Tibetan
དག་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བས་ནི་བྱེ་བྲག་པ་ལ་སོགས་པ་གང་དག་དུས་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་གདགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཡུད་ཙམ་དང༌། ཉིན་མོ་དང། ཟླ་བའི་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་འདུག་པར་གྱུར་ཏོ། །འདུག་གོ །འདུག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དུས་གསུམ་པ་གདགས་པར་འདོད་པ་དེ་དག་གི་གཞུང་དགག་པ་སྟོན་ཏོ། །དེ་སྐད་ཅེས་ཟེར་བ་དེ་དག་ལ་ཡང༌། དངོས་པོ་འགའ་ཡང་ཡོད་མིན་ན། །དུས་ལྟ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལས་གཞན་པའི་དུས་མེད་པར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ཡུད་ཙམ་དང༌། ཉིན་མོ་དང༌། ཟླ་བ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་དག་ཀྱང་དོན་དམ་པར་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་དེ་ལས་གཞན་པའི་དུས་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་གདགས་པའི་དུས་ལྟ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དུས་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དག་ན་རེ་དུས་ན་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། བརྗོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ན་གང་མེད་པ་དེ་ནི་བརྗོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པར་མ་མཐོང་སྟེ། དཔེར་ན་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་ནོ། །དུས་ནི་སབ་མ་བྱས་སོ། །བྱེད་དོ། །བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པར་མཐོང་བས། དེའི་ཕྱིར་དུས་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདིར་དུས་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དག་དུས་ནི་སབ་མ་ལ་སོགས་པ་བྱས་སོ། །བྱེད་དོ། །བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དུས་ཡོད་པ་ཁོ་ནར་སྒྲུབ་པའི་ཚིག་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཆོས་ཅན་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ཆོས་དང༌། ཆོས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་དཔེ་དང༌། ཉེ་བར་སྦྱར་བའི་སྦྱོར་བ་དང༌། མཇུག་བསྡུ་བ་ཡིན་པར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། འདི་ན་རི་བོང་གི་རྭ་ལྟ་བུ་མེད་པ་གང་བརྗོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། དུས་ནི་སབ་མ་ལ་སོགས་པ་བྱས་སོ། །བྱེད་དོ། །བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་ དེའི་ཕྱིར་དུས་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་སྐད་ཅེས་ཟེར་བ་དེའི་ལན་དུ་འདིར་འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས། དེ་ནི་བཟང་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱས་པ་ལ་སོགས་པའི་བརྗོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་འཇུག་པ་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། བྱས་པ་ལ་སོགས་པའི་བརྗོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་འཇུག་པ་ནི་སབ་མ་ལ་སོགས་པ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་གྱི། དུས་ཀྱི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་པོའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །དོན་འགལ་བ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། བརྗོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ནི་ཀུན་རྫོབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་པོའི་གཏན་ཚིགས་དེའི་དོན་འགལ་བ་ཉིད་དུ་སྟོན་ཏོ། །བརྗོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ནི་ཀུན་རྫོབ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་དེ་ཀུན་རྫོབ་པ་ཡིན་པར་བསྒྲུབས་ན་དུས་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་འདོད་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དུས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དེ་བསལ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རྩ་བའི་མཇུག་བསྡུ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་དུས་ལྟོས་པ་དང༌། མ་ལྟོས་པ་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་སྔར་ཕ་རོལ་པོ་དག་གིས་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། གསལ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་མར་མེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རྩ་བའི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དེ། དེ་ལྟར་དུས་ཉིད་མ་གྲུབ་པས་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་དུས་དེ་གསལ་བའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནར་གྲུབ་བོ། །དེ་ལ་འདིར་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་དོན་ནི་ཕ་རོལ་པོས་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་དང་པོར་སྒྲུབ་པ་སྨྲས་པའི་སྐྱོན་བརྗོད་པ་དང༌། རང་གི་སྒྲུབ་པ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་བསྟན་པ་དག་གིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དགག་པས་དུས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་བསྡུ་བ་དང་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། དུས་བརྟག་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་དགུ་པའི་སྐབས་འདིར་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་དོན་ཚད་མའི་འབྲས་བུར་བལྟ་བ་ནི་ཕ་རོལ་པོས་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདིའི་དང་པོར་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། གསལ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ ན་མར་མེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྒྲུབ་པ་སྨྲས་པའི་སྐྱོན་བརྗོད་པ་དང༌། བསྟན་བཅོས་མཛད་པས་རང་གི་དུས་མི་འཐད་པའི་སྒྲུབ་པ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་བསྟན་པ་དག་གིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དགག་པས་དུས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དུས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་
Chinese
所谓“又”，是指那些毗婆沙师等，认为时间唯有依于事物而安立，即依于须臾、日、月等事物而存在、住留、变化。他们认为过去、现在、未来这三种时间是可以安立的，这是为了驳斥他们的宗义。对于那些这样说的人，应当这样说：如果任何事物都不存在，时间又怎么会存在呢？意思是说，除了事物之外，没有其他的时间。这是因为须臾、日、月等事物，在胜义中根本不存在，所以除了事物之外，也没有其他的时间，因此依于事物而安立的时间又怎么会存在呢？这是为了说明这个道理。那些主张时间存在的人说：时间是真实存在的，因为它是特殊表达方式产生的原因。因为在这里，凡是不存在的，就不会被认为是特殊表达方式产生的原因，例如兔角。时间是纺织、正在纺织、将会纺织等特殊表达方式产生的原因，所以时间是真实存在的。那些主张时间存在的人，用时间是纺织等行为的理由，来证明时间是真实存在的。他们按照顺序，将法、所立法、能立法、异品喻、近取和结论进行组合。例如，像兔角一样不存在的事物，不是特殊表达方式产生的原因，所以它是不存在的。而时间是纺织等行为的特殊表达方式产生的原因，所以他们说时间是真实存在的。对于这种说法，这里的解释者说：这种说法是不好的，因为纺织等特殊表达方式是行法的特征，所以理由不成立。
English
The term "also" refers to those Vaibhashikas and others who believe that time is only established in dependence on things, that is, it exists, abides, and changes in dependence on things such as moments, days, and months. They believe that the three times, past, present, and future, can be established, and this is to refute their tenets. To those who say this, it should be said: If no things exist, how can time exist? It means that there is no time other than things. This is because things such as moments, days, and months do not exist at all in the ultimate sense, so there is no time other than things, so how can time established in dependence on things exist? This is to explain this point. Those who assert that time exists say: Time is truly existent, because it is the cause of the arising of special expressions. Because here, whatever does not exist is not considered to be the cause of the arising of special expressions, such as a rabbit's horn. Time is the cause of the arising of special expressions such as weaving, is weaving, and will be weaving, so time is truly existent. Those who assert that time exists use the reason that time is the act of weaving, etc., to prove that time is truly existent. They combine the subject, the property to be proven, the proving property, the dissimilar example, the application, and the conclusion in order. For example, a thing that does not exist like a rabbit's horn is not the cause of the arising of special expressions, so it does not exist. But time is the cause of the arising of special expressions such as weaving, so they say that time is truly existent. To this statement, the commentator here says: This statement is not good, because special expressions such as weaving are characteristics of conditioned dharmas, so the reason is not established.
Chinese
进入特殊表达的集合是萨玛（sab ma）等组合的法，因为不是时间，所以对方的理由没有成立。意义也是相违背的，因为进入特殊表达的原因本身就是世俗谛。这表明对方的理由在意义上是相违背的。进入特殊表达的原因本身不是世俗谛，如果证明它是世俗谛，那么就与认为时间是胜义谛存在相违背。因此，由于在所有方面时间都没有成立，所以“因为它是消除的原因”这个理由没有成立。这是理由的根本结论。这样，由于时间依赖和不依赖等在所有方面都没有成立，所以之前对方所说的“在胜义谛中，事物的自性是存在的，因为它是显现的原因，例如灯”这个理由的根本意义没有成立。这样，由于时间本身没有成立，所以事物的自性不是那个时间显现的原因，因此可以确定在胜义谛中事物的自性是不存在的。对此，这里的论证的意义是，通过驳斥对方首先提出的立宗的过失，以及表明自己的立宗没有过错，从而通过否定与空性不相符的方面的差别，来表明时间是无自性的。这既是结论，也是量（pramāṇa）的果。在时间观察的第十九个论证的这一段中，将论证的意义视为量的果，是因为对方在本论证的开始提出的“在胜义谛中，事物的自性是存在的，因为它是显现的原因，例如灯”等立宗的过失，以及论著作者表明自己的时间不合理的立宗没有过错，从而通过否定与空性不相符的方面的差别，来表明时间是无自性的。时间无自性。
English
The entry of specific expressions that gather is the dharma of compounded things such as sab ma, but because it is not time, the opponent's reason is not established. It is also contradictory in meaning, because the very cause of entering specific expressions is conventional truth. This shows that the opponent's reason is contradictory in meaning. The very cause of entering specific expressions is not conventional truth, for if it is proven to be conventional truth, it contradicts the assertion that time exists ultimately. Therefore, since time is not established in any way, the reason that "because it is the cause of eliminating it" is not established. This is the root conclusion of the reason. Thus, since time, dependent and independent, etc., are not established in any way, the root meaning of the reason previously stated by the opponents, "In ultimate truth, the nature of things exists, because it is the cause of manifestation, like a lamp," is not established. Thus, since time itself is not established, the nature of things is not the cause of manifesting that time, and therefore it is established that the nature of things does not exist in ultimate truth. Here, the meaning of the refutation is that by refuting the faults of the proposition first stated by the opponent, and by showing that one's own proposition is without fault, the distinction of the non-concordant aspect of emptiness is refuted, thereby showing that time is without self-nature. This is both the conclusion and the result of valid cognition (pramāṇa). In this section of the nineteenth refutation of the examination of time, viewing the meaning of the refutation as the result of valid cognition is because of the faults of the proposition first stated by the opponent in this refutation, such as "In ultimate truth, the nature of things exists, because it is the cause of manifestation, like a lamp," and because the author of the treatise showed that his own unreasonable proposition of time is without fault, thereby refuting the distinction of the non-concordant aspect of emptiness, thereby showing that time is without self-nature. Time is without self-nature.