Tibetan
བུ་དང༌། །སྨིག་རྒྱུ་རྨི་ལམ་འདྲ་བ་ཡིན། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། སེམས་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་དང་ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལུས་དང༌། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་བྱེད་པ་པོ་དང༌། འགྲོ་བ་ལྔར་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ཚོགས་པས་བསྐྱེད་པ་ཐ་སྙད་དུ་གྲགས་པ་མཐོ་རིས་དང་བྱང་གྲོལ་འཐོབ་པའི་ཆོགས་སུ་གྱུར་པ་དག་ཐ་སྙད་དུ་ཁས་ལེན་པས་དེའི་ཕྱིར། ལས་དང་འབྲས་བུ་ལ་སྐུར་པ་མི་འདེབས་པས་ཇི་སྐད་སྨྲས་པའི་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དབུ་མ་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་དེ་ཁོ་ན་མཐོང་བ་མི་འཐད་པའི་སྐྱོན་མེད་དོ། །དེ་གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་དེ་དག་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་པས་དེ་ནི་ལན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གལ་ཏེ་ཕ་རོལ་པོ་དག་འདི་སྐད་ཅེས་དབུ་མ་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དེ་དག་ཁས་བླངས་ཀྱང་དོན་དམ་པར་དེ་དག་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་པས་ཚིག་སྔ་མ་དེ་ནི་ལན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ནའོ། །དེའི་ལན་དུ། དེ་ནི་སྔར་གལ་ཏེ་དངོས་པོ་མ་གྲུབ་ན། །དངོས་མེད་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཡོད་ཅེས་བྱ་བར་རྟག་པར་འཛིན། །མེད་ཅེས་བྱ་བ་ཆད་པར་ལྟ། །དེ་ཕྱིར་ཡོད་དང་མེད་པ་ལ། །མཁས་པས་གནས་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་བསྟན་པ་དེར་སྒྲུབ་པ་སྨྲས་པས་ལས་ དང་འབྲས་བུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་ཁས་མ་བླངས་བའི་ཕྱིར་ལན་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེ་ནི་སྔར་དངོས་པོ་མེད་པ་བརྟག་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་སྐབས་སུ་དེ་སྐད་བསྟན་པ་དེར་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་མེད་པར་དགག་པའི་སྒྲུབ་པ་སྨྲས་པས་མ་ཡིན་པར་དགག་པ་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར། ཁོ་བོ་ཅག་གི་སྒྲུབ་པ་སྔ་མ་དེ་ལན་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཚིག་ལེ་འུར་བྱས་པ་འདས་མ་ཐག་པ་གསུམ་པོ་དག་གིས་དངོས་པོ་ཡོད་པར་འཛིན་པ་བཟློག་པའི་དཔེ་བསྟན་པ་དེ་དག་གི་དོན་རྣམ་པ་གཞན་དུ་བཤད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཡང་ན་རྣམ་པར་རྨོངས་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པ་དག་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ན་ལས་དང་འབྲས་བུ་དང་དེ་དག་འབྲེལ་པ་དང་བྱེད་པ་པོ་དང་ཟ་བ་པོ་དག་མེད་པས་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྨོངས་པའི་ཡོལ་བ་བཤུ་བའི་ཕྱིར། ལས་ལ་སོགས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྤྲུལ་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་བཞིན་དུ་ཡོད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་སྤྲུལ་པ་སྟོན་བྱེད་པ། །རྫུ་འཕྲུལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིས། །སྤྲུལ་ཞིང་སྤྲུལ་པའང་གཞན་སྤྲུལ་བྱེད། །སྤྲུལ་པ་དེས་ཀྱང་
Chinese
子与阳焰梦幻同。 贪等烦恼与心等，业及蕴相之身与，心及心生名为作者与，五趣受乐苦相之，由因缘聚所生世俗，成办天界及解脱，彼等世俗许故，不谤业果故，如是说无过失说已。是故于说中观者，无彼唯见不应理之过失。若实谛谤彼等，彼非是答耶，如是说者，若彼等异于此，中观者虽于世俗许彼等，然于真实谛谤彼等故，前者之语非是答也，如是说也。彼之答复者，彼是昔若物不成就，则无物不成办，说有常执为，说无见断灭，是故于有及无，智者不应住，如是显示彼处，说成办故，业与果说无未许故，非是答非也，如是说也。彼是昔物无观察之分别作处，如是显示彼处，我等由无遮遣之成办说故，非是遮遣未许故，我等前者之成办非是答非也。语赘已过未久之三者等，为遮止执物为有，显示譬喻彼等之义，为显示异类解说故。又或具足迷蒙之心者等，若于真实谛物等自性无者，则业与果及彼等关连，与作者及食者等无故，住梵行成无义耶，如是思惟者等，为开解迷蒙之障蔽故。业等世俗，为显示如幻化等之相而有故。如是云何幻化显示者，由幻术圆满故，幻化且幻化亦幻化他，幻化彼亦
English
