Tibetan
ཟེར་རོ། །དེ་སྐད་ཅེས་ཟེར་བ་དེའི་ལན་དུ། འགྲེལ་བ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདིར་བཤད་པ། གལ་ཏེ་རང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའི་ཚུལ་ལས་བདག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ངེས་པར་མ་བཟུང་བར་ཐ་སྙད་དུ་བདག་སྤྱིར་དམ་འཆའ་ན་ནི་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། གལ་ཏེ་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཁྱེད་རང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའི་ཚུལ་ལས་འབྱུང་བའི་བདག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་རྟག་པ་དང་ཐམས་ཅད་དུ་སོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་དེ་ལྟ་བུ་ངེས་པར་མ་བཟུང་བར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཐ་སྙད་དུ་བདག་སྤྱིར་གྲགས་པ་ཡོད་པར་དམ་འཆའ་ན་ནི། གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པས། ཁྱེད་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་དེ་དག་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་ན་ཇི་ལྟར་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། འདི་ལྟར་ཁོ་བོ་ཅག་གི་ལུང་ལས་ཀྱང་བདག་གི་སྒྲ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ནི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡིན་ལ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་ནི་ཉེ་བར་བརྟགས་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཤིང་རྟའི་ཡན་ལག་དག་ལ་བརྟེན་ནས་ཤིང་རྟར་གདགས་པར་འདོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་ཅན་དུ་གདགས་པར་འདོད་ལ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཡང་འབྱུང་བའི་སྲིད་པ་ལེན་པའི་ཕྱིར་བདག་ཅེས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །ཅི་སྟེ་སེམས་ནི་བདག་གི་སྒྲའི་སྤྱོད་ཡུལ་དངོས་དང་བདག་ཅེས་བྱ་བར་ཤེས་པའི་བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་དངོས་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། བྱས་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ལུས་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་དུ་དབུ་མ་པས་འདི་ལྟར་ཁོ་བོ་ཅག་གི་ལུང་ལས་ཀྱང་བདག་གི་སྒྲ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ནི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡིན་ལ། སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་ནི་ཉེ་བར་བརྟགས་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བཤད་པའི་སྐབས་དེ་ལ་འདིར་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་དག་བདག་གི་སྒྲ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་གཞན་པའི་བདག་ལོགས་ཤིག་ན་དངོས་སུ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྒྲུབ་པའི་ཚིག་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཆོས་ཅན་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ཆོས་དང༌། དཔེ་ཡིན་པར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། དཔེར་ན་ལུས་ནི་བྱས་པའི་ཕྱིར་བདག་གི་སྒྲའི་སྤྱོད་ཡུལ་དངོས་དང་བདག་ཅེས་བྱ་བར་ཤེས་པའི་བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་དངོས་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ སེམས་པ་ཡང་བྱས་པའི་ཕྱིར་བདག་གི་སྒྲའི་སྤྱོད་ཡུལ་དངོས་དང་བདག་ཅེས་བྱ་བར་ཤེས་པའི་བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་དངོས་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེའི་ལན་དུ། འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས། །དེ
Chinese
如是说。为了回答如是说，注释者在此说：如果未从自己的宗派之理中确定自我的体性，而在名言中承诺有普遍的自我，则为已成立之事而作论证，如是说。如果说自我的你们，未从你们的宗派之理中产生的自我的体性，具有常恒和遍一切处等差别的那样确定，而在世俗名言中承诺有普遍存在的自我，则为已成立之事而作论证。因此，你们的论证将变得无意义，如是显示。如果那样，如何是已成立之事而作论证呢？因此，如此我等的教证中，自我的声音，对于识来说，是如实的，而对于生等来说，是假立的。譬如，依靠车的支分而想要安立为车一样，依靠蕴而想要安立为有情，而识是再次取生的有，因此说为自我，如是说。如果心不是自我之声的真实行境，也不是称为自我的智慧的真实行境，应当了知，因为是所作，譬如身体一样，如果这样说，那么上面中观派如此我等的教证中，自我的声音，对于识来说，是如实的，而对于生等来说，是假立的，如是宣说的场合，在此说自我者，自我的声音对于识来说，不是如实的，而是与识相异的自我，在另一处真实存在，如是成立的语句，那些是法和所成立之法和能成立之法和比喻，按照顺序结合。譬如，身体因为是所作，不是自我之声的真实行境，也不是称为自我的智慧的真实行境，应当了知，如是 心也是因为是所作，不是自我之声的真实行境，也不是称为自我的智慧的真实行境，应当了知，如是说。为了回答那个，注释者自己说。那
English
