Tibetan
གག་པའི་འཐད་པ་ནི། བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་བརྟག་པ་དང༌། རྒྱུ་མེད་ལས་ཀྱང་མིན་ཞེས་བྱ་བ་དེས་དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་ལས་རྒྱས་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་དགག་པའི་ཕྱིར་འདིར་ཡང་འབད་པར་མི་བྱའོ། །གང་དག་དགེ་བའི་ལས་བྱེད་ཅིང་མི་དགེ་བའི་ལས་ལས་ལོག་པ། བདག་ཏུ་ཡང་དག་པར་ལྟ་བ་མཁྲེགས་པ་བྱ་སྲད་བུ་ཆེས་ཤིན་ཏུ་རིང་བས་བརྟོད་པ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་རིང་པོར་ཕྱིན་ཡང་ཁམས་གསུམ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་ནས། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་ཞི་བར་འགྲོ་མི་ནུས་པ། གདུལ་བྱ་བར་མ་དེ་དག་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལྷོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་འདུན་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་བདག་མེད་ཅེས་ཀྱང་བསྟན་པར་གྱུར་ཏོ། །གང་དག་སྔོན་གོམས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཟབ་མོའི་ཆོས་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་ རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་ས་བོན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་གྱུར་པ་ཐོབ་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཉེ་བར་གནས་པ་བདག་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ། ཐུབ་པའི་དབང་པོའི་གསུང་རབ་ཀྱི་དོན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཆོག་ཏུ་ཟབ་པའི་གཏིང་དཔོག་པར་ནུས་པ། གདུལ་བྱ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དེ་དག་ལ་ནི་ལྷག་པར་མོས་པའི་ཁྱད་པར་ངེས་པར་བཟུང་ནས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བདག་དང་ནི། །བདག་མེད་འགའ་མེད་ཅེས་ཀྱང་བསྟན་ཏེ། ཇི་ལྟར་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། དེའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་བདག་མེད་པར་ལྟ་བ་ཡང༌། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་བདག་འགའ་ཡང་མེད་ལ། བདག་མེད་པ་ཡང་འགའ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས། འོད་སྲུངས་བདག་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མཐའ་གཅིག་གོ །བདག་མེད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མཐའ་གཉིས་སོ། །མཐའ་དེ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཟུགས་མེད་པ་བསྟན་དུ་མེད་པ། རྟེན་མེད་པ། སྣང་བ་མེད་པ། རྣམ་པར་རིག་པ་མེད་པ། གནས་མེད་པ་སྟེ། འོད་སྲུངས་འདི་ནི་དབུ་མའི་ལམ་ཆོས་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འཕགས་པ་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་ལས་ཀྱང༌། །དེ་ལྟར་བདག་དང་བདག་མེད་པ། །ཡང་དག་ཇི་བཞིན་དམིགས་སུ་མེད། །བདག་དང་བདག་མེད་ལྟ་བ་ནི། །དེ་ཕྱིར་ཐུབ་པ་ཆེན་པོས་བཟློག །མཐོང་དང་ཐོས་སོགས་ཐུབ་པ་ཡིས། །བདེན་མིན་བརྫུན་པ་མིན་པར་གསུངས། །ཕྱོགས་ལས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་གྱུར་པས། །དེ་དག་གཉི་ག་དོན་དུ་མིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་དམན་པ་དང་བར་མ་དང་མཆོག་གི་བསམ་པ་ཐ་ད
Chinese
关于遮破的道理是：作者和业考察，以及不是无因，这些在《入中论》中可以详细了解，为了遮破那些，所以在这里也不用努力了。哪些行善业并且远离不善业，对我的真实看法顽固，像用极长的绳子捆绑一样，即使到达非常遥远的地方，也无法完全超越三界，无法前往寂静的涅槃之城。为了使那些中等根器的调伏对象，对坏聚见产生明显的执着松懈，并且为了生起对涅槃的渴望，诸佛世尊也因此宣说了无我。哪些由于先前串习的差别，而对甚深之法特别信奉，后续相连的种子完全成熟，获得接近涅槃的地位，远离对我的贪执，能够衡量释迦牟尼佛的圣教的意义的真实性，对于那些殊胜的调伏对象，特别抓住信奉的差别，诸佛也宣说了我和无我都不存在。正如执着于我不是真实一样，作为其对治的执着于无我，也不是真实。因此，宣说了既没有我，也没有无我。如经中所说：光明守护，所谓我，这是单边。所谓无我，这是双边。这两个边的中间是什么呢？那是无色，不可指示，无所依，无显现，无分别识，无处所。光明守护，这就是以中观之道如实地分别通达诸法。圣《宝鬘论》中也说：如此我和无我，真实如实不可得。我和无我的看法，因此大雄佛所遮止。所见所闻等，佛陀说非真非假。由于与一方不合而转向另一方，因此两者都没有意义。这样说了。因为如此，调伏对象的下等、中等和上等思想各不相同
English
The reason for refuting is: the agent and the examination of actions, and that it is not without cause, these can be understood in detail from the Madhyamakavatara. In order to refute those, there is no need to strive here either. Those who perform virtuous deeds and turn away from non-virtuous deeds, whose view of self is truly stubborn, like being tied with a very long rope, even if they go to a very distant place, they cannot completely transcend the three realms, and cannot go to the peaceful city of Nirvana. In order to loosen the obvious attachment to the view of the collection of destructibles for those intermediate trainees, and in order to generate the desire for Nirvana, the Buddhas, the Bhagavat, also taught non-self. Those who, due to the difference of previous habits, have special faith in the profound Dharma, the seeds of subsequent connection are completely matured, they have attained the position close to Nirvana, are free from attachment to self, and are able to measure the truth of the meaning of Shakyamuni Buddha's teachings. For those supreme trainees, especially grasping the difference of faith, the Buddhas also taught that neither self nor non-self exists. Just as clinging to self is not true, so too, clinging to non-self as its antidote is also not true. Therefore, it is taught that there is neither self nor non-self. As it is said in the sutra: Light Guardian, what is called self is one extreme. What is called non-self is the second extreme. What is in the middle of these two extremes? That is formless, cannot be indicated, has no support, has no appearance, has no consciousness, has no place. Light Guardian, this is called the Middle Way, which truly and individually understands all dharmas. The noble Ratnavali also says: Thus, self and non-self are not truly and really attainable. The view of self and non-self is therefore prohibited by the Great Hero. What is seen and heard, etc., the Buddha said is neither true nor false. Because it does not agree with one side and turns to the other side, therefore neither of them is meaningful. It is said like this. Because of this, the lower, middle, and upper thoughts of the trainees are different
Tibetan
ད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་དང་བདག་མེད་པ་དང༌། དེ་གཉི་ག་དགག་པའི་སྒོ་ནས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་བསྟན་པ་འཇུག་པ་དེའི་ཕྱིར། དབུ་མ་པ་རྣམས་ལ་ལུང་གིས་གནོད་པ་མེད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་འཕགས་པའི་ལྷས། །བསོད་ནམས་མིན་པ་དང་པོར་བཟློག །བར་དུ་བདག་ནི་བཟློག་པ་དང༌། །ཕྱི་ནས་ལྟ་ཞིག་ཀུན་བཟློག་པ། །གང་གིས་ཤེས་ཏེ་མཁས་པ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་དོ། ། དེ་བཞིན་དུ། སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང༌། བརྡ་སྤྲོད་པ་དག་ཇི་ལྟ་བུར། །ཡི་གེའི་ཕྱི་མོ་འང་ཀློག་འཇུག་ལྟར། །དེ་བཞིན་སངས་རྒྱས་གདུལ་བྱ་ལ། །ཇི་ཙམ་བཟོད་པའི་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །ཁ་ཅིག་ལ་ནི་སྡིག་པ་ལས། །རྣམ་པར་བཟློག་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །ཁ་ཅིག་བསོད་ནམས་གྲུབ་བྱའི་ཕྱིར། །ཁ་ཅིག་ལ་ནི་གཉིས་བརྟེན་པ། །ཁ་ཅིག་ལ་ནི་གཉིས་མི་བརྟེན། །ཟབ་མོ་ཁུ་འཕྲིག་ཅན་འཇིགས་པ། །སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན། །བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པ་ཁ་ཅིག་ལའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་ན་འདིའི་དོན་གཞན་ཡིན་ཏེ། འདུ་བྱེད་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་འཇིག་པའི་ངང་ཅན་རྣམས་ལ་ལས་དང་འབྲས་བུའི་འབྲེལ་པ་མེད་པར་བལྟས་ནས་གྲངས་ཅན་པ་ལ་སོགས་པ་དག་གིས་བདག་གོ་ཞེས་ཀྱང་བཏགས་གྱུར་ཞིང༌། འཐད་པས་འཁོར་བ་པོ་བདག་མ་མཐོང་ཞིང་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་པ་དག་གིས། ཇི་ཙམ་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་བ། །སྐྱེས་བུའང་དེ་ཙམ་ཉིད་དུ་ཟད། །བཟང་མོ་མང་ཐོས་གང་སྨྲ་བ། །དེ་དག་སྤྱང་ཀིའི་རྗེས་དང་འདྲ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བདག་མེད་ཅེས་ཀྱང་བསྟན་པར་འགྱུར་ལ། རབ་རིབ་ཅན་གྱིས་དམིགས་པའི་སྐྲ་ཤད་དག་ལ་རབ་རིབ་མེད་པ་དག་ལྟར་དངོས་པོ་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོས་བཏགས་པའི། བདག་དང་བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་རང་གི་ངོ་བོ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