English
To explain that there is no need to mention the absence of "I." For the great Bodhisattvas who abide in acting with non-discriminating wisdom, viewing all actions as unborn, what need is there to speak of seeing? Thus it is said. Thus, for those who realize that one and only reality, even the clinging that "I-grasping does not exist, my-grasping does not exist" does not exist. Therefore, it is said, "The grasping of I and mine, that too is not existent." This means that because "I" and "mine" etc. are nominally existent, and because the aggregates of sentient beings are unborn. Furthermore, the clinging that "I-grasping does not exist, my-grasping does not exist," if it is established that the aggregates of sentient beings rely on the skandhas, then the skandhas of sentient beings are unborn in the ultimate sense. Therefore, for them, the clinging that "I-grasping does not exist, my-grasping does not exist" also does not exist. This is the meaning. Because that (I-grasping) itself does not exist, just as someone with cataracts sees hairs, flies, etc., which are not actually there. It is said, "By what seeing does one not see I and mine, and not see that reality?" Because seeing existence and non-existence as existence is holding onto inverted views. This means that even the clinging that "I-grasping does not exist" itself does not exist. Just as someone with cataracts, due to weakened faculties, sees unreal things like hairs and flies, likewise, seeing "I-grasping and my-grasping do not exist" as existent with inverted views, one whose eye of wisdom is blinded by wrong views will not see that one and only reality. This is the teaching, that is, also seeing I-grasping and my-grasping as non-existent, and also seeing the knowledge of that non-existence as existent, is holding onto inverted views. Therefore, the reason is not established, because there exists an "I" that is the cause of I-grasping and my-grasping. Previously, the other party
Tibetan
་དག་ན་རེ། བདག་ནི་ ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ལུས་དང་དབང་པོ་དང་བློ་ལ་སོགས་པ་བདག་དང་བདག་གི་མེད་པ་རྣམས་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཤེས་པ་ཡང་དག་པར་སྐྱེས་པ་ལ་ངར་འཛིན་པ་མེད་པ་དང༌། ང་ཡིར་འཛིན་པ་མེད་དོ་སྙམ་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་བའི་གཏན་ཚིགས་དེའི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ངར་འཛིན་པ་མེད་པ་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་ཤེས་པ་ཡོད་པར་འདོད་པ་དེ་ལ་ངར་འཛིན་པ་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་དེ་ངར་འཛིན་པ་མེད་པ་དང༌། ང་ཡིར་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་རང་ལ་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། ངར་འཛིན་པ་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི། ཕ་རོལ་པོ་དག་གི་གཏན་ཚིགས་དེ་རང་ལ་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཕ་རོལ་པོ་དག་ངར་འཛིན་པ་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་ཤེས་པ་ཡོད་པར་འདོད་པ་དེ་ལ་ངར་འཛིན་པ་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡོད་པས་ངར་འཛིན་པ་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ནང་གི་བྱེད་པ་བདག་མེད་པ་ལ་བདག་མེད་པར་ལྟ་བས་ངར་འཛིན་པ་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡིད་བདག་མ་ཡིན་པ་གང་གཞན་གྱི་དོན་ལུས་དང་དབང་པོའི་ཡུལ་དག་ལ་ང་ཡིར་འཛིན་པ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྔར་དབུ་མ་པས། ངར་འཛིན་ང་ཡིར་འཛིན་མེད་གང༌། དེ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བས་རྣལ་འབྱོར་པ་དག་བདག་དང་བདག་གི་ཞི་བའི་ཕྱིར་ངར་འཛིན་པ་དང༌། ང་ཡིར་འཛིན་པ་མེད་པར་གྱུར་པ་ལ་ངར་འཛིན་པ་མེད་པ་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ངར་འཛིན་པ་མེད་པ་དང༌། ང་ཡིར་འཛིན་པ་མེད་པར་གང་གིས་མཐོང་བ་ལོག་པར་ལྟ་བས་བློ་གྲོས་ཀྱི་མིག་ཉམས་པ་དེས་ནི་དེ་ཁོ་ན་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བཤད་པ་དེ་ལ། འདིར་གྲངས་ཅན་དག་འདི་སྐད་ཅེས་ཁོ་བོ་ཅག་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་ངར་འཛིན་པ་མེད་པ་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པ་མེད་པའི་བདག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཡོད་པས། དེས་ན་ངར་འཛིན་པ་མེད་པ་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་ཤེས་པའི་བདག་ཀྱང་ཡོད་ ལ། དེས་དེ་ཁོ་ན་ཡང་མཐོང་བར་འགྱུར་བས། ཁྱེད་དབུ་མ་པས་ཇི་སྐད་སྨྲས་པའི་སྐྱོན་དེ་ཁོ་བོ་ཅ
Chinese
他们说，我 是唯一存在的。对于身体、感官和心等没有我与我的事物，对它们生起如实了知的，因为具有无我执和无我所执的正确见解。为了驳斥这个论证没有成立，（反驳者说）为什么呢？因为，对于认为存在无我执和无我所执的知见的人来说，存在着作为我执和我所执之因的自我的执着。因此，那不是无我执和无我所执的正确见解。在意义上也是不成立的，因为“无我执和我所执”这个词本身，其自性上的确定性没有成立。因此，这表明了对方的论证本身是不成立的。为什么呢？因为，对方认为存在无我执和我所执的知见，但由于存在着作为我执和我所执之因的自我的执着，所以“无我执和我所执”这个词本身，其自性上的确定性没有成立。如果说，因为对内在的作者（补特伽罗）无我进行无我观，所以能遣除我执，并且，意识不是自我，对于其他身体和感官的对境，不会产生我所执，所以没有过失。这是因为，先前中观派说：“无我执和我所执，那也是不存在的。”通过这句话，瑜伽行者们为了我和我的寂灭，对于已经变成无我执和我所执的人来说，那个认为存在无我执和我所执的知见也是不存在的，因此，对于以邪见看待无我执和我所执，从而丧失智慧之眼的人来说，他不会如实见到那个。对于中观派的这个说法，数论派这样说：从我们的宗义来说，存在着自性成立的无我执和我所执的自我。因此，也存在着认为存在无我执和我所执的自我，并且，他也能如实见到那个。因此，你们中观派所说的过失，我们
