Tibetan
ཉིད་དབུ་མ་པའི་སྨྲ་བའི་རྗེས་སུ་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་ཕ་རོལ་པོ་དག་སྔར་དབུ་མ་པས་རྒྱུ་ཡོད་ན་ལྟ་བ་མེད་པར་མི་འཐད་པས་དམིགས་པ་མེད་པར་མི་འགྲུབ་པོ་ཞེས་བཤད་པ་དེའི་ལན་དུ་འདིར་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ མི་སྐྱེའོ་ཞེས་ཟེར་ན་ནི་དེ་ཉིད་དབུ་མ་པ་སྨྲ་བའི་རྗེས་སུ་སྨྲ་བ་ཡིན་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་དུ་སྨྲ་བའི་གཞུང་ཉམས་སོ། །གཞན་ཡང་རྣམ་པར་རིག་པ་ཉེ་བར་བླང་བ་ཡང་བྱས་ནས་གལ་ཏེ་དེ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བར་ཡང་འདོད་ན་ནི་འདི་ལྟར་འདམ་རྫ་བ་འཁྲུ་བ་བས་མི་རེག་པར་ཐག་བསྲིང་པ་བཟང་ངོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་ཁ་ཅིག་འདི་སྐད་ཅེས་དང་པོ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་དགག་ཅིང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་དུ་ཁས་བླང་བར་བྱ་ལ། ཕྱིས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མངོན་བར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་དུས་སུ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་ཉིད་ཀྱང་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་དག་གི་གཞུང་དགག་པའི་ལན་ཡིན་ཏེ། དང་པོ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཉེ་བར་བླང་བ་ཡང་བྱས་ནས་ཕྱིས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མངོན་བར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་དུས་སུ་གལ་ཏེ་རྣམ་པར་རིག་པ་དེ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བར་འདོད་པ་ནི་དེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དབུ་མ་པ་ལ་འཇུག་ཅིང་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་གསལ་བར་བྱེད་པའི་དྲི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དཔེར་ན་དང་པོ་འདམ་རྫབ་ཀྱི་དྲི་མས་སྤགས་ནས། ཕྱིས་དེ་འཁྲུ་བར་བྱེད་པ་བས་དང་པོ་ནས་འདམ་རྫབ་ལ་མི་རེག་པར་ཐག་བསྲིང་བ་བཟང་བ་དེ་བཞིན་དུ་དང་པོ་ཡུལ་འགོག་ཅིང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་ལ་ཕྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་དེ་ཉིད་ཀྱང་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ནི་སྐྱེད་པ་དང་འགོག་པའི་ཚུལ་གྱིས་བླང་བ་དང༌། དོར་བའི་མཐའ་ལ་ཆགས་པའི་དྲི་མས་སྤགས་པ་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་མཐའ་གཉིས་ལ་ཆགས་པའི་དྲི་མས་སྤགས་པ་འཁྲུ་བར་བྱེད་པ་པས་དང་པོ་ཉིད་ནས་མཐའ་གཉིས་ཀྱི་སྐྱོན་གྱིས་མི་རེག་པར་ཐག་བསྲིང་བ་བཟང་བའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་བདེན་པ་གཉིས་རྣམ་པར་གཞག་པའི་དབུ་མའི་ཚུལ་བསྟན་པ་འདི་ཉིད་བཟང་གི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་ཁ་ཅིག་གིས་བླང་དོར་དུ་བརྟག་པའི་ཚུལ་ད་ནི་མི་རུང་སྟེ། ལུང་ལས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་དག་ཆོས་འགའ་ཞིག་སྐྱེ་བའམ་འགག་པ་འཚལ་བ་དེ་དག་ལ་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་མ་མཆིས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་དག་མྱ་ངན་ལས་འད
Chinese
自称是随顺中观宗的说法，如果对方辩驳说，先前中观宗认为有因，那么不承认见解是不合理的，因为没有所缘就无法成立。为了回答这个辩驳，如果有人说，因为胜义中没有生，所以没有外境，因此识也不生，那么这人就是随顺中观宗的说法，这样一来，只承认识的宗义就衰败了。此外，已经接受了识，如果又想完全舍弃它，那么就像洗涤污泥一样，不如一开始就远离它更好。这是为了驳斥一些瑜伽行者的宗义，他们说，首先在进入世俗谛的时候，应该否定外境，只承认识。之后在证悟胜义谛的时候，就连识本身也应该舍弃。这是对那些观点的驳斥。首先在进入世俗谛的时候，已经接受了识，之后在证悟胜义谛的时候，如果想要完全舍弃识，那么这就是进入大乘中观宗，并且是澄清二谛之真相的污垢。就像先沾染上污泥，之后再去洗涤它，不如一开始就不沾染污泥更好一样。同样，首先否定外境，只承认识，之后又舍弃识本身，这就是以生起和灭除的方式执着于取舍的边见，因此就像洗涤沾染上执着于两边的边见的污垢一样，不如一开始就不沾染两边的过失更好。因此，导师龙树的尊颜已经开示了安立二谛的中观之道，这种做法很好，而一些瑜伽行者以取舍的方式来观察，现在是不可以的。经文中也说：‘世尊，如果有人认为某些法生起或灭除，那么他们就没有佛陀的出现。’世尊，如果有人从悲
English
