Tibetan
་རང་བཞིན་དག་ལ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་རྣམས་མ་ཚང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་བའི་གནས་དེ་དང་དེར་ཉིད་མཚམས་སྦྱོར་བ་ན་མའི་མངལ་དུ་ས་བོན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་མིང་དང་གཟུགས་ཀྱི་མྱུ་གུ་མངོན་པར་གྲུབ་སྟེ། དེ་ལ་ནང་གི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལྔར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། རྟག་པར་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཆད་པར་མ་ཡིན་པ་དང༌། འཕོ་བར་མ་ཡིན་པ་དང༌། རྒྱུ་ཆུང་ངུ་ལས་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་འབྱུང་བ་དང༌། དེ་དང་འདྲ་བའི་རྒྱུད་དུའོ། །ཇི་ལྟར་རྟག་པར་མ་ཡིན་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་ཐ་མ་འཆི་བའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱང་གཞན་ལ། སྐྱེ་བའི་ཆར་གཏོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱང་གཞན་ཏེ། ཐ་མ་འཆི་བའི་ཕུང་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་སྐྱེ་བའི་ཆར་གཏོགས་པ་རྣམས་མ་ཡིན་གྱིས། ཐ་མ་འཆི་བའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱང་འགགས་ལ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་སྐྱེ་བའི་ཆར་གཏོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་འབྱུང་བས་དེའི་ཕྱིར་རྟག་པར་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཆད་པར་མ་ཡིན་ཞེ་ན། ཐ་མ་འཆི་བའི་དུས་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྣམས་སྔོན་འགགས་པ་ལས་སྐྱེ་བའི་ཆར་གཏོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ལ། མ་འགགས་པ་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་གྱི། ཐ་མ་འཆི་བའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱང་འགགས་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་སྐྱེ་བའི་ཆར་གཏོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་སྲང་མདའི་མཐོན་དམན་བཞིན་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཆད་པར་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་འཕོ་བ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་རིགས་མི་འདྲ་བ་ རྣམས་སྐལ་བ་མཉམ་པའི་སྐྱེ་བར་སྐྱེ་བ་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་མི་བྱེད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་འཕོ་བར་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་རྒྱུ་ཆུང་ངུ་ལས་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་འབྱུང་ཞེ་ན། ལས་ཆུང་ངུ་བྱས་པ་ལས་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མྱོང་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ཆུང་ངུ་ལས་འབྲས་བུ་ཆེན་པོར་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་མྱོང་བར་འགྱུར་པའི་ལས་བྱས་པ་དེ་ལྟར་མྱོང་པར་འགྱུར་བའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མྱོང་བ་དེའི་ཕྱིར། དེ་དང་འདྲ་བའི་རྒྱུད་དུའོ་ཞེས་བྱ་བར་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པའི་ཞལ་སྔ་ནས་སྦྱར་བའི་ཚིག་གསལ་བ་ལས། སྲིད་པའི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ཉི་ཤུ་དྲུག་པའི་འགྲེལ་པའོ།། །།གང་གིས་དེ་ལྟ་བུའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཇི་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཡང་དག་པར་མཐོང་བ་དེ་ནི་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་རྟེན་པར་མི་བྱེད། ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་རྟེན་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་མདོ་ལས་འདོན་པ་ཡིན་ན། དེ་ལ་
Chinese
因为自性清净，所以因和缘没有不齐全的缘故。在那个和那个出生的处所连接时，在母亲的子宫里，从种子识，由业和烦恼所产生的名和色的幼芽显现出来。对此，应当观察内部的五种缘起，五种是什么呢？不是常恒，不是断灭，不是转移，从小的因产生大的果，以及和它相似的相续。如何不是常恒呢？因为最后的死亡的蕴也不同，属于出生的蕴也不同。最后的死亡的蕴是什么，那不是属于出生的蕴，最后的死亡的蕴也灭尽，在那时属于出生的蕴产生，因此不是常恒。如何不是断灭呢？最后的死亡时的蕴不是从先前灭尽而产生属于出生的蕴，也不是从没有灭尽而产生，最后的死亡的蕴也灭尽，在那时属于出生的蕴就像天平的高低一样产生，因此也不是断灭。如何不是转移呢？不同种类的有情 不会在具有相同命运的出生处显现出生。因此也不是转移。如何从小因产生大果呢？做了小的业，却体验到成熟的大的果报，因此是从小因产生大果。如何体验到将要体验的业，就像那样体验到将要体验的成熟果报，因此，就像广泛宣说的“和它相似的相续”一样。论师月称的著作《明句论》中，对于《十二有支观察》名为第二十六品的解释。谁如实地见到那样的缘起是如何产生的，那就不依赖于先前的边，也不依赖于后来的边，经中是这样引用的。对此，
English
Because of the purity of their nature, there is nothing incomplete in terms of causes and conditions. When connecting to that and that place of birth, in the mother's womb, from the seed consciousness, the sprout of name and form produced by karma and afflictions manifests. Regarding this, one should observe the five internal dependent originations. What are the five? Not permanent, not annihilation, not transference, a great result arises from a small cause, and a continuum similar to it. How is it not permanent? Because the final aggregates of death are different, and the aggregates belonging to birth are also different. What are the final aggregates of death, those are not the ones belonging to birth. The final aggregates of death also cease, and at that time the aggregates belonging to birth arise, therefore it is not permanent. How is it not annihilation? The aggregates at the time of final death do not arise from the previous cessation of the aggregates belonging to birth, nor do they arise from non-cessation. The final aggregates of death also cease, and at that time the aggregates belonging to birth arise like the high and low of a balance, therefore it is also not annihilation. How is it not transference? Sentient beings of different kinds do not manifest birth in a birth with equal fortune. Therefore, it is also not transference. How does a great result arise from a small cause? Having done a small action, one experiences the fully ripened great result, therefore it is from a small cause that a great result arises. How does one experience the karma that will be experienced, just as one experiences the fully ripened result that will be experienced, therefore, it is like the extensively proclaimed "continuum similar to it." In Acharya Chandrakirti's Clear Words, the commentary on the twenty-sixth chapter called "Examination of the Twelve Limbs of Dependent Origination." Whoever truly sees how such dependent origination arises does not rely on the previous extreme, nor does he rely on the later extreme, as quoted in the sutra. Regarding this,