English
They say, "I am the only one that exists. For those who have truly realized that body, senses, and mind, etc., are without self and what belongs to self, because they have the correct view of being without self-grasping and without grasping of what belongs to self." In order to show that this argument is not established, (the refuter says) why? Because, for those who believe that there is knowledge of being without self-grasping and without grasping of what belongs to self, there is the grasping of self, which is the cause of self-grasping and grasping of what belongs to self. Therefore, that is not the correct view of being without self-grasping and without grasping of what belongs to self. It is also not established in meaning, because the certainty of the nature of the word "without self-grasping and without grasping of what belongs to self" itself is not established. Therefore, this shows that the other party's argument itself is not established. Why? Because, the other party believes that there is knowledge of being without self-grasping and without grasping of what belongs to self, but because there is the grasping of self, which is the cause of self-grasping and grasping of what belongs to self, the certainty of the nature of the word "without self-grasping and without grasping of what belongs to self" itself is not established. If it is said that because one views the inner agent (person) as without self, one can eliminate self-grasping, and because consciousness is not self, one will not have grasping of what belongs to self towards other objects of body and senses, so there is no fault. This is because, previously, the Madhyamikas said, "Whatever is without self-grasping and grasping of what belongs to self, that also does not exist." Through this statement, for the sake of the pacification of self and what belongs to self, for those yogis who have become without self-grasping and grasping of what belongs to self, that knowledge that believes there is without self-grasping and grasping of what belongs to self also does not exist. Therefore, for those who see without self-grasping and grasping of what belongs to self with a distorted view, and thus lose the eye of wisdom, they will not truly see that. To this statement of the Madhyamikas, the Samkhyas say this: From our tenets, there is a self that is established by its own nature, without self-grasping and grasping of what belongs to self. Therefore, there is also a self that believes there is without self-grasping and grasping of what belongs to self, and he can also truly see that. Therefore, the fault that you Madhyamikas speak of, we
Tibetan
ག་གི་ཕྱོགས་ལ་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་བའི་ཚིག་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ན་རེ་གང་གི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱི་ཆར་གཏོགས་པའི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ནང་གི་བྱེད་པ་བདག་མེད་པའི་ཡུལ་ལ་བློས་བདག་མེད་པར་ལྟ་བ་ངར་འཛིན་པ་ལྡོག་པའི་ཕྱིར། ངར་འཛིན་པ་མེད་ལ། ཡིད་བདག་མ་ཡིན་པ་བློའི་ཆར་གཏོགས་པ་ཡང་རང་ལས་གཞན་པ་སྐྱེས་བུ་གཞན་གྱི་དོན་ལུས་དང་དབང་པོའི་ཡུལ་དག་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ན་འདི་ནི་ངའི་མ་ཡིན་གྱི་སྐྱེས་བུ་གཞན་གྱི་ཡིན་ནོ་སྙམ་པས་ང་ཡིར་འཛིན་པ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ང་ཡིར་འཛིན་པ་ཡང་མེད་པས། དེ་ལྟར་ངར་འཛིན་པ་མེད་པ་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པ་མེད་པའི་བདག་ཤེས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྐྱེས་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཡོད་ལ། དེས་དེ་ཁོ་ན་ཡང་མཐོང་བར་འགྱུར་བས་ཁྱེད་དབུ་མ་པས་ཇི་སྐད་སྨྲས་པའི་སྐྱོན་དེ་ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཕྱོགས་ལ་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་སྐད་ཅེས་ཟེར་བ་དེའི་ལན་དུ་འདིར་འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས། བདག་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལ་ངར་འཛིན་པ་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེའི་དོན་བྱེད་པ་དང་རྟེན་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་ང་ཡིར་འཛིན་པ་འཇུག་པ་མི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར། ངར་འཛིན་པ་མེད་པ་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་པས་དེ་ནི་ལན་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། གལ་ཏེ་བདག་ཤེས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྐྱེས་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ཡོད་པར་གྱུར་ན། བདག་དེ་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལ་ངར་འཛིན་པ་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ངར་འཛིན་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་པ་དང༌། སྐྱེས་བུའི་དེའི་དོན་རང་བཞིན་གྱི་ཆར་གཏོགས་པའི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ནང་གི་བྱེད་པ་དང་བྱེད་པའི་རྟེན་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཙམ་དག་ལ་སྐྱེས་བུ་དེའི་ང་ཡིར་འཛིན་པ་འཇུག་པ་མི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར། ང་ཡིར་འཛིན་པ་ཡང་མེད་པ་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་པས་ངར་འཛིན་པ་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་སྔ་མ་དེ་ཉིད་སོ་ན་གནས་བཞིན་པས་གྲངས་ཅན་དག་གི་ཚིག་དེ་ནི་ཁོ་བོའི་ལན་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཁུངས་སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ལྷས་མཛད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཡང༌། གལ་ཏེ་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ཡོད། །བདག་མེད་ཅེས་བྱ་དེ་མི་རིགས། །ཡང་ན་དེ་ཉིད་ རྟོགས་པའམ། །མྱ་ངན་འདའ་བ་དེས་བརྫུན་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། གལ་ཏེ་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ཡོད་པར་གྱུར་ན་ནི་བདག་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་མི་རིགས་པས། ངར་འཛིན་པ་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ངར་འཛིན་པ་ལྡོག་པར་འདོ
Chinese
这是说“在哪个方面没有”的语句。他们说：因为对于属于自性的根等内部作用，以心对无我的境观察为无我，为了使我执颠倒，所以没有我执。并且，不属于我的意，属于心的范畴，也缘于自身以外的他人的身体和根的境，认为“这不是我的，是别人的”，因此不容许我所执，所以也没有我所执。这样，因为没有我执和我所执，所以存在名为“具有我的觉识”的补特伽罗的自性。它也能证悟那唯一的真如，因此你们中观派所说的过失，在我们数论派方面是没有的。为了回答他们所说的这些话，这里进行解释：因为以我见我，我执如实存在；并且，对于它的作用和所依之声等，我所执的生起不会颠倒。因为没有成立没有我执和我所执，所以这不是回答。如果存在名为“具有我的觉识”的补特伽罗的自性，那么，因为以我见我，我执如实存在，所以没有成立没有我执；并且，对于补特伽罗的属于自性的根等内部作用，以及作用的所依之声等，补特伽罗的我所执的生起不会颠倒。因为也没有成立没有我所执，所以因为不是没有我执和我所执，所以之前的过失依然存在，因此数论派的这些话不是我的回答。为了说明这个意义的来源，引证圣天论师所造的论典：就像那样说，如果存在名为我的东西，那么说无我就是不合理的。或者证悟那个，涅槃就会变成虚假。这样说道，如果存在名为我的东西，那么说无我就是不合理的，因此我执不会颠倒。或者想要我执颠倒
English
This is the statement saying, "In which aspect is it absent?" They say: Because, regarding the internal functions such as the senses belonging to the nature, the mind observes the object of no-self as no-self, in order to reverse the ego-grasping, therefore there is no ego-grasping. Moreover, the mind that does not belong to the self, which belongs to the category of mind, also focuses on the objects of the bodies and senses of others apart from oneself, thinking, "This is not mine, it belongs to another person," therefore it does not allow the grasping of "mine," so there is also no grasping of "mine." Thus, because there is no ego-grasping and no grasping of "mine," there exists the nature of the person called "having the awareness of self." It can also realize that sole Suchness, therefore the fault that you Madhyamikas speak of does not exist on our Samkhya side. To answer these words they have spoken, here an explanation is made: Because the ego-grasping exists as it is, seeing the self as the self; and because the arising of the grasping of "mine" towards its function and the sound of the basis, etc., does not reverse. Because it has not been established that there is no ego-grasping and no grasping of "mine," therefore this is not an answer. If there exists the nature of the person called "having the awareness of self," then, because the ego-grasping exists as it is, seeing the self as the self, it has not been established that there is no ego-grasping; and because the arising of the grasping of "mine" of the person towards the internal functions such as the senses belonging to the nature of the person, and the sound of the basis of the function, etc., does not reverse. Because it has also not been established that there is no grasping of "mine," therefore, because it is not that there is no ego-grasping and no grasping of "mine," the previous fault remains, therefore these words of the Samkhyas are not my answer. To show the source of this meaning, the treatise composed by the teacher Aryadeva is cited: Just as it says, if there exists something called self, then saying no-self is unreasonable. Or realizing that, Nirvana would become false. Thus it is said, if there exists something called self, then saying no-self is unreasonable, therefore ego-grasping will not be reversed. Or wanting ego-grasping to be reversed