Tibetan
་ན་དགེ་འདུན་མེད། །འཕགས་པའི་བདེན་པ་རྣམས་མེད་ཕྱིར། །དམ་པའི་ཆོས་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཡོད་མིན་ན། །སངས་རྒྱས་ཇི་ལྟར་ཡོད་པར་འགྱུར། །གང་གི་ཚེ་དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་དེའི་ཚེ། དེ་མེད་པས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་དང༌། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་དང༌། ཕྱིར་མི་འོང་བ་དང༌། དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་དང༌། བཞི་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། འདིར་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤངས་པ་བསྡོམས་པས་ནི། འབྲས་བུའི་མིང་འཐོབ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་གསུམ་སྤངས་པས་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་པ་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པའི་སྤངས་པ་གང་ཡོད་པ་དེ་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུའོ། །འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཆེན་པོ་དང་འབྲིང་དང་ཆུང་ངུའི་རྣམ་པ་རྣམས་ལ་ཡང་རེ་རེ་ཞིང་ཆེན་པོ་དང་འབྲིང་དང་ཆུང་ངུའི་དབྱེ་བས་ཕྱེ་བ་ན་རྣམ་པ་དགུར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་རྣམ་པ་དྲུག་པ་ཟད་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་པའི་ལམ་ལ་སྤངས་པ་གང་ཡོད་པ་དེ་ནི་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུའོ། །འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་གི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་དགུ་པ་ཟད་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་ལ་སྤངས་བ་གང་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུའོ། །གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་བསྒོམ་པས་སྤང་པར་བྱ་བ། ས་དང་ས་ལ་རྣམ་པ་དགུའི་དབྱེ་བས་ཕྱེ་བ་རྣམས་ལས་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱིས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་དགུ་ཟད་པར་ཟད་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་ལ་སྤངས་པ་གང་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ཞེས་ བྱ་སྟེ། འདི་དག་ནི་འབྲས་བུ་བཞིའོ། །འདི་དག་ཇི་ལྟར་རིགས་ཤེ་ན། གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡོད་ཅིང་ཀུན་འབྱུང་སྤང་བ་དང༌། འགོག་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་དང་ལམ་སྒོམ་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན། གང་གི་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་རྣམས་མེད་པས་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་དེའི་ཚེ་ནི་འབྲས་བུ་བཞི་པོ་དེ་དག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུ་བཞི་པོ་དེ་དག་མེད་ན་དེ་དག་ལ་གནས་པའི་འཕགས་པའི་གང་ཟག་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་བཞི་པོ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཞུགས་པ་བཞི་པོ་དག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་སྐད་ཅིག་
Chinese
若无僧伽众，既无圣谛故，亦无正法存，若无佛法僧，云何有佛陀？若彼时分，如是苦尽知等皆无，则彼无故，入流果、一来果、不来果、阿罗汉果，四者皆不应理。何以故？于此，由断除诸烦恼之总集，而得果之名。譬如此，断除三结，于十六刹那之道上，随知等烦恼之断除为何，彼乃入流果。于欲界中所行之烦恼，由修习而应断除者，于彼等之大、中、小之相，亦一一以大、中、小之差别而分，则成九相。其中，于欲界中所行之第六相灭尽故，于解脱道上，断除为何，彼乃一来果。于欲界中所行之彼等烦恼之第九相灭尽故，于解脱道上，断除为何，彼乃不来果。于色界与无色界中所行之烦恼，由修习而应断除者，于地与地，以九相之差别而分者中，非有想非无想处之烦恼九相灭尽故，于解脱道上，断除为何，彼乃名为阿罗汉果，此等乃四果。此等如何合理耶？设若有苦尽知，且断除集，现证灭，且修道，则于何时，以苦等圣谛皆无故，苦尽知等皆无之时，则彼四果皆非有。若无彼四果，则安住于彼等之圣者，安住于果之四者为何，彼等亦非有。是故，圣者入流之四者亦非有。于此刹那
English
If there is no Sangha, since there are no Noble Truths, there is also no Holy Dharma. If there is no Dharma and Sangha, how can there be a Buddha? If at that time, such as the complete knowledge of suffering, etc., are absent, then because of that absence, the fruits of Stream-enterer, Once-returner, Non-returner, and Arhat are all unreasonable. Why? Here, the name of fruit is obtained by the aggregation of the abandonment of all defilements. For example, by abandoning the three bonds, whatever abandonment of defilements there is on the path of sixteen moments, such as subsequent knowledge, that is the fruit of Stream-enterer. The defilements that are practiced in the desire realm, those that should be abandoned by cultivation, among their aspects of great, medium, and small, each one is divided by the distinction of great, medium, and small, and they become nine aspects. Among them, because the sixth aspect that is practiced in the desire realm is exhausted, whatever is abandoned on the path of liberation, that is the fruit of Once-returner. Because the ninth aspect of those defilements that are practiced in the desire realm is exhausted, whatever is abandoned on the path of liberation, that is the fruit of Non-returner. The defilements that are practiced in the form and formless realms, those that should be abandoned by cultivation, among those that are divided by the distinction of nine aspects in each realm, because the nine aspects of the defilements of the realm of neither perception nor non-perception are exhausted, whatever is abandoned on the path of liberation, that is called the fruit of Arhat. These are the four fruits. How are these reasonable? If there is complete knowledge of suffering, and the arising is abandoned, and cessation is realized, and the path is cultivated, then at what time, because the Noble Truths such as suffering are all absent, when there is no complete knowledge of suffering, etc., then those four fruits are not present. If those four fruits are absent, then those who abide in them, the four noble individuals who abide in the fruits, are also not present. Therefore, the four Stream-enterers are also not present. Here, in a moment