To claim to be following the words of the Madhyamaka school, if the opponent argues that since the Madhyamikas previously acknowledged causes, it is unreasonable not to acknowledge views, as it is impossible to establish anything without an object of focus. In response to this argument, if someone says that because there is no arising in ultimate reality, there is no external object, and therefore consciousness does not arise, then that person is following the words of the Madhyamaka school, and the doctrine of only acknowledging consciousness will decline. Furthermore, having accepted consciousness, if one also wishes to completely abandon it, then it is better to avoid contact with mud from the beginning than to wash it off later. This is to refute the doctrine of some Yogācārins who say that, first, when entering the conventional truth, one should negate external objects and only acknowledge consciousness. Later, when realizing the ultimate truth, one should even abandon consciousness itself. This is a refutation of those views. First, having accepted consciousness when entering the conventional truth, if one then wishes to completely abandon that consciousness when realizing the ultimate truth, then this is entering the Mahāyāna Madhyamaka school and is a stain on clarifying the truth of the two truths. Just as it is better to avoid contact with mud from the beginning than to first be smeared with it and then wash it off, similarly, first negating external objects and only acknowledging consciousness, and then abandoning consciousness itself, is to be stained by the defilement of clinging to the extremes of acceptance and rejection in the manner of arising and ceasing. Therefore, just as it is better to avoid the faults of the two extremes from the beginning than to wash off the defilement of clinging to the two extremes, it is good that the venerable teacher Nāgārjuna has shown the Madhyamaka path of establishing the two truths. It is not permissible for some Yogācārins to examine it in terms of acceptance and rejection. The scriptures also say: 'Bhagavan, those who perceive some dharmas as arising or ceasing do not have the appearance of the Buddha.' Bhagavan, those who are from sorrow
Tibetan
ས་པ་དངོས་པོ་ལས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བར་བགྱིད་པ་དེ་དག་ལ་འཁོར་བ་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བ་མ་ མཆིས་སོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ཞི་བ་དང༌། གཡོ་བ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བ་གང་ལགས་པ་དེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལགས་པའི་སླད་དུའོ་ཞེས་གསུངས་ལ། རིགས་ཀྱང༌། འདི་ལ་བསལ་བྱ་ཆུད་ཟད་མེད། །བསྣན་པར་བྱ་བ་ཅི་ཡང་མེད། །ཡང་དག་ཉིད་དུ་ཡང་དག་ལྟ། །ཡང་དག་མཐོང་ན་རྣམ་པར་འགྲོལ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དོན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་བདག་མེད་པ་ཉིད་དང༌། སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱར་རུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། ཐ་སྙད་དུ་ཡང་ཡུལ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཉི་ག་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ཡོད་པར་ཤེས་པར་བྱར་རུང་ལ། དོན་དམ་པར་ཡང་དེ་གཉི་ག་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱར་རུང་བས་ཐ་སྙད་དུ་ཡུལ་ནི་མེད་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་ནི་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཐ་སྙད་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་ཉེ་བར་བླང་བ་བྱས་ནས་དོན་དམ་པར་དེ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བར་འདོད་པ་དེ་དག་གི་ལུགས་ནི་བཟང་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་གལ་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་དག་འདི་སྐད་ཅེས་དང་པོར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་བདག་མེད་པར་བསྒོམས་ལ། རིམ་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་མེད་པར་བསྒོམས་ན་ཡང་མཇུག་ཏུ་དོན་གཅིག་ཏུ་འདུ་བས་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་བའི་ཕྱོགས་སྔ་མ་ཁོང་ནས་དབྱུང་བ་དེའི་ལན་དུ་འདིར་འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས། དང་པོར་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་གྱི་ཡུལ་སྒོམ་པར་བྱེད་ཅིང་རིམ་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་སྒོམ་པར་བྱེད་ན་ནི་རིམ་པ་ཁོ་ནས་བདག་མེད་པ་ཉིད་རྟོགས་པར་