Tibetan
བཅད་པ་དྲུག་པོ་དེ་དག་ནི་འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉེ་བར་སྦྱར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་དག་གིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་པ་དང་སུན་དབྱུང་བ་དག་ཀྱང་བསྟན་པར་བྱའོ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི། དུས་ལྷག་མ་གཉིས་པོ་བསྣོར་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དེ་དག་གིས་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་དུས་གཉིས་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དུས་ལ་ལྟོས་པ་དང༌། མ་ལྟོས་པར་ཡང་འགྲུབ་པ་མེད་པ་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བ་དང་འདས་པའི་དུས་གཉིས་མ་འོངས་པའི་དུས་ལ་ལྟོས་པ་དང་མ་ལྟོས་པར་ཡང་འགྲུབ་པ་མེད་པར་སྒྲུབ་པ་དང་སུན་དབྱུང་བ་དག་ཀྱང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བསྟན་པར་བྱའོ། །མཆོག་དང་ཐ་མ་འབྲིང་ལ་སོགས། །གཅིག་ལ་སོགས་པའང་ཤེས་པར་བྱ། །རིམ་པའི་ཚུལ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཇི་ལྟར་སྔར། རིམ་པའི་ཚུལ་ནི་འདི་ཉིད་ཀྱིས། །ལྷག་མ་གཉིས་པོ་བསྣོར་བ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་པ་དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང༌། རིམ་པའི་ཚུལ་ནི་འདི་ཉིད་ཀྱིས། །མཆོག་དང་ཐ་མ་འབྲིང་ལ་སོགས། །གཅིག་ལ་སོགས་པའང་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག །མཆོག་དང་ཐ་མ་འབྲིང་སོགས་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་མཆོག་དང་ཐ་མ་དང་འབྲིང་ལ་སོགས་པ་ནི་རང་གི་རིགས་ལས་མ་འདས་པར་ཡོན་ཏན་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེས་ནི་མཆོག་དང་ཐ་མ་དང་འབྲིང་ཞེས་བྱ་བ་དག་གི་ཚུལ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར་སྦྱར་ཏེ། དཔེར་ན་བྲམ་ཟེ་དང་རྒྱལ་རིགས་དང་རྗེའུ་རིགས་དང་དམངས་རིགས་དག་ལས་རེ་ཞིག་བྲམ་ཟེ་ཡང་རང་གི་རིགས་ལས་མ་འདས་པ་བཞིན་དུ་ཡོན་ཏན་འཕེལ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ནི་མཆོག་ཅེས་བྱའོ། །ཡོན་ཏན་འགྲིབ་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ནི་ཐ་མ་ཞེས་བྱ། ཡོན་ཏན་འཕེལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་འགྲིབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ནི་འབྲིང་ཞེས་བྱའོ། །རྒྱལ་རིགས་ཀྱང་རང་གི་རིགས་ལས་མ་འདས་བཞིན་དུ་ཡོན་ཏན་འཕེལ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ནི་མཆོག་ཅེས་བྱ། ཡོན་ཏན་འགྲིབ་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ནི་ཐ་མ་ཞེས་བྱ། ཡོན་ཏན་འཕེལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་འགྲིབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ནི་འབྲིང་ཞེས་བྱའོ། །རྗེའུ་རིགས་ཀྱང་རང་གི་རིགས་ལས་མ་འདས་བཞིན་དུ་ཡོན་ཏན་འཕེལ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ནི་མཆོག་ཅེས་བྱ། ཡོན་ཏན་འགྲིབ་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ནི་ཐ་མ་ཞེས་བྱ། ཡོན་ཏན་འཕེལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་འགྲིབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ནི་འབྲིང་ ཞེས་བྱའོ། །དམངས་རིགས་ཀྱང་རང་གི་རིགས་ལས་མ་འདས་བཞིན་དུ
Chinese
那六个段落，是解释者亲自附加的结束语。那些段落也应如前一样，阐述成立和破斥。 所谓“应阐述”是指，通过将剩余的两个时态结合起来的那些偈颂，过去和未来的两个时态依赖于现在时，以及不依赖也无法成立，现在时和过去时依赖于未来时，以及不依赖也无法成立的成立和破斥，也应如前一样阐述。上等和下等中等等等，一个等等也应知晓。应与“以次第之理此”相连。所谓“相连”是指，如先前，以次第之理即以此，结合剩余二者等，所阐述的那样，此处也应，以次第之理即以此，上等和下等中等等等，一个等等也应知晓。应如此相连。其中，首先，为了阐述上等和下等中等等等，因此说道：其中，上等和下等和中等等等，是因为不超出自己的种姓，而具有功德增长和衰减的缘故。这样说道，以此阐述了上等和下等和中等的情况。也应如此连接，例如，婆罗门和刹帝利和吠舍和首陀罗等之中，暂时婆罗门也不超出自己的种姓，如是具有功德增长的缘故，称为上等。具有功德衰减的缘故，称为下等。具有既非功德增长也非衰减的缘故，称为中等。刹帝利也不超出自己的种姓，如是具有功德增长的缘故，称为上等。具有功德衰减的缘故，称为下等。具有既非功德增长也非衰减的缘故，称为中等。吠舍也不超出自己的种姓，如是具有功德增长的缘故，称为上等。具有功德衰减的缘故，称为下等。具有既非功德增长也非衰减的缘故，称为中等。 首陀罗也不超出自己的种姓，如是
English
Those six sections are the concluding words personally added by the commentator. Those sections should also explain the establishment and refutation as before. The so-called "should explain" means that through those verses that combine the remaining two tenses, the two tenses of past and future depend on the present tense, and also without dependence, they cannot be established. The establishment and refutation of the present and past tenses depending on the future tense, and also without dependence, they cannot be established, should also be explained as before. Superior, inferior, middling, etc., one etc. should also be known. It should be connected to "with this order of reasoning." The so-called "connected" means that as before, with this order of reasoning, combining the remaining two, etc., as explained, here also, with this order of reasoning, superior, inferior, middling, etc., one etc. should also be known. It should be connected in this way. Among them, first, in order to explain superior, inferior, middling, etc., therefore it is said: Among them, superior, inferior, and middling, etc., are because they do not exceed their own caste, and have the reason of increasing and decreasing qualities. Thus it is said, and with this, the situation of superior, inferior, and middling is explained. It should also be connected in this way, for example, among Brahmins, Kshatriyas, Vaishyas, and Shudras, for the time being, the Brahmin also does not exceed his own caste, and thus has the reason of increasing qualities, and is called superior. Having the reason of decreasing qualities, it is called inferior. Having the reason of neither increasing nor decreasing qualities, it is called middling. The Kshatriya also does not exceed his own caste, and thus has the reason of increasing qualities, and is called superior. Having the reason of decreasing qualities, it is called inferior. Having the reason of neither increasing nor decreasing qualities, it is called middling. The Vaishya also does not exceed his own caste, and thus has the reason of increasing qualities, and is called superior. Having the reason of decreasing qualities, it is called inferior. Having the reason of neither increasing nor decreasing qualities, it is called middling. The Shudra also does not exceed his own caste, and thus
Tibetan
་ཡོན་ཏན་འཕེལ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ནི་མཆོག་ཅེས་བྱའོ། །ཡོན་ཏན་འགྲིབ་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ནི་ཐ་མ་ཞེས་བྱ། ཡོན་ཏན་འཕེལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་འགྲིབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ནི་འབྲིང་ཞེས་བྱའོ། །ཡོན་ཏན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྐྱོན་ཡང་དེ་ལས་བཟློག་ཏེ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་རིགས་བཞི་ལ་ཡོན་ཏན་དང་སྐྱོན་གྱིས་མཆོག་དང་ཐ་མ་དང་འབྲིང་གི་ཚུལ་བསྟན་པ་དེ་བཞིན་དུ། དངོས་པོ་སྲིད་དོ་ཅོག་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །འདིར་ཡང་གལ་ཏེ་མཆོག་དང་ཐ་མ་དང་འབྲིང་ཞེས་བྱ་བ་དངོས་པོ་འགའ་ཞིག་ཡོད་པར་གྱུར་ན་དེ་དག་ལྟོས་ནས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རམ། མ་ལྟོས་པར་རང་ལས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་གྲང་ན། བརྟག་པ་གཉིས་ཀ་ཡང་མི་འཐད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཀྱང་ལྟོས་པ་ཅན་ནམ། འོན་ཏེ་མ་ལྟོས་པར་འགྲུབ་པ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་གྲང་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་བརྟག་པ་དང་པོ་མི་འཐད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་དོན་དམ་པར་མཆོག་དང་འབྲིང་གི་ངང་ཚུལ་ཅན་དག་ལ་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ། ངང་ཚུལ་ཅན་ཉིད་ཡིན་ན་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཐ་མའི་ངང་ཚུལ་ཅན་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཆོས་ཅན་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ཆོས་དང༌། དཔེ་ཡིན་པར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། དཔེར་ན་ཐ་མའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ནི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཉིད་ཡིན་ན་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་མཆོག་དང་འབྲིང་གི་ངང་ཚུལ་ཅན་དག་ཀྱང་ངང་ཚུལ་ཅན་ཉིད་ཡིན་ན་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་ཡང་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