Tibetan
་རུང་སྟེ་འདི་ལྟར་གཏན་ཚིགས་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་དང༌། མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ གྱིས་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གཉི་ག་ལ་ཐུན་མོང་ཉིད་དུ་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན་འདིར་ཁྱེད་ཀྱིས་ལུས་ཐམས་ཅད་ཕྱོགས་སུ་བྱས་པས་དེ་ལས་གཞན་པ་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་དཔེ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་གཡས་པས་མཐོང་བ་གཡོན་པས་ངོ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཉམས་སུ་མྱོང་པ་དྲན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ལས་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གཉི་ག་ལ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་པས། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །མཁས་པར་རློམ་པ་གཞན་དག་གིས་སྨྲས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཏུ་སྨྲས་པ་གཞན་གང་དག་འདི་སྐད་སྨྲས་ན་བདག་ཉིད་གཞན་དག་ལ་མཁས་པར་གྲགས་སུ་རེ་བའི་ང་རྒྱལ་ཅན་དག །བདག་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་དང་བློ་ཡུལ་འགའ་ཞིག་ལ་ཉེ་བར་བཏགས་པ་དང༌། ལོག་པར་ཤེས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་བདག་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་དང་བློ་དེའི་ཡུལ་བདག་ལ་དངོས་པོ་ལོགས་ཤིག་ན་ཡོད་པར་སྒྲུབ་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལ་ལུས་ལ་བདག་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡུལ་གཞན་ལ་དངོས་སུ་ཡོད་དེ། འགའ་ཞིག་ལ་ཉེ་བར་བཏགས་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལ་སེང་གེའི་སྒྲ་ཉེ་བར་བཏགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་ལས་གཞན་པའི་སེང་གེའི་རལ་པ་དང་ཟེ་བ་སྤུངས་པ་ཅན་ལ་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདག་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ལུས་དང་དབང་པོ་དང་བློ་ཙམ་དག་ལ་ཉེ་བར་བཏགས་པ་དེ་ཡང་འགའ་ཞིག་ལ་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་དེ་ལས་གཞན་པ་དེ་ལ་དངོས་སུ་ཡོད་པས་དེ་ནི་བདག་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བདག་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ཡུལ་གཞན་འགའ་ཞིག་ལ་ཉེ་བར་བཏགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་བདག་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་དེའི་ཡུལ་བདག་དངོས་ལོགས་ཤིག་ན་ཡོད་པར་སྒྲུབ་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་གཅིག་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཆོས་ཅན་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ཆོས་དང༌། དཔེ་དང༌། ཉེ་བར་སྦྱར་པའི་སྦྱོར་བ་དང༌། མཇུག་བསྡུ་བ་ཡིན་པར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། དཔེར་ན་སེང་གེ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལ་ཉེ་བར་བཏགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་ཡུལ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་ལས་གཞན་པ་སེང་གེ་རལ་པ་དང་ཟེ་བ་སྤུངས་པ་ཅན་དངོས་ལགས་ཤིག་ན་ཡོད་པས་སེང་གེ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་དེ་བ་མ་ཟེའི་ཁྱེའུའི་ཡུལ་ལ་ནི་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ ཙམ་དུ་ཟད་དེ་སེང་གེའི་ཡུལ་ལ་ནི་དངོས་སུ་འཇུག་པས། སྒྲ་དེའི་ཡུལ་སེང་གེ་དངོས་ཀྱང་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། བདག་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ཕུང་པོ་ལ་ཉེ་བར་བཏགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་ཡུལ་ཕུང་པོ་དེ་ལས་གཞན་པ་བདག་རྟག་པ་དང་ཐམས་ཅད་དུ་སོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་དངོས་ཀྱང་ལོགས་ཤིག་ན་ཡོད་པས། བདག་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་དེ་ཕུང་པོའི་ཡུལ་ལ་ནི་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི་བདག་གི་ཡུལ་ལ་ནི་དངོས་སུ་འཇུག་པས། སྒྲ་དེའི་ཡུལ་བདག་དངོས་ཀྱང་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཡང་ན་བདག་ཅེས་བྱ་བར་ཤེས་པའི་བློ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པར་ངེས་པར་ཤེས་ཏེ། ཡུལ་གཞན་ལ་ལོག་པར་ཤེས་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་སྡོང་དུམ་ལ་མིར་