Tibetan
་པ་མི་སྐྱེད་པ་དང༌། གཉིད་དང་རྨུགས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མི་སྐྱེད་པ་དང༌། བཟའ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མི་སྐྱེད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ནང་ངམ་ཕྱི་རོལ་གང་ལ་ཡང་སེམས་སྨོན་པར་མ་བྱེད་ཅིག །རིགས་ཀྱི་བུ་གཡོན་དུ་མ་ལྟ་བར་སོང་ཤིག ། གཡས་སུ་མ་ཡིན། ཤར་དུ་མ་ཡིན། ནུབ་ཏུ་མ་ཡིན། བྱང་དུ་མ་ཡིན། སྟེང་དུ་མ་ཡིན། འོག་ཏུ་མ་ཡིན། ཕྱོགས་མཚམས་སུ་ཡང་མ་ལྟ་བར་སོང་ཤིག །རིགས་ཀྱི་བུ་ཇི་ལྟར་བདག་ལས་མ་ཡིན་འཇིག་ཚོགས་ལས་ཀྱང་མ་གཡོས་པ་དང༌། ཇི་ལྟར་གཟུགས་ལས་ཀྱང་མ་གཡོས་པ་དང༌། ཇི་ལྟར་ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང༌། ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་ཀྱང་མ་གཡོས་པ་དེ་ལྟར་སོང་ཤིག །གང་འདི་ལས་གཡོས་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །ཅི་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །གང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལས་ཉམས་པར་གྱུར་པ་དེ་ནི་འཁོར་བ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གང་འཁོར་བ་ལ་སྤྱོད་པ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་དེ། དེས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྗེས་སུ་མི་འཐོབ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནས། ཆུ་དེ་དག་མི་སྣང་བར་བྱས་ནས་ཀུན་ཏུ་ཆུ་བཙལ་ན་ཆུ་མ་རྙེད་དོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྟག་ཏུ་དུས་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་གི་ལུས་ཕུག་ལ་ཁྲག་གིས་ས་ཕྱོགས་འདི་ཆག་ཆག་གདབ་བོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ས་ཕྱོགས་ འདི་ནི་རྡུལ་ཆེ་སྟེ། ས་ཕྱོགས་འདི་ནས་རྡུལ་གྱི་ཁམས་བྱུང་བས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་འཕགས་ཀྱི་ལུས་ལ་ཕོག་ན་མི་རུང་ན། བདག་གི་ལུས་གདོན་མི་ཟ་བར་འཇིག་པ་འདིས་ཅི་ཞིག་བྱ། བདག་གི་ལུས་འདི་ལྟ་བུའི་བྱ་བ་ལ་འཇིག་པ་ནི་བླའི། ནུས་པ་མེད་པའི་བྱ་བ་ལ་འདོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། འདོད་པའི་གཞིས་འཁོར་བདག་ན་འཁོར་བ་ན་བདག་གི་ལུས་བརྒྱ་སྟོང་མང་པོ་དེ་ལྟ་བུའི་གནས་སུ་ཞིག་པ་ནི་ཅིར་ཡང་མ་རུང་ངོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྟག་ཏུ་དུས་མཚོན་རྣོན་པོ་བླངས་ཏེ། བདག་གི་ལུས་ཀུན་ཏུ་ཕུག་ནས་རང་གི་ཁྲག་གིས་ས་ཕྱོགས་དེ་ཁོར་ཁོར་ཡུག་ཏུ་ཆག་ཆག་བཏབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྟག་ཏུ་དུས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་འཕགས་མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་དགེ་སློང་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་དགེ་སློང་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བདེ་བ་
Chinese
不生起贪欲，不生起睡眠和昏沉的作意，不生起饮食的作意，如是乃至内心不要贪恋任何内外之物。善男子，不要向左看而行，不要向右，不要向东，不要向西，不要向北，不要向上，不要向下，也不要向任何方向角落看而行。善男子，如不从我、蕴中动摇，如不从色中动摇，如不从受、想、行诸蕴，如不从识中动摇那样行进。谁从此动摇，那将彻底衰败。从何衰败呢？将从佛法中衰败。谁从佛法中衰败，那就在轮回中行事。谁在轮回中行事，那就不行般若波罗蜜多，因此他不能证得般若波罗蜜多，如是乃至，那些水消失不见后，到处寻找也找不到水。之后菩萨摩诃萨常常这样想：我刺穿身体，用血在这地面上点点滴滴地涂抹。那是什么原因呢？因为这地面尘土大，从这地面生起尘土的界，如果触碰到菩萨摩诃萨法胜的身体是不行的，我这不被鬼怪吞噬而坏灭的身体能做什么呢？我的身体为了这样的事业而坏灭是最好的。因为想要做无能为力的事，想要以贪欲为家而轮回，在轮回中我的身体成百上千次在那样的处所坏灭也是毫无意义的。之后菩萨摩诃萨常常拿起锋利的武器，刺穿自己的身体，用自己的血在那地面周围点点滴滴地涂抹，如是等等。之后菩萨摩诃萨常常，菩萨摩诃萨一见到法胜菩萨就想：例如比丘入于初禅，比丘一心一意地作意那样安乐
English