Tibetan
མ་བཅུ་དྲུག་པ་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་སྔ་རོལ་གྱི་ཤེས་པ་དང༌། བཟོད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་བཅྭ་ལྔ་གང་དག་ཡིན་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། ཁམས་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དེའི་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་ལ་དམིགས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་བཞིར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཁམས་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དུས་ཀྱི་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་འཇིག་ཚོགས་དང་མཐར་འཛིན་པ་དང་ལོག་པར་ལྟ་བ་དང༌། ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་བ་དང༌། ང་རྒྱལ་དང༌། མ་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྲ་རྒྱས་བཅུའི་གཉེན་པོར་གྱུར་ཅིང༌། མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། བདག་མེད་པའི་རྣམ་པར་སྐྱེས་པ། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་དམིགས་པ་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ནི་གཅིག་གོ །དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་དེ་ཁོ་ན་དང་ལྡན་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ནི་གཉིས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་དམིགས་པ། ཁོང་ཁྲོ་ མ་གཏོགས་པ་བཤད་མ་ཐག་པའི་ཕྲ་རྒྱས་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་གཉེན་པོར་གྱུར་ཅིང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་སྐྱེས་པ་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན། སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ནི་གསུམ་པའོ། །དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་དེ་ཁོ་ན་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན། སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ནི་བཞི་པའོ། །ཁམས་གསུམ་ན་སྤྱོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང༌། བཟོད་པ་དང་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་པོ་དེ་དག་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བས་སྤང་པར་བྱ་བ་ལོག་པར་ལྟ་བ་དང༌། ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་དང༌། ང་རྒྱལ་དང༌། མ་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྲ་རྒྱས་བདུན་གྱི་གཉེན་པོར་གྱུར་ཅིང༌། རྒྱུ་དང་ཀུན་འབྱུང་བ་དང་རབ་ཏུ་སྐྱེས་བ་དང་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པར་སྐྱེས་པ་དང༌། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་ལ་དམིགས་པ་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཀུན་འབྱུང
Chinese
第十六，对于道之后知，先前的知和忍的刹那十五个是什么呢？就像这样，证悟三界之苦时，以苦为对境的忍和知的刹那有四个。那么，证悟三界之苦时的忍和知的刹那四个是什么呢？就像这样，欲界中所行的苦，是见所断的坏聚见、边执见、邪见、见取见、戒禁取见、疑、贪、嗔、慢、无明这十种随眠的对治，以无常、苦、空、无我的行相而生起，以欲界中所行的苦谛为对境，具有无间道之相。苦法智忍的刹那是一个。具有相同的对境和行相，具有解脱道之相的苦法智的刹那，是第二个。同样，以色界和无色界中所行的苦为对境，除了嗔之外，是刚才所说的十八种随眠的对治，以苦等行相而生起，具有无间道之相。苦类智忍的刹那，是第三个。具有相同的对境和行相，具有解脱道之相。苦类智忍的刹那，是第四个。证悟三界中所行的苦谛，以及忍和知的四个刹那，就像那样，欲界中所行的集，是见所断的邪见、见取见、疑、贪、嗔、慢、无明这七种随眠的对治，以因、集、生、缘的行相而生起，以欲界中所行的集谛为对境，具有无间道之相的集
English
The sixteenth, what are the fifteen moments of knowledge and forbearance that precede the subsequent knowledge of the path? Like this, when realizing the suffering of the three realms, there are four moments of forbearance and knowledge that focus on suffering. So, what are the four moments of forbearance and knowledge at the time of realizing the suffering of the three realms? Like this, the suffering that is practiced in the desire realm is the antidote to the ten latent tendencies that are to be abandoned by seeing: the view of the perishable aggregate, the extreme view, the wrong view, the view of holding views as supreme, the view of holding ethics and asceticism as supreme, doubt, desire, anger, pride, and ignorance. It arises in the aspects of impermanence, suffering, emptiness, and selflessness. Focusing on the truth of suffering that is practiced in the desire realm, it has the characteristic of the uninterrupted path. The moment of forbearance of the knowledge of the Dharma of suffering is one. Possessing the same object and aspect, the moment of the knowledge of the Dharma of suffering, which has the characteristic of the path of liberation, is the second. Similarly, focusing on the suffering that is practiced in the form and formless realms, except for anger, it is the antidote to the eighteen latent tendencies just mentioned. It arises in the aspects of suffering and so on, and has the characteristic of the uninterrupted path. The moment of forbearance of the knowledge of the subsequent suffering is the third. Possessing the same object and aspect, it has the characteristic of the path of liberation. The moment of forbearance of the knowledge of the subsequent suffering is the fourth. Realizing the truth of suffering that is practiced in the three realms, and the four moments of forbearance and knowledge, just like that, the origin that is practiced in the desire realm is the antidote to the seven latent tendencies that are to be abandoned by seeing: the wrong view, the view of holding views as supreme, doubt, desire, anger, pride, and ignorance. It arises in the aspects of cause, origin, arising, and condition. Focusing on the truth of the origin that is practiced in the desire realm, it has the characteristic of the uninterrupted path of the origin.