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཡུལ་ལ་བདག་ཏུ་ཤེས་པ་དེ་ཡང་ལོག་པར་ཤེས་པ་ཡིན་པས། དེ་ལྟར་ཡུལ་གཞན་ལ་ལོག་པར་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཡུལ་གང་ལ་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདག་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བདག་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཅེས་བྱ་བར་ཤེས་པའི་བློ་ཡུལ་གཞན་འགའ་ཞིག་ལ་ལོག་པར་ཤེས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་བདག་ཅེས་བྱ་བར་ཤེས་པའི་བློ་དེ་ཡུལ་བདག་དངོས་ལོགས་ཤིག་ན་ཡོད་པར་སྒྲུབ་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་གཉིས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་ཆོས་ཅན་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ཆོས་དང༌། དཔེ་དང༌། ཉེ་བར་སྦྱར་བའི་སྦྱོར་བ་དང༌། མཇུག་པ་སྡུ་བ་ཡིན་པར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། དཔེར་ན་མིར་ཤེས་པའི་བློས་སྡོང་དུ་མ་ལ་ལོག་པར་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་ཡུལ་སྡོང་དུ་མ་དེ་ལས་གཞན་པ་མི་སེམས་པ་དང་བཅས་པ་དངོས་ལོགས་ཤིག་ན་ཡོད་པས་མིར་ཤེས་པའི་བློ་དེ་སྡོང་དུ་མ་གྱི་ཡུལ་ལ་ནི་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི་མིའི་ཡུལ་ལ་ནི་དངོས་སུ་འཇུག་པས། བློ་དེའི་ཡུལ་དངོས་ཀྱང་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་བདག་ཅེས་བྱ་བར་ཤེས་པའི་བློ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལ་ཉེ་བར་བཏགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་ཡུལ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དེ་ལས་གཞན་པ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པའི་བདག་རྟག་པ་དང་ཐམས་ཅད་དུ་སོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་དངོས་ཀྱང་ལོགས་ཤིག་ན་ཡོད་པས། བདག་ཅེས་བྱ་བར་ཤེས་པའི་བློ་དེ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཡུལ་ལ་ནི་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ ཀྱི་བདག་གི་ཡུལ་ལ་ནི་དངོས་སུ་འཇུག་པས། བློ་དེའི་ཡུལ་བདག་དངོས་ཀྱང་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་
Chinese
因此，像这样，理应存在于可以推论的事物上，并且以存在于相似方的方式，如果必须普遍存在于方和相似方两者中，那么在这里，您已将所有身体都作为方，因为没有其他相似方的例子，所以您的理由是，因为右手看到，左手认识，因为体验到而回忆，因为目标是行为，这变成了在方和相似方两者中都不是共同的。因为它没有随之而来，所以不合适，应该这样应用。被称为自诩为智者的人所说的是，其他自称的人说了这些话，那些希望自己被称为智者的傲慢者。通过与“我”这个词和思想的对象接近，以及通过错误理解的理由，显示了两种推论，即“我”这个词和那个思想的对象存在于一个单独的事物中。其中，身体上的“我”这个词实际上存在于另一个对象中，因为它接近于某事物。例如，婆罗门男孩身上的“狮子”这个词接近于某事物，就像狮子的鬃毛和胡须堆积在与它不同的事物上一样。同样，接近于身体、感官和意识的“我”这个词也接近于某事物，因此它实际上存在于与它不同的事物上，所以它是“我”，因此“我”是唯一存在的。这就是通过“我”这个词接近于其他对象的理由，来证明“我”这个词的对象“我”实际上存在于一个单独的事物中的推论。它们是主题、要证明的法、证明的法、例子、接近的应用和结论，按顺序应用。例如，婆罗门男孩身上的“狮子”这个词接近于某事物，因此“狮子”这个词的对象存在于与婆罗门男孩不同的事物上，即狮子的鬃毛和胡须堆积在一起的真实事物上，所以“狮子”这个词是婆罗门男孩的
English
Therefore, in this way, the reason should exist in what is to be inferred, and in the manner of existing in the similar side, if it must be universally present in both the side and the similar side, then here, you have made all bodies as the side, because there is no other example of the similar side, so your reason is that because the right hand sees, the left hand recognizes, because it is experienced and remembered, because the goal is action, this becomes non-common to both the side and the similar side. Because it does not follow, it is not appropriate, it should be applied in this way. What is called spoken by others who boast of being wise are those arrogant ones who hope to be known as wise by others who claim to be themselves. By approaching the word "I" and the object of thought, and by the reason of wrong understanding, it shows two kinds of inference that the word "I" and the object of that thought exist in a separate thing. Among them, the word "I" on the body actually exists in another object, because it is close to something. For example, the word "lion" on a Brahmin boy is close to something, just as the lion's mane and beard are piled up on something different from it. Similarly, the