Tibetan
གྱི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་ཟླ་བ་གཉིས་པ་སྣང་བ་དེ་ལྟ་བུའི་དོན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ཟླ་བ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་བློ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ནི་དེ་རྫས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དཔེ་ལ་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་མ་ཚང་བ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱོན་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་འོན་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱི་དཔེ་ཟླ་བ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མ་ཡིན་གྱི། ནང་གི་སེམས་ཡིན་ལ། དེ་རྫས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཀྱི་བློའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་གཟུགས་འདུས་པ་ཡང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མ་ཡིན་གྱི། ནང་གི་སེམས་ཡིན་ལ་དེ་རྫས་སུ་ཡོད་པར་འདོད་པའི་ ཟླ་བ་གཉིས། གཟུགས་ཀྱི་བློའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་མ་ཚང་བ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱོན་ཡོད་དེ། ཇི་ལྟར་ན་ཟླ་བ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ནང་གི་སེམས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཁྱེད་ཅག་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་དུ་སྨྲ་བ་དག་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དག་རྫས་སུ་ཡོད་པར་འདོད་པའི་ཟླ་བ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་བློ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་རྫས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཁྱེད་ཀྱི་དཔེ་ཟླ་བ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་རྫས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་དེ་མ་ཚང་བ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱོན་ཡོད་པས་མི་རུང་ངོ༌། །གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་གྱིས་སྟོང་པར་སྟོན་ན་ནི་དཔེ་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་མ་ཚང་བ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱོན་ཡོད་དེ། ཟླ་བ་གཉིས་སུ་མཐོང་བའི་བློ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དམིགས་པ་ལ་མ་ལྟོས་པར་སྐྱེ་བར་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་སྔར་ཁྱེད་ན་རེ་ཇི་སྟེ་འདུས་པ་ཡིན་ན་ནི་དེ་གཟུགས་ཀྱི་བློའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། རྫས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ཟླ་བ་གཉིས་སུ་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བའི་སྒྲུབ་པ་དེས་གལ་ཏེ། གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་གྱིས་སྟོང་སྟེ། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཡུལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་སྟོན་ན་ནི་དེ་ལྟར་ན་ཁྱེད་ཀྱི་དཔེ་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་མ་ཚང་བ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱོན་ཡོད་དེ། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཟླ་བ་གཉིས་སུ་མཐོང་བའི་བློ་ནི་དེའི་ཡུལ་གྱི་ཕྱི་རོལ་ན་ཟླ་བ་བཞི་པོ་སྔ་ན་ཡོད་པ་དེ་ལ་དམིགས་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་ཟླ་བ་གཉིས་པ་མཐོང་པའི་བློ་སྐྱེ་བ་ཡིན་པས་ཟླ་བ་གཉིས་སུ་མཐོང་བའི་བློ་དེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དམིགས་པ་ཟླ་བ་བཞི་པོ་སྔ་ན་ཡོད་པ་ལ་མ་ལྟོས
Chinese
另一方面，不可能出现像看到两个月亮那样的现象。如果说看到两个月亮是心识，那么因为它不是实有的，所以例子中存在缺少所证之法的过失。也就是说，如果你的例子是“就像看到两个月亮一样”，那不是外在的对境，而是内在的心识。因为它不是实有的，不是色法的意识的对境，同样，极微的色法聚合也不是外在的对境，而是内在的心识，并且认为它是实有的。 两个月亮。不是色法的意识的对境，这存在缺少所证之法的过失。如果说“看到两个月亮是内在的心识”，你们这些唯识宗的人认为心和心所是实有的，那么“看到两个月亮是心识”因为它不是实有的，所以不成立。因此，你的例子“就像看到两个月亮一样”，其中所证之法“因为它不是实有的”是不完整的，所以不行。如果说色法的意识是空性的，没有所谓的“色法”的意义，那么例子中存在缺少所要证明的法的过失。因为看到两个月亮的心识，不依赖外在的对境是无法产生的。也就是说，之前你说过，如果聚合是色法，那么它不是色法的意识的对境，因为它不是实有的，比如就像看到两个月亮一样。如果这个论证表明，色法的意识是空性的，没有所谓的“色法”的意义，眼睛的意识没有外在的色法对境，那么你的例子就存在缺少所要证明的法的过失。为什么呢？眼睛的意识，看到两个月亮的心识，是因为它的对境外在有四个月亮，以它为对境，之后才会产生看到两个月亮的心识，所以看到两个月亮的心识不依赖于外在的对境，也就是之前存在的四个月亮。
English
