Tibetan
མ་པ་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན་དེའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པར་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཕྱོགས་ལ་སྒྲུབ་པ་སྔར་བསྟན་པ་དག་གིས། གལ་ཏེ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ། །དེ་སྟོང་ལུས་ལ་ཇི་ལྟར་བརྗོད། །ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་དག་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་དག་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ལུས་ཀྱང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པས་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་སྐྱོན་ཡང་མ་ཉམས་ལ། དཔེ་མ་གྲུབ་པར་རྟོག་གེ་ཕྱི་མས་གནོད་པ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི། ཕ་རོལ་པོ་དག་གིས་སྔར་སྨྲས་པའི་སྒྲུབ་པ་རྣམ་གཉིས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་ཀྱང་མ་གྲུབ་ལ། དབུ་མ་པ་ལ་ཡང་རྟོག་གེ་ཕྱི་མས་གནོད་པ་མེད་པར་བསྟན་ཏོ། །སྨྲས་པ་དོན་དམ་པར་ལས་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེའི་འབྲས་བུ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཟ་བ་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ན་གང་མེད་པ་དེ་ལ་ནི་དེའི་འབྲས་བུ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཟབ་པོ་མེད་དེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། འདིར་ཕ་རོལ་པ་དག་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཟ་བ་པོ་ཡོད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་དོན་དམ་པར་ལས་ཡོད་པ་ཁོ་ནར་སྒྲུབ་པའི་གཞུང་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཆོས་ ཅན་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ཆོས་དང༌། ཆོས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་དཔེ་ཡིན་པར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །དེའི་ཉེ་བར་སྦྱར་བའི་སྦྱོར་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ལས་ལ་ནི་འབྲས་བུ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཟ་བ་པོ། མ་རིག་བསྒྲིབས་པའི་སྐྱེ་བོ་གང༌། །སྲེད་ལྡན་དེ་ནི་ཟ་བ་པོ། །དེ་ཡང་བྱེད་ལས་གཞན་མིན་ཞིང༌། །དེ་ཉིད་དེ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། ལས་ལ་ནི་འབྲས་བུ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཟ་བ་པོ་མ་རིག་པས་བསྒྲིབས་པའི་སྐྱེ་བོ་སྲེད་པའི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པ་དེ་ཡོད་དེ། ཟ་བ་པོ་དེ་ཡང་བྱེད་པ་པོ་ལས་གཞན་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ཉིད་དེ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། དེ་ནི་དོན་དམ་པར་ལས་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་མཇུག་བསྡུ་བ་འོག་ནས་འབྱུང་བ་དང་སྦྱར་རོ། །ཉེ་བར་སྦྱར་བའི་སྦྱོར་བ་བསྟན་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་དེའི་ཚིག་གི་དོན་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་མ་རིག་པ་ནི་རིག་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པའི་ཆོས་སོ། །དེས་བསྒྲིབས་པ་ནི་གཡོགས་པའོ། །སྐྱེ་བོ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་པོ་
Chinese
如果不是这样，那么因此，实际上，就我们这一方而言，先前所显示的论证是：如果业和烦恼，那如何能在空性的身体上说呢？因为业和烦恼没有自性，就像业和烦恼一样，身体也没有成立。应当这样理解，这样说。因此，由于它们有果，所以作为理由的意义没有成立，如前所述的过失也没有消失，并且由于例子没有成立，后来的推理也没有损害。这样就显示了对方先前所说的两种论证的理由的意义也没有成立，并且中观派也没有受到后来的推理的损害。所说的是，实际上业是唯一存在的，因为它有享受其果的享用者。在这里，对于不存在的事物，就没有享受其果的享用者，例如虚空中的花环等等。这是对方以有享受业果的享用者为理由，来论证实际上业是唯一存在的论述。它们分别是法，所要论证的法，论证的法，以及与法不相符的方面的例子，按照顺序进行连接。为了显示其相关的连接，对于业来说，有享受果的享用者，无明所遮蔽的众生，具有贪欲，那就是享用者。那也不是与作者不同的，也不是那本身。这样说，对于业来说，有享受果的享用者，被无明遮蔽的众生，具有贪爱的遍行，因此，享用者也不是与作者不同的，也不是那本身，因此，那实际上业是唯一存在的，将与下面的结论结合起来。为了显示相关的连接所显示的偈颂的词义的详细解释，其中无明是与智慧不相符的法。被其遮蔽就是被覆盖。所谓的众生，就是生者。
English
