Tibetan
ལ། སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དག་གིས་སོ་སོར་མ་ངེས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པར་མ་གྲུབ་བོ། །ཇི་སྟེ་འདི་སྐད་ཅེས་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ནི་སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་པས་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དག་ངོ་བོ་ཉིད་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དག་གིས་སོ་སོར་མ་ངེས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན་དེའི་ལན་དུ་གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དག་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་པར་བརྗོད་ན་ནི་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ཐ་སྙད་དུ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དག་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་པར་བརྗོད་ན་ནི་ཁྱེད་ཀྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་དང་འགལ་བ་ཡང་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཁྱེད་ཀྱི་གྲུབ་པའི་མཐའི་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཚུལ་ནི། དེ་ལ་དོན་མཐོང་རྣམ་པར་ཤེས། །དེ་ཡི་བྱེ་བྲག་སེམས་ལས་བྱུང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། ཡུལ་དེ་ལ་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཙམ་མཐོང་བ་ནི་རྣམ་ པར་ཤེས་པ་ཡིན་ལ། དོན་དེའི་བྱེ་བྲག་རིག་པ་ནི་སེམས་པས་བྱུང་བ་དག་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁྱེད་ཀྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་བྱུང་བ་དང་འགལ་བས་ཐ་སྙད་དུ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དག་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་གོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་རུང་ངོ༌། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་དམ་བཅས་པའི་སྐྱོན་ཡང་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ཐ་སྙད་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་རྣམས་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཞིང་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དག་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་གོ་ཞེས་དམ་བཅའ་ན། སྔར་དཔེ་མེད་པ་དང༌། གྲགས་པས་གནོད་པ་དང༌། མ་ངེས་པ་ཉིད་དང༌། སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་དོན་མེད་པ་ཉིད་དང༌། ཐ་སྙད་ཀྱི་བདེན་པར་གཏོགས་པའི་དོན་སྣང་བ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཡང་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པའི་སྐྱོན་དག་ཀྱང་ཡོད་པས་མི་རུང་ངོ༌། །གང་དག་འདི་སྐད་ཅེས་འདི་ལ་གཟུགས་ཀྱི་བློ་འདིའི་ཡུལ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་གཟུགས་གཅིག་ཡིན་ནམ་འདུས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་དག་ལ་སོགས་པ་གང་དག་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་མེད་པར་འདོད་པ་དག་ན་རེ་དབུ་མ་པ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ཡོད་པར་འདོད་པ་དག་གང་གི་གཞུང་ལས་གཟུགས་ཀྱི་བློའི་ཡུལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ཡིན་པར་འདོ
Chinese
又，心所生起的自性色等，由于不是心的自性，因此会变成各自不决定的，所以以色等是识的对境的理由，不能成立是心的自性。如果有人这样说：心所生的法是心的状态的差别，因此心和心所生的法自性不异，所以心和心所生的法不是各自不决定的。如果这样说，那么回答是：如果真实地说心和心所生的法自性是一，那就是已成立而重述，因为真实中一切法都是无二的缘故。然而，如果在名言中说心和心所生的法自性是一，那也和你们的宗义相违，应当这样说。你们的宗义的道理是怎样的呢？道理是：于彼见义为识，彼之差别为心所生。（藏文：དེ་ལ་དོན་མཐོང་རྣམ་པར་ཤེས། །དེ་ཡི་བྱེ་བྲག་སེམས་ལས་བྱུང༌། ）因为这样说的缘故。意思是说，在那对境上，仅仅见到义的自性是识，而了知那义的差别是心所生的法，这样和你们的宗义相违，所以在名言中说心和心所生的法自性是一是不可以的。如同前面一样，也有所立的过失，这样说是因为如果在名言中，色等对境是心和心所生的自性，并且心和心所生的法也是自性是一，如果这样立宗，那么以前面所说的没有比喻、为世间共许所害、不决定、佛陀出世成为无意义、属于名言谛的义显现为无有等的过失，所以是不可以的。有些人这样说：对于这个，色的意识，这个意识的对境是一个极微的色，还是聚集的色呢？像这样等等，对于瑜伽行派等认为没有外境的人来说，那么中观派等在世俗中认为有外境的人，在哪个论典中认为色的意识的对境是外境的色呢？
English
Furthermore, the nature of form, etc., that arises from the mind, becomes individually undetermined because it is not the nature of the mind. Therefore, it is not established as the nature of the mind by the reason that form, etc., are the objects of consciousness. If someone were to say, "The phenomena that arise from the mind are the distinctions of the mind's state, so the mind and what arises from the mind are not different in nature. Therefore, the mind and what arises from the mind are not individually undetermined," then the answer to that is: If you were to truly say that the mind and what arises from the mind are one in nature, that would be proving what is already proven, because in reality all phenomena are non-dual. However, if you were to say that the mind and what arises from the mind are one in nature in conventional terms, that would also contradict your own tenets. What is the nature of your tenets? The nature is: 'Seeing the meaning in that is consciousness; the distinctions of that are what arise from the mind.' Because that is said. It means that merely seeing the nature of the meaning in that object is consciousness, and knowing the distinctions of that meaning is what arises from the mind. This contradicts what arises from your own tenets, so it is not permissible to say that the mind and what arises from the mind are one in nature in conventional terms. As before, there is also the fault of the proposition. This is because if you were to propose that in conventional terms, form, etc., are the nature of the mind and what arises from the mind, and that the mind and what arises from the mind are also one in nature, then there would be the faults of having no example, being harmed by fame, being undetermined, the arising of the Buddha becoming meaningless, and the meaning belonging to conventional truth appearing as non-existent, as shown before. Therefore, it is not permissible. Some people say: Regarding this, the consciousness of form, is the object of this consciousness a single atom of form, or an aggregate? For those who assert that there is no external object, such as the Yogacara school, then in which treatise do those who assert that there is an external object in conventional terms, such as the Madhyamaka school, assert that the object of the consciousness of form is an external form?
