Tibetan
་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན་ནོ། །གཟུགས་དང༌། སྒྲ་དང་དྲི་དང་རོ་དང་རེག་དང་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་དམིགས་པ་རྣམ་པ་དྲུག་ནི་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་ཡོད་པས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་ཁྱེད་ཅག་གིས། གཟུགས་སྒྲ་རོ་དང་རེག་པ་དང༌། །དྲི་དང་ཆོས་དག་རྣམ་དྲུག་ནི། །བཞི་སྟེ་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་དང༌། །གཏི་མུག་གིས་ནི་ཡིན་པར་བརྟགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་དེ་ལས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་འདིར་གནས་པས་བཞི་སྟེ་དམིགས་པའོ། །དམིགས་པ་དེ་ཡང་གཟུགས་དང་སྒྲ་དང་དྲི་དང་རོ་དང་རེག་བྱ་དང་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་དང་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་པ་དབང་པོ་དྲུག་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་འདི་ནི་འདི་ནའོ། །ཕ་གི་ནི་ཕ་གི་ནའོ་ཞེས་ངེས་པར་བརྟག་ཏུ་རུང་བའི་ཕྱིར་དང༌། །གཟུགས་སུ་རུང་བས་ན་གཟུགས་སོ། །འདིས་དོན་སྒྲོགས་ཤིང་སྟོན་པར་བྱེད་པས་ན་སྒྲའོ། །བརྔུབ་ཅིང་བསྣམ་པར་བྱ་བས་ནི་དྲི་དག་སྟེ། གང་དུ་ཕྱིན་པ་དེ་ལས་གཞན་དུ་མི་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྲོ་ཞིང་རོ་མྱང་བར་བྱ་བས་ན་རོའོ། །རེག་པར་བྱ་བས་ན་རེག་པའོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རམ། ཆོས་ཀྱི་མཆོག་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འཛིན་པས་ན་ཆོས་སོ། །རྣམ་པ་དྲུག་པོ་དེ་དག་གཞི་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཞེ་ན། འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་གིའོ། །དེ་ལ་འགལ་བས་ན་འདོད་ཆགས་ཏེ། ཆགས་པ་དང་ལྷག་པར་ཞེན་པའོ། །ཡང་ན་འདིས་སེམས་དགའ་བར་བྱེད་པས་ན་འདོད་ཆགས་སོ། །སུན་འབྱིན་པས་ན་ཞེ་སྡང་སྟེ། ཀུན་ནས་མནར་སེམས་པའོ། །ཡང་ན་འདིས་སེམས་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་པས་ན་ཞེ་སྡང་ངོ༌། །གཏི་མུག་པས་ན་གཏི་མུག་སྟེ། ཀུན་ནས་གཏི་མུག་པའོ། །ཡང་ན་འདིས་སེམས་གཏི་མུག་ཏུ་བྱེད་པས་ནི་གཏི་མུག་གོ །དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ རྣམ་པ་དྲུག་ནི་ཉོན་མོངས་པ་འདི་དག་གི་གཞི་སྟེ། དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་སྡུག་པའི་རྣམ་པར་སྒྲོ་བཏགས་པས་ནི་འདོད་ཆགས་སྐྱེའོ། །མི་སྡུག་པའི་རྣམ་པར་སྒྲོ་བཏགས་པས་ནི་ཞེ་སྡང་ངོ༌། །རྟག་པ་དང་བདག་ལ་ལོག་པར་སྒྲོ་བཏགས་པས་ནི་གཏི་མུག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པ་དྲུག་པོ་འདི་དག་གཞིར་བཏགས་པ་བདེན་མོད་ཀྱི། །འོན་ཀྱང་རབ་རིབ་ཅན་དག་གིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་ལྟར། །དེ་དག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་བ་ཞིག་ཁྱོད་ཀྱིས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི
Chinese
不是存在的，例如寡妇的儿子一样。色、声、香、味、触、法这六种所缘是存在的。因此，因为所缘存在，你们应当说烦恼是存在的。色、声、味和触，香和法这六种，四种，即贪欲、嗔恨和愚痴，被认为是存在的。因为从它们产生，贪欲等住于此处，所以是四种，即所缘。那所缘也变成六种，即色、声、香、味、触和法。能完全断除的是六根，因为它们彼此各异。对此，这是在此处，那是在彼处，因为可以确定地辨别。因为可以显现为形象，所以是色。因为它宣说和显示意义，所以是声。因为可以吸入和嗅闻，所以是香，因为去了那里就不会去其他地方。因为可以品尝和体验味道，所以是味。因为可以触摸，所以是触。因为执持自己的特征，或者执持法的殊胜涅槃，所以是法。这六种是基础。什么的基础呢？贪欲、嗔恨和愚痴的基础。其中，因为相违，所以是贪欲，即执着和特别的迷恋。或者，因为它使心欢喜，所以是贪欲。因为使人厌恶，所以是嗔恨，即完全的恼怒。或者，因为它使心厌恶，所以是嗔恨。因为愚昧，所以是愚痴，即完全的愚昧。或者，因为它使心愚昧，所以是愚痴。因此，色等六种是这些烦恼的基础，即所缘。其中，因为对色等事物虚构可爱的形象，所以产生贪欲。因为虚构不可爱的形象，所以是嗔恨。因为错误地虚构常和我的存在，所以会产生愚痴。这六种作为基础是真实的。然而，就像有眼翳的人看到不存在的毛发等一样，你认为那些已经变成不存在的自性的贪欲等是存在的吗？
English
