Tibetan
་ཐེ་ཚོམ་མེད། །རང་བཞིན་ནི་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། གལ་ཏེ་ལས་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པར་གྱུར་ན་རྟག་པར་འགྱུར་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད་དོ། །རང་བཞིན་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་ལྟར་ལས་རྟག་པར་གྱུར་པར་ཐེ་ཚོམ་མེད། རང་བཞིན་ནི་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། གལ་ཏེ་ལས་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པར་གྱུར་ན་རྟག་པར་འགྱུར་བར། དེ་ལྟར་ལས་རྟག་པར་གྱུར་ན་དེ་ལ་ཉེས་དམིགས་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ལས་ནི་བྱས་པ་མ་ཡིན་འགྱུར། །རྟག་ལ་བྱ་བ་མེད་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེ་ལྟར་ལས་རྟག་པར་གྱུར་ན་ལས་དེ་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱིས་བྱས་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྟག་པ་ལས་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་མ་བྱས་པ་ལ་འབྲས་བུ་ཆུད་མི་ཟ་བར་ཡོད་པར་འདོད་པའི་ཉེས་དམིགས་གཞན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ལས་མ་བྱས་པ་ལ་འབྲས་བུ་མྱོང་བ་ཡོད་པར་རྟོག་ན། ཅི་སྟེ་ལས་ནི་མ་བྱས་ན། །མ་བྱས་པ་དང་འཕྲད་འཇིགས་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། ཅི་སྟེ་ལས་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱིས་མ་བྱས་པ་ལ་འབྲས་བུ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་མྱོང་བ་ཡོད་པར་རྟོག་ན། མ་བྱས་པ་དང་འཕྲད་པའི་འཇིགས་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་བས་དེ་ནི་མི་འདོད་དོ། །ལས་མ་བྱས་པས་འབྲས་བུ་མྱོང་བ་ཡོད་པར་རྟོག་པའི་ཉེས་དམིགས་གཞན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གཞན་ཡང༌། ཚངས་སྤྱོད་གནས་པ་མ་ཡིན་པའང༌། །དེ་ལ་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། ལས་མ་བྱས་པ་ལ་འབྲས་བུ་མྱོང་བ་ཡོད་པར་རྟོག་ན་དེ་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་དོན་དུ་གནས་པ་མ་ཡིན་པའང་དེ་ལ་སྤྱོད་པའི་དོན་དུ་གནས་པ་ཡིན་པའི་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་དེ་ཡང་མི་འདོད་དོ། །དེ་ཉིད་བྱེ་བྲག་ ཏུ་བཤད་པས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཚངས་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ནི་དེ་ལ་སྤྱོད་པའོ། །ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་ནི་དེའི་དོན་དུ་གནས་པའོ། །ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་མི་གནས་པའོ། །དེ་ལ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང༌། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པའི་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ལས་མ་བྱས་པ་ཉིད་ལ་ཡང་དེ་ཡོད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །དེའི་ཉེས་དམིགས་གཞན་དག་ཀྱང་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་དུ་བུམ་པ་དང་སྣམ་བུ་དག་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ཉིད་དང་ཡང༌། འགལ་བར་འགྱུར་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །དེའི་ཉེས་དམིགས་གཞན་དག་ཀྱང་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང༌། བསོད་ནམས་དང་ནི་སྡིག་བྱེད་པའི། །རྣམ་པར་དབྱེ་བའང་འཐད་མི་འགྱུར། །འདི་ནི་བསོད་ནམས་བྱེད་པའོ། །འདི་ནི་སྡིག་པ་བྱེད་པའོ། །ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དག་ཀྱང་འཐད་པར་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །ལས་རྟག་པ་མ་བྱས་པ་འབྲས་བུ་མྱོང་བ་ཡོད་པར་རྟོག་པའི་ཉེས་དམིགས་རྣམ་པ་གཞན་དག་ཀྱང་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡི་རྣམ་སྨིན་སྨིན་གྱུར་པ། །ཡང་དང་ཡང་དུ་རྣམ་སྨིན་འགྱུར། དེ་ཡི་རྣམ་སྨིན་སྨིན་འགྱུར་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྨིན་ཟིན་པར་གྱུར་པ་སྟེ། ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་ཟིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། གལ་ཏེ་ལས་བརྟག་པ་མ་བྱས་པ་ལ་འབྲས་བུ་མྱོང་བ་ཡོད་པར་རྟོག་ན་ལས་དེའི་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་ཟིན་ན། ལས་ཕྱི་མ་གཞན་མ་བྱས་སུ་ཟིན་ཀྱང་ལས་དེ་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་གཞན་དག་སྨིན་པར་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བས་དེ་ཡང་མི་འདོད་དོ། །གལ་ཏེ་ཅིའི་ཕྱིར་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྨིན་ཟིན་ཀྱང་ཡང་དང་ཡང་དུ་རྣམ་པར་འགྱུར་བར་བཤད་ཅེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གལ་ཏེ་ཕ་རོལ་པོ་དག་དེ་སྐད་ཅེས་འདྲི་ནའོ། །དེའི་ལན་དུ་གལ་ཏེ་གང་ཕྱིར་ལས་གནས་པ། །དེ་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་ཕྱིར། །གལ་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་ལས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པར་གནས་པ་དེའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། གལ་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་པོ་དག་འདོད་པ་ལྟར་ལས་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་ཅིང༌། རང་བཞིན་མི་འགྱུར་བར་ ངོ་བོ་ཉིད་རང་བཞིན་གྱི་ངེས་པར་གནས་པ་ཡིན་པར་གྱུར་ན་དེའི་ཕྱིར། རྒྱུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྟག་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འབྲས་བུ་སྨིན་ཟིན་ཀྱང་ཡང་དང་ཡང་དུ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བར་བཤད་དེ། རྒྱུན་དག་ན་འབྲས་བུ་ཡང་རྟག་ཏུ་ཡོད་པའམ་མེད་པ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་གནས་སུ་ཟིན་ཀྱང་ཡང་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པར་ནི་མི་ནུས་ཏེ་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་ཟིན་པའི་ཕྱིར། ངེས་པར་དཔྱད་ཟིན་པའི་དཔང་རྒྱ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གལ་ཏེ་ཕ་རོལ་པོ་དག་དེ་སྐད་ཅེས་ཟེར་ནའོ། །དེའི་ལན་དུ་ངེས་པར་དཔྱད་པའི་ཟིན་པའི་དཔང་རྒྱ་ཡང་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་ལན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ
Chinese
毫无疑问。因为自性是不变的，这样想的。如果业具有自性的本体，那无疑会变成常法。因为自性是不变的，这样想的。这样，业变成常法是毫无疑问的。因为自性是不变的，这样想的。如果业具有自性的本体，那就会变成常法。如果业变成常法，那有什么过失呢？因此，业就变成不是所作了。因为常法没有作用。这样说的。这样，如果业变成常法，那这个业就变成不是身语意所作的了。为什么呢？因为常法没有作用。为了显示不作之业却有不虚耗果报的过失。如果认为不作之业却有感受果报，如果业没有做，那就会有与未作相遇的恐惧。这样说的。如果认为身体、语言和意念没有造作的业，却有感受快乐和痛苦等果报，那就会有与未作相遇的恐惧，这是不希望的。为了显示认为不作之业却有感受果报的另一个过失，还有，梵行安住也，在那有过失的推论。这样说的。如果认为不作之业却有感受果报，那么对于涅槃的修行，安住于为了修行的目的，也会有过失的推论，因为那也是不希望的。为了通过分别解释来显示这一点。梵是涅槃。梵行是修行它。安住于梵行是安住于它的目的。不安住于梵行是不安住于梵行。在那里，不安住于梵行，也会有过失的推论，即安住于梵行，因为即使是不作能获得涅槃的业，也会有这种情况，这样想的。为了显示其他的过失，同样地
English
There is no doubt. Because the self-nature is immutable, so it is intended. If karma has the nature of self-nature, then there is no doubt that it will become permanent. Because self-nature is immutable, so it is intended. Thus, there is no doubt that karma becomes permanent. Because self-nature is immutable, so it is intended. If karma has the nature of self-nature, then it will become permanent. If karma becomes permanent, then what is the fault in that? Therefore, karma becomes not done. Because there is no action in permanence. Thus it is said. Thus, if karma becomes permanent, then that karma becomes not done by body, speech and mind. Why? Because there is no action in permanence. In order to show the fault of wanting unfailing retribution for unmade karma. If one thinks that there is a result of experiencing unmade karma, if karma is not done, then there will be fear of encountering the unmade. Thus it is said. If one thinks that there is a result of experiencing happiness and suffering, etc., for karma not done by body, speech and mind, then there will be fear of encountering the unmade, which is not desirable. In order to show another fault of thinking that there is a result of experiencing unmade karma, also, abiding in chastity, there will be a fallacy of fault in that. Thus it is said. If one thinks that there is a result of experiencing unmade karma, then for the practice of Nirvana, abiding for the purpose of practice, there will be a fallacy of fault, because that is also undesirable. In order to show this by explaining the distinction. Brahma is Nirvana. Brahmacharya is practicing it. Abiding in Brahmacharya is abiding for its purpose. Not abiding in Brahmacharya is not abiding in Brahmacharya. There, not abiding in Brahmacharya, there will also be a fallacy of fault, that is, abiding in Brahmacharya, because even in the karma of not doing to attain Nirvana, there will be this, so it is intended. In order to show other faults, similarly
Chinese
像“用瓶子和毛毯来做”等等的所有词语，无疑都是自相矛盾的。这样说道。为了说明其他的过失，还有：善业和恶业的区分也不合理。这个是行善业，这个是作恶业。像这样的区分也不合理，这样说道。为了说明业是常，未作而受果报存在的其他过失。它的异熟成熟后，一次又一次地异熟。它的异熟成熟后。意思是，它的异熟已经成熟，也就是业的果报已经产生。如果认为业未作而受果报存在，那么那个业的果报已经产生，即使后来的其他业没有做完，那个业也会一次又一次地成熟其他的果报，这样就会有过失，因此这也是不希望的。如果问为什么业的异熟已经成熟，还要一次又一次地变化呢？如果对方这样问。回答是，如果因为业存在，所以本体存在。如果因为业以本体而确定存在，所以本体存在。如果因为对方像所希望的那样，业具有本体，并且自性不变，以本体自性而确定存在，那么因为因以本体而恒常存在，即使果报成熟，也会一次又一次地成熟，因为如果持续不断，果报也会恒常存在或不存在。如果说即使它存在，也不能再次产生果报，因为果报已经产生，就像已经确定审查过的凭证一样。如果对方这样说。回答是，已经确定审查过的凭证，因为在胜义谛中没有成立，所以那不是回答。
English
All terms such as "do it with a bottle and a blanket" are undoubtedly contradictory. Thus it is said. Furthermore, to point out other faults: The distinction between meritorious deeds and sinful deeds is also unreasonable. This is doing meritorious deeds, this is doing sinful deeds. Such distinctions are also not reasonable, thus it is said. Furthermore, to point out other faults of conceiving that karma is permanent, and that there is experiencing of results without having done it. Its maturation having matured, again and again it matures. Its maturation having matured. That is to say, its maturation has already matured, which is the term for the fruit of karma having already been produced. If one conceives that there is experiencing of results without having done karma, then if the fruit of that karma has already been produced, even if other later karmas have not been completed, that karma will again and again mature other fruits, which would be a fault, and therefore this is also undesirable. If one asks why the maturation of karma, even though it has already matured, still changes again and again, if the other party asks this. The answer is, if because karma exists, therefore the essence exists. If because karma is definitely established by its essence, therefore the essence exists. If because the other party, as they wish, karma has an essence and its nature does not change, being definitely established by its essential nature, then because the cause exists permanently by its essence, even if the result has matured, it will mature again and again, because if it is continuous, the result will either always exist or not exist. If one says that even if it exists, it cannot produce a result again, because the result has already been produced, like a voucher that has been definitely examined. If the other party says this. The answer is that a voucher that has been definitely examined is not a valid answer because it is not established in ultimate truth.
Tibetan
་བ་སྨྲས་ཏེ། སྒྲུབ་པའི་དཔེ་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིར་རྒོལ་བ་དག་ན་རེ། དོན་དམ་པར་ལས་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ན་གང་མེད་པ་དེ་ནི་རྒྱུ་མི་འཐད་དེ་དཔེར་ན་རུས་སྦལ་གྱི་སྤུའི་གོས་བཞིན་ནོ། །ལས་ལ་ནི་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་པ་དག་ཡོད་པས་དེའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་ཇི་སྐད་སྨོས་པའི་མཐུས་དོན་དམ་པར་ལས་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཕ་རོལ་པོ་དག་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་པ་དག་ཡོད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་དོན་དམ་པར་ལས་ཀྱང་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྒྲུབ་པའི་ཚིག་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཆོས་ཅན་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ཆོས་དང༌། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་དཔེ་དང༌། ཉེ་བར་སྦྱར་བའི་སྦྱོར་བ་དང༌། མཇུག་བསྡུ་བ་ཡིན་པར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། འདི་ན་རུས་སྦལ་གྱི་སྤུའི་གོས་ལྟ་བུ་གང་རྒྱུ་མེད་པ་དེ་དག་ནི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། ལས་ལ་ནི་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་པ་དག་ཡོད་པས། དེའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཇི་སྐད་སྨོས་པའི་མཐུས་དོན་དམ་པར་ལས་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་སྐད་ཅེས་ཟེར་བ་དེའི་ལན་དུ། འདིར་འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས། དེ་ནི་བཟང་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། །ལས་འདི་ཉོན་མོངས་བདག་ཉིད་ཡིན། །ཉོན་མོངས་དེ་དག་ཡང་དག་མིན། །གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་ཡང་དག་སྨིན། །ལས་ནི་དེ་ཡིས་ཇི་ལྟར་བྱས། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། ཕ་རོལ་པོ་དག་འདོད་པ་ལྟར། །ལས་འདི་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ། ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བས་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ལས་དེ་ཉོན་ མོངས་པ་དེ་དག་གིས་ཇི་ལྟར་བྱ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པས། ཕ་རོལ་པོའི་གཏན་ཚིགས་ལས་ལ་རྒྱུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་མ་གྲུབ་པས་དོན་དམ་པར་ལས་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཉིད་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ལས་འདི་ཉོན་མོངས་བདག་ཉིད་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལས་འདི་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། དཔེར་ན་བུམ་པ་འཇིམ་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེས་ནི་དེ་ལྟ་ན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་དགག་པ་བསྟན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་ན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཅེ་ན་དེའི་ཕྱིར། །ཉོན་མོངས་དེ་དག་ཡང་དག་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོང
Chinese
说，因为论证的例子不完整。反驳者说，从胜义谛上来说，业是实有的，因为有它的因。如果这里没有的，那就不可能是因，比如乌龟毛的衣服。业有烦恼作为因，因此，凭借如上所说的理由，从胜义谛上来说，业是实有的。这是对方以业的因是烦恼为理由，来论证从胜义谛上来说，业也是实有的论证词。它们依次是法，所立之法，能立之法，相违品的例子，近取之结合，以及结论。这里，像乌龟毛的衣服一样，凡是没有因的，就不是胜义谛上存在的。业有烦恼作为因，因此，凭借如上所说的理由，从胜义谛上来说，业是实有的，他们这样说。为了回答他们这样说，这里的解释者自己说：这不好，因为：业是烦恼的自性，烦恼它们不是真实的，如果烦恼真实成熟，业又如何通过它产生？这样说，按照对方所希望的，如果业是从烦恼的因产生的，那就是无自性的，因为是从烦恼的因产生的，所以没有成立自己的自性。烦恼也不是有自性的。业如何通过那些烦恼产生呢？因为它不是从烦恼的因产生的。对方的理由，业有因的缘故，这个没有成立，因此显示了从胜义谛上来说，业是没有自性的。为了显示对那一点的详细解释，业是烦恼的自性，这句的意思是，业是从烦恼的因产生的，这是它的同义词，比如瓶子是泥土的自性一样。这样说了，就显示了如果是那样，那就是无自性的否定。为什么那样就是无自性的呢？因此，烦恼它们不是真实的，这句话是说烦恼。
English
said, because the example of the argument is incomplete. The opponents say that, from the ultimate point of view, karma is truly existent, because it has its cause. If something does not exist here, then it cannot be a cause, like a garment made of tortoise hair. Karma has afflictions as its cause, therefore, by virtue of the reason stated above, from the ultimate point of view, karma is truly existent. This is the opponent's argument that karma is also truly existent from the ultimate point of view, with the reason that the cause of karma is afflictions. These are, in order, the subject, the property to be established, the property that establishes, the example of the contradictory side, the application of the connection, and the conclusion. Here, like a garment made of tortoise hair, whatever does not have a cause is not truly existent. Karma has afflictions as its cause, therefore, by virtue of the reason stated above, from the ultimate point of view, karma is truly existent, they say. To answer their saying that, the commentator here himself says: This is not good, because: Karma is the nature of afflictions, Those afflictions are not real, If afflictions truly ripen, How does karma arise through them? Saying this, according to what the opponents desire, if karma arises from the cause of afflictions, then it is without self-nature, because it arises from the cause of afflictions, therefore its own self-nature is not established. Afflictions are also not self-existent. How does karma arise through those afflictions? Because it does not arise from the cause of afflictions. The opponent's reason, karma has a cause, this is not established, therefore it shows that from the ultimate point of view, karma is without self-nature. In order to show the detailed explanation of that point, Karma is the nature of afflictions, the meaning of this sentence is that karma arises from the cause of afflictions, this is its synonym, like a pot is the nature of clay. Having said this, it shows the negation that if it is like that, then it is without self-nature. Why is it without self-nature like that? Therefore, Those afflictions are not real, this sentence is saying afflictions.