Tibetan
དག་གི་ཚིག་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལུང་ངོ༌། །འདྲ་པ་ལས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དོན་རྟོགས་པ་ནི་ཉེ་བར་འཇལ་བ་སྟེ། དཔེར་ན་བ་མན་ནི་བ་ལང་དང་འདྲའོ་སྙམ་པ་ལྟ་བུའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཚད་མ་བཞི་ལས་འཇིག་རྟེན་གྱི་དོན་རྟོགས་པར་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཚད་མ་དག་ཡོད་ན་གཞལ་བྱའི་དོན་དག་ཏུ་འགྱུར་ལ། གཞལ་བྱའི་དོན་དག་ཡོད་ན་ཚད་མ་དག་ཏུ་འགྱུར་གྱི། ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱ་གཉིས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་མཐོང་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་པ་ཉིད་ཡིན་ལ་རག་སྟེ། སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ །དཀྱུས་མ་ཉིད་བཤད་པར་བྱའོ། །འདིར་རང་གི་སྡེ་པ་དག་ན་རེ། གང་འདི་འདི་སྐད་དུ་དངོས་པོ་རྣམས་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་ནི་རིགས་ཏེ། རང་ལས་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་གཉི་ག་ལ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་ཡང་རིགས་ཏེ། ཡན་ལག་གཅིག་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱོགས་ནི་ཤིན་ཏུ་ཐ་ཆད་ ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་དགག་པ་ཡང་རིགས་ན། གང་འདི་སྐད་དུ་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་དག་ཁོ་ན་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྐྱེན་རྣམ་བཞི་སྟེ་རྒྱུ་དང་ནི། །དམིགས་པ་དང་ནི་དེ་མ་ཐག །བདག་པོ་ཡང་ནི་དེ་བཞིན་ཏེ། །རྐྱེན་ལྔ་པ་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་ལས་ན་གང་ཞིག་གང་གི་སྒྲུབ་བྱེད་ས་བོན་གྱི་ངོ་བོར་གནས་པ་དེ་ནི་དེའི་རྒྱུའི་རྐྱེན་ནོ། །དམིགས་པ་གང་གིས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་བསྐྱེད་པ་དེ་ནི་དེའི་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ནོ། །རྒྱུ་འགགས་མ་ཐག་པ་ནི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བའི་རྐྱེན་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ས་བོན་འགགས་མ་ཐག་པ་མྱུ་གུ་འབྱུང་བའི་རྐྱེན་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །གང་ཞིག་ཡོད་པས་གང་འབྱུང་བ་དེ་ནི་དེའི་བདག་པོའོ། །འདི་དག་ནི་རྐྱེན་བཞིའོ། །གཞན་གང་དག་སྔར་སྐྱེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང༌། ཕྱིས་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ནི་འདི་རྣམས་ཀྱི་ཁོངས་སུ་འདུས་པ་ཡིན་ནོ། །དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་དག་ནི་རྐྱེན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། རྐྱེན་ལྔ་པ་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་ངེས་པར་གཟུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གཞན་དུ་གྱུར་པ་འདི་དག་ལས་དངོས་པོ་རྣམས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ཡོད་
Chinese
那些正确的言辞就是圣教。从相似之处体验而领悟意义，就是比量，例如认为牦牛与牛相似。因此，就这样从四种量中确定领悟世间的事物。这些也依靠互相观待才能成立，如果存在量，则所量的事物才能成立，如果存在所量的事物，则量才能成立。量和所量二者以自性成立是不存在的。因此，所见如是依赖于世间人本身。广说至此即可。现在要讲述正文。在此，自己的宗派中有人说：凡是像这样说事物不是从自性产生的，这是合理的，因为从自性产生没有意义。凡是说不是从二者产生的，这也是合理的，因为一个支分不齐全。无因的观点是极其低劣的。驳斥它也是合理的。凡是像这样说也不是从他性产生的，这不合理，因为世尊已经开示，只有变成他性的事物才是事物产生的因。四种缘，即因缘和，所缘以及无间缘，增上缘也是如此，第五种缘是不存在的。其中，能成办的就是因缘，从这样的定义来说，凡是作为某物的成办者，以种子的体性而存在，那就是它的因缘。所缘，凭借它而产生，产生具有法性的事物，那就是它的所缘缘。因的无间断灭是果产生的缘，例如种子无间断灭是苗芽产生的缘。凭借它的存在而产生某物，那就是它的增上缘。这些是四种缘。其他凡是先产生的、一同产生的以及后产生的等等，都包含在这些之中。自在等不是缘，正因为如此，第五种缘是不存在的。这样确定地理解。因此，事物是从这些变成他性的事物中产生的，所以从他性产生是存在的。
English