On the other hand, it is impossible for a phenomenon like seeing two moons to occur. If you say that seeing two moons is a mind, then because it is not substantially existent, there is the fault of the example lacking the property to be proven. That is to say, if your example is "like seeing two moons," that is not an external object, but an internal mind. Because it is not substantially existent, it is not an object of the consciousness of form. Similarly, the aggregation of subtle particles of form is also not an external object, but an internal mind, and it is considered to be substantially existent. Two moons. It is not an object of the consciousness of form, which has the fault of lacking the property to be proven. If you say, "Seeing two moons is an internal mind," you who are proponents of mere consciousness consider mind and mental factors to be substantially existent. Therefore, "seeing two moons is a mind" is not established because it is not substantially existent. Therefore, your example "like seeing two moons" lacks the property to be proven, "because it is not substantially existent," so it is not valid. If you say that the consciousness of form is empty of the meaning of "form," then there is the fault of the example lacking the property to be proven. Because the consciousness that sees two moons cannot arise without relying on an external object. That is to say, you said before that if an aggregation is form, then it is not an object of the consciousness of form because it is not substantially existent, like seeing two moons. If this argument shows that the consciousness of form is empty of the meaning of "form," and that the consciousness of the eye does not have an external object of form, then your example has the fault of lacking the property to be proven. Why? The consciousness of the eye, the consciousness that sees two moons, is because there are four moons existing externally as its object, and taking that as its object, the consciousness that sees two moons arises afterwards. Therefore, the consciousness that sees two moons does not rely on the external object, which is the four moons that existed before.
Tibetan
་པར་སྐྱེ་བ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཁྱེད་ཀྱི་དཔེ་ཟླ་བ་གཉིས་སུ་མཐོང་བའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དམིགས་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ། སྐྱེས་པ་དེ་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དམིགས་པ་ལ་མ་ལྟོས་པར་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ། གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་གྱིས་སྟོན་པར་སྟོན་པ་དེ་མ་ཚང་བ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱོན་ཡོད་པས་མི་རུང་ངོ༌། །གཞན་ཡང་སྨྲ་བར་འདོད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་དམིགས་པའི་རྐྱེན་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མིག་གི་རྒྱུ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་དེ་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་སྣང་བ་བཞིན་ པས། ཐ་སྙད་དུ་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་ཕྱིར་མཛད་པའི་མཐའ་དང་འགལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་འདི་སྐད་སྟོན་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་དུ་སྨྲས་པ་དག་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ནི་མེད་ཀྱི། ནང་གི་སེམས་ནི་ཡོད་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་སྐྱེ་བ་ནི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་དང༌། འཛིན་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་ཆ་གཉིས་སུ་སྐྱེ་སྟེ། དེ་ལ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ལྟ་བུར་ཕྱི་རོལ་ན་དམིགས་པའི་རྐྱེན་དུ་སྣང་བ་ཡིན་ལ། འཛིན་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ལས་ཆ་གཅིག་ནི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་སྣང༌། ཆ་གཅིག་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་སྣང་སྟེ། དེ་གཉིས་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་པའི་ཕྱིར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་གཉིས་སུ་དབྱེར་མེད་པས། གཟུང་བའི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་ཆ་དེ་ཉིད་