Tibetan
བ་ཅན་གྱི་སྐྲ་རེ་རེ་དང༌། ལོང་བ་དང་འོན་པ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་དང༌། སྒྲ་ལ་སོགས་པ་དང༌། རྩིག་པ་ལ་སོགས་པས་བར་དུ་བཅད་པའི་བུམ་པ་དང༌། གྲུབ་པ་དང་ལྷ་དང་ཤ་ཟ་ལ་སོགས་པའི་ལུས་དང༌། ཡུལ་གཞན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པའི་ཡུལ་གཞན་ལྟར་གཟུང་དུ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོན་གང་གིས་ན་འདི་དག་ཡོད་བཞིན་དུ་མི་དམིགས་པར་འགྱུར་བ། མ་བཟུང་བ་འདི་དག་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་རྟག་ཅིང་ཡོད། རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང༌། ཉེ་བར་འཇལ་བ་དང༌། ལུང་རྣམས་ཀྱིས་འཛིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཡོད་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། འོ་ན་དེ་དག་མ་དམིགས་སོ། །ཞེས་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་སོགས་པ་དག་གིས་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་གྱིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་དེ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡོད་ཀྱང་བྱེད་པ་དག་གིས་མ་བཟུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བརྗོད་པ། ཅི་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་ཡོད་བཞིན་པར་གྱུར་པ་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་དག་གིས་གཟུང་དུ་མེད་དོ་ཞེས་དེ་ སྐད་དུ་སྨྲས་སམ། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། ཁོ་བོ་ཅག་ནི། ཚོགས་ལ་གཟུང་དུ་ཡོད་རིགས་ན། །ཞེས་སྤྱིར་སྨྲའོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་གང་ཞིག་གང་ན་མེད་པ་དེ་ནི་དེ་ལས་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱེ་མ་དག་ལས་འབྲུ་མར་བཞིན་ནོ། །འབྲས་བུ་ནི་ཚོགས་པ་ལས་སྐྱེ་བ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཚོགས་པ་ལ་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་ཉིད་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། བརྗོད་པ། གང་ཞིག་གང་ན་ཡོད་པ་དེ་ནི་དེ་ལས་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཁར་གཞོང་ལས་ཞོ་མི་སྐྱེ་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་འདི་ལས་དེ་ཡོད་པར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་ཚོགས་པ་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་ཅི་སྟེ་མི་གཟུང༌། ཅི་སྟེ་ཡང་ཕྱོགས་གཉི་ག་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་ན་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་ཉིད་མི་རིགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་མི་རིགས་སོ་སྙམ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཁོ་བོ་ཅག་ནི་འདི་མེད་པར་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། འདི་གཞན་གྱིས་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཁོ་བོ་ཅག་ནི་འདི་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། འདི་གཞན་གྱིས་མེད་པ་ཉིད་དུ་བརྟགས་པ་སེལ་བ་ཡིན་ཏེ། མཐའ་གཉིས་བསལ་ནས་དབུ་མའི་ལམ་སྒྲུབ་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྒྱ་བ་ལས་ཀྱང༌། འབྲས་བུ་ཡོད་ཉིད་གང་འདོད་དང༌། །འབྲས་བུ་མེད་ཉིད་གང་འདོད་ལ། །ཁྱིམ་གྱི་དོན་དུ་ཀ་བ་ལ། །སོགས་པའི་རྒྱན་ནི་དོན་མེད་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན་ཚོགས་པ་ལས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པ་ནི་གཟུང་དུ་ཡོད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་ཚོགས་པ་ལ་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཉིད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན་དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། གལ་ཏེ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱི། །ཚོགས་ལ་འབྲས་བུ་མེད་ན་ནི། །རྒྱུ་རྣམས་དང་ནི་རྐྱེན་དག་ཀྱང༌། །རྒྱུ་རྐྱེན་མ་ཡིན་མཚུངས་པར་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་མེ་དང་སོལ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་མྱུ་གུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན། དེ་དག་དེའི་རྒྱུར་མི་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ། ས་བོན་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱང་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ལ་མྱུ་གུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་མ་ཡིན་པ་དག་ལས་ནི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་རིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་མེད་དོ། །འདིར་སྨྲས་པ། གང་ལས་ཅི་ཚོགས་པ་ ལས་འབྲས་བུ་ཡོད་དམ་འོན་ཏེ་མེད་ཅེས་བྱ་བའི་བསམ་པ་འདིར་འགྱུར་བ། ཚོགས་པ་ལ་ནི་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་དོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་ལ། ཚོགས་པས་ནི་རྒྱུ་ལ་ཕན་འདོགས་པ་ཙམ་ཞིག་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་དེ་ནི་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྒྱུ་བྱིན་ནས་འགག་པར་འགྱུར་ལ། རྒྱུ་དེས་ཕན་བཏགས་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། འབྲས་བུ་མ་སྐྱེས་པའི་རྒྱུ་ལ་ནི་ཕན་འདོགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། མ་སྐྱེས་པ་ལ་ནི་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལྟར་སུས་ཀྱང་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་བྱེད་པར་མི་ནུས་པས་རྟོག་པ་འདི་ནི་མི་རིགས་སོ། །གཞན་ཡང༌། གལ་ཏེ་རྒྱུས་ནི་འབྲས་བུ་ལ། །རྒྱུ་བྱིན་ནས་ནི་འགག་འགྱུར་ན། །གང་བྱིན་པ་དང་གང་འགག་པའི། །རྒྱུ་ཡི་བདག་ཉིད་གཉིས་སུ་འགྱུར། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་དེས་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དེ་བྱེད་རྒྱུ་བྱིན་ནས་འགག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་རྟོག་ན་ནི། དེ་ལྟ་ན་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་གང་བྱིན་པ་དང་གང་འགག་པ་དེ་གཉིས་སུ་འགྱུར་ན། དེ་ནི་རིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱེད་རྟག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཕྱེད་མི་རྟག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་དག་ཀྱང་གཅིག་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་གཉིས་སུ་ཐལ་བ་སྤང་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་བྱིན་པར་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུའི་འགག་པར་འདོད་ན་ནི། དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། གལ་ཏེ་རྒྱུས་ནི་འབྲས་བུ་ལ། །རྒྱུ་མ་བྱིན་པར་འགག་འགྱུར་ན། །རྒྱུ་འ
Chinese
如果说，像身上长着毛发的众生的每一根毛发，以及瞎子和聋子等所见的形色，以及声音等等，以及被墙壁等隔开的瓶子，以及成就者、天神和食肉鬼等的身体，以及连同心中作意他方世界等，都像他方世界一样无法被执取。那么，凭借什么这些存在却不能被觉察呢？这些未被执取的，就存在于存在本身之中，是常恒存在的。如果说，因为是通过比量、近取和圣教来执取的，所以它们是存在的。那么，就不能说它们没有被觉察，因为它们是通过比量等来觉察的。如果说，感官所能执取的对境，即使存在，也是因为作用者没有执取。回答：难道我们说过，存在的事物是感官所不能执取的吗？那么，你说什么呢？我们说的是：如果集合是可以被执取的。一般来说是这样说的。如果说，在某处不存在的事物，就不是从那里产生的，就像从沙子里榨不出油一样。果是从集合中产生的，因此，集合中存在果，这只能通过比量来推断。回答：在某处存在的事物，就不是从那里产生的，例如从碗里不会产生酸奶一样。因为从这个比量无法推断出它的存在，所以难道不认为集合中不存在果吗？如果说，两种观点都与比量相违背，既然存在是不合理的，那么不存在也是不合理的。回答：我们不是要证明它不存在，而是要阻止别人认为它存在。同样，我们不是要证明它存在，而是要消除别人认为它不存在的观点。因为我们想要消除两种极端，从而证成中道。在《百论》中也说：如果有人想要果存在，或者有人想要果不存在，那么为了房子而立柱子等等的装饰就会变得毫无意义。因此，这样一来，从集合中产生
English
If it is said that each hair of beings with hair on their bodies, as well as the forms seen by the blind and deaf, etc., as well as sounds, etc., as well as vases separated by walls, etc., as well as the bodies of accomplished ones, gods, and flesh-eaters, etc., as well as other realms along with mental attention to other realms, are ungraspable like other realms. Then, by what means do these exist but are not perceived? These ungrasped exist in existence itself, and are constant and existent. If it is said that because they are grasped by inference, approximation, and scriptures, therefore they are existent. Then, it should not be said that they are not perceived, because they are perceived by inference, etc. If it is said that whatever is to be grasped by the senses with form, even if it exists, is not grasped by the agents. Answer: Did we say that what exists cannot be grasped by the senses with form? Then, what do you say? We say: If the collection is something that can be grasped. This is generally said. If it is said that whatever does not exist in a certain place is not produced from there, like oil cannot be extracted from sand. The fruit is also produced from the collection, therefore, the existence of the fruit in the collection can only be inferred by inference. Answer: Whatever exists in a certain place is not produced from there, for example, yogurt is not produced from a bowl. Because its existence cannot be inferred from this inference, therefore, is it not considered that the fruit does not exist in the collection? If it is said that both views contradict inference, and since existence is unreasonable, then non-existence is also unreasonable. Answer: We are not proving that it does not exist, but we are preventing others from thinking that it exists. Similarly, we are not proving that it exists, but we are eliminating the view that others think it does not exist. Because we want to eliminate both extremes and thereby establish the Middle Way. It is also said in the *Śataśāstra*: "If someone wants the fruit to exist, or someone wants the fruit to not exist, then decorations such as pillars for the house become meaningless." Therefore, in that case, from the collection arises