Not generating desire, not generating the intention of sleep and drowsiness, not generating the intention of food, and so on, do not let the mind crave anything internal or external. Son of good family, do not look to the left and go, not to the right, not to the east, not to the west, not to the north, not upwards, not downwards, and do not look to any direction or corner and go. Son of good family, just as you do not move from the self, from the aggregates, just as you do not move from form, just as you do not move from feeling, perception, formations, just as you do not move from consciousness, go in that way. Whoever moves from this will completely decline. From what will they decline? They will decline from the Buddha's teachings. Whoever declines from the Buddha's teachings will act in samsara. Whoever acts in samsara will not practice the Prajnaparamita, therefore they cannot attain the Prajnaparamita, and so on, after those waters disappear, searching everywhere, water cannot be found. Then the Bodhisattva Mahasattva always thinks like this: I will pierce my body and use blood to smear this ground with drops. What is the reason for that? Because this ground has a lot of dust, from this ground arises the realm of dust, if it touches the body of the Bodhisattva Mahasattva Dharma Victory it is not right, what can this body of mine, which is not devoured by demons and destroyed, do? It is best for my body to be destroyed for such a cause. Because wanting to do what is incapable, wanting to take desire as home and wander in samsara, in samsara my body perishes hundreds and thousands of times in such places is meaningless. Then the Bodhisattva Mahasattva always takes up a sharp weapon, pierces his own body, and uses his own blood to smear the ground around with drops, and so on. Then the Bodhisattva Mahasattva always, as soon as the Bodhisattva Mahasattva sees the Dharma Victory Bodhisattva, he thinks: for example, a monk enters the first dhyana, the happiness of a monk who single-mindedly intends
Tibetan
དེ་ལྟ་བུ་ཐོབ་པོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་འཕགས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོན་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་དབེན་པ་ཉིད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དབེན་པ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་གཡོ་བ་མེད་པ་ཉིད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཡོ་བ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་རློམ་སེམས་མེད་པ་ཉིད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རློམ་སེམས་མེད་པ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཁེངས་པ་མེད་པ་ཉིད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཁེངས་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་མུ་མེད་པ་ཉིད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མུ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་འགག་པ་མེད་པ་ཉིད་ལས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འགག་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། ། ནམ་མཁའ་མུ་མེད་པ་ཉིད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མུ་མེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་འདྲེས་པ་ཉིད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མ་འདྲེས་པ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཉིད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་འཇིག་པ་མཉམ་པ་ཉིད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པར་འཇིག་པ་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་མེད་པ་ཉིད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