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་ཆ་དེའི་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཉིད་ལ་སེམས་ཉིད་དམིགས་ཏེ། སྐྱེ་བས་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ནི་མེད་ཀྱི། ནང་གི་སེམས་འབའ་ཞིག་ཡོད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ད་འདིར་དེ་དག་གི་གཞུང་དགག་ཅིང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་གཞན་པ་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ཉིད་ཡོད་པར་སྟོན་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་དུ་སྨྲ་བ་དག་གིས་བརྟགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་ཆ་དེ་ནི་དམིགས་པའི་རྐྱེན་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་ཆ་དེ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མིག་གི་རྒྱུ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་ཆ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་བདག་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་དམིགས་པའི་རྐྱེན་རང་གི་བདག་ཉིད་དེ་ཉིད་དང་ལྡ
Chinese
因为不能产生，所以你所举的例子是看到两个月亮的外部对境。对于所要成立的，即法，色法的识，不依赖于外部对境而产生，名为色法的识，用名为色的意义来显示，因为显示那个是不完整的过失，所以是不行的。另外，想要说的识，不是与对境的因，色法的识所显现的色相同，因为具有眼的缘故，例如它自己显现的自性一样。 因此，以名言来诽谤对境的因，与所作的边际相违背。这句话显示的是：唯识宗的人所成立的宗义，没有外境，只有内心的心，所以识的产生是产生为所取之相和能取之相的两部分。其中，所取之相是识本身，就像境的相一样，显现为外境的对境之因。能取之相是识本身，依赖于所取之相而产生为能取的自性。因此，识本身的一部分是所取之相，一部分是能取之相。因为这两者体性相同，所以所取和能取的自性是无二无别的。因为所取之相的那部分是能取之相的那部分的对境之因，所以心本身缘于心本身而产生，因此没有外境，只有内心的心。现在这里驳斥他们的宗义，并显示有识之外的对境之因，即外境。唯识宗的人所观察的识，能取之相的那部分不是与对境之因，所取之相的那部分相同，因为具有眼的缘故，例如能取之相的那部分本身的自性，不是与对境之因本身的自性相同
English
Because it cannot arise, your example is looking at the external object of seeing two moons. For what is to be established, namely the Dharma, the consciousness of form that arises without relying on external objects, is called the consciousness of form, and is shown by the meaning called form. Because showing that has the fault of being incomplete, it is not acceptable. Furthermore, the consciousness that one wants to speak of is not the same as the cause of the object, the form that appears as the form of the consciousness of form, because it possesses the cause of the eye, just like its own nature appears. Therefore, by verbally slandering the cause of the object, it contradicts the boundary of what has been done. This sentence shows that: the established tenet of those who speak of mere consciousness is that there is no external object, but only the mind of the inner mind, so the arising of consciousness is the arising into two parts, the aspect of what is to be grasped and the aspect of what is to be grasped. Among them, the aspect of what is to be grasped is consciousness itself, just like the aspect of an object, appearing as the cause of the object in the external world. The aspect of what is to be grasped is consciousness itself, relying on the aspect of what is to be grasped, it arises as the nature of what is to be grasped. Therefore, one part of consciousness itself is the aspect of what is to be grasped, and one part is the aspect of what is to be grasped. Because these two are of the same nature, the nature of what is to be grasped and what is to be grasped are inseparable. Because that part of the aspect of what is to be grasped is the cause of the object of that part of the aspect of what is to be grasped, mind itself focuses on mind itself and arises, therefore there is no external object, but only the mind of the inner mind. Now here, refute their tenet and show that there is a cause of the object other than consciousness, namely the external object. The consciousness observed by those who speak of mere consciousness, that part of the aspect of what is to be grasped is not the same as the cause of the object, that part of the aspect of what is to be grasped, because it possesses the cause of the eye, for example, the very nature of that part of the aspect of what is to be grasped is not the same as the very nature of the cause of the object.