Chinese
果不生，因为存在则应成为可执取之故，如是安立。若汝心想集合体上无果，如是亦有：若诸因和缘，集合无果者，诸因和诸缘，非因缘则同。如火和煤炭等没有苗芽之故，彼等不成彼之因，如是欲说种子等者，亦不成因和缘，因为彼等无苗芽之故。非因和缘者，亦不应生果，是故无果生。此处说，从何而集，集合体上有果耶或无果耶，此念转变。集合体则无生果之能力。若然为何？因有生果之能力，集合体唯作饶益因而已。彼因欲生果之故，施因已灭，彼因所饶益之果亦生。当说，未生果之因则无饶益，于未生者如石女之子，谁亦不能作少分，故此分别不应理。又，若因于果，施因已灭者，所施和所灭，因之体性成二。若汝想彼因生果之故，彼因作能作已施因已灭，如是因之体性所施和所灭成二者，此亦不应理，因为成半常之过失，和成半无常之故。常和无常互相违背者，亦不可能于一上。若为遮止因之体性成二之过失，为生果之故，若欲许少分亦未施，自体一切之因灭者，如是亦有：若因于果，未施因已灭，因
English
Fruit is not produced, because if it exists, it would be subject to being grasped. Thus it is established. If you think that there is no fruit in the aggregate, then also: If the aggregates of causes and conditions, have no fruit, then the causes and the conditions, are not causes and conditions, but are the same. Just as fire and coal, etc., do not have sprouts, therefore, they do not become the cause of it. Likewise, those who wish to speak of seeds, etc., do not become causes and conditions, because they do not have sprouts. It is also not reasonable for fruits to arise from things that are not causes and conditions, therefore, there is no fruit arising. Here it is said: From what is gathered, does the aggregate have fruit or not? This thought changes. The aggregate does not have the ability to produce fruit. If so, what is it? The cause has the ability to produce fruit, and the aggregate only benefits the cause. That cause, in order to produce fruit, gives the cause and ceases, and the fruit benefited by that cause is also born. It should be said that there is no benefit to a cause that has not produced fruit, and no one can do even a little to the unborn, like the child of a barren woman, so this distinction is unreasonable. Furthermore, if the cause to the fruit, gives the cause and then ceases, the nature of the cause, what is given and what ceases, becomes two. If you think that because that cause produces the fruit, that cause gives the cause and then ceases, then if the nature of the cause, what is given and what ceases, becomes two, then this is also unreasonable, because it becomes half permanent, and because it becomes half impermanent. Permanent and impermanent, which are mutually contradictory, are also impossible on one. If, in order to avoid the fault of the nature of the cause becoming two, for the sake of producing the fruit, if you want to admit that even a little is not given, and that the cause of all the self ceases, then also: If the cause to the fruit, ceases without giving the cause, the cause
Tibetan
གགས་ནས་ནི་སྐྱེས་པ་ཡི། །འབྲས་བུ་དེ་ནི་རྒྱུ་མེད་འགྱུར། །གལ་ཏེ་འབྲས་བུ་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་བྱིན་པར་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྒྱུ་འགགས་ན་ནི། དེ་ལྟར་རྒྱུ་དེ་འགགས་ནས་སྐྱེས་པའི་འབྲས་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྒྱུ་མེད་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ན། རྒྱུ་མེད་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་རྟོག་པ་འདི་ནི་མི་རིགས་སོ། །འདིར་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་འབྲས་བུ་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བས་ཉེས་པ་འདིར་འགྱུར་ན་ནི། །དེ་ལྟར་ན་ཚོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཁོ་ན་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་སྒྲོན་མ་འོད་ཀྱིས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །རྟོག་པ་འདི་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཚོགས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ། །འབྲས་བུ་ཡང་ནི་སྐྱེ་འགྱུར་ན། །སྐྱེད་པར་བྱེད་དང་བསྐྱེད་བྱ་གང༌། །དུས་གཅིག་པར་ནི་ཐལ་བར་འགྱུར། ཞེས་གསུངས་ཏེ། བ་གླང་གི་རྭ་གཡས་གཡོན་དུས་གཅིག་པ་དག་ནི་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་དང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་ཡང་མ་མཐོང་བས། འདི་ནི་མི་རིགས་སོ། །འདིར་ཁ་ཅིག་ན་རེ། དངོས་པོ་རྣམས་མ་བྱུང་བ་ལས་སྐྱེ་བ་ནི་མེད་དེ། གློ་བུར་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