word "I" which is close to the body, senses and consciousness is also close to something, so it actually exists on something different from it, so it is "I", therefore "I" is the only existing one. This is the inference that the object of the word "I", the "I", actually exists in a separate thing by the reason that the word "I" is close to other objects. They are the subject, the dharma to be proven, the dharma of proof, the example, the application of approach, and the conclusion, applied in order. For example, the word "lion" on a Brahmin boy is close to something, so the object of the word "lion" exists on something different from the Brahmin boy, that is, the real thing of the lion's mane and beard piled up, so the word "lion" is the Brahmin boy's
Chinese
仅仅是近似地施加于“狮子”这个词的领域，而实际上是指狮子的领域。正如那个词的领域，真实的狮子也确实存在一样。同样，被称为“我”的词语，它所近似施加的对象是蕴，而它的领域，除了蕴之外，还存在着具有常恒、遍一切处等特性的真实的“我”。因此，被称为“我”的词语，仅仅是近似地施加于蕴的领域，而实际上是指“我”的领域。所以，那个词的领域，真实的“我”也确实存在。他们这样说。或者，凡是认识到“我”的智慧，必定是具有如实之境的，因为它是错误地认识其他境的缘故。例如，将树桩误认为人一样。同样，将因果的领域认识为“我”也是错误的。因此，由于错误地认识其他境的缘故，在除了因果之外的哪个境上是如实的，那就是“我”。因此，“我”是确实存在的。这就是以认识“我”的智慧错误地认识某些其他境的理由，来证明认识“我”的智慧，其真实的“我”的境是另外存在的第二个比量。那些也按照顺序结合了有法、所立之法、能立之法、譬喻、近取结合、以及结论。例如，就像以认识人的智慧错误地认识树桩，那个树桩的境，除了树桩之外，还存在着具有心识的人，因此，认识人的智慧仅仅是近似地施加于树桩的境，而实际上是指人的境。所以，那个智慧的真实境也确实存在。同样，认识“我”的智慧，它所近似施加的对象是因和果，而它的领域，除了因和果之外，还存在着不是因和果的，具有常恒、遍一切处等特性的真实的“我”。因此，认识“我”的智慧仅仅是近似地施加于因和果的领域，而实际上是指“我”的领域。所以，那个智慧的境，真实的“我”也确实存在。
English
It is merely approximated to the realm of "lion," but actually refers to the realm of the lion. Just as the realm of that word, the real lion, also truly exists. Similarly, the word called "I," which is approximately applied to the aggregates, and its realm, apart from the aggregates, there also exists a real "I" with characteristics such as permanence and pervasiveness. Therefore, the word called "I" is merely approximated to the realm of the aggregates, but actually refers to the realm of "I." So, the realm of that word, the real "I," also truly exists. They say this. Or, whatever wisdom recognizes "I" is definitely one that possesses a truthful object, because it mistakenly recognizes other objects. For example, like mistaking a tree stump for a person. Similarly, recognizing the realm of cause and effect as "I" is also a mistake. Therefore, since other objects are mistakenly recognized, whatever realm apart from that is truthful is "I." Therefore, "I" truly exists. This is the second inference that proves that the wisdom that recognizes "I," its real "I" object, exists separately, based on the reason that the wisdom that recognizes "I" mistakenly recognizes certain other objects. Those also combine the subject, the property to be proven, the proving property, the example, the application of proximity, and the conclusion in order. For example, just as the wisdom that recognizes a person mistakenly recognizes a tree stump, the realm of that tree stump, apart from the tree stump, there also exists a person with consciousness, therefore, the wisdom that recognizes a person is merely approximately applied to the realm of the tree stump, but actually refers to the realm of the person. So, the real object of that wisdom also truly exists. Similarly, the wisdom that recognizes "I," its approximate object is cause and effect, and its realm, apart from cause and effect, there also exists a real "I" that is not cause and effect, with characteristics such as permanence and pervasiveness. Therefore, the wisdom that recognizes "I" is merely approximately applied to the realm of cause and effect, but actually refers to the realm of "I." So, the object of that wisdom, the real "I," also truly exists.