢？因为“从自性”的意思是已经存在的事物是因，并且它本身会产生。然而，已经存在的事物，我们没有看到再次产生的必要，也没有看到没有终结。你既不希望已经产生的事物再次产生，也不希望没有终结。因此，你们的争论是不合理的，并且与自己所承诺的相违背。这是对那些主张从自性产生的人提出的质疑，从哪里可以得出理由和例子会变成具有果实
English
It should be applied in this way: it is not so. Similarly, the three vows should also be applied in this way. If it is necessary to hold that "it is not born from itself," then wouldn't it become that one does not accept that it is born from another? No, because one wants to express the negation of non-existence, and it will also prevent arising from another. By what reason will it not become arising from itself? Because if it arises from that, there is no merit whatsoever. It is also not reasonable for what has already arisen to arise again. It should be determined through the gateway of entering the Middle Way and so on. The teacher Buddhapālita also said: Things do not arise from themselves, because their arising would become meaningless, and it would become extremely excessive. For those things that exist in their own nature, there is no need for arising again. If it exists and arises, then it will never stop arising. Some people object to this, saying that it is not reasonable, because no reason or example has been stated, and the faults spoken by others have not been eliminated. Because it is an excessive statement, it should be proven by reversing from the meaning of the occasion, and because the meaning of reversing its nature is manifested, things will become arising from another, arising will become with fruit, and arising will become finite, therefore it will contradict the established tenets. We see that all these faults are unreasonable. How so? Because it is unreasonable to say that "for the time being, no reason or example has been stated." Why? Because the meaning of "from oneself" is that what already exists is the cause, and it itself arises. However, for what already exists, we do not see the need for arising again, nor do we see that there is no end. You do not want what has already arisen to arise again, nor do you want there to be no end. Therefore, your argument is unreasonable and contradicts what you have promised. This is a question posed to those who claim that arising is from oneself, from where can the reason and example become fruitful?
Tibetan
་འདི་དག་ཙམ་ཞིག་གིས་བརྩད་པ་ན་ཅི་ཕ་རོལ་པོ་ཁས་ལེན་པར་མི་བྱེད་དམ། འོན་ཏེ་ཕ་རོལ་པོ་རང་གི་ཁས་བླངས་པ་དང་འགལ་བས་བརྩད་ པས་ཀྱང་མི་ལྡོག་ན་ནི། དེའི་ཚེ་ངོ་ཚ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ། །ཁོ་བོ་ཅག་ནི་སྨྱོན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་རྩོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་ནི་གནས་མ་ཡིན་པར་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཚང་བར་བྱེད་པ་ན། བདག་ཉིད་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་དགའ་བ་ཉིད་མངོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དབུ་མ་པ་ཡིན་ན་ནི་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་རིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱོགས་གཞན་ཁས་བླངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་འཕགས་པའི་ལྷས། །ཡོད་དང་མེད་དང་ཡོད་མེད་ཅེས། །ཕྱོགས་ནི་གང་ལ་འང་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ལ་ཡུན་ནི་རིང་པོ་ནའང༌། །ཀླན་ཀ་བརྗོད་པར་ནུས་མ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་དོ། །རྩོད་པ་བཟློག་པ་ལས་ཀྱང༌། །གལ་ཏེ་ངས་དམ་བཅས་འགའ་ཡོད། །དེས་ན་ང་ལ་སྐྱོན་དེ་ཡོད། །ང་ལ་དམ་བཅའ་མེད་པས་ན། །ང་ལ་སྐྱོན་མེད་ཁོ་ན་ཡིན། །གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི། །དོན་གྱིས་འགའ་ཞིག་དམིགས་ན་ནི། །སྒྲུབ་པ་འང་བཟློག་པར་བྱ་ན་དེ། །མེད་ཕྱིར་ང་ལ་ཀླན་ཀ་མེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་ལྟར་དབུ་མ་པས་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མི་བརྗོད་པ་ཉིད་ཡིན་པར་དེའི་ཚེ། གང་ལ་གྲངས་ཅན་པ་དག་གིས། །དམ་བཅའ་བའི་དོན་འདི་གང་ཡིན། །ཅི་བདག་ལས་ཞེས་བྱ་བ་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ལས་སམ། འོན་ཏེ་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་ལས་ཡིན་གྲང༌། དེ་ལས་ཅིར་འགྱུར། གལ་ཏེ་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ལས་ཡིན་ན་ནི་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ལ། རྒྱུའི་བདག་ཉིད་ལས་ཡིན་ན་ནི་འགལ་བའི་དོན་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བར་གང་ལ་གྲངས་ཅན་པ་དག་གིས་ཕྱིར་ཟློག་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་ལ། ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་དག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་དེ་ཞེས་བྱ་བའི་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་དམ་བཅའ་བ་ལྟ་ག་ལ་ཡོད། ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ནི་གང་ཞིག་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དམ། འགལ་བའི་དོན་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཞིང༌། །གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དང༌། འགལ་བའི་དོན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་སྤང་བར་ བྱ་བའི་ཕྱིར་འབད་པ་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་ག་ལ་ཡོད། དེའི་ཕྱིར་གཞན་གྱིས་སྨྲས་པའི་ཉེས་པར་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས
Chinese
仅仅用这些来辩论，难道对方不会承认吗？然而，如果对方因为与自己所承认的相矛盾而不退让，那么，对于无耻之徒，即使用理由和比喻也无法使其退让。我们又不是和疯子辩论。因此，导师即使在不适当的情况下也能圆满地进行推理，这表明他本人喜欢推理。如果是中观派，那么对自己的相续进行推理也是不合理的，因为没有承认其他的宗派。如圣天所说：有与无，以及亦有亦无，任何宗派都不存在，对此，即使经过漫长的时间，也无法提出责难。在辩论的驳斥中也说：如果我有什么誓言，那么我就会有那个过失。因为我没有誓言，所以我才没有过失。如果通过现量等方式确定了什么，那么也应该驳斥所立的宗，因为没有，所以我没有责难。当如此中观派不表达自己相续的推理时，那么，数论派的人会问：这个誓言的意义是什么？是从作为果的自性中产生，还是从作为因的自性中产生呢？这会变成什么样呢？如果是从作为果的自性中产生，那就是已成立之上的成立；如果是从作为因的自性中产生，那就是相违背的意义，因为所有具有生者都只是从作为因的自性中产生。对于这个问题，数论派的人会如何反驳呢？哪里会有像“内在的生处等不会产生”这样的自己相续的誓言呢？我们哪里会有已成立之上的成立，或者变成相违背的意义呢？哪里会有为了避免已成立之上的成立和相违背的意义而努力的理由呢？因此，因为不会陷入他人所说的过失，所以导师佛护（Buddhapālita）。
English
If one argues with just these, wouldn't the opponent concede? However, if the opponent doesn't retreat even when argued against due to contradicting their own admissions, then for the shameless, even reason and example won't make them retreat. We are not arguing with madmen. Therefore, the teacher fully engages in inference even in inappropriate situations, which shows that he himself enjoys inference. If one is a Madhyamika, then it is not reasonable to infer about one's own continuum, because no other tenet is admitted. As Aryadeva said: 'Neither existence, nor non-existence, nor both, exists in any tenet; therefore, even after a long time, no fault can be stated.' Also, in the refutation of debate, it is said: 'If I have any pledge, then I have that fault. Since I have no pledge, I am without fault. If something is determined by direct perception, etc., then the establishment should also be refuted; since it is not, I have no fault.' When the Madhyamika does not express inference about his own continuum, then, what is the meaning of the pledge that the Samkhyas ask: 'Is it from the nature of the effect, or from the nature of the cause?' What will become of that? If it is from the nature of the effect, then it is establishing what is already established; if it is from the nature of the cause, then it becomes a contradictory meaning, because all that has birth only arises from existing in the nature of the cause. How would the Samkhyas refute this? Where is there a pledge of one's own continuum like 'internal sources of birth, etc., do not arise'? Where do we have establishing what is already established, or becoming a contradictory meaning? Where is there a reason to strive to avoid establishing what is already established and a contradictory meaning? Therefore, because one does not fall into the faults spoken by others, the teacher Buddhapālita.
