Tibetan
།ལ་ལ་འདི་སྙམ་དུ་ལུས་དང་དབང་པོ་ཐ་དད་ཀྱང་བདག་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་བདག་ཏུ་འགྱུར་སྙམ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་པོ་དག་ན་རེ་ཁྱེད་དབུ་མ་པས་སྔོན་གྱི་ཚེ་རབས་རྣམས་སུ་གང་བྱུང་བའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་ཉིད་ད་ལྟར་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་མ་ཡིན་ཏེ། དུས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ལས་ཐ་དད་པས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་དེ་ལས་གཞན་བཞིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་དེ་མི་རུང་སྟེ། ལུས་དང་དབང་པོ་ཐ་དད་ཀྱང་བདག་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྔོན་གྱི་ཚེ་རབས་རྣམས་སུ་གང་བྱུང་བར་གྱུར་པའི་བདག་དེ་ཉིད་ད་ལྟར་གྱི་བདག་འདི་ཡིན་པར་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་དབུ་མ་པའི་གཏན་ཚིགས་སུ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ལས་ཐ་དད་པས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་དེ་མ་གྲུབ་པོ་ཞེས་ཟེར་བའི་ཚིག་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་ཅེས་ཟེར་བ་དེའི་ལན་དུ་འདིར་འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཁྱེད་ཀྱི་བདག་དེ་ཁོ་བོས་སྔར་བཀག་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་རུང་བས་ཁོ་བོའི་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཕ་རོལ་པོ་དག་ན་རེ་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་ཁྱེད་དབུ་མ་པ་ལ་ཡང་ཐ་སྙད་དུ་གྲགས་པའི་བདག་སྤྱིར་ཁས་བླངས་ནས་དེ་སྐད་སྨྲས་པས་སྔོན་གྱི་ཚེ་རབས་རྣམས་སུ་གང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་བདག་དེ་ཉིད་ད་ལྟར་གྱི་བདག་འདི་ཡིན་པར་འགྲུབ་པོ་ཞེས་ཟེར་པའི་ཕྱོགས་སྔ་མ་ཁོང་ནས་དབྱུང་བ་དེའི་ལེན་དུ་འདིར་འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གལ་ཏེ་བདག་སྤྱིར་ཁས་བླངས་ནས་སྨྲ་ན་ནི། །ཉེ་བར་ལེན་པ་ཐ་དད་འགྱུར། །དུས་དང་ལས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་དུས་དང་ལས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་སྟོན་གྱི་ཚེ་རབས་རྣམས་སུ་གང་དོན་དམ་པར་ ནི་མི་འདོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །དོན་དམ་པར་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཉིད་བདག་ཡིན་པར་མི་འདོད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེའི་རིགས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདི་ལྟར། དེ་ནི་འབྱུང་དང་འཇིག་པ་ཡིན། །དེའི་ཕྱིར་འབྱུང་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དོན་དམ་པར་ཉེ་བར་ལེན་པ་དེ་ནི་བདག་མ་ཡིན་ཏེ། འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ཕྱི་རོལ་གྱིས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཡང་གཞན་ཡང་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཉིད་བདག་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་རིགས་པ་གཞན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང༌། ཉེ་བར་བླངས་པ་ཇི་ལྟ་བུར། །ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡིན་པར་འགྱུར། །ཉེ་བར་བླང་བ་དང་ཉེ་བར་ལེན་པ་དག་གཅིག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། སྔར་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས། ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་བུད་ཤིང་དང་མེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཆོས་ཅན་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ཆོས་དང༌། དཔེ་ཡིན་པར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། དཔེར་ན་སྔར་མེ་དང་བུད་ཤིང་བརྟགས་པའི་སྐབས་སུ་བུད་ཤིང་དང་མེ་དག་ནི་ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཅིག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཉེ་བར་བླང་བ་དང་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་དག་ཀྱང་ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཅིག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །འདིར་ཕ་རོལ་པོ་དག་ན་རེ་དེ་ལྟ་ན་ཁྱེད་དབུ་མ་པས་བདག་དེ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས་གཞན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། ཉེ་བར་ལེན་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པས་ཁྱེད་ཀྱིས་བདག་མེད་པ་ཉིང་ཀྱི་མཐའ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བའི་ཕྱོགས་སྔ་མ་ཁོང་ནས་དབྱུང་བ་དེའི་ལན་དུ་འདིར་འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས། བདག་མེད་པ་མ་ཡིན་པར་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། བདག་ལ་ལྟོས་ནས་བདག་མེད་པ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བདག་ཡོད་པར་མ་གྲུབ་པས་བདག་མེད་པར་ཡང་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་བདག་མེད་པ་ཡིན་པར་ཡང་མི་རིགས་པར་བསྟན་ཏོ། །འདིར་ཕ་རོལ་པོ་དག་ན་རེ་གལ་ཏེ་ཁྱེད་དབུ་མ་པ་དེ་ལྟར་ཉེ་བར་ལེན་པ་བདག་མེད་པ་ཡིན་པར་ཡང་མི་འདོད་ན། འོན་དེ་ལྟར་ན། ཉེ་བར་ལེན་པ་ཉིད་བདག་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་བའི་ཕྱོགས་སྔ་མ་ཁོང་ནས་དབྱུང་བ་ དེའི་ལན་དུ། འདིར་འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས། དོན་དམ་པར་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཉིད་བདག་ཡིན་པར་མི་འདོད་དེ། འདི་ལྟར། དེ་ནི་འབྱུང་དང་འཇིག་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བས་བདག་ཡིན་པ་ཉིད་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དོན་དམ་པར་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཉིད་བདག་ཡིན་པར་མི་འདོད་དེ། འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་ས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱོར་རོ། །འདིར་ཕ་རོལ་པོ་དག་ན་རེ། དེ་ལྟར་ཁྱེད་དབུ་མ་པ་དོན་དམ་པར་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཉིད་བདག་ཡིན་པར་མི་འདོད་ན་དེ་ལྟ་ན་བདག་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བའི་ཕྱོགས་སྔ་མ་ཁོང་ནས་དབྱུང་བ་དེའི་ལན་དུ་འདིར་འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས། གཞན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་བདག་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་དེ་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་བསྟན་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ
Chinese
又有一些人这样认为：身体和感官虽然不同，但因为有一个“我”，所以那个“我”就是主体。如果这样认为，那么对方会说：你们中观派所说的，以前世所产生的五蕴，并不是现在的五蕴，因为时间和业不同，就像其他事物一样。这种说法是不对的，因为身体和感官虽然不同，但因为有一个“我”，所以以前世所产生的“我”就是现在的“我”。因此，中观派的论证中“因为不同”和“因为由不同的业所产生”是不成立的。这是他们的说法。为了回答这种说法，这里的解释者说：“即使是那样”，意思是即使是那样，你们的“我”已经被我否定了，所以不能说“那个就是这个”，因此我的论证不是不成立的。在这里，对方会说：我们已经承认了你们中观派也承认的世俗名言中的“我”，所以以前世所产生的“我”就是现在的“我”。为了反驳这种先前的观点，这里的解释者说：“如果承认世俗的‘我’而这样说，那么，因为时间和业不同，所以近取就会不同。”意思是即使是那样，因为时间和业不同，所以在以前的世代中，究竟上 是不认可的。意思是究竟上不认可近取就是“我”。为什么呢？为了说明其中的道理，就像这样：“它是生和灭”。因此，因为它是生和灭的性质，所以近取也像之前一样不是“我”。意思是说，究竟上近取不是“我”，因为它是生和灭的性质，例如外道等等。另外，为了说明近取不是“我”的其他理由，还有：另外，“近取是如何的？”
English
Some might think that although the body and senses are different, because there is one self, that self becomes the subject. If so, the opponents would say: You Madhyamikas say that the five aggregates that arose in previous lives are not these five aggregates now, because the time and karma are different, just like other things. This statement is not valid, because although the body and senses are different, because there is one self, the self that arose in previous lives becomes this self now. Therefore, in the Madhyamika's argument, "because it is different" and "because it is produced by different karma" are not established. This is their statement. To answer this statement, the commentator here says, "Even if that is so," meaning that even if that is so, your self has already been negated by me, so it cannot be said that "that is this," therefore my argument is not unestablished. Here, the opponents would say: We have already acknowledged the conventionally known self that you Madhyamikas also acknowledge, so the self that arises in previous lives is established as this self now. To refute this previous view, the commentator here says, "If you speak after acknowledging the conventional self, then, because time and karma are different, the appropriation will be different." It means that even so, because time and karma are different, in previous generations, ultimately, it is not recognized. It means that ultimately, it is not recognized that appropriation is the self. Why? To explain the reason for this, like this: "It is arising and ceasing." Therefore, because it is of the nature of arising and ceasing, appropriation is also not the self, just like before. It means that ultimately, appropriation is not the self, because it is of the nature of arising and ceasing, like externalists and so on. Furthermore, to explain other reasons why appropriation is not the self, there is also: Furthermore, "How is appropriation?"
