Tibetan
་བུ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ། མིའི་རྒྱུད་ལས་ལྷ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུད་དུ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་རིགས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་བ་ལང་གི་སྤུ་དང་ལུག་གི་བལ་དག་ལས་རྩྭ་དཱུར་བའི་རྒྱུན་འབྱུང་བ་དང༌། རྭ་ལས་སྨྱིག་མ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་མིའི་རྒྱུད་ལས་ལྷ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུད་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་པས། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དག་གི་གཏན་ཚིགས་དེ་མ་གྲུབ་པོ། །འདིར་སྨྲས་པ། ལུང་ལས་འབྱུང་བ་ཡང་རྟགས་ཡིན་པས་ཆུད་མི་ཟབ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་ལ། དེའི་རྟགས་རྟག་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཆད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱང་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ལས་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པར་ཆུད་མི་ཟབ་ཡང་མ་གྲུབ་པས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་གང་སྨྲས་པ་དེ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདིར་ཆུད་མི་ཟབ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དག་ལུང་གི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཆུད་མི་ཟབ་ཡོད་པར་སྒྲུབ་པའི་ཚིག་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ན་རེ་ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་ལ་ཚུལ་གསུམ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་དང༌། མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་དང༌། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་ཚུལ་ལོ། །ཚུལ་གསུམ་པོ་དེ་དག་ལ་རྟགས་ཀྱང་གསུམ་སྟེ། མི་དམིགས་པ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་དང་འབྲས་བུའོ། །དེ་ལ་མི་དམིགས་པ་ལས་ནི་དངོས་པོ་མེད་པར་རྗེས་སུ་དཔག་ལ། ངོ་བོ་ཉིད་ལས་ནི་མི་རྟག་པར་རྗེས་སུ་དཔག་ལ། འབྲས་བུ་ལས་ནི་རྒྱུ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ནོ། །ཚད་མ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། མངོན་སུམ་དང༌། རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང༌། ཡིད་ཆེས་པའི་ལུང་གི་ཚད་མའོ། །དེ་དག་གི་གཞལ་བྱ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སོ་སོའི་ཤེས་པའི་དོན་དང༌། སྨྲས་པའི་དོན་དང༌། བཤད་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་སོ་སོའི་ཤེས་པའི་དོན་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་ཡིན་པས་དེ་ལ་རྟགས་ཀྱིས་བརྟག་མི་དགོས་སོ། །སྨྲས་པའི་དོན་ནི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་སྟེ། རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་ཡིན་པས་དེ་ནི་ཚུལ་གསུམ་ པའི་རྟགས་ཀྱིས་བརྟག་པར་བྱའོ། །བཤད་པའི་དོན་ནི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་སྟེ། ཡིད་ཆེས་པའི་ལུང་གི་ཡུལ་ཡིན་པས། དེ་ཡང་ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་ཀྱིས་བརྟག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལུང་ལས་འབྱུང་བ་ཡང་རྟགས་ཡིན་པས་ཆུད་མི་ཟབ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ། དེ་ཡོད་པའི་རྟགས་ལས་དང་འབྲས་བུར་འབྲེལ་པ་རྟག་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཆད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱང་གྲུབ་པའི་
Chinese
就像儿子不会变成女儿一样，人道众生不会转生成天神等其他道的众生吗？或者因为种类不同，例如从牛毛和羊毛中生出草根的蔓延，或者从角中长出竹子等，人的血统会转生成天神等血统，这是不确定的。因此，分别说者的论证是不成立的。这里说，从经文中出现的也是一种标志，所以“不失坏”也是世尊所说的。因为它的标志，即不是常恒，也不是断灭，也是成立的。就像业一样，在胜义中“不失坏”也是不成立的，所以论证的意义是不成立的，这样说是不合理的。这里，说有“不失坏”的人，是用经文的论证来证明有“不失坏”的言辞。他们说，三相之相，三相是指在可推论的事物上存在，在相似的方面存在，在不相似的方面不存在的规律。这三个相有三种标志：不可见、自性和果。其中，从不可见中可以推断出事物不存在；从自性中可以推断出事物是无常的；从果中可以推断出原因。量也有三种：现量、比量和可信的经教量。它们的所量也有三种：各自的知觉对象、所说之义和所诠之义。其中，各自的知觉对象是自相，是现量的境界，所以不需要用标志来考察。所说之义是共相，是隐蔽的，是比量的境界，所以要用三相之相来考察。所诠之义是自相和共相，是极其隐蔽的，是可信的经教的境界。因此，也要用三相之相来考察。从经文中出现的也是一种标志，所以世尊也说了“不失坏”。它存在的标志是业和果之间的联系，不是常恒，也不是断灭。
English