Tibetan
་ཀྱིས་དེའི་ལན་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་དབུ་མ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྟར་ན་ཕྱོགས་དང་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་དག་མ་གྲུབ་པས་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མ་བརྗོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་པའི་དམ་བཅའ་བའི་དོན་སྒྲུབ་པ་དང༌། གཉི་ག་ལ་གྲུབ་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གཞན་གྱི་དམ་བཅའ་བསལ་བར་མ་གྱུར་མོད། གཞན་གྱི་དམ་བཅའ་བ་ལ་རང་གི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་འགལ་བ་བརྗོད་པར་ནི་བྱ་དགོས་པས། རང་ཉིད་ལ་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པ་དང་གཏན་ཚིགས་དཔེའི་སྐྱོན་དང་བྲལ་བ་དག་ཡོད་པར་བྱ་དགོས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་མ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེའི་ཉེས་པ་མ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་དེ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་དོན་གང་ཞིག་གང་གིས་དམ་བཅས་པ་དེས་ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པ་བཞིན་དུ་གཞན་དག་ལ་ངེས་པ་བསྐྱེད་པར་འདོད་པས། དོན་འདིའི་འཐད་པ་གང་གི་སྒོ་ནས་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་འཐད་པ་དེ་ཉིད་གཞན་ལ་བསྙད་པར་བྱ་དགོས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་གིས་ཁས་བླངས་པའི་དམ་བཅས་པའི་དོན་གྱི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་ཕ་རོལ་པོ་ཁོ་ནས་ཉེ་བར་དགོད་པར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་རེ་ཞིག་ལུགས་མ་ཡིན་ནོ། འདི་ནི་གཞན་ལ་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །གཏན་ཚིགས་དང༌། དཔེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རང་གི་དམ་བཅའ་བའི་དོན་གྱི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་ཁས་འཆེས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་འབའ་ཞིག་ཉེ་བར་བཀོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་འཐད་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱོགས་ཁས་བླངས་པས་འདི་ནི་བདག་ཉིད་ཁོ་ན་ལ་སླུ་བར་བྱེད་པས་གཞན་ལ་ངེས་པ་བསྐྱེད་པར་མི་ནུས་སོ། །ཞེས་བྱ་བར་གང་རང་གི་དམ་བཅའ་བའི་དོན་གྱི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་ནུས་པ་མེད་པ་འདི་ཉིད་འདིའི་སུན་འབྱིན་པ་ཆེས་གསལ་པོ་ཡིན་ཏེ། འདིར་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་པ་བརྗོད་པ་ལ་དགོས་པ་གོ་ཅི་ཞིག་ཡོད། ཅི་སྟེ་ཡང་རང་གི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་འགལ་བ་གདོན་མི་ཟ་བར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། །དེ་ཡང་སློབ་དཔོན་ སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱིས་བརྗོད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་དེས་ནི་འདི་སྐད་དུ་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་རྣམས་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། དེ་དག་གི་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་དག་ལ་ནི་ཡང་སྐྱེ་བ་ལ་དགོས
Chinese
不应该用那个来回答。如果按照中观派的观点，由于宗、因、喻都不成立，因此不陈述自己相续的现量，从而不能成立遮止自生的宗义，虽然以对双方都成立的现量不能遣除他方的宗义，但是对于他方的宗义，必须陈述与自己的现量相违，因此自己必须具备宗等和无因喻过失。因此，如果认为因为没有陈述那个，以及没有遣除那个过失，所以会变成那个过失，那么，应当说，那不是那样的。为什么呢？因为，凡是以什么立宗的，他就想如同自己确定那样使其他众生也确定，因此必须将以什么方式领会的道理向他人陈述。因此，自己承诺的立宗义的成立方式，仅仅由对方来安立是不合理的。这不是对其他人的理由。由于没有理由和比喻，自己立宗义的成立方式仅仅是安立随顺承诺，因此由于承诺了不合理的宗，这仅仅是欺骗自己，不能使他人确定。因此，对于自己立宗义的成立方式没有能力，这本身就是对此最明显的破斥，在这里说以现量损害有什么必要呢？如果说必须无疑地陈述与自己的现量相违，那么，这也是论师
English
It is not appropriate to answer with that. If, according to the Madhyamikas, since the পক্ষ (pakṣa, subject), হেতু (hetu, reason), and দৃষ্টান্ত (dṛṣṭānta, example) are not established, one does not state the inference of one's own continuum, thereby not establishing the meaning of the proposition to refute self-origination, although one cannot eliminate the proposition of others with an inference that is established for both parties. However, for the proposition of others, it is necessary to state the contradiction with one's own inference. Therefore, one must have পক্ষ (pakṣa, subject) etc. and be free from the faults of reason and example. Therefore, if one thinks that because that is not stated and because that fault is not eliminated, it will become that fault, then it should be said that it is not like that. Why? Because, whatever meaning is proposed by someone, he wants to make others certain as he himself is certain. Therefore, it is necessary to state to others the reason by which the meaning is understood. Therefore, it is not reasonable for the establishment of the meaning of the proposition that one has accepted to be established only by the other party. This is not a reason for others. Since there is no reason and example, the establishment of the meaning of one's own proposition is merely the establishment of following the promise. Therefore, by promising an unreasonable पक्ष (pakṣa, subject), this is merely deceiving oneself and cannot make others certain. Therefore, the fact that one has no ability to establish the meaning of one's own proposition is the clearest refutation of this. What is the need to state harm by inference here? If one says that one must undoubtedly state the contradiction with one's own inference, then that is also the teacher