Tibetan
་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་ཁྱད་པར་དགག་པ་སྟོན་པའི་བཤད་པ་དེ་ཁོ་ནའི་ངོ་བོ་ཉིད་རྟོགས་པར་ནུས་པ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྐྱེ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ། ཡི་གེར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། །དེ་ལ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། ཁྱད་པར་དགག་པ་སྟོན་པའི་བཤད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་གཞི་ཡིན་ལ། དེ་ཁོ་ ནའི་ངོ་བོ་ཉིད་རྟོགས་པར་ནུས་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྐྱེ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དག་ནི་བཤད་པ་དེའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའི་བཤད་པ་དེ་སྒོ་གང་ནས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཡི་གེར་སྒྲོ་བཏགས་པ་པ་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཐ་སྙད་དུ་དེ་ལྟ་བུའི་བཤད་པ་ཡི་གེ་ལ་བརྟེན་ཏེ་འབྱུང་བས་དོན་དམ་པ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཐབས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེ་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་རང་རིག་པར་བྱ་བ་ཐབས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་པས་མཚན་ཉིད་མ་བསྟན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཅོ་འདྲི་བ་ཉིད་མ་ཡིན་པས་སྐྱོན་གདགས་སུ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་སྔ་མའི་ལན་གྱི་མཇུག་བསྡུ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་དོན་དམ་པ་པའི་དེ་ཁོ་ན་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཞན་ལས་ཤེས་མིན་ཞི་བ་དང༌། །སྤྲོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་སྤྲོས་པ། །རྣམ་རྟོག་མེད་དོན་ཐ་དད་མིན། །དེ་ནི་དེ་ཉིད་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་རེ་ཞིག་དོན་དམ་པ་པའི་དེ་ཁོ་ནའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ད་ནི་ཀུན་རྫོབ་པ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི། ཀུན་རྫོབ་པའི་དེ་ཁོ་ནའི་མཚན་ཉིད་སྟོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གང་ལ་བརྟེན་ཏེ་གང་འབྱུང་བ། །དེ་ནི་རེ་ཞིག་དེ་ཉིད་མིན། །རྒྱུ་གང་ལ་བརྟེན་ཏེ་འབྲས་བུ་གང་བྱུང་བ་དེ་ནི་རེ་ཞིག་དེ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དཔེར་ནས་བོན་ལ་བརྟེན་ཏེ་མྱུ་གུ་འབྱུང་བ་ནི་ས་བོན་གང་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དེ་མྱུ་གུ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚད་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་གཞན་མ་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱར་ནུས་ཏེ། བློ་ཐ་དད་པས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་རྟོགས་པ་དང་རྟོགས་པར་བྱ་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཆོས་ཅན་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་
Chinese
之故。能够领悟一切事物自性与差别之遮遣的论述，与无分别智慧以无生之方式生起并随顺。说是从文字增益而生起。其中，所谓一切事物自性与差别之遮遣的论述，是差别的基础。能够领悟其自性，与无分别智慧以无生之方式生起并随顺，这些是论述的差别。具有如此差别的论述从何门生起呢？从文字增益而生起，即在世俗名言中，如此的论述依赖于文字而生起，因此以方便显示了胜义谛。如此，以方便之门显示了应自证的真如，因为并非未显示体性，所以并非诘难，故无过失，这是对先前观点的回答的总结。如此，暂时显示了胜义谛，即： “非从他知乃寂静， 诸戏论等所不戏， 无分别义非异体， 此即真如之体性。” 此乃暂时显示胜义谛之体性。现在将要宣说世俗谛等，以此等宣说世俗谛之体性。为了显示此真如， “依于何者而生何， 彼乃暂时非彼性。” 依赖于何因，而生出何果，那暂时并非是它，即从因所生的果并非是他性，这是总结之语。例如，依赖于种子而生出苗芽，种子并非就是苗芽。为了显示此真如之量，能够知晓从因所生的果并非是他性，因为是以不同的智慧所能知晓的缘故。例如，如证悟与所证悟一般。这些是所立宗与所要成立
English
Therefore, the explanation that demonstrates the negation of the nature and distinctions of all things is capable of realizing the very nature of that, and is in accordance with the arising of non-conceptual wisdom in the manner of non-arising. It is said that it arises from the imputation of letters. In this regard, the explanation that demonstrates the negation of the nature and distinctions of all things is the basis of distinction. The ability to realize its very nature, and the conformity with the arising of non-conceptual wisdom in the manner of non-arising, are the distinctions of that explanation. From which gate does such an explanation with distinctions arise? It arises from the imputation of letters, that is, in conventional terms, such an explanation arises in dependence on letters, therefore, the ultimate truth is shown by means of skillful means. Thus, the self-knowing suchness is shown by means of skillful means, and since the characteristics are not shown, it is not a matter of reproach, and there is no fault. This is the conclusion of the answer to the previous position. Thus, for the time being, the ultimate suchness is shown, that is: "Not known from others, but peaceful, Not elaborated by all elaborations, Without conceptualization, meaning not different, This is the nature of suchness." This is a temporary explanation of the nature of ultimate suchness. Now, the conventional is to be explained, etc., by which the nature of the conventional suchness is shown. In order to show that very suchness, "Whatever arises in dependence on what, That is temporarily not that nature." Whatever effect arises in dependence on what cause, that is temporarily not that, that is, the effect arising from the cause is not of a different nature, this is a concluding statement. For example, just as a sprout arises in dependence on a seed, the seed is not the same as the sprout. In order to show the validity of that very suchness, it can be known that the effect arising from the cause is not of a different nature, because it is to be known by different intelligence. For example, like realization and what is to be realized. These are the subject and what is to be established.