Those correct words are the teachings. Understanding the meaning through experiencing similarities is inference, such as thinking that a yak is similar to a cow. Therefore, in this way, it is determined that worldly things are understood through the four valid means of cognition. These also become established by relying on each other. If valid cognitions exist, then the objects to be cognized become established. If the objects to be cognized exist, then valid cognitions become established. The two, valid cognition and object to be cognized, do not exist as being established by their own nature. Therefore, what is seen as it is depends on worldly people themselves. Enough with elaboration. Now the main text will be explained. Here, some in our own school say: Whatever is said like this, that things do not arise from themselves, is reasonable, because arising from oneself is meaningless. Whatever is said that it does not arise from both, that is also reasonable, because one part is incomplete. The view of no cause is extremely inferior. Refuting it is also reasonable. Whatever is said like this, that it also does not arise from other, that is not reasonable, because the Bhagavan has taught that only things that have become other are the cause of the arising of things. The four conditions, namely the causal condition and the objective condition and the immediate condition, the dominant condition is also the same, the fifth condition does not exist. Among them, that which accomplishes is the causal condition, from such a definition, whatever is the accomplisher of something, existing in the nature of a seed, that is its causal condition. The objective condition, by which it arises, produces things that have the nature of phenomena, that is its objective condition. The immediate cessation of the cause is the condition for the arising of the result, for example, the immediate cessation of the seed is the condition for the arising of the sprout. Whatever arises by its existence, that is its dominant condition. These are the four conditions. Others, whatever arises before, arises together, and arises later, etc., are included within these. Isvara and others are not conditions, precisely because of this, the fifth condition does not exist. Thus it is definitely understood. Therefore, things arise from these things that have become other, so arising from other exists.
Tibetan
པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཛེར་ཏོ། །དེ་ལ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དངོས་པོ་རྣམས་ནི་རྐྱེན་གཞན་དུ་གྱུར་པ་དག་ལས་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ། འདི་ལྟར། དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི། །རྐྱེན་ལ་སོགས་ལ་ཡོད་མ་ཡིན། །བདག་གི་དངོས་པོ་ཡོད་མིན་ན། །གཞན་དངོས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འབྲས་བུར་གྱུར་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་རྒྱུ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་གཞན་དུ་གྱུར་པ་འདུས་པའམ་སོ་སོ་བའམ་འདུས་པ་དང་སོ་སོ་བ་དག་གམ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱི་ཚོགས་པ་ལས་གཞན་འགའ་ཞིག་ལ་ཡང་རུང་སྟེ། སྐྱེས་པའི་སྔ་རོལ་དུ་ཡོད་པར་གྱུར་ན་ནི། དེ་དག་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། གང་ཞིག་སྐྱེ་བའི་སྔ་རོལ་དུ་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡོད་པར་གྱུར་ན་ནི། གཟུང་དུ་ཡོད་པའམ་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་རྐྱེན་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་གི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཡིན་ན་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འབྱུང་བས་ན་དངོས་པོ་སྟེ་སྐྱེ་བའོ། །གཞན་གྱི་དངོས་པོ་ནི་གཞན་དག་ལས་སྐྱེ་བ་སྟེ་དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རྣམས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་དག་ལས་སྐྱེ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི། ས་བོན་ལ་སོགས་པ་རྐྱེན་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དག་ཡོད་པ་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྐྱེན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཅི་ལ་ལྟོས་ནས་གཞན་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། བྱམས་པ་དང་ཉེར་སྦས་དག་ནི་ཡོད་པ་གཉིས་ཁོ་ན་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པའི་གཞན་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན། ས་བོན་དང་མྱུ་གུ་གཉིས་ནི་དེ་ལྟར་ཅིག་ཅར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་རྣམས་ཀྱི་བདག་གི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། །ས་བོན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་སྟེ་གཞན་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གཞན་དུ་བསྙད་དུ་མེད་པ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་པས་དངོས་པོ་རྣམས་གཞན་ལས་སྐྱེའི་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མི་རུང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་ལུང་གི་དགོངས་པ་མངོན་པར་མ་ཤེས་པ་ཉིད་དེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དག་ནི་རིགས་པ་དང་འགལ་བའི་དག་མི་གསུང་ལ། ལུང་གི་དགོངས་པ་ཡང་གོང་དུ་ཉེ་བར་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་རྐྱེན་དག་ལས་སྐྱེ་བར་སྨྲ་བ་བཀག་པ་ཡིན་དང༌། བྱ་བ་ལས་སྐྱེ་བར་སྨྲ་བ་ནི།
Chinese
便发出这样的声音。对此应当解释，事物并非从其他转变的因缘所生。例如，事物的自性，不在因缘等之中。如果自我的事物不存在，那么他人的事物也不存在。如果成为果的事物，聚集了因等其他转变的因缘，或者分离，或者聚集和分离，或者从因和缘的集合之外的某物而生，在产生之前就已经存在，那么从这些产生的东西，凡是在产生之前就存在的东西，也不是这样的。如果存在，要么是可以被抓住的，要么是产生变得没有意义。因此，事物的自性不在因缘等之中。如果自我的事物不存在，那么他人的事物也不存在。产生即是事物，即是生。他人的事物是从其他事物所生，那是不存在的。因此，说事物是从其他转变的事物所生，这是不合理的。另一方面，因为会导致无因，所以芽等成为果的事物的自性，在种子等因缘没有转变的自性存在时，是不存在的。因此，因缘等依靠什么而变成他性呢？爱和亲近只有两个存在互相依靠而变成他性，种子和芽不是这样的同时存在。因此，如果果的自我的事物不存在，那么种子等对他人的事物，即他性，是不存在的。因此，仅仅因为无法说成是他性，所以不是从他而生，因此说事物是从他而生是不行的。因此，这是没有理解他人之教言的意图。如来不会说与理相违背的话，教言的意图也已经在前面简要地说明了。因此，这样遮止了说从因缘而生，而说从作用而生是：
English
Thus, such sounds are uttered. To this, it should be explained that things are not born from other changed conditions. For example, the nature of things is not in conditions, etc. If the self's thing does not exist, then the other's thing does not exist. If the things that have become fruits are gathered from other changed conditions such as causes, or separated, or gathered and separated, or from something other than the collection of causes and conditions, if they exist before they are born, then from those things that are born, whatever exists before it is born is not like that either. If it exists, either it can be grasped or birth becomes meaningless. Therefore, the nature of things is not in conditions, etc. If the self's thing does not exist, then the other's thing does not exist. Becoming is a thing, that is, birth. The other's thing is born from other things, that does not exist. Therefore, it is not reasonable to say that things are born from other changed things. In another way, because it would lead to being without cause, the nature of things that have become fruits, such as sprouts, does not exist when the nature of conditions such as seeds that have not changed exists. Therefore, what do conditions, etc., rely on to become otherness? Love and closeness are only two existences that rely on each other to become otherness, but seeds and sprouts are not like that simultaneously. Therefore, if the self's thing of the fruits does not exist, then the other's thing, that is, otherness, does not exist for seeds, etc. Therefore, just because it cannot be called otherness, it is not born from other, so it is not right to say that things are born from other. Therefore, this is not understanding the intention of the teachings of others. The Tathagatas do not speak words that contradict reason, and the intention of the teachings has already been briefly explained above. Therefore, in this way, it is prevented to say that it is born from conditions, and to say that it is born from action is: