Tibetan
་ཕྱིར་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་ དུས་རྟག་པ་དང་གཅིག་བུའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྔ་མ་ལ་སོགས་པར་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་དུས་རྟག་པ་དང་གཅིག་པུའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དུས་ནི་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། བཏགས་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་པོ་དག་བཏགས་པར་ཡོད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་དུས་རྫས་སུ་ཡོད་པར་སྒྲུབ་པའི་ཚིག་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གི་ནི་ཆོས་ཅན་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ཆོས་དང༌། དཔེ་ཡིན་པར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །དེ་སྐད་ཅེས་ཟེར་བ་དེ་དག་ལ་དབུ་མ་པས། ཇི་ལྟ་བུ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེར་ན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེས་དྲི་བར་བྱའོ། །དེ་སྐད་ཅེས་དྲིས་པ་ན་ཕ་རོལ་པོ་དག་ན་རེ། གལ་ཏེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་ཕ་རོལ་པོ་དག་ན་རེ་དུས་ནི་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། བཏགས་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ནའོ། །དེ་སྐད་ཅེས་ཟེར་ན་དེ་དག་ལ་དབུ་མ་པས་འདི་སྐད་ཅེས། དོན་དམ་པར་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་གྲུབ་པ་མེད་པས། དངོས་མེད་དུས་ནི་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དོན་དམ་པར་སྔར་རིགས་པ་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་གྲུབ་པས་མེད་པས་ཕ་རོལ་པོའི་དཔེ་མེད་དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་སྨྲས་པའི་སྐྱོན་ཉམས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་བསྡུ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་དོན་དམ་པར་དུས་དངོས་པོ་ལས་གཞན་པ་དང༌། རྟག་པ་ཉིད་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་སྔར་ཕ་རོལ་པོ་དག་གི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་གཞི་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དང་དཔེ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་ཇི་སྐད་སྨྲས་པའི་སྐྱོན་ཉམས་པ་མེད་དོ། །འདིར་སྨྲས་པ། དོན་དམ་པར་དུས་ནི་རྫས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། རྟགས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ན་གང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི་རྟགས་མེད་དེ། དཔེར་ན་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་ནོ། །དུས་ལ་ནི་རྟགས་སྔ་མ་དང༌། ཕྱི་མ་དང༌། ཅིག་ཅར་དང༌། ཅིག་ཅར་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཡུན་རིང་པོ་དང་མྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་དག་ཡོད་པས་དེའི་ཕྱིར་དུས་ནི་རྫས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་པོ་དག་དུས་ཀྱི་རྟགས་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་ལ་སོགས་པ་དག་ཡོད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་དུས་རྫས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡོད་པར་སྒྲུབ་པའི་ཚིག་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཆོས་ཅན་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ ཆོས་དང། སྒྲུབ་པའི་ཆོས་དང༌། ཆོས་
Chinese
因此，在名言中，时间不是常恒和唯一的因，就像了知先前等等那样，因此，在名言中，时间也不是常恒和唯一的因。如果说时间是实有，因为是假立的缘故。这是他方以假立的理由成立时间是实有的言论。对他们来说，法、所成立的法、能成立的法和例子，按顺序对应。对于那些这样说的人，中观论者会说：应该如何说呢？这是例如应该如何提问。这样提问后，他方回答说：如果像色等等那样。这是如果他方回答说：时间是实有，因为是假立的缘故，例如像色等等那样。如果他们这样说，中观论者会对他们这样说：在胜义中，以如前所示的方式，色等等的事物没有成立，没有实物，时间又在哪里存在呢？应该这样说。在胜义中，以先前如理所示的方式，色等等的事物没有成立，因此他方的例子不存在，那是不存在的。因此，如前所说的过失没有消失。这是总结，像这样，在胜义中，时间与事物是不同的，并且没有常恒性，因此，先前他方的理由的立宗不成和例子也不存在，如前所说的过失没有消失。这里说到：在胜义中，时间唯一是实物的自性，因为有相的缘故。在这里，凡是不存在的，就没有相，例如兔角。时间有相，如先前、之后、同时、不同时、长久和快速等等，因此，时间唯一是实物的自性。这是他方以时间的相，如先前和之后等等存在的理由，成立时间是实物的自性的言论。它们是法、所成立的法、能成立的法和法。
English
Therefore, even in conventional terms, time is not a constant and singular cause, just as understanding the preceding and so on. Therefore, even in conventional terms, time is not a constant and singular cause. If it is said that time is substantially existent because it is imputedly existent, this is the statement of the opponent establishing that time is substantially existent with the reason of being imputedly existent. For them, the subject, the dharma to be established, the establishing dharma, and the example are applied in order. To those who say this, the Madhyamika would say: How should it be said? This is like asking how. When asked in this way, the opponents say: If it is like form and so on. This is if the opponents say: Time is substantially existent because it is imputedly existent, for example, like form and so on. If they say this, the Madhyamika would say to them: In ultimate reality, since objects such as form and so on are not established in the way that has been shown, where does non-existent time exist? This should be said. In ultimate reality, since objects such as form and so on are not established in the way that has been shown before, the opponent's example does not exist, it is non-existent. Therefore, the fault of what was said before has not disappeared. This is the conclusion. In this way, in ultimate reality, time is different from things, and there is no permanence. Therefore, the basis of the opponent's reason was not established before, and the example does not exist either. The fault of what was said before has not disappeared. Here it is said: In ultimate reality, time is only the nature of substance, because there is a sign. Here, whatever does not exist has no sign, like a rabbit's horn. Time has signs such as before, after, simultaneous, non-simultaneous, long and fast, etc. Therefore, time is only the nature of substance. This is the statement of the opponents establishing that time is the nature of substance with the reason that time has signs such as before and after, etc. These are the subject, the dharma to be established, the establishing dharma, and the dharma.
Tibetan
མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་དཔེ་དང༌། ཉེ་བར་སྦྱར་བའི་སྦྱོར་བ་དང༌། མཇུག་བསྡུ་བ་ཡིན་པར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། འདི་ན་རི་བོང་གི་རྭ་ལྟ་བུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་གང་ལ་རྟགས་མེད་པ་དེ་ནི་རྫས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། དུས་ལ་ནི་རྟགས་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་ལ་སོགས་པ་དག་ཡོད་པས་དེའི་ཕྱིར་དུས་ནི་དོན་དམ་པར་རྫས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་སྐད་ཅེས་ཟེར་བ་དེའི་ལན་དུ་འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདིར་བཤད་པ། དངོས་པོ་འགའ་ཡང་ཡོད་མིན་ན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཡིན་ན་དུས་ཀྱི་རྟགས་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་ལ་སོགས་པ་དག་ལྟ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་ངེས་པར་བཟུང་བའི་དོན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་རྩ་བ་དེ་ལས་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་སྨོས་པ་ནི་ཉིད་ཅེས་ངེས་པར་བཟུང་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཕྱོགས་ལ་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེས་ནི་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཡིན་ན་དུས་ཀྱི་རྟགས་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་ལ་སོགས་པ་དག་ལྟ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་རྟགས་མེད་པས་ཕ་རོལ་པོ་དག་གི་གཏན་ཚིགས་དུས་ལ་རྟགས་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་ལ་སོགས་པ་དག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་མ་གྲུབ་པས་དོན་དམ་པར་དུས་རྫས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་ལ་སོགས་པར་ཤེས་པ་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་གྱི་དུས་ཀྱི་མ་ཡིན་པས་ཕ་རོལ་པོ་དག་གི་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཐ་སྙད་དུ་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུན་ཐ་དད་པ་ལ་ལྟོས་ནས་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པ་དེ་སྐྱེ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཐ་སྙད་དུ་ནི་དཔེར་ན་ཁང་ཁྱིམ་ཐ་དད་པར་མར་མེ་བཙུགས་པའི་རྒྱུན་ཐ་དད་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཁང་ཁྱིམ་སྔ་མའི་མར་མེའི་རྒྱུན་ལས་ཕྱི་མའི་མར་མི་རྒྱུན་སྔ་ཕྱིར་གྱུར་པ་ལྟ་བུ་ལ་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་ཞེའམ། ཕ་རོལ་པོ་དག་དང་ཚུ་རོལ་ཞེའམ། གཞན་དང་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བས་དེ་ཡང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་གྱི་དུས་ཀྱི་ཆོས་མ་ཡིན་ནོ། །འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་ཐ་མི་དད་པར་ཉེ་བར་གྱུར་པ་ལས་ཅིག་ཅར་ཞེས་བྱ་བ་དང་དེ་ལས་བཟློག་པ་ལས་ཅིག་ཅར་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ ཡ
Chinese
将不一致的方面的例子、接近的结合和结论按照顺序结合起来。例如，就像兔子角一样，凡是没有标记的，就不是物质的自性。时间有先后的标记等等，因此，时间才是究竟的物质自性，他们这样说。为了回答他们这样说，解释者在这里说：如果任何事物都不存在，就说了。意思是说，如果究竟上任何事物都不存在，那么时间的先后标记等又怎么会存在呢？又，这个“又”字是确定的意思，意思是说，从词句的根本中说“又”字，是确定的意思。为了显示这个，说了：在我们这边，究竟上任何事物都不存在。这样说，如果究竟上任何事物都不存在，那么时间的先后标记等又怎么会存在呢？这样，因为没有标记，所以对方的理由，因为时间有先后的标记等等，这个意义没有成立，所以究竟上时间不是物质的自性。在世俗的名称中，知道先后等等是行（འདུ་བྱེད།）的法，而不是时间的法，为了显示对方的理由没有成立。在名称中，依赖于不同的行（འདུ་བྱེད།）的延续，知道有先后，说了产生等等。在世俗的名称中，例如在不同的房屋里点燃蜡烛，依赖于不同的延续，从先前的房屋的蜡烛延续到后来的蜡烛延续，像这样有先后，或者说此岸和彼岸，或者说他者和非他者，知道这些会产生，这些也是行（འདུ་བྱེད།）的法，而不是时间的法。从不相同的行（འདུ་བྱེད།）的刹那接近，就有了同时，从与此相反的就有了非同时，说了这个。
English
Combine the examples of inconsistent aspects, the close combination, and the conclusion in order. For example, like a rabbit's horn, whatever has no mark is not the nature of substance. Time has marks of before and after, etc., therefore, time is the ultimate nature of substance, they say. To answer what they say, the commentator says here: If no things exist, it is said. It means that if ultimately no things exist, then how can there be marks of time such as before and after? Also, the word "also" has a definite meaning, meaning that from the root of the sentence, saying the word "also" is a definite meaning. To show this, it is said: On our side, ultimately no things exist. Saying this, if ultimately no things exist, then how can there be marks of time such as before and after? Thus, because there is no mark, the opponent's reason, because time has marks of before and after, etc., this meaning is not established, so ultimately time is not the nature of substance. In the conventional name, knowing before and after, etc., is the dharma of formations (འདུ་བྱེད།), not the dharma of time, to show that the opponent's reason is not established. In name, relying on the different continuities of formations (འདུ་བྱེད།), knowing there is before and after, it is said to arise, etc. In the conventional name, for example, lighting candles in different houses, relying on the different continuities, from the continuity of the candle in the previous house to the continuity of the candle in the later house, like this there is before and after, or this shore and that shore, or other and non-other, knowing these will arise, these are also the dharma of formations (འདུ་བྱེད།), not the dharma of time. From the moments of dissimilar formations (འདུ་བྱེད།) approaching, there is simultaneity, and from the opposite of this there is non-simultaneity, this is said.