Tibetan
བ་ཆོས་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ཆོས་དང༌། དཔེ་ཡིན་པར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། དཔེར་ན་རྟོགས་པ་དང་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ནི་བློ་ཐ་དད་པ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་གཉིས་གཅིག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུད་དང་འབྲས་བུ་ཡང་བློ་ཐ་དད་པས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་ཀྱང་ གཅིག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་འཐད་པ་གཞན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཡང་ན་རྒྱུ་གང་ལ་བརྟེན་ཏེ་འབྲས་བུ་གང་བྱུང་བ་དེ་ནི་རེ་ཞིག་དེ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུའི་བདག་ཉིད་ལས་མི་སྐྱེ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། གལ་ཏེ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་པར་གྱུར་ན་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་ལས་རྒྱུ་ཉིད་མི་སྐྱེ་བ་དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་ལས་འབྲས་བུ་ཡང་མི་སྐྱེ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དེ་ནི་མི་འདོད་དོ། །ད་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་གཞན་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལས་གཞན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དཔེར་ན་ས་བོན་ལས་གཞན་པ་མྱུ་གུའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར། ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་གཞན་པའང་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་འཐད་པ་གཞན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གང་ལས་བརྟེན་ཏེ་གང་འབྱུང་བ། །དེ་ནི་དེ་ལས་གཞན་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་ཤེས་པར་བྱར་ནུས་ཏེ། རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ལས་མི་སྐྱེ་བ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་ལས་ཀྱང་འབྲས་བུ་མི་སྐྱེ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། གལ་ཏེ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་གཞན་ཉིད་ཡིན་པར་གྱུར་ན་ཇི་ལྟར་འབྲས་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ནས་ལས་འབྲས་མི་སྐྱེ་བ་དེ་བཞིན་དུ། འབྲས་ཀྱི་རྒྱུན་འབྲས་ཀྱི་ས་བོན་ཉིད་ལས་ཀྱང་འབྲས་ཀྱི་མྱུ་གུ་མི་སྐྱེ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཡང་དེ་མི་འདོད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚད་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཡང་ན་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་གཞན་པའང་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་འབྲེལ་ན་བརྟེན་ཏེ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རྒྱུའི་རང་གི་བདག་ཉིད་བཞིན་ནོ་ཞེས་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་ཆོས་ཅན་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ཆོས་དང༌། དཔེ་ཡིན་པར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། དཔེར་ན་རྒྱུའི་རང་གི་བདག་ཉིད་ནི་རང་གི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་འབྲེལ་ན་བརྟེན་ཏེ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རང་གི་བདག་ཉིད་ལས་རང་ཉིད་གཞན་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་ཀྱང་འབྲེལ་ན་བརྟེན་ཏེ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ལས
Chinese
法，立宗法，能立之法，比喻，按次第结合。例如，认识和所认识是了知不同的心，因此，这两者不是一体。同样，因和果也是以不同的心来了解，因此，这两者也不是一体。为了显示其道理，又说，或者所依靠的因，所产生的果，暂时不是那因本身，因为会变成从因的自性不产生。如果因和果两者是一体，那么就像从因的自性不产生因一样，也会变成从因的自性不产生果，这是不希望的。现在为了显示因和果两者也不是他体，因此说，也不是从那（因）之外的他体，例如，因为没有从种子之外产生的芽的自性，所以从种子之外也不是芽。为了显示其它的道理，从何者依靠而产生何者，那也不是从那（因）之外的他体。应该这样理解，就像不是从非因产生一样，也会变成从因也不产生果。如果因和果两者是他体，那么就像不是从果的非因而产生果一样，也会变成从果的因，也就是果的种子本身也不产生果的芽，这也是不希望的。为了显示其量，又或者从因果也不是他体，应该这样理解，因和果相连，依靠而产生，就像因的自性一样，这是为了随后的推测。那些也按次第结合为有法，所要成立的法，能立之法，比喻。例如，因的自性是与自己的因和果相连，依靠而产生的，因此从自己的自性，自己不是他体，同样，因和果两者也是相连，依靠而产生的，因此从因
English
The law, the law of establishment, the law of proof, and the metaphor are combined in order. For example, cognition and what is to be cognized are to know different minds, therefore, these two are not one. Similarly, cause and effect are also understood by different minds, therefore, these two are also not one. In order to show its reason, it is also said that the cause on which it depends, the effect that arises, is not temporarily the cause itself, because it would become not arising from the nature of the cause. If the cause and effect are one, then just as the cause does not arise from the nature of the cause, it would also become that the effect does not arise from the nature of the cause, which is not desirable. Now, in order to show that the cause and effect are not other, it is said that it is not other than that (cause), for example, because there is no nature of the sprout arising from outside the seed, so the sprout is not other than the seed. In order to show other reasons, from what is relied upon and what arises, that is also not other than that (cause). It should be understood that just as it does not arise from a non-cause, it would also become that the effect does not arise from the cause. If the cause and effect are other, then just as the effect does not arise from the non-cause of the effect, it would also become that the sprout of the effect does not arise from the cause of the effect, that is, the seed of the effect itself, which is also not desirable. In order to show its measure, or from the cause and effect is also not other, it should be understood that the cause and effect are connected, relying on and arising, just like the nature of the cause, this is for subsequent speculation. Those are also combined in order as the subject, the dharma to be established, the dharma of proof, and the metaphor. For example, the nature of the cause is connected to its own cause and effect, relying on and arising, therefore, from its own nature, it is not other than itself, similarly, the cause and effect are also connected, relying on and arising, therefore, from the cause