Chinese
将成为近取。近取和近取者并非同一，如前所示，因为是业和作者，例如木柴和火。如此理解。这些分别是有法、所立之法、能立之法和比喻，按顺序排列。例如，在之前考察火和木柴时，木柴和火是业和作者，因此不是同一，如是所示。同样，这里的近取和近取者也是业和作者，因此不是同一。在此，对方说，如果是这样，你们中观派认为，我既不是近取之外的他者，也不是近取本身，你们已经显示了无我的极端。为了回答从对方提出的这个先前的观点，这里的解释者说，也不能说无我，因为依赖于我才能成立无我。因此，因为我没有成立，所以无我也没有成立，因此不能说是无我。在此，对方说，如果你们中观派不认为近取是无我，那么，近取本身就会成为我。为了回答从对方提出的这个先前的观点，这里的解释者说，胜义中不认为近取本身是我，因为这样说：‘那是生和灭。’以此遮止了我。胜义中不认为近取本身是我，因为是生灭之法，例如外面的土地等。在此，对方说，如果你们中观派不认为胜义中近取本身是我，那么我就是没有近取的。为了回答从对方提出的这个先前的观点，这里的解释者说，其他任何东西也不是我，因为那种形态甚至难以用名言来表示。
English
It will become the object of appropriation. The object of appropriation and the appropriator are not the same, as previously shown, because they are action and agent, like firewood and fire. Understand it thus. These are respectively the subject, the property to be established, the means of establishing, and the example, arranged in order. For example, when examining fire and firewood before, firewood and fire are action and agent, so they are not the same, as shown. Similarly, here, the object of appropriation and the appropriator are also action and agent, so they are not the same. Here, the opponent says, if that is the case, you Madhyamikas believe that I am neither other than the object of appropriation, nor the object of appropriation itself, you have shown the extreme of non-self. To answer this previous view raised by the opponent, the commentator here says, it cannot be said that there is no self, because non-self is established in dependence on self. Therefore, because self is not established, non-self is also not established, so it cannot be said that there is no self. Here, the opponent says, if you Madhyamikas do not think that the object of appropriation is non-self, then, the object of appropriation itself will become self. To answer this previous view raised by the opponent, the commentator here says, in the ultimate sense, it is not thought that the object of appropriation itself is self, because it says: 'That is arising and ceasing.' This prevents it from being self. In the ultimate sense, it is not thought that the object of appropriation itself is self, because it is the nature of arising and ceasing, like external earth and so on. Here, the opponent says, if you Madhyamikas do not think that in the ultimate sense the object of appropriation itself is self, then I am without an object of appropriation. To answer this previous view raised by the opponent, the commentator here says, whatever else is also not self, because such a form is even difficult to express in name.
Tibetan
་སྨྲས་ཏེ། ཉེ་བར་ལེན་པ་ཉིད་ལས་གཞན་གང་ཡིན་པ་ཉེ་བར་ལེན་པ་མེད་པ་དེ་ཡང་བདག་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཉེ་བར་ལེན་པ་མེད་པ་དེ་ལྟ་བུ་དེ་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་བསྟན་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྟན་ཏོ། །བདག་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས་གཞན་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་དག་གི་ཕྱིར་བཤད་པ། བདག་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས། །གཞན་དུ་འཐད་པ་ཉིད་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བས་ནི། བདག་ཉེ་བར་ལན་པ་ལས་གཞན་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་དགག་པའི་རིགས་པ་གཞན་སྟོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར། འདི་ལྟར་བདག་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས་གཞན་ཉིད་ཡིན་ན་ཉེ་བར་ལེན་པ་མེད་པར་ཡང་བདག་ཡོད་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་དེ་ལས་གཞན་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དཔེར་ན་ཉེ་བར་ལེན་པ་དེ་ལས་གཞན་པའི་བུམ་པ་ནི་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལེན་པ་མེད་པར་ཡང་ཡོད་པར་བྱ་དགོས་པ་དེ་བཞིན་དུ། བདག་ཀྱང་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས་གཞན་ཉིད་ཡིན་ན་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལེན་པ་མེད་པར་ཡང་ཡོད་པར་བྱ་དགོས་སོ། །འདིར་ཕ་རོལ་པོ་དག་ན་རེ་དེ་བཞིན་དུ་ཉེ་བར་ལེན་པ་མེད་པར་ཡང་བདག་ཡོད་པར་འདོད་དོ་ཞེས་ཟེར་བའི་ཕྱོགས་སྔ་མ་ཁོང་ནས་དབྱུང་བ་དེའི་ལན་དུ་འདིར་འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས། དེ་ལྟ་ཡིན་ན། གལ་ཏེ་གཞན་ན་ལེན་མེད་པར། །གཟུང་ཡོད་རིགས་ན་གཟུང་དུ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། གལ་ཏེ་བདག་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས་གཞན་ཡིན་ ན་ཉེ་བར་ལེན་པ་མེད་པར་ཡང་གཟུང་དུ་ཡོད་པའི་རིགས་ན་གཟུང་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པར་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་འདིས་ནི་བདག་གི་ཆོས་ནི་གཟུང་དུ་ཡོད་པའི་རིགས་ན་གཟུང་དུ་མེད་པ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་བསྟན་བཅོས་མཛད་པས་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་ཕྱེད་འདིས་བདག་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས་གཞན་ཉིད་མ་ཡིན་པར་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་གཏན་ཚིགས་ནི་གཟུང་དུ་ཡོད་པའི་རིགས་ན་གཟུང་དུ་མེད་པ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་བདག་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུང་དུ་ཡོད་པའི་རིགས་ན་གཟུང་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ཉེ་བར་ལེན་པའི་བདག་ཉིད་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཆོས་ཅན་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ཆོས་དང༌། དཔེ་ཡིན་པར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། དཔེར་ན་ཉེ་བར་ལེན་པའི་བདག་ཉིད་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་བདག་ཉིད་ལས་གཞན་ཡིན་ན། གཟུང་དུ་ཡོད་པའི་རིགས་ན་གཟུང་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། བདག་ཀྱང་
Chinese
说，从近取本身之外的任何东西，没有近取，那也不是我，因为像我这样没有近取，即使在名言中也很难说明，所以这样说。为了那些说我异于近取的人而说：我与近取，非为异体性。这表明了驳斥说我异于近取的另一种理路。因此，如果我异于近取，那么即使没有近取，我也应该存在，因为是异体。例如，就像异于它的事物一样。例如，就像异于近取的瓶子，因为是异体，即使没有近取也应该存在一样。如果我也是异于近取，那么因为是异体，即使没有近取也应该存在。在此，对方说，他们也认为即使没有近取，我也存在。为了从他们心中消除这种先前的观点，这里通过解释来说明。如果是这样，如果异于取，无取而可执，则无执。这样说，如果我异于近取，那么即使没有近取，如果属于可执之类，因为不可执，就表明不异于近取。因此，这表明我的法如果是可执之类，就是不可执。因此，论著作者用这半句偈颂表明，证明我不异于近取的法之理由是，如果是可执之类，就是不可执。为了表明紧随其后的比量，因此，比量是：我非异于近取，因为如果是可执之类，就是不可执，例如近取的自性。这些是法、所立宗法、能立宗法和例子，按顺序排列。例如，如果近取的自性异于近取的自性，那么如果是可执之类，因为不可执，就不异于近取。同样，我
English
said, whatever is other than the very appropriation, there is no appropriation, that is not self either, because such a self without appropriation is difficult to explain even in name, so it is stated. For those who say that the self is other than appropriation, it is said: The self is not reasonably other than appropriation. This shows another reason for refuting those who say that the self is other than appropriation. Therefore, if the self is other than appropriation, then even without appropriation, the self must exist, because it is other. For example, like something other than it. For example, just as a pot other than appropriation, because it is other, must exist even without appropriation. If I am also other than appropriation, then because it is other, it must exist even without appropriation. Here, the opponents say that they also think that the self exists even without appropriation. In order to eliminate this previous view from their minds, it is explained here. If so, if it is other, without appropriation, if it is of the kind that can be grasped, then it cannot be grasped. Saying this, if I am other than appropriation, then even without appropriation, if it is of the kind that can be grasped, because it cannot be grasped, it shows that it is not other than appropriation. Therefore, this shows that my dharma, if it is of the kind that can be grasped, is ungraspable. Therefore, the author of the treatise, with this half verse, shows that the reason for proving that I am not other than appropriation is that if it is of the kind that can be grasped, it is ungraspable. In order to show the subsequent inference, therefore, the inference is: I am not other than appropriation, because if it is of the kind that can be grasped, it is ungraspable, for example, the nature of appropriation. These are the subject, the property to be proven, the proving property, and the example, arranged in order. For example, if the nature of appropriation is other than the nature of appropriation, then if it is of the kind that can be grasped, because it is ungraspable, it is not other than appropriation. Similarly, I