Tibetan
་ཡུལ་དེ་ཉིད་ན་འགྲོ་བ་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། །གཡོ་བ་དེ་ཡང་སོང་བའི་ལམ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང༌། མ་སོང་བ་ལ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་བགོམ་པ་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བགོམ་པ་ཁོ་ན་ལ་འགྲོ་བ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་ཏུ་འགྲོ་བ་དམིགས་པ་དེ་ནི་བགོམ་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་བྱ་བས་ཟིན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བགོམ་པ་ཁོ་ན་ལ་འགྲོ་བ་ཡོད་དོ། །འདིར་འགྲོ་བ་གཅིག་ནི་ཤེས་པའི་དོན་ཡིན་ལ། གཞན་ནི་ཡུལ་གཞན་དུ་ཕྱིན་པའི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་བརྟགས་ཀྱང་བགོམ་པ་ལ་འགྲོ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་བཤད་པ། བགོམ་ལ་འགྲོ་བ་ཡིན་པར་ནི། །ཇི་ལྟ་བུར་ན་འཐད་པར་འགྱུར། །གང་ཚེ་འགྲོ་བ་མེད་པ་ཡི། །བགོམ་པ་འཐད་པ་མེད་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ཁྱེད་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ལས་བགོམ་པར་བརྗོད་པར་འདོད་ཅིང༌། དེ་ལ་ཡང་འགྲོ་བ་ ཞེས་སྨྲ་ན། འདིར་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ནི་གཅིག་ཡིན་པས། དེས་ལམ་བགོམ་པ་བརྗོད་པར་འགྱུར་མོད། འགྲོའོ་ཞེས་ཡང་བགོམ་པར་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་པར་ནི་མི་རིགས་ཏེ་དེའི་ཕྱིར། བགོམ་ལ་འགྲོ་བ་ཡིན་པར་ནི། །ཇི་ལྟ་བུར་ནི་འཐད་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱའོ། །གཏན་ཚིགས་བཤད་པ། གང་ཚེ་འགྲོ་བ་མེད་པ་ཡི། །བགོམ་པ་འཐད་པ་མེད་ཕྱིར་རོ། །འགྲོ་བ་མེད་པ་ནི་འགྲོ་བ་དང་བྲལ་བའོ། །བགོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྲོ་བཞིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དགོས་པ་ནི་གང་གི་ཚེ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་གཅིག་ནི་བགོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེར་ཉེ་བར་མཁོ་བའི་ཕྱིར་དང༌། གཉིས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལ་འགྲོའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བརྗོད་པ་འདི་ཡང་འགྲོ་བ་མེད་པར་མི་འཐད་པ་དེའི་ཚེ་བགོམ་པ་ལ་འགྲོའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ངག་གི་དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བྱ་བ་གཉིས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་བགོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཙམ་ཞིག་སྲིད་ཀྱི། འགྲོའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་འགྲོའོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཉིད་དང༌། འགྲོ་བའི་བྱ་བ་འབྲེལ་པར་འདོད་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་བགོམ་པའི་བརྗོད་པ་ལ་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པས། ངག་གི་དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ། གང་གི་བགོམ་པ་ལ་འགྲོ་བ། །དེ་ཡི་བགོམ་ལ་འགྲོ་མེད་པར། །ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བགོམ་ལ་འགྲོ་བ་ཡིན་ཕྱིར་རོ། །རྒོལ་བ་གང་གི་བགོམ་པ་ལ་འགྲོའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་ཡིན་ཞིང༌། གང་ཞིག་བགོམ་པའི་མིང་ཅན་དུ་གྱུར་པ་འགྲོ་བའི་བྱ་བས་སྟོང་པ་ལ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་བརྟེན་པར་གྱུར་བར་འདོད་པ་དེའི་ཕྱོགས་ལ་བགོམ་པ་ལ་འགྲོ་བ་མེད་པ
Chinese
在那个地方是有行走的。那个移动也不是在已走过的路上，也不是在未走过的路上，然而仅仅存在于行走之中。因此，仅仅在行走中存在行走，凡是行走所指向的那个就是行走，那也是被行为所把握的。因此，仅仅在行走中存在行走。这里，一个行走是知晓的意思，另一个是去往其他地方的意思。这样考察，也说在行走中没有行走。行走中有行走这件事，怎么会合理呢？当行走不存在的时候，行走是不合理的缘故。这里，你们想要说，仅仅是具有行走的行动才被称为行走，并且还说那是行走。这里，行走的行动是一个，因此它能表达行走道路，但是“行走”这个词如果与行走的行为相关联，那是不合理的，因此，行走中有行走这件事，怎么会合理呢？是这样说的。解释理由：当行走不存在的时候，行走是不合理的缘故。行走不存在，就是与行走分离。行走这个词，是正在行走的意思。必要性是，当行走的行动之一接近于被称为行走的时候，并且因为没有第二个，所以“行走”这个表达在没有行走的情况下是不合理的，那时，对于行走来说，“行走”这个词并没有完全表达意义，因为没有第二个行动，所以仅仅存在行走这个词，而没有“行走”这个词。如果想要将“行走”这个词与行走的行动联系起来，那样的话，行走的表达与行动没有联系，因此，所说的意义并不完整，这样解释说：谁的行走中有行走，他的行走中没有行走，这将会是荒谬的，因为行走中有行走。论敌，谁是认为行走中有“行走”这种观点的一方，并且谁认为被称为行走的、空无行走行动的事物依赖于行走行动，对于那一方来说，行走中没有行走
English