ངང་ཚུལ་ཅན་གཞན་གཉིས་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟར་སྦྱར་ཏེ། དོན་དམ་པར་མཆོག་དང་ཐ་མའི་ངང་ཚུལ་ཅན་དག་ལ་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ། ངང་ཚུལ་ཅན་ཉིད་ཡིན་ན་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་འབྲིང་གི་ངང་ཚུལ་ཅན་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པར་འབྲིང་དང་ཐ་མའི་ངང་ཚུལ་ཅན་དག་ལ་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ། ངང་ཚུལ་ཅན་ཉིད་ཡིན་ན་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་མཆོག་གི་ངང་ཚུལ་ཅན་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །རེ་ཞིག་དེ་དག་གིས་ནི་ཇི་ལྟར་ སྔར་དུས་བརྟག་པའི་སྐབས་སུ། ད་ལྟར་བྱུང་དང་མ་འོངས་པ། །གལ་ཏེ་འདས་ལ་ལྟོས་གྱུར་ན། །ད་ལྟར་བྱུང་དང་མ་འོངས་པ། །འདས་པའི་དུས་ན་ཡོད་པར་འགྱུར། །དུས་ཉིད་ཡིན་ན་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་འདས་པའི་དུས་བཞིན་ནོ་ཞེས
Chinese
因为具有增长功德的缘故，称为殊胜。因为具有减少功德的缘故，称为下劣。因为具有既不增长也不减少功德的缘故，称为中等。功德如何，过失也应与此相反地结合。如对四种类别以功德和过失显示殊胜、下劣和中等的道理那样，对一切事物也都应结合。此处，如果殊胜、下劣和中等的事物存在，那么它们是依赖于他而成立呢？还是不依赖于他而自己成立呢？为了显示两种考察都不合理，所以说了“它们也是依赖性的吗？或者是不依赖而成立的呢？”。对此，首先为了显示第一个考察不合理。对此，在胜义谛中，具有殊胜和中等自性者，它们没有自性，因为是具有自性者，所以是具有依赖性的。例如，如同具有下劣自性者一样。说了这些，它们是法，应证之法，能证之法，和比喻，按照顺序结合。例如，具有下劣自性者，如果是具有自性者，那么就是具有依赖性的。因此，它没有自性，同样，具有殊胜和中等自性者，如果是具有自性者，那么就是具有依赖性的，因此它们也没有自性。同样，对另外两种自性者也应说，这样结合：在胜义谛中，具有殊胜和下劣自性者，它们没有自性，因为是具有自性者，所以是具有依赖性的。例如，如同具有中等自性者一样。同样，在胜义谛中，具有中等和下劣自性者，它们没有自性，因为是具有自性者，所以是具有依赖性的。例如，如同具有殊胜自性者一样。暂时，它们是如何， 先前在观察时间的时候，现在和未来，如果依赖于过去，现在和未来，就会在过去的时间中存在。如果是时间本身，那么就是具有依赖性的，如同过去的时间一样。
English
Because it possesses increasing qualities, it is called superior. Because it possesses decreasing qualities, it is called inferior. Because it possesses neither increasing nor decreasing qualities, it is called middling. Just as qualities are, so should faults be applied in the opposite way. Just as the manner of superior, inferior, and middling is shown by qualities and faults in the four categories, so should it be applied to all existing things. Here, if there are things called superior, inferior, and middling, do they come into being dependently, or do they come into being independently from themselves? To show that both investigations are unreasonable, it is said, "Are they also dependent, or do they come into being independently?" To this, first, to show that the first investigation is unreasonable. To this, in ultimate truth, those with the nature of superior and middling do not have their own essence, because if they are those with nature, they are dependent. For example, like those with the nature of inferior. These are stated as the subject, the object to be proven, the reason for proof, and the example, to be applied in order. For example, those with the nature of inferior, if they are those with nature, then they are dependent. Therefore, they do not have their own essence. Similarly, those with the nature of superior and middling, if they are those with nature, then they are dependent, therefore they also do not have their own essence. Similarly, the other two natures should also be stated, applying it in this way: In ultimate truth, those with the nature of superior and inferior do not have their own essence, because if they are those with nature, then they are dependent. For example, like those with the nature of middling. Similarly, in ultimate truth, those with the nature of middling and inferior do not have their own essence, because if they are those with nature, then they are dependent. For example, like those with the nature of superior. For the time being, how are they, Previously, when examining time, the present and the future, if they depend on the past, the present and the future, will exist in the past time. If it is time itself, then it is dependent, like the past time.