Tibetan
་པའི་མདོ་ལས་དེ་སྐད་གསུངས་ཏེ། དེའི་དོན་ནི་སྐྱེ་བ་ཡོད་ན་སྒྲོ་འདོགས་པར་འགྱུར་ལ་འགག་པ་ཡོད་ན་སྐུར་བ་འདེབས་པར་འགྱུར་གྱི། རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ལ་ཅུང་ཟད་སྐྱེ་བ་ཡང་མེད་ཅིང་འགག་པ་ཡང་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་འགྲོ་བ་མཐའ་གཉིས་དབེན་པར་མཐོང་བ་དེ་ལ་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱང་མེད་ལ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་མེད་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང༌། སྐུར་བ་འདེབས་པའི་མཐར་རྟོག་པར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་དག་གིས་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བའི་གཞིར་གྱུར་པ། དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་བརྟགས་པ་དེ་མི་འཐད་ཅིང༌། དབུ་མ་པ་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པར་སྨྲ་བ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བ་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཁྱེད་ཅག་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ཇི་ལྟར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བར་འགྱུར་བར་སྟོན་ཅེས་པ་ནི་ཡང་གཞན་ཡང་དབུ་མ་པས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་དག་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བའི་གཞིར་འགྱུར་བར་འདོད་པ་དེ་ཇི་ལྟར་དེ་ལྟར་འགྱུར་བར་སྟོན་ཅེས་དྲི་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ལན་དུ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་དག་འདི་སྐད་ཅེས། ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་དྲི་མ་གློ་བུར་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཆུ་ཁམས་ གསེར་དང་ནམ་མཁའ་དག །དག་པ་བཞིན་དུ་དག་པར་འདོད། །ཅེས་ཟེར་ཏེ། དཔེར་ན་ཆུའི་ཁམས་རྙོག་པ་ཅན་སྨན་དང་ཕྲད་ན་དག་པར་འགྱུར་བ་དང༌། གསེར་དྲི་མ་ཅན་བཞུ་བ་ལ་སོགས་པས་དག་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ནམ་མཁའ་དུ་བ་དང༌། རྡུལ་དང༌། ཁུག་རྣ་དང༌། ན་བུན་དང༌། སྤྲིན་ལ་སོགས་པ་དྲི་མ་ཅན་དེ་དག་དང་བྲལ་བས་དག་པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་གློ་བུར་གྱི་ཉོན་མོངས་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་ཞིང་དེ་དང་བྲལ་བས་རྣམ་པར་བྱང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཇི་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་དེ་མ་གྱུར། །ལུས་ཅན་ཐམས་ཅད་གྲོལ་བར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་རྣམ་དག་དེ་མ་གྱུར། །འབད་པ་འབྲས་བུ་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་དེ་གློ་བུར་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་མ་གྱུར་དུ
Chinese
经部中这样说到。它的意思是，如果有生，就会执著；如果有灭，就会诽谤。瑜伽士对于稍微的生也没有，稍微的灭也没有，见到远离二边，对于他来说，既没有有，也没有无，不会执著，也不会陷入诽谤的边际，因此不会退转，这样开示的。这样一来，瑜伽行者认为依他起自性是完全染污和完全清净的基础，并且认为是真实存在的，这是不合理的。中观派说胜义中没有生，这并不是诽谤完全染污和完全清净。你们如何阐述法界如何完全染污和完全清净呢？这是中观派反问瑜伽行者，你们认为依他起自性是完全染污和完全清净的基础，那是如何变成那样的呢？作为对这个问题的回答，瑜伽行者这样说：法界既不能说是染污的，也不能说不是染污的，因为有暂时的染污。如水界，黄金和天空清净一样，认为是清净的。他们这样说。例如，浑浊的水界与药物相遇就会变得清净，有杂质的黄金经过熔炼等方式会变得清净，天空与烟雾、尘土、雾霾、云彩等杂质分离就会变得清净一样，法界也是自性清净，因为暂时的烦恼而变得染污，与烦恼分离就会变得清净。为了说明这个道理，他们说：如果不是染污的，一切有情都会解脱。如果不是完全清净的，努力就会没有结果。意思是说，如果法界不是暂时的烦恼所染污的
English
It is said in the Sutra. Its meaning is that if there is birth, there will be attachment; if there is cessation, there will be slander. The yogi who does not have even a little birth, nor a little cessation, and sees that beings are separated from the two extremes, for him, there is neither existence nor non-existence, and he does not cling to attachment or fall into the edge of slander, so he will not degenerate, this is what is taught. In this way, it is unreasonable for the Yogacharas to regard the dependent nature as the basis of complete defilement and complete purification, and to regard it as truly existent. The Madhyamikas say that there is no birth in the ultimate sense, which is not to slander complete defilement and complete purification. How do you explain how the realm of phenomena becomes completely defiled and completely purified? This is the Madhyamikas asking the Yogacharas, how do you think that the dependent nature is the basis of complete defilement and complete purification, how does it become like that? As an answer to this question, the Yogacharas say: The realm of phenomena cannot be said to be defiled or not defiled, because there is temporary defilement. Like the water element, gold and the sky are pure, it is considered pure. They say that, for example, a turbid water element becomes pure when it encounters medicine, impure gold becomes pure through smelting and other methods, and the sky becomes pure when it is separated from impurities such as smoke, dust, haze, clouds, etc. In the same way, the realm of phenomena is also naturally pure, and becomes defiled by temporary afflictions, and becomes purified when it is separated from afflictions. In order to explain this reason, they say: If it were not defiled, all sentient beings would be liberated. If it were not completely pure, effort would be fruitless. It means that if the realm of phenomena is not defiled by temporary afflictions