མ་གཟིགས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བདག་དང་ནི། །བདག་མེད་འགའ་མེད་ཅེས་ཀྱང་བསྟན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །འདིར་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་བདག་དང་བདག་མེད་པ་གཉི་ག་མེད་པར་བསྟན་ན། དེ་གཉིས་མ་བསྟན་པ་ཡིན་དང༌། འོ་ན་ཅི་བསྟན། བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། བརྗོད་པར་བྱ་བ་བཟློག་པ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་བཟློག་པས་སོ། །མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འགགས་པ། །ཆོས་ཉིད་མྱ་ངན་འདས་དང་མཚུངས། །འདིར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་འགའ་ཞིག་ཡོད་ན་ནི། དེ་སྟོན་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། གང་གི་ཚེ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལྡོག་ཅིང༌། ཚིག་དག་གི་ཡུལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་བསྟན་ཏོ
Chinese
因此，通过否定有我和无我，佛陀世尊们才得以阐述佛法，因此，中观派不会受到经文的妨害。因此，圣天论师说：最初遮止非福业，中间遮止我，最后遮止一切见，谁能知晓即是智者。如是，导师也曾说过：如同语法学家，引导人们阅读字母的字模一样，佛陀也对所化众生，宣说与其根器相应的法。对某些人，为了从罪恶中解脱而说法；对某些人，为了成就福德而说法；对某些人，宣说依赖二谛；对某些人，宣说不依赖二谛。甚深、隐晦、令人恐惧，以空性和慈悲为核心，为某些人宣说成就菩提之法。或者，这有其他的含义：对于刹那刹那坏灭的诸行，观察到业和果之间没有联系，数论派等也因此执着于“我”。由于这种观点，他们没有看到轮回的作者“我”，而顺世外道则说：感官所能及的范围有多大，人也就只有那么大。善于言辞、博学多闻的人所说的话，就像豺狼的足迹一样（不可信）。诸如此类，也阐述了无我。就像患有眼翳的人，看到眼翳所致的毛发乱舞，而没有眼翳的人所见不同一样，对于被无明蒙蔽的凡夫俗子所执着的我和无我等等，如来世尊，佛陀们，也说：既不肯定有我，也不否定无我。这里说到：如果佛陀世尊们已经阐述了既无我，也无无我，那么他们就没有阐述这二者。那么，他们阐述了什么呢？应该说，他们遮止了所要表达的，因为他们遮止了心识的活动范围。不生不灭，法性等同于涅槃。如果这里有什么可以表达的，那就会去阐述它。当所要表达的被遮止，并且言辞的领域不存在时，佛陀们就什么也没有阐述。
English
Therefore, it is through negating both self and non-self that the Buddhas, the Bhagavat, expound the Dharma, and therefore, the Madhyamikas are not harmed by scriptures. Therefore, the noble Arya Deva said: 'First, avert non-meritorious deeds; in the middle, avert the self; and finally, avert all views. Whoever knows this is wise.' Similarly, the teacher also said: 'Just as grammarians guide people to read the matrix of letters, so too, the Buddha teaches the Dharma to sentient beings according to their capacity. To some, he teaches the Dharma to turn them away from sin; to some, to accomplish merit; to some, he speaks of reliance on the two truths; to some, he speaks of non-reliance on the two truths. Profound, obscure, and frightening, with emptiness and compassion as its essence, he speaks of the path to enlightenment to some.' Or, this has another meaning: For those who see no connection between action and result in phenomena that perish moment by moment, the Samkhyas and others also cling to the notion of 'self.' Because of this view, they do not see the 'self' that transmigrates in samsara, while the Lokayatas say: 'As far as the senses can reach, that is all there is to a person. The words of those who are eloquent and learned are like the tracks of a jackal (untrustworthy).' Thus, they also expound non-self. Just as those with cataracts see hairs floating in the air, while those without cataracts do not, so too, for those who are obscured by ignorance and cling to self and non-self, the Tathagata, the Buddhas, also say: 'Neither affirm self, nor deny non-self.' Here it is said: If the Buddhas, the Bhagavat, have already expounded that there is neither self nor non-self, then they have not expounded these two. Then, what have they expounded? It should be said that they have averted what is to be expressed, because they have averted the scope of mental activity. Unborn and unceasing, the nature of reality is equal to nirvana. If there were something to be expressed here, then it would be expounded. When what is to be expressed is averted, and the realm of words does not exist, then the Buddhas have not expounded anything at all.