In that very place, there is going. That movement is not on the path that has been gone, nor is it on the path that has not been gone, but it exists only in the going itself. Therefore, going exists only in the going itself, and that which is aimed at by going is the going, and that is grasped by action. Therefore, going exists only in the going itself. Here, one going is the meaning of knowing, and the other is the meaning of going to another place. Even if examined in this way, it is said that there is no going in going. How can it be reasonable that there is going in going? When there is no going, going is not reasonable. Here, you want to say that it is only the act of going that is called going, and you also say that it is going. If you say that, here, the act of going is one, so it can express going on the path, but it is not reasonable for the word "going" to be related to the act of going, therefore, how can it be reasonable that there is going in going? That is what is said. Explanation of the reason: When there is no going, going is not reasonable. No going means being separated from going. The word "going" means the act of going. The necessity is that when one of the acts of going is close to being called going, and because there is no second, this expression of "going" is unreasonable without going, at that time, for going, the word "going" does not fully express the meaning, because there is no second action, so only the word "going" exists, but not the word "going." If you want to connect the word "going" with the act of going, then the expression of going has no connection with the action, therefore, the meaning of what is said is not complete, thus it is explained: For whom there is going in going, in his going there is no going, this will be absurd, because there is going in going. The opponent, who is on the side of thinking that there is "going" in going, and who thinks that the thing called going, which is empty of the action of going, relies on the action of going, for that side, there is no going in going.
Tibetan
ར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་བགོམ་པ་འགྲོ་བ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་འདིའི་བགོམ་པ་ལ་འགྲོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་གྱི་སྒྲ་ནི་འདི་ལྟར་གྱི་དོན་ནོ། །འདི་ལྟར་རྒོལ་བ་དེའི་ལྟར་ན་ནི་འགྲོའོ་ཞེས་བྱ་བ་དེར་བྱ་བ་ཉེ་བར་མཁོ་བའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་དང་བྲལ་བའི་བགོམ་པ་ཁོ་ན་ལ་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བགོམ་པ་ལ་འགྲོ་བ་དང་བྲལ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་བགོམ་པ་དང་འགྲོའོ་ཞེས་བྱ་བ་གཉི་ག་ཡང་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་པར་འདོད་ན་ནི། དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། བགོམ་ལ་འགྲོ་བ་ཡོད་ན་ནི། །འགྲོ་བ་གཉིས་སུ་ཐལ་འགྱུར་ཏེ། ། གང་གིས་དེ་བགོམ་གྱུར་པ་དང༌། །དེ་ལ་འགྲོ་བ་གང་ཡིན་པའོ། །འགྲོ་བ་གང་དང་ལྡན་པས་ལམ་གྱིས་བགོམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བརྗོད་པ་རྙེད་པར་འགྱུར་པ་དེ་ནི་འགྲོ་བ་གཅིག་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་ལམ་དེ་བགྲོད་པའི་གཞིར་གྱུར་པའི་བགོམ་པ་དེ་ལ་འགྲོ་བ་ནི་གཉིས་པ་སྟེ། བགོམ་པ་ལ་འགྲོ་བ་ཡོད་ན་འགྲོ་བ་འདི་གཉིས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །འགྲོ་བ་གཉིས་ཡོད་མོད་སྐྱོན་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། །སྐྱོན་འདི་ཡོད་དེ་གང་གི་ཕྱིར། །འགྲོ་བ་གཉིས་སུ་ཐལ་འགྱུར་ན། །འགྲོ་བ་པོ་ཡང་གཉིས་སུ་འགྱུར། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་པོ་གཉིས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། བཤད་པ། གང་ཕྱིར་འགྲོ་བ་མེད་པར་ནི། །འགྲོ་པོ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་ཕྱིར། །གང་ཕྱིར་བྱ་བ་ནི། གདོན་མི་ཟ་བར་ལས་སམ་བྱེད་པ་པོ་ཡང་རུང་སྟེ། རང་གི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ལ། འགྲོ་བའི་བྱ་བ་འདི་ཡང་བྱེད་པ་པོ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་པོ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ནོ། །ལྷ་སྦྱིན་གཅིག་འགྲོ་བ་ན་བྱེད་པ་པོ་གཉིས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་པོ་གཉིས