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་སྔ་ནས་ཅིག་ཅར་དུ་བསྒོམ་པ་ལ་སེར་སྣ་བྱ་མི་དགོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་བླང་དོར་གྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་གཉིས་ལས་སུ་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་ཡོད་པས་ཅིག་ཅར་དབུ་མའི་ཚུལ་ཁས་བླང་བར་བྱ་བའི་རིགས་སོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཀུན་བརྟགས་པ་དང༌། གཞན་གྱི་དབང་མི་མཐོང་བར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བར་མི་འགྲུབ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྟག་པ་སྔ་མ་གཉིས་ཀྱི་མཇུག་བསྡུ་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་དཔྱད་ན་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་དག་ན་རེ་གང་གི་ཚེ་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་ཤིང༌། གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་རྒྱུ་མཚན་དུ་མི་འཛིན་པས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ
Chinese
那些试图从事物中完全寻求解脱的人，无法真正从轮回中解脱。为什么呢？因为世尊所说的，一切相完全寂静，一切动摇都平息，那就是涅槃。就像（经文里）所说的：此中无须去除任何东西，也无须增添任何东西，如实地观看真实，如实地见到就能解脱。就像这样说的。为了阐明这一点，就像了悟事物无自性一样，也可以了悟识也是无我和无生的。因此，在名言上，可以理解为境和识都如幻象等存在；在胜义上，也可以理解为境和识都是无自性的。因此，认为在名言上境不存在，只有识存在，以及在名言上执取识，而在胜义上想要舍弃识的那些人的观点是不好的。在这里，如果瑜伽行者们说，首先观修外境无我，然后逐渐观修识无我，最终归于一个意义，所以没有过失。为了回答他们从内心提出的这个先前的观点，这里通过解释说，首先观修外境的境，然后逐渐观修识和智慧的境，那么仅仅通过次第就能成就证悟无我，所以不需要吝啬一开始就一起观修。这样说，因为存在着取舍的染污和二者相违的过失，所以应当一开始就接受中观的宗派。因此，如果不见到如是遍计所执和依他起，就无法成就一切所缘的寂灭，这是对前两个观察的总结。因此，如果这样分析，瑜伽行者们会说，当遍计所执的自性不存在而不执著时，以及不执著依他起的自性为原因时，就能真实地随顺
English
Those who seek complete liberation from things will not truly escape from samsara. Why is that? Because the Blessed One said that all characteristics are completely pacified, and all movements are calmed, that is nirvana. It is like saying: There is nothing to be removed here, nor is there anything to be added. Look at the truth as it is. Seeing the truth, one is liberated. It is like this. In order to explain this, just as one realizes that things are without inherent existence, one can also realize that consciousness is also without self and without arising. Therefore, in conventional terms, it can be understood that objects and consciousness both exist like illusions; in ultimate terms, it can also be understood that both objects and consciousness are without inherent existence. Therefore, the view that in conventional terms, objects do not exist, only consciousness exists, and that in conventional terms, one grasps only consciousness, but in ultimate terms, one wants to abandon consciousness, is not good. Here, if the Yogacharas say that first they meditate on the non-self of external objects, and then gradually meditate on the non-self of consciousness, and that in the end they converge on one meaning, so there is no fault. In order to answer this previous view that they raise from within, here, by explaining, it is said that if one first meditates on the object of external objects, and then gradually meditates on the object of consciousness and wisdom, then only through the sequence can one achieve the realization of non-self, so there is no need to be stingy about meditating together from the beginning. Saying this, because there is the fault of the defilement of acceptance and rejection and the contradiction of the two, one should accept the Madhyamaka school from the beginning. Therefore, if one does not see such imputed and dependent origination, one cannot achieve the pacification of all objects of focus, which is the conclusion of the first two observations. Therefore, if one analyzes in this way, the Yogacharas will say that when the nature of the imputed is non-existent and one does not cling to it, and when one does not cling to the nature of the dependent origination as a cause, one can truly follow