The son and the mirage are like dreams. Afflictions such as attachment, and the body characterized by karma and aggregates such as the mind, and what arises from the mind, called the doer, and the result characterized by experiencing happiness and suffering in the five realms, produced by the accumulation of causes and conditions, are conventionally known as the means to attain heaven and liberation. Because these are conventionally accepted, there is no fault in not slandering karma and its results, as stated. Therefore, there is no fault of not seeing only that for those who speak of the Middle Way. If, in reality, they slander those, then that is not an answer, it is said. If those others say this, although the Madhyamikas conventionally accept those, they slander them in reality, so the previous statement is not an answer. The answer to that is: That is, if things were not established before, then non-things would not be accomplished. To say "exists" is to grasp at permanence. To say "does not exist" is to see annihilation. Therefore, the wise should not abide in existence and non-existence. As it was shown there, because accomplishment was spoken of, and because it was not accepted that karma and result do not exist, it is not the case that it is not an answer, it is said. That is, in the section on the analysis of the absence of things, as it was shown there, because we spoke of the accomplishment of negating non-existence, and because it was not accepted that negation is not, our previous accomplishment is not the case that it is not an answer. The three things, such as wordiness, which have just passed, are to show the meaning of those examples that show the reversal of grasping things as existent, in order to show a different kind of explanation. Or, for those who have a confused mind, if things are without inherent existence in reality, then because there is no karma and result, and their connection, and the doer and the eater, is it meaningless to abide in celibacy? For those who think like this, in order to remove the veil of confusion. Karma and so on are shown to exist in the manner of illusion and so on in the conventional sense. How does illusion show itself? By the perfection of magic, illusion and illusion also illusion others, that illusion also
Tibetan
གཞན་དག་ལྟར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །དེ་ལ་འདིར་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་དོན་ནི་ཕ་རོལ་པོས་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་དང་པོར་སྨྲས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྐྱོན་བརྗོད་པས་ལས་དང་འབྲས་བུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་བསྡུ་བ་དང་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །ལས་དང་འབྲས་བུ་བརྟག་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་བདུན་པའི་སྐབས་འདིར་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་དོན་ཚད་མའི་འབྲས་བུར་བལྟ་བ་ནི་ཕ་རོལ་པོས་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདིས་དང་པོར་དོན་དམ་པར་ནང་གི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ། འཁོར་པ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ལས་དང་འབྲས་བུར་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྐྱོན་བརྗོད་པས་ལས་དང་འབྲས་བུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ལས་དང་འབྲས་བུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ལ་ཡོན་ཏན་ཅི་ཡོད་པ་དང་དེ་བསྟན་པ་འདི་ལ་གཞན་དག་ནི་རེ་རྟོག་གེ་སྐམ་པོའི་བསྟན་བཅོས་ཙམ་ཉི་ཚེས་བསྒྲུབས་སོ་ཞེས་ཟེར་བ་བསལ་བའི་ཕྱིར་འདིར་ཡིད་ཆེས་པའི་ལུང་གི་ཁུངས་ཀྱང་བསྒྲུབ་པར་བྱ། དེའི་ཕྱིར། འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ འོད་སྲུངས་ཀྱི་ལེའུ་ལས། གང་ལ་ལས་ཀྱང་མེད་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡང་མེད་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་པོ། །བྱང་ཆུབ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་འཐོབ་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །འཐོབ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ལུང་བསྟན་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ལས་ཀྱང་མེད། །ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་མེད་དོ། །རིགས་དེ་ལ་ནི་ལུས་ཀྱིས་ཀྱང་ལས་མི་བྱེད། ངག་གིས་ཀྱང་མི་བྱེད། ཡིད་ཀྱིས་ཀྱང་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་དེ་དག་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་ནི་དོན་དམ་པ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ལས་འཕགས་པ་རྣམས་འཁྲུང་བར་འགྱུར་བ་སྟེ། གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་ཡང་ལས་དང་འབྲས་བུར་འབྲེལ་པ་ཡོད་པར་གྱུར་ན། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཉིས་ལས་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་ལས་དང་འབྲས་བུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ལུང་ནི་དེ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར། དབུ་མ་པ་རྣམས་ལ་ལོག་པར་ལྟ་བ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡིད་ཆེས་པའི་ལུང་དེ་དག་གྲུབ་པ་ནི་ལས་དང་འབྲས་བུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ཁུངས་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་བསྟན་བཅོས་འདིས་རྣམ་པར་བཤད་པ་བྱ་བའི་ཡུལ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡང་སློབ་དཔོན་གྱི་
Chinese
如其他等。 说是这样等等广泛地说了。对此，这里辩论的意义是，驳斥对方辩论最初所说的理由的过失，从而显示业和果无自性，这便是总结和量之果。在观察业和果的辩论第十七品中，将辩论的意义视为量之果，是因为对方以这个辩论最初真实地说，对于内在的行蕴等，轮回是存在的，因为与业和果相关联等等，驳斥所说理由的过失，从而显示业和果无自性。显示业和果无自性有什么功德呢？并且为了消除其他人说这个显示仅仅以微薄的希望和空洞的分别念的论典来成办，所以在此也要成立可信的教证之来源。因此，《圣大宝积经·无垢施品》中说：对于谁来说，业也没有，业的果也没有，那就是菩提。如菩提一样，获得也是如此。如获得一样，授记也是如此。同样，圣者们的种姓是什么，对于它来说，业也没有，业的异熟也没有。对于那个种姓来说，身体也不作，语也不作，意也不作等等，所说的那些是成立的。圣者们的种姓是从通达真实而圣者们出生的。如果真实中也与业和果相关联，那么轮回和涅槃二者就没有差别了，因此，显示业和果无自性的教证就是那个，因此，中观派们没有邪见。这样，那些可信的教证成立，就是显示业和果无自性的功德和来源。这些论典显示了作为应该解释的对境，也是论师的
English
Like others, etc. It is said that it is said extensively like this. Here, the meaning of the debate is that by refuting the faults of the reasons stated by the opponent in the first debate, it is shown that karma and result are without self-nature, which is the conclusion and the fruit of valid cognition. In the seventeenth chapter of the debate on examining karma and result, the meaning of the debate is regarded as the fruit of valid cognition because the opponent initially truly said in this debate that for the internal aggregates, etc., samsara exists because it is related to karma and result, etc., refuting the faults of the stated reasons, thereby showing that karma and result are without self-nature. What are the merits of showing that karma and result are without self-nature? And in order to eliminate others saying that this teaching only accomplishes with meager hopes and empty conceptual constructs, here also the source of reliable scriptures should be established. Therefore, in the "Chapter of Immaculate Giving" of the Great Collection of Jewels Sutra, it says: For whom there is no karma and no result of karma, that is enlightenment. Just as enlightenment is, so is attainment. Just as attainment is, so is prophecy. Similarly, whatever is the lineage of the noble ones, for it there is no karma, and there is no ripening of karma. For that lineage, the body does not act, speech does not act, and mind does not act, etc., those that are said are established. The lineage of the noble ones is that the noble ones are born from understanding reality. If in reality there is also a connection with karma and result, then there would be no difference between samsara and nirvana, therefore, the scripture that reveals that karma and result are without self-nature is that, therefore, the Madhyamikas have no wrong views. Thus, the establishment of those reliable scriptures is the merit and source of showing that karma and result are without self-nature. These scriptures show that the object to be explained is also the teacher's.