Just as a son will not become a daughter, will human beings not be reborn as gods or other beings? Or because of the difference in species, for example, the continuous growth of grass roots from cow hair and sheep wool, or the growth of bamboo from horns, it is uncertain whether the human lineage will be transformed into the lineage of gods and so on. Therefore, the argument of the Vaibhashikas is not established. Here it is said that what comes from the scriptures is also a sign, so "non-deterioration" is also what the Blessed One said. Because its sign, that is, neither permanence nor annihilation, is also established. Just like karma, in the ultimate sense, "non-deterioration" is also not established, so it is unreasonable to say that the meaning of the argument is not established. Here, those who say that there is "non-deterioration" are using the argument of the scriptures to prove the words that there is "non-deterioration." They say that the three aspects of a sign, the three aspects, refer to the rule that exists in the inferable object, exists in the similar aspect, and does not exist in the dissimilar aspect. These three aspects have three signs: invisibility, self-nature, and result. Among them, from invisibility, it can be inferred that things do not exist; from self-nature, it can be inferred that things are impermanent; from the result, it can be inferred that the cause. There are also three kinds of valid cognition: direct perception, inference, and the valid cognition of reliable scriptures. There are also three kinds of objects to be measured: the objects of individual consciousness, the meaning of what is said, and the meaning of what is explained. Among them, the object of individual consciousness is the self-characteristic, which is the realm of direct perception, so there is no need to examine it with signs. The meaning of what is said is the common characteristic, which is hidden, and is the realm of inference, so it should be examined with the three aspects of a sign. The meaning of what is explained is the self-characteristic and the common characteristic, which are extremely hidden, and is the realm of reliable scriptures. Therefore, it should also be examined with the three aspects of a sign. What comes from the scriptures is also a sign, so the Blessed One also said "non-deterioration." The sign of its existence is the connection between karma and result, which is neither permanent nor annihilation.
Tibetan
ཕྱིར། ཁྱེད་དབུ་མ་པས་སྔར་འདི་སྐད་ཅེས་ཕྱོགས་གཉིས་པ་ཤོས་ཀྱིས་གང་སྨྲས་པ་དེ་ལ་ཡང་གལ་ཏེ་སྒྲུབ་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། ལས་དང་འབྲས་བུར་འབྲེལ་པ་ཡང་ཡོད་ལ་རྟག་པ་དང༌། ཆད་པའི་སྐྱོན་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། ཆུད་མི་ཟ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཕྱོགས་ལ། གང་ཕྱིར་ལས་ནི་སྐྱེ་མེད་པ། །དེའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་ཆུད་མི་ཟབ་ཡང་མ་གྲུབ་སྟེ། འདི་ལྟར་དེ་སྐྱེས་ན་ནི་དེའི་ཆུད་མི་ཟ་བར་ཡང་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། དེ་ཡང་མ་སྐྱེས་པས་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་མེད་པས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་གང་སྨྲས་པ་དེ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་སྐད་ཅེས་ཟེར་བ་དེའི་ལན་དུ། འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདིར་བཤད་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། གང་ཕྱིར་དེ་ནི་མ་སྐྱེས་པ། །དེ་ཕྱིར་ཆུད་ཟར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པས་དེའི་ཕྱིར་སྐྱེས་པ་ལ་ཆུད་ཟ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་དེ་འདོད་ལ། དེ་ཡང་ཕ་རོལ་པོའི་ཕྱོགས་ལ་མ་གྲུབ་པས་རང་ལ་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། ལུང་ལས་འབྱུང་བ་ཡང་རྟགས་ཡིན་པར་ཁོ་བོ་ཅག་ཀྱང་ཁས་ལེན་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གང་གི་ཕྱིར་ལས་དེ་མ་སྐྱེས་པ་དེའི་ཕྱིར་ཆུད་ཟ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་དེ་ཁོ་བོ་ཅག་འདོད་ལ། དེ་ཡང་ཁྱེད་ཕ་རོལ་པོའི་ཕྱོགས་ལ་མ་གྲུབ་པས། ཁྱེད་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་མ་སྐྱེས་ན་ནི་ཆུད་མི་ཟ་བར་མི་འགྱུར་བས་ཆུད་མི་ཟ་བའི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། མ་སྐྱེས་པ་ལ་ཆུད་ཐ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཁོ་ཅག་འདོད་པ་དེ་ནི་ཁྱེད་རང་ལ་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་པས། ཁྱེད་ཀྱི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་རང་ལ་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་པས་མི་རུང་ངོ༌། །ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པར་སྨྲ་བས་ཀྱང་ལས་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་ངེས་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་དགོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཁྱེད་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དག་ཀྱང་ལུང་ལ་བརྟེན་ཅིང་ ལས་ཀྱང་ཆུད་མི་ཟ་བར་འདོད་པ་ཡིན་ན། དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལས་མ་སྐྱེས་ཤིང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཆུད་ཟ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པས། ཁྱེད་ཀྱིས་ཀྱང་ལས་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་ངེས་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་དགོས་སོ། །གཞན་དུ་དམ་བཅས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི། ལས་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པར་དམ་བཅས་ན་མི་རུང་བའི་ཉེས་དམིགས་མང་པོ་དག་སྟོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་ལས་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད། རྟག་པར་འགྱུར་བར
Chinese
复次，你们中观派先前如是说，第二种主张者所说，如果那是成立的论式，业与果之间也有关联，也不会变成常断的过失，因为有不虚耗的缘故。如果这样说，那么就我方而言，因为业是无生的缘故，所以胜义谛中不虚耗也不成立。这样，如果它生起，那么它的不虚耗也会存在，但它没有生起，因为它不存在的缘故，它也不存在，所以论式的意义不成立。这样说是不合理的。对于这样说，注释者在此解释说：世尊说：因为那没有生起，所以不会虚耗。因此，对于生起的事物，不会虚耗，这是我们所赞同的。但那在对方的立场上不成立，因此对自己而言，意义并不成立。我们承认经中所说是因。世尊说：因为业没有生起，所以不会虚耗，这是我们所赞同的。但那在你们对方的立场上不成立。在你们的立场上，如果没有生起，就不会不虚耗，因此不虚耗的意义并不成立。对于没有生起的事物，不会虚耗，我们所赞同的，那在你们自己那里并不成立。因此，你们所要成立的和论式的意义，对自己而言并不成立，所以是不行的。主张自性存在者也必须确信业没有自性。你们这些主张自性存在者，如果也依赖经文，并且认为业不会虚耗，那么，世尊说，业没有生起并且没有自性的缘故，所以不会虚耗。因此，你们也必须确信业没有自性。如果另立宗，等等，就会显示出如果主张业有自性，就会有许多不如法的过失。因此，如果业有自性，就会变成常
English
Furthermore, you Madhyamikas previously stated that what the second proponent said, if that is a valid argument, there is also a connection between action and result, and it will not become the fault of permanence or annihilation, because there is no waste. If you say that, then from our side, because action is unborn, therefore, in the ultimate truth, non-wastage is also not established. Like this, if it arises, then its non-wastage will also exist, but it has not arisen, because it does not exist, therefore it also does not exist, so the meaning of the reason is not established. Saying that is not reasonable. In response to that saying, the commentator himself explains here: The Blessed One said: Because that is unborn, therefore it will not be wasted. Therefore, we agree with what was said that for what has arisen, there will be no waste. But that is not established on the other's side, so for oneself, the meaning is not established. We also accept that what comes from scripture is a sign. The Blessed One said: Because that action is unborn, therefore it will not be wasted, we agree with that. But that is not established on your opponent's side. On your side, if it is not born, then it will not be non-wasteful, so the meaning of non-wastefulness is not established. We agree that for what is unborn, it will not be wasted, but that is not established in yourself. Therefore, what you have to prove and the meaning of the reason are not established in yourself, so it is not right. Those who assert inherent existence must also be sure that action has no inherent existence. You who assert inherent existence, if you also rely on scripture and believe that action is not wasted, then, the Blessed One said, because action is unborn and has no inherent existence, therefore it will not be wasted. Therefore, you must also be sure that action has no inherent existence. If you make another commitment, etc., it shows many faults that are not right if you assert that action has inherent existence. Therefore, if action has inherent existence, it will become permanent.