Tibetan
་མི་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ་ན་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་ བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་མི་འགྲུབ་བོ། །ད་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་དག་ན་རེ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ནི་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ན་ནི་ཞེས་ཟེར་བའི་གཞུང་དགག་ཅིང་བརྟག་པ་གསུམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ཡང་གང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེས་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཡིན། དེ་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ནི་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེས་བརྟག་པ་བསྟན་ཏོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པའོ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་དག་གིས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མངོན་བར་མ་ཞེན་པ་སྟེ། གཞན་གྱི་དབང་གི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དབུ་མ་པས་དེ་མི་འཐད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་དོན་དམ་པར་ཆོས་དེ་རྣམས་ཉིད་མ་གྲུབ་པས་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་མི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དོན་དམ་པར་གཞན་གྱི་དབང་གི་ཆོས་རྣམས་མ་གྲུབ་པས་དེ་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཇི་སྟེ་ཐ་སྙད་དུ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའི་བདག་ཉིད་དུ་སྐྱེས་པ་ཡོད་པ་རྣམས་དོན་དམ་པར་དེ་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ནི་དེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཁོ་ན་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དབུ་མ་པའི་སྨྲ་བའི་རྗེས་སུ་སྨྲ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་དེ་ལྟ་ན་དོན་དམ་པར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་གཏང་དགོས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ནི་དངོས་པོར་གྱུར་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ཇི་སྟེ་འདི་སྙམ་དུ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་དོ། ཇི་སྐད་དུ། གཉིས་དངོས་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན། །དངོས་པོ་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་དག་ན་རེ་ཡོང
Chinese
如果在那不見的時候，所有對境都寂滅了，這種說法是不成立的。現在瑜伽行者們說，所謂的圓成實性，即諸法的真如，以勝義中無自性而無自性，就是所有對境都寂滅，如果勝義中存在，這種說法是不成立的。為了遮破這種觀點，並闡述第三種觀察。同樣，所謂的圓成實性是什麼呢？這樣說道。因此，所謂的圓成實性是什麼？它在勝義中以無自性而無自性又是怎樣的呢？這就闡述了觀察。如果問諸法的真如是什麼，瑜伽行者們說，所謂的圓成實性，就是不執著於依他起性上的遍計所執性顯現，而是以清淨的智慧來觀察依他起性的諸法真如。這是為了闡述這個觀點。為了說明中觀派認為這是不合理的。那麼，勝義中這些法本身沒有成立，它們的法性也不合理，不是嗎？這樣說道。因為勝義中依他起性的諸法沒有成立，所以它們的真如也不合理，因此圓成實性也是不存在的，這是結論。如果說，在名言中，如夢一般的自性所生的事物，在勝義中並非如此存在，這就是諸法的真如，那麼這就只能成立無自性生，因此這只是隨順中觀派的說法。這樣說的意思是，如果是這樣，就必須放棄在勝義中存在圓成實性的說法，因為這種不存在本身並不是實有。這樣闡述道。如果有人認為圓成實性並非不存在，而是二無實性的特徵。如經中所說：「二實與無實，實性空性相。」像這樣說，
English
If, at the time of non-seeing, all objects of focus are pacified, that statement is not established. Now, the Yogācāras say that the so-called perfectly established nature, which is the suchness of all dharmas, is the absence of inherent existence through the absence of inherent existence in the ultimate sense, which is the pacification of all objects of focus. If it existed in the ultimate sense, that statement would not be established. In order to refute this view and explain the third examination. Similarly, what is the so-called perfectly established nature? Thus it is said. Therefore, what is the so-called perfectly established nature? How is it the absence of inherent existence through the absence of inherent existence in the ultimate sense? This explains the examination. If asked what is the suchness of all dharmas, the Yogācāras say that the so-called perfectly