Tibetan
་ཉིད། །ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། ལྟ་བས་ལྟ་བར་བྱེད་ཅེས་བྱར། །དེ་ནི་ཇི་ལྟར་ རིགས་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཉིད་དང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ཁ་ཅིག་སྐྱེ་བཞིན་པར་འགྱུར་བ་ཆོས་ཙམ་པོ་འདི་ནི་བྱ་བ་མེད་པར་སྐྱེ་བས་འགག་ཀྱང་ཡུལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་ལྟ་སྟེ། བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ལྟ་བ་མི་ལྟའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །འདི་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པའི་བྱ་བ་མེད་ན་ནི། དེའི་ཚེ་ཆོས་ཙམ་པོ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། བྱ་བ་དང་བྲལ་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་བྱ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཙམ་དུ་གོ་ག་ལ་འགྱུར། དེའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་ཐ་སྙད་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་ན་ནི་ཆོས་ཙམ་པོ་བཞིན་དུ་བྱ་བ་ཡང་ཁས་ལོང་ལ། །འོན་ཏེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སེམས་ན་ནི་བྱ་བ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཙམ་པོ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །ཇི་སྐད་དུ་བརྒྱ་པ་ལས། བྱ་བ་དང་ལྡན་རྟག་པ་ཉིད། །ཀུན་ཏུ་འགྲོ་ལ་བྱ་བ་མེད། །བྱ་བ་མེད་པ་མེད་དང་མཚུངས། །བདག་མེད་ལ་ཁྱོད་ཅིས་མི་དགའ། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་ཚུལ་འདི་གནོད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ལ། ཁོ་བོ་ཅག་ལ་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པའི་སྐྱོན་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །འདིར་སྨྲས་པ། ལྟ་བས་ན་ལྟ་བར་བྱེད་པའོ་ཞེས་བྱེད་པ་པོ་སྒྲུབ་པ་ནི་ཁས་མི་ལེན་གྱི། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། འདིར་ལྟ་བར་བྱེད་པས་ན་ལྟ་བའོ་ཞེས་བྱེད་པ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཇི་སྐད་སྨྲས་པའི་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་ཞིག་བྱེད་པར་གྱུར་བའི་ལྟ་བ་འདིས་ལྟ་བར་བྱེད་པ་དེ་ནི་ལྟ་བ་པོ་ཡིན་ལ། འདི་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པའམ་བདག་ཡིན་ཡང་རུང་སྟེ་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །བྱེད་པ་པོ་ཡོད་པ་ལས་ཀྱང་ལྟ་བ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ལྟ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ལྟ་བ་པོའང༌། །རྣམ་པར་བཤད་པར་ཤེས་པར་བྱ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར། ལྟ་དེ་རང་གི་བདག་ཉིད་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ལྟ་བ་ལ་སུན་འབྱིན་པར་བརྗོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ལྟ་བ་པོ་ཡང་སུན་འབྱིན་པ་ལྟ་བ་དང་འདྲ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། ལྟ་པོ་རང་གི་བདག་ཉིད་ནི། །ལྟ་བས་ལྟ་བ་མ་ཡིན་ཉིད། །གང་ཞིག་བདག་ལ་མི་ལྟ་བ། །དེ་གཞན་དག་ལ་ཇི་ལྟར་ལྟ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ལྟ་བ་པོ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་པོ། །འདིར་ སྨྲས་པ། ལྟ་བ་པོ་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་དེ། དེའི་ལས་དང་བྱེད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདིར་
Chinese
。是的时候，以见见为作，那是如何 成为道理的呢？应与此结合。有些正在生起的法仅仅是无为而生，灭时也不看任何对境，因为是无为的缘故。因此，说见不看，这被认为是已成立而又成立。对此应说，如果作为名言支分的行为不存在，那么法仅仅也就不存在，因为与行为分离，如同虚空中的花朵。因此，如何理解与行为分离的仅仅是法呢？因此，如果说是名言的谛实，那么就像仅仅是法一样，也应承认行为。然而，如果认为是胜义，那么就像行为一样，仅仅是法也不存在，应这样承认。如《百论》中所说：与行为俱者是常性，对于周遍行者无有行为，无有行为与无有相同，于无我汝为何不喜？如是说。因此，这其他的宗派不是损害，对于我们来说，也不会成为已成立而又成立的过失。此处说，不承认以见而见是作者的成立，那么是什么呢？此处是以见者而见是作者的成立，因此不会成为如是所说的过失。成为作者的这个见，见者就是见者，这或者是识，或者是自我，无论如何都是存在的。从作者存在也能成立见。应说，见本身也是见者，应知如是分别。对此如何？见彼自己的自性，以如是等来驳斥见，同样也应知驳斥见者与见相同。例如，见者自己的自性，以见不是见，不观自己者，彼如何观其他？应以如是等来说，因此，就像见一样，见者也是不存在的，这样成立。此处 说，见者是存在的，因为他的业和作用存在。此处
English
. At that time, to make seeing by seeing, how can that become reasonable? It should be combined with this. Some dharmas that are arising are merely arising without action, and when they cease, they do not look at any object at all, because they are without action. Therefore, saying that seeing does not see, this is thought to be establishing what is already established. To this it should be said, if there is no action that is a part of conventional language, then the mere dharma will also not exist, because it is separate from action, like a flower in the sky. Therefore, how can one understand that which is separate from action as merely dharma? Therefore, if it is said to be the truth of conventional language, then just as it is merely dharma, one should also acknowledge action. However, if one thinks of it as ultimate, then just as with action, the mere dharma also does not exist, one should acknowledge this. As it is said in the "Hundred Treatises": That which possesses action is permanent, for the one who goes everywhere there is no action, the absence of action is the same as non-existence, why are you not pleased with selflessness? Thus it is said. Therefore, this other's tenet is not harmful, and for us, it will also not become the fault of establishing what is already established. Here it is said, we do not acknowledge that seeing by seeing is the establishment of the agent, so what is it? Here, it is the establishment of the agent by the seer seeing, therefore it will not become the fault of what was said. This seeing that has become the agent, the seer is the seer, and this is either consciousness or self, in any case it exists. Seeing is also established from the existence of the agent. It should be said, seeing itself is also the seer, one should know that it is explained in this way. How is it in this regard? Seeing that own self, by such as this, refuting seeing, similarly one should know that refuting the seer is the same as seeing. For example, the seer's own self, not seeing by seeing, how does one who does not see himself see others? One should say by such as this, therefore, just as with seeing, the seer also does not exist, thus it is established. Here it is said, the seer exists, because his action and function exist. Here