If it is not so, then therefore, in reality, as for our side, the previously shown arguments are: If karma and afflictions, how can that be said on an empty body? Because karma and afflictions have no self-nature, just like karma and afflictions, the body is also not established. It should be understood in this way, so it is said. Therefore, since they have results, the meaning of the reason is not established, and the fault as previously stated has not disappeared, and since the example is not established, the subsequent reasoning has not harmed it either. Thus, it is shown that the meaning of the reason for the two arguments previously stated by the other party is also not established, and the Madhyamaka school has not been harmed by subsequent reasoning either. What is said is that in reality, karma is the only existent, because it has an enjoyer who enjoys its result. Here, for something that does not exist, there is no enjoyer who enjoys its result, such as a garland of sky flowers, etc. This is the discourse of the other party arguing that karma is the only existent in reality with the reason that there is an enjoyer who enjoys the result of karma. They are respectively the subject, the dharma to be proven, the dharma of proof, and the example of the aspect that does not conform to the dharma, connecting them in order. In order to show its related connection, for karma, there is an enjoyer who enjoys the result, a being obscured by ignorance, possessing desire, that is the enjoyer. That is also not different from the actor, nor is it that itself. Thus it is said, for karma, there is an enjoyer who enjoys the result, a being obscured by ignorance, possessing the pervasive action of craving, therefore, the enjoyer is also not different from the actor, nor is it that itself, therefore, that in reality karma is the only existent, will be combined with the conclusion below. In order to show the detailed explanation of the meaning of the words of the verse shown by the related connection, wherein ignorance is a dharma that does not conform to wisdom. Being obscured by it is being covered. The so-called being is the one who is born.
Tibetan
གང་ཡིན་པ་སྟེ་སྲོག་ཆགས་སོ། །སྲེད་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྲེད་པ་ནི་འདོད་པའོ། །དེ་ལ་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་དེ་ཉིད་ཡོད་པས་སྲེད་ལྡན་དེ་སྲེད་པའི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ནི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུའི་ཟ་བ་པོ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་མདོ་སྡེ་ལས། མ་རིག་བསྒྲིབས་པའི་སེམས་ཅན་དང༌། །སྲེད་པའི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་དང་ལྡན། །ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཇི་སྟེ་ཁྱོད་རང་ཉིད་ཀྱིས་སྡིག་པའི་ལས་འདི་བྱས་ན་ཁྱོད་རང་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱ་དགོས་སོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་བྱེད་པ་པོ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ཉིད་དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །དེ་དག་གི་མཇུག་བསྡུ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཇི་སྐད་སྨོས་པའི་མཐུས་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཟ་བ་པོ་ཡོད་པས་དོན་དམ་པར་ལས་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། འདི་ན་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་གི་འབྲས་བུ་ཕྲེང་བ་ལྟ་བུ་གང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཟ་བ་པོ་མེད་པའི་ནམ་མཁའ་དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཟ་བ་པོ་མ་རིག་པས་བསྒྲིབས་པའི་སྐྱེ་བོ་སྲེད་པ་དང་ལྡན་པས་བྱེད་པ་པོ་དང་གཞན་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་ བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཡོད་པའི་ལས་དེ་ནི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་སྐད་ཅེས་ཟེར་བ་དེའི་ལན་དུ་འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདིར་བཤད་པ། དེ་ནི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དང་པོ་ཁོ་ནར་དངོས་པོ་སྤྱིར། དེ་ཕྱིར་རྐྱེན་ལས་འབྱུང་མ་ཡིན། །རྐྱེན་མིན་ལས་འབྱུང་འབྲས་བུ་ནི། །ཡོད་མིན་འབྲས་བུ་མེད་པས་ན། །རྐྱེན་མིན་རྐྱེན་དུ་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་དཔྱད་ཟིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེ་ནི་སྔར་རྐྱེན་བརྟག་པའི་ལེའུར་དངོས་པོ་སྤྱིར་རྐྱེན་དང་རྐྱེན་མ་ཡིན་པ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པས་དེ་ལ་བྱེད་པ་པོ་དང་ཟ་བ་པོ་ཡང་མེད་པའི་ཚུལ་ཉིད་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་འདིས་དཔྱད་ཟིན་པས། ཕ་རོལ་པོ་སྒྲུབ་པ་དེ་ནི་མི་འགྲུབ་པོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གང་གི་ཕྱིར་ན་ལས་འདི་ནི། །རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ཞིང༌། །རྐྱེན་མིན་ལས་ནི་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ཕྱིར་བྱེད་པ་པོ་ཡང་མེད། །བྱེད་པ་པོ་དེ་ཡང་ལས་དེ་བཞིན་དུ་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་དང༌། བྱེད་པ་པོ་བཀག་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྫས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲ
Chinese
那就是有情众生。所谓“贪欲者”，贪欲即是欲望。因为与此完全结合，所以“贪欲者”就是具有贪欲的完全结合，这是它的定义。那就是业果的享用者。如经部所说：“无明所蔽的众生，具有贪欲的完全结合。”又如说：“如果你们自己做了这种罪恶之业，你们自己就必须体验它的成熟。”因此，它也并非与作者不同，也并非就是作者本身，因为不能说它既是作者本身又是与作者不同的。这是所说的。为了显示这些的总结，因此，凭借如上所说的理由，因为有享用业果的享用者，所以真实而言，业是确实存在的。就像这里，虚空中的花朵的果实串，对于它，没有享用者，所以虚空是不存在的。但是，对于业果有享用者，被无明遮蔽的众生，具有贪欲，因此作者和与作者不同是不可说的，因为有这样的业，所以真实而言，业是确实存在的。他们这样说。为了回答他们这样说，注释者自己在这里解释说：这仅仅是论典的开头，总的来说，对于事物，因此不是从因缘产生。如果不是从因缘产生，那么果实就不存在。因为没有果实，怎么会变成因缘呢？已经分析完毕。这是所说的。这在之前的因缘观察品中，对于总的事物，不是从因缘和非因缘产生，因此对于它，作者和享用者也是没有的，这种道理已经用偈颂分析完毕。因此，显示了对方的论证是不成立的。为了显示这个，因为这个业不是从因缘产生，也不是从非因缘产生，因此业是不存在的。因此，作者也是不存在的。作者也是因为没有像业那样产生，并且因为作者被遮止，并且不是实体存在的，所以这样认为。这是所说的。
English
That is sentient beings. The term "desireful" means that desire is craving. Because it is fully connected to this, "desireful" means having a complete connection with desire, which is its definition. That is the enjoyer of the fruits of karma. As the Sutra says: "Beings obscured by ignorance, possess the complete connection of desire." Also, it is said: "If you yourselves commit this sinful deed, you yourselves must experience its maturation." Therefore, it is also not different from the agent, nor is it the agent itself, because it cannot be said to be both the agent itself and different from the agent. This is what is said. To show the conclusion of these, therefore, by the power of the reasons stated above, because there is an enjoyer who enjoys the fruits of karma, therefore, in reality, karma certainly exists. Just as here, a garland of fruits of sky flowers, for which there is no enjoyer, so the sky does not exist. But, for the fruits of karma there is an enjoyer, beings obscured by ignorance, possessing desire, therefore the agent and being different from the agent are unspeakable, because there is such karma, therefore, in reality, karma certainly exists. They say this. To answer what they say, the commentator himself explains here: This is only the beginning of the treatise, in general, for things, therefore it does not arise from conditions. If it does not arise from conditions, then the fruit does not exist. Because there is no fruit, how can it become a condition? It has been analyzed. This is what is said. This, in the previous chapter on examining conditions, for things in general, does not arise from conditions and non-conditions, therefore for it, there is also no agent and no enjoyer, this reasoning has already been analyzed with verses. Therefore, it shows that the opponent's argument is not established. To show this, because this karma does not arise from conditions, nor does it arise from non-conditions, therefore karma does not exist. Therefore, the agent also does not exist. The agent also does not arise like karma, and because the agent is prevented, and because it is not substantially existent, so it is thought. This is what is said.