Tibetan
ག་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་མི་འཁོར་ཞིང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ཤེས་རབ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་ཡང་མི་འཁོར་ཞིང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག །ཚེས་དེ་དག་གིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་སྟོན་ན། ཆོས་དེ་དག་ཀྱང་སྟོང་པ་དཔེན་པ་གཟུང་དུ་མེད་པའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འདུ་ཤེས་སྤོངས་ཤིག །འདུ་ཤེས་ལ་ཡང་འདུ་ཤེས་སུ་མ་བྱེད་ཅིང༌། །འདུ་ཤེས་ལ་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་མ་བྱེད་ཅིག །གང་འདུ་ཤེས་ལ་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དེའི་དེ་ནི་འདུ་ཤེས་ལ་ཡོངས་སུ་བཅིངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག །ཁྱེད་འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཤིག །ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག །དགེ་སློང་འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ལས་གོང་ན་བྱ་བ་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲའོ། །ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་བཤད་པའི་ཚེ་དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་ལེན་པ་མེད་པར་ཟག་པ་རྣམས་ལས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་ལོ། །དེ་དག་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་བ་དེར་དོང་སྟེ་ལྷགས་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་དགེ་སློང་དག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་ སྨྲས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་གར་དོང༌། གང་ནས་ལྷགས། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་རབ་འབྱོར་གང་དུ་ཡང་འགྲོ་བ་མེད་པ་དང༌། གང་ནས་ཀྱང་འོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་ཏོ། །སྨྲས་པ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཁྱེད་ཀྱི་སྟོན་པ་གང་ཡིན། སྨྲས་པ་གང་མ་སྐྱེས་ཤིང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བའོ། །སྨྲས་པ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་ཆོས་ཐོས། སྨྲས་པ་བཅིངས་པའི་ཕྱིར་ཡང་མ་ཡིན། ཐར་པའི་ཕྱིར་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །སྨྲས་པ་ཁྱེད་སུས་བཏུལ། སྨྲས་པ་སུ་ལ་ལུས་མེད་ཅིང་སེམས་མེད་པས་སོ། །སྨྲས་པ་ཁྱེད་ཇི་ལྟར་བརྩོན། །སྨྲས་པ་མ་རིག་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཡང་མ་ཡིན་རིག་པ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །སྨྲས་པ་ཁྱོད་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་གྲོལ། སྨྲས་པ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་ཡང་མ་ཡིན། སྤང་བའི་ཕྱིར་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །སྨྲས་པ་ཁྱེད་སུའི་ཉན་ཐོས། སྨྲས་པ་གང་གིས་ཐོབ་པ་མེད་ཅིང་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་མེད་པའིའོ། །སྨྲས་པ་ཁྱེད་ཀྱི་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་གང༌། སྨྲས་པ་གང་ཁམས་གསུ
Chinese
何者，戒律不转回且完全不从寂灭中超出。具寿们，等持，以及智慧，以及解脱，以及解脱的智慧见，也不转回且完全不从寂灭中超出。具寿们，若以彼等法示现完全从寂灭中超出，则彼等法亦是空性、无我、不可执持的。具寿们，如下：舍弃从寂灭中超出的想，且于想亦莫作想，且于想以想完全了知莫作。何者于想以想完全了知，则彼是于想完全系缚者。具寿们，汝等入于想与受灭尽之等至。具寿们，比丘入于想与受灭尽之等至，更无有上者，如是说。于说此法类时，五百比丘众彼等无取而心从诸漏中解脱。彼等心解脱后，往诣世尊之处而至，以头顶礼世尊之足，于一方而住。其后，具寿善现对诸比丘如是说：具寿们，汝等从何处来？从何处至？彼等说：尊者善现，世尊宣说不往任何处，亦不从任何处而来之法。说：具寿们，汝等之导师为何？说：何者不生且完全不从寂灭中超出者。说：汝等如何听闻法？说：非为系缚之故，亦非为解脱之故。说：汝等为谁所调伏？说：为谁无身且无心者所调伏。说：汝等如何勤勉？说：非为舍弃无明之故，亦非为生起明之故。说：汝等如何解脱？说：非为合之故，亦非为舍之故。说：汝等为谁之声闻？说：为何者无得且无现证菩提者之声闻。说：汝等之梵行伴侣为何？说：何者三界
English
What, morality does not revert and does not completely transcend sorrow. Venerable ones, concentration, as well as wisdom, as well as liberation, as well as the wisdom vision of liberation, also do not revert and do not completely transcend sorrow. Venerable ones, if those dharmas are shown to completely transcend sorrow, then those dharmas are also emptiness, selflessness, and ungraspable. Venerable ones, like this: abandon the perception of transcending sorrow, and do not make perception into perception, and do not completely know perception with perception. Whoever completely knows perception with perception, then he is completely bound to perception. Venerable ones, enter into the absorption of cessation of perception and feeling. Venerable ones, the monk who enters into the absorption of cessation of perception and feeling, there is nothing higher, thus he said. When this Dharma discourse was spoken, those five hundred monks, without taking, their minds were completely liberated from the defilements. After their minds were liberated, they went to the place of the Bhagavan and arrived, bowed their heads to the feet of the Bhagavan, and stayed on one side. Then, the Venerable Subhuti said to the monks like this: Venerable ones, from where did you come? From where did you arrive? They said: Venerable Subhuti, the Bhagavan has declared the Dharma of not going anywhere and not coming from anywhere. He said: Venerable ones, who is your teacher? He said: He who is unborn and does not completely transcend sorrow. He said: How did you hear the Dharma? He said: Not for the sake of bondage, nor for the sake of liberation. He said: By whom are you tamed? He said: By whom who has no body and no mind. He said: How do you strive? He said: Not for the sake of abandoning ignorance, nor for the sake of generating knowledge. He said: How are you liberated? He said: Not for the sake of joining, nor for the sake of abandoning. He said: Whose disciples are you? He said: Of whom who has no attainment and no complete enlightenment. He said: What is your companion in pure conduct? He said: What three realms