བྱེད་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཉིད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པའི་ཞལ་སྔ་ནས་སྦྱར་བའི་ཚིག་གསལ་བ་ལས། བདག་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅོ་བརྒྱད་པའི་འགྲེལ་པའོ།། །།འདིར་སྨྲས་པ། དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་དེ། དེ་དུས་གསུམ་དུ་གདགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་དུས་གསུམ་པོ་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་དག་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་ལ། དེ་དག་ཀྱང་དངོས་པོའི་རྟེན་ཅན་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་སྐྱེས་ནས་འགགས་པ་ལ་ནི་འདས་པ་ཞེས་བསྙད་ལ། སྐྱེས་ལ་མ་འགགས་པ་ནི་ད་ལྟར་བ་ཡིན་ཞིང༌། བདག་གི
Chinese
如是获得。此后，菩萨摩诃萨法胜宣说般若波罗蜜多如下：一切法平等性故，般若波罗蜜多平等性。一切法寂静性故，般若波罗蜜多寂静性。一切法无动性故，般若波罗蜜多无动性。一切法无慢心性故，般若波罗蜜多无慢心性。一切法无骄傲性故，般若波罗蜜多无骄傲性。一切法一味性故，般若波罗蜜多一味性。一切法无边性故，般若波罗蜜多无边性。一切法无生性故，般若波罗蜜多无生性。一切法无灭性故，般若波罗蜜多无灭性。 虚空无边性故，般若波罗蜜多无边性，如是等。一切法不杂性故，般若波罗蜜多不杂性。一切法无所缘性故，般若波罗蜜多无所缘性。一切法坏灭平等性故，般若波罗蜜多坏灭平等性。一切法无作者性故，般若波罗蜜多无作者性。一切法不可思议性故，般若波罗蜜多应知为不可思议性，如是宣说。论师月称所著《明句论》中，《我之观察》名为第十八品的释论。此处说：诸事物之自性乃是存在，因其为安立三时之因故。此处所说之三时，即过去、未来与现在，乃是薄伽梵所开示。彼等亦是事物之所依，何以故？事物之自性生已灭者，名之为过去，生而未灭者，乃是现在，我的
English
Thus obtained. Then, the Bodhisattva Mahasattva Dharma Superior teaches the Prajñāpāramitā as follows: Because all dharmas are of equal nature, the Prajñāpāramitā is of equal nature. Because all dharmas are of solitary nature, the Prajñāpāramitā is of solitary nature. Because all dharmas are of immovable nature, the Prajñāpāramitā is of immovable nature. Because all dharmas are of non-conceited nature, the Prajñāpāramitā is of non-conceited nature. Because all dharmas are of non-arrogant nature, the Prajñāpāramitā is of non-arrogant nature. Because all dharmas are of one taste nature, the Prajñāpāramitā is of one taste nature. Because all dharmas are of infinite nature, the Prajñāpāramitā is of infinite nature. Because all dharmas are of unborn nature, the Prajñāpāramitā is of unborn nature. Because all dharmas are of non-ceasing nature, the Prajñāpāramitā is of non-ceasing nature. Because space is of infinite nature, the Prajñāpāramitā is of infinite nature, and so on. Because all dharmas are of unmixed nature, the Prajñāpāramitā is of unmixed nature. Because all dharmas are of objectless nature, the Prajñāpāramitā is of objectless nature. Because all dharmas are of destructible equal nature, the Prajñāpāramitā is of destructible equal nature. Because all dharmas are of non-agent nature, the Prajñāpāramitā is of non-agent nature. Because all dharmas are of inconceivable nature, the Prajñāpāramitā should be known as of inconceivable nature, as it is said. From the Clear Words composed by the teacher Chandrakirti, the commentary on the eighteenth chapter called "Examination of the Self." Here it is said: The nature of all things is existence, because it is the cause for establishing the three times. Here, the three times, namely the past, the future, and the present, are taught by the Bhagavan. They are also dependent on things, because what is the nature of things, having arisen and ceased, is called the past, and what has arisen but not ceased is the present, and my