So it is said. In response to that saying, the commentator here says: If one does not ascertain the nature of the self from the principles of one's own philosophical system, but asserts the existence of a general self in conventional terms, then it is arguing for something already established, so it is said. If you who speak of the self do not ascertain the nature of the self arising from the principles of your philosophical system, which has distinctions such as being permanent and all-pervasive, but assert that there is a commonly known self in conventional terms, then it is arguing for something already established. Therefore, your arguments will become meaningless, as it shows. If so, how is it arguing for something already established? Therefore, in our teachings, the term 'self' is truly applicable to consciousness, but is imputed to birth and so on. For example, just as one wants to designate a chariot based on its parts, one wants to designate a sentient being based on the aggregates, and consciousness is what takes rebirth, therefore it is called 'self,' so it is said. If the mind is not the actual object of the term 'self' and not the actual object of the wisdom that knows it as 'self,' it should be understood, because it is created, like the body, if it is said in this way, then above, the Madhyamika says, 'In our teachings, the term 'self' is truly applicable to consciousness, but is imputed to birth and so on,' in that context, those who speak of the self here say that the term 'self' is not truly applicable to consciousness, but that a self different from consciousness actually exists elsewhere, these are words establishing that. Those are the subject, the object to be established, the means of establishing, and the example, to be connected in order. For example, just as the body, because it is created, is not the actual object of the term 'self' and not the actual object of the wisdom that knows it as 'self,' it should be understood, so too, the mind, because it is created, is not the actual object of the term 'self' and not the actual object of the wisdom that knows it as 'self,' it should be understood, so it is said. In response to that, the commentator himself says. That
Tibetan
་ལ་འདིར་གལ་ཏེ་ཕ་རོལ་པོ་དག་དོན་དམ་པར་སེམས་པ་ནི་བདག་གི་སྒྲའི་སྤྱོད་ཡུལ་དངོས་དང་བདག་ཅེས་བྱ་བར་ཤེས་པའི་བློའི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པར་བྱེད་ན་ནི་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐམས་ཅད་དུ་སྤང་བར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཕ་རོལ་པོ་དག་གི་སེམས་པ་ནི་བདག་གི་སྒྲའི་སྤྱོད་ཡུལ་དངོས་དང་བདག་ཅེས་བྱ་བར་ཤེས་པའི་བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་དངོས་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་དམ་བཅས་པ་དེ་དོན་དམ་པར་དེ་ལྟར་སྟོན་པར་བྱེད་ན་ནི་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པས་མི་རུང་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཁོ་བོ་ཅག་དབུ་མ་པས་ཡང་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལུས་སམ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་སྤང་བར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ཐ་སྙད་དུ་ན་ནི་དེ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་དང་བློའི་བཏགས་པ་དང་དངོས་ཀྱི་ངེས་པ་རང་གི་གྲུབ་པའི་མཐར་ཡང་གྲུབ་པ་དག་ཐ་སྙད་དུ་འདོད་པས་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི། འོན་ཏེ་ཕ་རོལ་པོ་དག་གི་སེམས་པ་ནི་བདག་གི་སྒྲའི་སྤྱོད་ཡུལ་དངོས་དང་བདག་ཅེས་བྱ་བར་ཤེས་པའི་བློ་དེའི་སྤྱོད་ཡུལ་དངོས་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་དམ་བཅས་པ་དེ་ཐ་སྙད་དུ་དེ་ལྟར་སྟོན་པར་བྱེད་ན་ནི་དེ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྒྲའི་བཏགས་པ་དང་དངོས་ཀྱི་ངེས་པ་དང་བློའི་བཏགས་པ་དང་དངོས་ཀྱི་ངེས་པ་རང་གི་གྲུབ་པའི་མཐར་ཡང་གྲུབ་པ་དང༌། ཡང་གི་སྒྲས་གཞན་གྱི་གྲུབ་པའི་མཐར་ཡང་གྲུབ་པ་དག་ཐ་སྙད་དུ་འདོད་པས་ཐ་སྙད་གདགས་པའི་དོན་དུ་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཁོ་བོ་ཅག་གི་ལུང་ལས་ཀྱང་བདག་གི་སྒྲ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ནི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡིན་ལ། སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་ནི་ཉེ་བར་བརྟགས་པ་ཡིན་པར་གྲུབ་པས། ཁྱེད་གལ་ཏེ་རང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའི་ཚུལ་ལས་བདག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ངེས་པར་མ་བཟུང་བར་ཐ་སྙད་དུ་བདག་སྤྱིར་དམ་འཆའ་ན་ནི་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པས་མི་རུང་ངོ༌། །དོན་དམ་པར་ན་ནི་བདག་གི་སྒྲ་ཡང་བདག་ལ་དངོས་སུ་ཡོད་པར་མི་འགྲུབ་སྟེ། སེང་ གེའི་སྒྲར་འཇུག་པའི་དོན་ཀྱང་བཏགས་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་དེ་ལ་སེང་གེའི་སྒྲ་ཡང་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྔར་ཕ་རོལ་པོ་དག་ན་རེ་བདག་གོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལུས་དང་དབང་པོ་དང་བློ་ཙམ་དག་ལ་ཉེ་བར་བཏགས་པ་དེ་ལས་གཞན་པ་བདག་ལ་དངོ
Chinese
如果在这里，对方确实认为“我”这个词的实际用法，以及理解为“我”的心的含义，与实际情况不符，那么这就是对已成立之事的重复论证。因为我们想要完全摒弃所有关于“我”的说法。如果对方的观点是，他们认为“我”这个词的实际用法，以及理解为“我”的心的实际用法并非如此，并且他们承诺要如实地证明这一点，那么这就是对已成立之事的重复论证，这是不行的。为什么呢？因为我们中观派也想要在任何情况下，无论是身体还是意识的状态下，都摒弃所有关于“我”的常断二见的看法。然而，在名言上，这并不合理。因为声音和心的假立，以及对事物本质的确定，即使在各自宗派的最终结论中也是成立的，所以我们是这样认为的。因此，如果对方认为“我”这个词的实际用法，以及理解为“我”的心的实际用法并非如此，并且他们承诺要在名言上证明这一点，那么这是不合理的。为什么呢？因为声音的假立和事物本质的确定，以及心的假立和事物本质的确定，即使在各自宗派的最终结论中也是成立的，而且通过“也”字，在其他宗派的最终结论中也是成立的，所以我们认为这是为了施设名言的目的。因此，从我们的论典中也可以证明，“我”这个词对于意识来说是符合实际情况的，而对于出生等等来说，则是假立的。如果你们没有从自己宗派的最终结论出发，确定“我”的自性，而是在名言上普遍地承诺“我”，那么这就是对已成立之事的重复论证，这是不行的。在胜义谛中，“我”这个词也不能证明“我”真实存在，因为如同“狮子”这个词所指代的含义也是假立的一样，对于那个对象来说，“狮子”这个词也并不符合实际情况。这是因为之前对方说，所谓的“我”这个词，仅仅是对于身体、感官和心识的假立，除此之外，并没有真实的“我”。
English
Here, if the opponent genuinely believes that the actual usage of the word "I" and the meaning of the mind that understands it as "I" are not in accordance with reality, then it is a re-establishment of what is already established. This is because we want to completely abandon all statements about "I." If the opponent's view is that they believe the actual usage of the word "I" and the actual usage of the mind that understands it as "I" are not so, and they promise to truthfully demonstrate this, then it is an impermissible re-establishment of what is already established. Why? Because we, the Madhyamikas, also want to abandon all views of permanence and impermanence regarding "I" in all circumstances, whether in the state of the body or consciousness. However, in conventional truth, this is not reasonable. Because the imputation of sound and mind, and the ascertainment of the nature of things, are established even in the final conclusions of their own schools, so we believe. Therefore, if the opponent believes that the actual usage of the word "I" and the actual usage of the mind that understands it as "I" are not so, and they promise to demonstrate this in conventional truth, then it is unreasonable. Why? Because the imputation of sound and the ascertainment of the nature of things, and the imputation of mind and the ascertainment of the nature of things, are established even in the final conclusions of their own schools, and also, through the word "also," are established in the final conclusions of other schools, so we believe this is for the purpose of establishing conventional terms. Therefore, it can also be proven from our scriptures that the word "I" is in accordance with reality for consciousness, while for birth and so on, it is an imputation. If you do not determine the nature of "I" from the perspective of the final conclusion of your own school, but generally promise "I" in conventional truth, then it is an impermissible re-establishment of what is already established. In ultimate truth, the word "I" also cannot prove that "I" truly exists, because just as the meaning referred to by the word "lion" is also an imputation, for that object, the word "lion" is also not in accordance with reality. This is because the opponent previously said that the word "I" is merely an imputation upon the body, senses, and consciousness, and that there is no real "I" other than that.