་དེ་ནི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱིས་ཚོགས་པའི་སྔ་རོལ་མ་འོངས་པའི་གནས་སྐབས་ན་གནས་པ་ཡིན་ལ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱི་ཚོགས་པས་ནི་དེ་ད་ལྟར་བའི་གནས་སྐབས་སུ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་གྱི། རྫས་ནི་གནས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་དག་ལ་བརྗོད་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཚོགས་པའི་སྔ་རོལ་དུ། །འབྲས་བུ་སྐྱེས་པར་གྱུར་ན་ནི། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་རྣམས་མེད་པ་ཡི། །འབྲས་བུ་རྒྱུ་མེད་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཚོགས་པའི་སྔ་རོལ་ན་འབྲས་བུ་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པར་གྱུར་ན་ནི། དེ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ལ། དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མེད་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ན། དངོས་པོ་རྒྱུ་མེད་པར་འབྱུང་བ་དག་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ་བོང་བུའི་རྭ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཡོད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྔར་གྲུབ་ཟིན་པ་ལ་ཡང་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པས་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡང་འདི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གཞན་དག་ནི། འབྲས་བུ་ནི་རྒྱུ་ཁོ་ནས་སྐྱེད་པར་བྱེད་ཀྱི། ཚོགས་པས་ནི་མ་ཡིན་ལ། བཤད་ཟིན་པའི་ཉེས་པར་ཐལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གང་ལས་ཅི་རྒྱུས་འབྲས་བུ་ལ་རྒྱུ་བྱིན་ནས་འགག་པར་འགྱུར་རམ། འོན་ཏེ་མ་བྱིན་པར་ཡིན་ཞེས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པར་འགྱུར་བ། རྒྱུ་ཡང་གཞན་
Chinese
如果（因）灭尽后才生（果），那果就会变成无因。如果对果一点也不给予，（因）自身全部灭尽，这样因灭尽后所生的果，就只会变成无因。无因是不存在的，所以这种想法是不合理的。这里说到：如果果是从因产生的，就会有这种过失。这样，就变成只有和合一起产生，才能生果，比如灯产生光一样。为了显示这种想法也是不合理的，所以说：如果和合一起，果也能产生，那么，能生和所生，就会变成同时。就像牛的左右角同时存在，却不能被看作是能生和所生一样，所以这是不合理的。这里有些人说：事物不是从没有产生，因为那样会变成突然产生。因此，果在因和缘聚合之前，存在于未来的状态；因和缘的聚合，是让它产生于现在的状态，而实体是存在的。对他们说：如果聚合之前，果已经产生，那么，没有因和缘的果，就会变成无因而生。也就是说，如果在聚合之前，果以自己的体性存在，那么它就不依赖于因和缘，因此会变成无因而生。事物无因而生是不存在的，因为那样会变成驴角等也存在。对于已经存在的事物，也不需要依赖因和缘，所以这也是不合理的。还有些人说：果只是由因产生，而不是由和合产生，也不会有前面所说的过失。就像这样，从什么（角度）来分析，因是给予果之后才灭尽，还是没有给予就灭尽呢？因也是其他
English
If the (cause) ceases and then the (effect) arises, that effect will become causeless. If nothing is given to the effect, and the (cause) itself completely ceases, then the effect that arises after the cause has ceased will only become causeless. Since causelessness does not exist, this idea is unreasonable. Here it is said: If the effect arises from the cause, this fault will occur. In that case, it will become that only arising together can produce the effect, just as a lamp produces light. To show that this idea is also unreasonable, it is said: If the effect also arises together with the aggregation, then the producer and the produced will become simultaneous. Just as the left and right horns of a cow exist simultaneously, but cannot be seen as the producer and the produced, so this is unreasonable. Here some say: Things do not arise from non-existence, because that would become sudden arising. Therefore, the effect exists in the future state before the aggregation of cause and conditions; the aggregation of cause and conditions is to make it arise in the present state, and the substance exists. To them it is said: If the effect has already arisen before the aggregation, then the effect without cause and conditions will become causeless arising. That is to say, if the effect exists in its own nature before the aggregation, then it does not depend on cause and conditions, and therefore it will become causeless arising. Things that arise without cause do not exist, because that would become that donkey horns and the like also exist. For things that already exist, there is no need to rely on cause and conditions, so this is also unreasonable. Still others say: The effect is only produced by the cause, not by the aggregation, and there will be no fault as mentioned above. Just like this, from what (perspective) to analyze, does the cause cease after giving the effect to the fruit, or does it cease without giving it? The cause is also other