established nature is the non-attachment to the manifested imputed nature on the dependent nature, but rather the pure correct wisdom that focuses on the suchness of the dharmas of dependent nature. This is to explain this view. In order to show that the Madhyamikas consider this unreasonable. Then, in the ultimate sense, these dharmas themselves are not established, so their dharmata is also not reasonable, is it not? Thus it is said. Because in the ultimate sense the dharmas of dependent nature are not established, their suchness is also not reasonable, therefore the perfectly established nature also does not exist, this is the conclusion. If it is said that in conventional terms, the things that arise as dream-like nature, in the ultimate sense, are not so existent, this is the suchness of all dharmas, then this can only establish the non-arising of inherent existence, therefore this is only following the statement of the Madhyamikas. The meaning of saying this is that, if this is the case, one must abandon the statement that the perfectly established nature exists in the ultimate sense, because this non-existence itself is not a real entity. Thus it is explained. If someone thinks that the perfectly established nature is not non-existent, but rather the characteristic of non-duality. As it is said in the scripture: "Two real and unreal, the characteristic of reality is emptiness." Like this saying,
Tibetan
ས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་དོན་དམ་པར་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་སུ་མེད་ པའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་དབུས་མཐའ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལས་དེ་སྐད་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་ཟེར་བའི་ཚིག་ཡིན་ནོ། །དེའི་ལན་དུ། དེ་ལ་འདིར་ཡང་འཐད་པ་གང་གིས་གཉིས་མེད་པ་ཡིན་ཞེས་བརྟག་པ་སྨྲས་སོ། །གལ་ཏེ། དམིགས་པ་ལ་ནི་བརྟེན་བྱས་ནས། །མི་དམིགས་པ་ནི་རབ་ཏུ་སྐྱེ། །མི་དམིགས་པ་ལ་བརྟེན་བྱས་ནས། །མི་དམིགས་པ་ནི་རབ་ཏུ་སྐྱེ། །ཞེས་བྱ་བས་སོ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་པོ་དག་ན་རེ་སེམས་ཙམ་དུ་ཤེས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཡུལ་མེད་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་ལ་ཡུལ་མེད་པར་ཤེས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུང་བ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་མེད་པས་ན་དེ་ཡང་མེད། །ཅེས་བྱ་བའི་འཐད་པས་གཉིས་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བའི་ཚིག་ཡིན་ནོ། །དེའི་ལན་དུ། ཕྱོགས་དེའི་ལན་ནི་བཏབ་ཟིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་བཀག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གཉིས་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དགག་པ་འདི་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་མཚན་ཉིད་ལས་དགག་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། མེད་པ་དགག་པ་དང༌། མ་ཡིན་པར་དགག་པའོ། །དེ་ལ་མེད་པར་དགག་པ་ནི་དགག་པ་གཙོ་ཆེ་བ་སྟེ། དཔེར་ན་བྲམ་ཟེ་མེད་དོ་ཞེས་དགག་པས་རྒྱལ་རིགས་ཡོད་པ་མི་སྒྲུབ་པར་བྲམ་ཟེ་མེད་པར་དགག་པ་ཉི་ཚེ་ཙམ་ཞིག་སྟོན་པ་ལྟ་བུའོ། །མ་ཡིན་པར་དགག་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་གཙོ་ཆེ་བ་སྟེ། དཔེར་ན་བྲམ་ཟེ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགག་པས་བྲམ་ཟེ་མ་ཡིན་བར་དགག་པ་ཉི་ཚེ་ཙམ་མི་སྟོན་པར་རྒྱལ་རིགས་ཡིན་པར་སྒྲུབ་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་འདིར་ཡང་གཉིས་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དགག་པ་འདི་གལ་ཏེ་མེད་པར་དགག་པའི་དོན་ཡིན་ན་ནི་གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པ་གཉིས་མེད་དོ་ཞེས་དགག་པ་ཉི་ཚེ་ཙམ་ཞིག་བསྟན་པར་བྱའི། དེ་གཉིས་མེད་པའི་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པར་བསྒྲུབ་ཏུ་མི་རུང་ངོ༌། །འོན་ཏེ་མ་ཡིན་པར་དགག་པའི་དོན་ཡིན་ན་ནི་གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པ་གཉིས་མེད་པ་ལས་གཞན་པ་མེད་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་པར་སྒྲུབ་པས་མེད་པ་ཡོད་པར་སྒྲུབ་ན་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་གཟུང་བར་མི་རིགས་པས་སྨྲ་བར་འདོད་པའི་དོན་འདི་ལ་དགག་པ་གཉི་གའི་ཚུལ་གྱིས་ཀྱང་གཉིས་མེད་པའི་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱར་མི་རུང་བར་སྟོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མེད་པར་དགག་པའི་དོན་ཡིན་ན་ནི་དེ་གཉིས་མེད་པར་ དགག་པ་ཁོ་ནས་མཐུ་ཟད་པ་ཡིན་ཏེ། མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་མ་གྱུར་པ་ནི་ད
Chinese
在地上成立的自性，并非胜义中不存在，也并非存在于能取和所取二者不二的体性中。如《中边分别论》中所说的那样。这是他们所说的。作为回答，对此，也要考察以何种道理成为二无。如果说：依赖于所缘，无所缘则生起；依赖于无所缘，无所缘则生起。因为这个缘故。这是对方说，依赖于唯识而知晓，无境之识生起，依赖于无境之识，能取则不成立，因为彼不存在，故此亦不存在。以这个道理成为二无。作为回答，已经回答了那个方面。因为遮止了胜义中的生起。这个遮止二无，等等，从体性上遮止有两种，即否定无和否定非。其中，否定无是主要的否定，例如，否定婆罗门不存在，并不成立刹帝利种姓存在，只是显示否定婆罗门不存在而已。否定非是主要的成立，例如，否定非婆罗门，并不只是显示否定非婆罗门，而是成立是刹帝利种姓。在此，如果这个二无的否定，是否定无的意义，那么只是显示能取和所取二者不存在的否定而已，不能成立彼二无的实事体性存在。如果是否定非的意义，那么成立能取和所取二无之外，存在无的实事，如果成立无为有，则会变成诽谤的极端，因此，不应执取，所以显示，对于想要说之义，以两种遮止的方式，也不能成立二无的实事体性存在。为了显示那个，如果是否定无的意义，那么彼二无的否定本身就已经耗尽了力量，没有变成无的过失，那么
English
The nature established on the ground is not that it does not exist in the ultimate sense, nor does it exist in the nature of being non-dual of the grasper and the grasped. It is like what is said in the Differentiation of the Middle and the Extremes. This is what they say. As an answer, in this case as well, it is said to examine by what reasoning it becomes non-dual. If it is said: Relying on the object, non-object arises; relying on non-object, non-object arises. Because of this reason. This is what the opponent says, relying on knowing as only mind, the knowledge of no object arises, relying on the knowledge of no object, the grasper does not become established, because that does not exist, therefore this also does not exist. By this reasoning it becomes non-dual. As an answer, that side has already been answered. Because the arising in the ultimate sense has been prevented. This negation of non-duality, etc., from the nature, there are two kinds of negation, namely, negation of non-existence and negation of non-being. Among them, negation of non-existence is the main negation, for example, negating that a Brahmin does not exist, does not establish that a Kshatriya caste exists, it only shows the negation that a Brahmin does not exist. Negation of non-being is the main establishment, for example, negating non-Brahmin, does not only show the negation of non-Brahmin, but establishes that it is a Kshatriya caste. Here, if this negation of non-duality is the meaning of negating non-existence, then it only shows the negation that the grasper and the grasped do not exist, it cannot establish that the reality of those two non-dualities exists. If it is the meaning of negating non-being, then it establishes that other than the non-duality of the grasper and the grasped, there exists a reality of non-existence, if it establishes non-existence as existence, then it will become the extreme of slander, therefore, it should not be grasped, so it shows that for the meaning that one wants to say, even by the method of two negations, it cannot be established that the reality of non-duality exists. In order to show that, if it is the meaning of negating non-existence, then the negation of those two non-dualities itself has already exhausted its power, it has not become the fault of non-existence, then