are not existent, like the son of a barren woman. The six objects, namely form, sound, smell, taste, touch, and dharma, are existent. Therefore, since the objects are existent, you should say that the afflictions are existent. Form, sound, taste, and touch, smell and dharma, these six, four, namely desire, hatred, and ignorance, are considered to be existent. Because they arise from them, desire and so forth reside here, so they are four, namely the objects. That object also becomes six, namely form, sound, smell, taste, touch, and dharma. What completely cuts off are the six faculties, because they are mutually distinct. Regarding that, this is here, that is there, because it can be definitely distinguished. Because it can appear as an image, it is form. Because it proclaims and shows meaning, it is sound. Because it can be inhaled and smelled, it is smell, because it does not go elsewhere from where it has gone. Because it can be tasted and experienced, it is taste. Because it can be touched, it is touch. Because it holds its own characteristic, or because it holds the supreme dharma, nirvana, it is dharma. These six are the basis. Of what? Of desire, hatred, and ignorance. Among them, because of opposition, it is desire, namely attachment and special infatuation. Or, because it makes the mind happy, it is desire. Because it causes aversion, it is hatred, namely complete annoyance. Or, because it causes the mind to be averse, it is hatred. Because of ignorance, it is ignorance, namely complete ignorance. Or, because it makes the mind ignorant, it is ignorance. Therefore, the six, such as form, are the basis of these afflictions, namely the objects. Among them, because of fabricating a lovely image on things such as form, desire arises. Because of fabricating an unlovely image, it is hatred. Because of wrongly fabricating permanence and self, ignorance will arise. These six as a basis are true. However, like those with cataracts seeing non-existent hairs and so forth, do you consider those desires and so forth that have become non-existent in nature to be existent?
Tibetan
་དམིགས་པར་ཡོངས་སུ་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་སྒྲ་རོ་དང་རེག་པ་དང༌། །དྲི་དང་ཆོས་དག་འབའ་ཞིག་སྟེ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འབའ་ཞིག་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཏགས་པ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དེ། རང་བཞིན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གལ་ཏེ་རང་བཞིན་མེད་ན། འོ་ན་ཇི་ལྟར་དམིགས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། །བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། །དམིགས་པ་དེ་དག་ནི། །དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ལྟ་བུ་དང༌། །སྨིག་རྒྱུ་རྨི་ལམ་འདྲ་བ་ཡིན། །གང་གི་ཚེ་དེ་དག་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ལ་སོགས་པ་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་དམིགས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་པ་དེའི་ཚེ། སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལྟ་བུ་དང༌། །གཟུགས་བརྙན་འདྲ་བ་དེ་དག་ལ། །སྡུག་པ་དང་ནི་མི་སྡུག་པ། །འབྱུང་བར་ཡང་ནི་ག་ལ་འགྱུར། །འདིས་ནི་རྟེན་ལོག་པ་ལས་བྱུང་བ་དང་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པའི་མཚན་མ་དག་ཀྱང་བརྫུན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། །ངར་འཛིན་ལས་བྱུང་ཕུང་པོ་རྣམས། །ངར་འཛིན་དེ་ནི་དོན་དུ་བརྫུན། །གང་གི་ས་བོན་བརྫུན་པ་དེའི། །སྐྱེ་བ་བདེན་པ་ག་ལ་ཞིག །ཅེས་གསུངས་སོ། །རྟེན་ལོག་པ་ཉིད་ཡིན་པས་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པའི་མཚན་མ་དག་བརྫུན་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་འཐད་པ་འདིས་ཀྱང་འདི་གཉིས་བརྫུན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གང་ལ་བརྟེན་ནས་སྡུག་པ་ཞེས། །གདགས་པར་བྱ་བ་མི་སྡུག་པ། །སྡུག་ལ་མ་ལྟོས་ཡོད་མིན་པས། །དེ་ཕྱིར་སྡུག་པ་འཐད་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ན་གལ་ཏེ་སྡུག་པ་ ཞེས་བྱ་བ་འགའ་ཞིག་ཡོད་ན་ནི། སྡུག་པ་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་ངེས་པར་རིང་ཐུང་ངམ་ཕ་རོལ་དང་ཚུ་རོལ་ལྟར་མི་སྡུག་པ་ལ་ལྟོས་པར་འགྱུར་ན། མི་སྡུག་པ་གང་ལ་བརྟེན་ཞིང་མི་སྡུག་པ་གང་ལ་ལྟོས་ནས་སྡུག་པ་ཞེས་གདགས་པར་བྱ་ཞིང་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱ་བ་ལྟོས་པར་བྱ་བ་མི་སྡུག་པ་དེ་ཡང༌། སྡུག་པ་མེད་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང༌། སྡུག་པ་ལ་མ་ལྟོས་པར་མི་སྡུག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་པ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་མི་སྡུག་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་ལའི་སྒྲས་ནི་མཇུག་ཐོགས་ཀྱི་མི་སྡུག་པ་གཟུང་ངོ། །གདགས་པར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་གི་སྡུག་པ་དང་སྦྱར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན་སྡུག་པར་གདགས་པ་ལ། མི་སྡུག་པ་ཞེས་བྱ་བར་ལྟོས་པར་བྱ་བ་དངོས་པོ་འབྲེལ་བ་ཅན་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་སྡུག་པ་འཐད་མ་ཡིན། ཐུང་ངུ་མེད་པས་རིང་པོ་འམ། །ཕ་རོལ་མེད་པས་ཚུ་རོལ་མི་འཐད་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་པ་
Chinese
为了表明这是完全假立的，所以说：“色、声、香、味、触，以及法，都仅仅是假立的。”“仅仅是”的意思是，只不过是假立的，没有自性。如果说没有自性，那么如何认识呢？应该说：那些认识，就像乾闼婆城一样，像阳焰和梦境一样。当它们像乾闼婆城等一样，仅仅是从颠倒中产生的认识时，对于像幻化的人和像影像一样的事物，又怎么会产生可爱和不可爱呢？这表明从颠倒的所依产生的可爱和不可爱的相也是虚假的。如经中所说：“我执所生诸蕴，我执彼者实为虚，彼之种子既是虚，所生之果岂为实？”因为所依本身是颠倒的，所以可爱和不可爱的相不仅是虚假的，而且为了表明通过这种道理，这两者也是虚假的，所以说：“依靠何者立可爱，不可爱者所依处，不观可爱无有故，是故可爱不合理。”这里说，如果存在某种称为可爱的事物，那么因为它与可爱相关联，并且依赖于其他事物，所以必然像长短或此岸和彼岸一样，依赖于不可爱。那么，依靠什么不可爱，又依赖什么不可爱来安立和分别可爱呢？所依赖的不可爱，如果没有可爱就不存在，不依赖可爱就没有不可爱，意思是说，不依赖可爱就没有不可爱。“何者”一词指的是最后的不可爱。“立”这个词与前面的可爱相连。因为这样安立可爱，没有依赖于称为不可爱的相关联的其他事物，所以可爱是不合理的，就像没有短就没有长，没有彼岸就没有此岸一样。
English
In order to show that this is completely imputed, it is said: "Form, sound, smell, taste, touch, and phenomena, are merely imputed." The meaning of "merely" is that it is only imputed, without self-nature. If it is said that there is no self-nature, then how is it perceived? It should be said: Those perceptions are like a Gandharva city, like mirages and dreams. When they are like Gandharva cities and so on, merely perceptions arising from inversion, how can loveliness and unloveliness arise for things like illusory men and like images? This shows that the signs of loveliness and unloveliness arising from a reversed basis are also false. As it is said in the scripture: "The aggregates arising from self-grasping, that self-grasping is truly false, since its seed is false, how can the arising fruit be true?" Because the basis itself is inverted, the signs of loveliness and unloveliness are not only false, but also to show that through this reasoning, these two are also false, it is said: "Relying on what is loveliness established? The basis of unloveliness, without observing loveliness, does not exist, therefore loveliness is unreasonable." Here it is said that if there is something called loveliness, then because it is related to loveliness and depends on other things, it must depend on unloveliness, like long and short or this shore and the other shore. Then, relying on what unloveliness, and depending on what unloveliness, is loveliness established and distinguished? The unloveliness that is relied upon does not exist without loveliness, and without depending on loveliness, there is no unloveliness, meaning that without depending on loveliness, there is no unloveliness. The word "what" refers to the final unloveliness. The word "established" is connected to the preceding loveliness. Because in this way, establishing loveliness, there is no other related thing that depends on what is called unloveliness, therefore loveliness is unreasonable, just as without short there is no long, and without the other shore there is no this shore.