Tibetan
ད་པ་དེ། ཇི་གཟུགས་ཀྱི་བློ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདིའི་ཡུལ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་གཟུགས་གཅིག་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་འདུས་པ་ཡིན་གྲང་ན། དེ་གཉིས་ཀ་ཡང་གཟུགས་ཀྱི་བློ་ཡུལ་དུ་མི་འཐད་པས་དེའི་ཕྱིར། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྒྲུབ་པའི་གཞུང་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཕྱི་གཟུགས་གཅིག་གཟུགས་ཀྱི་བློའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་སྒྲུབ་པའི་གཞུང་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་གཟུགས་གཅིག་ནི་གཟུགས་ཀྱི་བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་མིག་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཆོས་ཅན་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ཆོས་དང༌། དཔེ་ཡིན་པར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། དཔེར་ན་མིག་གི་དབང་པོ་ནི་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཀྱི་བློའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་གཟུགས་གཅིག་ཀྱང་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཀྱི་བློའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་གཟུགས་འདུས་པ་གཟུགས་ཀྱི་བློའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་སྒྲུབ་པའི་ གཞུང་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཅི་སྟེ་འདུས་པ་ཡིན་ན་ནི་དེ་གཟུགས་ཀྱི་བློའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། རྫས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ཟླ་བ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་ཆོས་ཅན་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ཆོས་དང༌། དཔེ་ཡིན་པར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། དཔེར་ན་ཟླ་བ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ནི་རྫས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཀྱི་བློའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་གཟུགས་འདུས་པ་ཡང་དམག་དང་ནགས་ཚལ་དང་ཤིང་རྟ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་འདུས་པ་སྤྱི་ལ་གདགས་པས་རྫས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཀྱི་བློའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་སྐད་ཅེས་ཟེར་བ་དེའི་ལན་དུ་འདིར་འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས། དེ་ལ་གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཟུགས་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་དང༌། གཟུགས་ཀྱང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དམིགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་འགོག་པར་བྱེད་ན་ནི་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་ཐ་སྙད་དུ་ནི་གྲགས་པས་གནོད་དོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། དོན་དམ་པར་ནི་ཡུལ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་དབུ་མ་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་ཐ་སྙད་དུ་ནི་ཡུལ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོད་པར་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡུལ་ཕྲ་རབ་དག་དབང་པོའི་རྣམ་པར་རིག་པ་དག་གི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ད
Chinese
那么，这种以色为对象的眼识，它的对境是一个极微的色法吗？或者说是聚合体呢？这二者都不应理成为色法的意识对象，因此，为了论证外境是不存在的，而宣讲此论典。其中，首先为了宣讲论证极微外色不是色法意识对象之论典。即，一个极微的色法不是色法意识的行境，因为它是不可见的。例如眼睛一样，这样说了。这些依次对应于有法、所立之法、能立之法和比喻。例如，眼根因为是不可见的，所以不是色法意识的对境，同样，一个极微的色法也是因为不可见，所以不是色法意识的对境。现在，为了宣讲论证极微的色法聚合不是色法意识的对境之 论典。如果说是聚合体，那么它不是色法意识的对境，因为它不是实有，例如显现为二月一样，如果这样说，这样说了。这些也依次对应于有法、所立之法、能立之法和比喻。例如，显现为二月因为不是实有，所以不是色法意识的对境，同样，极微的色法聚合也如军队、森林和车乘等一样，是安立在聚合总相上，因此不是实有，所以不是色法意识的对境，这样说。对于这样说，这里注释者自己回答说：如果真实中眼识本身就是缘色的，并且色法本身就不是眼识所缘的，如果这样遮止，那就是以成立来成立。如果说世俗中是被名言所害的，这样说了。因为真实中境和识是不生的，对于中观宗来说也是成立的，并且世俗中境和识是存在的，因为这是世间共许的。极微等不是根识的对境，这样说。
English
Now, is the object of this visual consciousness that takes form as its object a single atom of form? Or is it an aggregate? Since neither of these two is a valid object of visual consciousness, this treatise is taught to prove that external objects do not exist. First, to teach the treatise proving that a single external atom is not an object of visual consciousness. That is, a single atom of form is not the object of visual consciousness, because it is invisible. For example, like the eye. These are stated in order as the subject, the property to be proven, the reason, and the example. For example, just as the eye sense is not an object of visual consciousness because it is invisible, so too, a single atom of form is not an object of visual consciousness because it is invisible. Now, to teach the treatise proving that an aggregate of atoms is not an object of visual consciousness. If it is an aggregate, then it is not an object of visual consciousness, because it is not substantially existent, like the appearance of two moons. These are also stated in order as the subject, the property to be proven, the reason, and the example. For example, just as the appearance of two moons is not an object of visual consciousness because it is not substantially existent, so too, an aggregate of atoms, like an army, a forest, or a chariot, is imputed to the general aggregate, and therefore is not substantially existent, and therefore is not an object of visual consciousness. To that statement, the commentator here replies: If, in reality, visual consciousness itself is focused on form, and form itself is not an object of visual consciousness, if you negate that, then it is proving what is already proven. If you say that in conventional truth it is harmed by designation, then you have spoken. Because in reality, objects and consciousness are unborn, which is also established for the Madhyamaka school, and in conventional truth, objects and consciousness exist, because that is what is accepted by the world. Atoms and so on are not objects of sense consciousness, it is said.