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་བྱ་བ་གཉིས་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་བགོམ་པ་ལ་འགྲོ་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་གང་གི་ཚེ་ལྷ་སྦྱིན་འདི་འདུག་བཞིན་དུ་སྨྲ་བར་ཡང་བྱེད་ཅིང་ལྟ་བར་ཡང་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་བྱེད་པ་པོ་གཅིག་བྱ་བ་དུ་མ་དང་ལྡན་པར་མཐོང་བ་དེ་བཞིན་དུ། འགྲོ་བ་པོ་གཅིག་ལ་བྱ་བ་གཉིས་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནམ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ནུས་པ་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་གྱི་རྫས་ནི་མ་ཡིན་ལ། བྱ་བ་ཐ་དད་པས་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་ནུས་པ་ཡང་ཐ་དད་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། འདུག་པའི་བྱ་བས་སྨྲ་བ་པོར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྫས་གཅིག་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་དུ་ཆུག་མོད་རྫས་ནི་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། ནུས་པ་ཡིན་ན་དེ་ཡང་ཐ
Chinese
那么就会变成荒谬的结论，即它的行进与行走无关。就像这样，因为这个行进具有行走性。因为“因为”这个词的意思是这样的。就像这样，按照反驳者的观点，因为“行走”这个词需要一个相关的行为，所以只有与行走无关的行进才具有行走性。因此，行进就会变成与行走无关的荒谬结论。如果认为行进和“行走”这两个都与行为相关，那么即使那样，如果行进有行走，那么就会导致有两种行走： 凭借什么成为了行进，以及，对于它来说，什么是行走？凭借什么行走，才能获得“通过道路的行进”这样的表达，那就是一种行走。凭借什么，作为道路被行走的依据的行进，那个行走是第二种。如果行进有行走，那么就会导致这两种行走。如果存在两种行走，会有什么问题呢？问题是这样的，因为，如果导致有两种行走，那么行走者也会变成两个。又为什么会导致有两个行走者呢？解释说，因为没有行走，行走者就不会成立。因为行为，无疑是业或者作者，依赖于自己所要完成的事情。而这个行走的行为也存在于作者身上，因此依赖于行走者。当一个天授行走时，不会存在第二个作者。因此，因为没有第二个作者，所以没有两个行为。因此，“行进有行走”这种说法是不成立的。如果有人认为，当这个天授坐着的时候，也同时说话和观看，那时会看到一个作者具有多种行为，就像那样，一个行走者也会有两种行为，这是不可能的。因为能力是作者，而不是事物。因为行为不同，所以它的成就者能力也成立为不同。坐着的行为不会使人变成说话者。如果假设事物是一个，即使那样，事物也不是作者。那么是什么呢？是能力，即使那样，
English
Then it would become an absurd conclusion that its going is unrelated to walking. Just like this, because this going has the nature of walking. Because the word "because" means like this. Just like this, according to the opponent's view, because the word "walking" requires a related action, only the going that is unrelated to walking has the nature of walking. Therefore, going would become an absurd conclusion unrelated to walking. If it is thought that both going and "walking" are related to action, then even so, if going has walking, then it would lead to two kinds of walking: By what does it become going, and what is the walking for it? By what walking is the expression "going through the road" obtained, that is one walking. By what, the going that is the basis for traversing that road, that walking is the second. If going has walking, then it would lead to these two kinds of walking. If there are two kinds of walking, what is the problem? The problem is this, because, if it leads to two kinds of walking, then the walker will also become two. And why would it lead to two walkers? It is explained that because there is no walking, the walker cannot be established. Because the action, undoubtedly the karma or the agent, depends on what it is to accomplish. And this action of walking also resides in the agent, therefore it depends on the walker. When one Devadatta walks, there is no second agent. Therefore, because there is no second agent, there are no two actions. Therefore, the statement "going has walking" is not established. If someone thinks that when this Devadatta is sitting, he is also speaking and watching at the same time, at that time one sees one agent having many actions, just like that, one walker will also have two actions, that is not possible. Because ability is the agent, not the substance. Because the actions are different, therefore its accomplisher, the ability, is also established as different. The action of sitting does not make one a speaker. If it is assumed that the substance is one, even so, the substance is not the agent. Then what is it? It is ability, even so,