Tibetan
པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་མི་སྟོང་བར་གྱུར་ན། དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ནི་བྱས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་དེ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་ཡོད་པར་ཤེས་པར་མི་ནུས་ན་དོན་དམ་པར་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བཤད་པ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་མ་ཡིན་ན། །སྡུག་བསྔལ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་ལ་མི་རྟག་པ་ཉིད་མེད་པས་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་ཉིད་ ཀྱི་ཕྱིར་བཤད་པ། མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་གསུངས་པ་དེ། །ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཡོད་མ་ཡིན། །མདོ་སྡེ་ལས་གང་མི་རྟག་པ་དེ་སྡུག་བསྔལ་ལོ་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་ལ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གང་གི་ཚེ་དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་ཡོད་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། ངོ་བོ་ཉིད་ལས་ཡོད་མིན་ན། །ཇི་ཞིག་ཀུན་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཀུན་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་དོན་ཏེ། དཔེར་ན་ཇི་འཕགས་པ་རྫུན་གསུང་བར་འགྱུར་རམ་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་སྟོང་ཉིད་གནོད་བྱེད་ལ། །ཀུན་འབྱུང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་ནི་རྒྱུ་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །འགོག་པའི་བདེན་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་ལ། །འགོག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཡོངས་གནས་ཕྱིར། །འགོག་པ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡིན། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བྱས་པ་མ་ཡིན་པར་གནས་པ་ལ་འགོག་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །ལམ་གྱི་བདེན་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་དུ་ལམ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་ན། །བསྒོམ་པ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བསྒོམ་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དང་ཡང་དུ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན་ལམ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ལ་སྐྱེ་བ་མི་འཐད་པས་བསྒོམ་པ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །བདེན་པ་བཞི་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བ་དེ་དག་མི་འདོད་ན་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་མ་འཛིན་ཅིག་ཅེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་སྐྱོན་ཡོངས་སུ་སྤོང་བར་འདོད་པས། ཇི་སྟེ་ལམ་དེ་བསྒོམ་བྱ་ན། །ཁྱོད་ཀྱི་དངོས་ཉིད་ཡོད་མ་ཡིན། །སྐྱེ་བ་ཡོད་ན་བསྒོམ་པ་རབ་ཏུ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །དེ་ལྟར་བདེན་པ་བཞི་མེད་ན་ལམ་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས། གང་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་དང༌། །འགོག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ ན། །ལམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་ནི། །གང་ཞིག་ཐོབ་པར་འགྱུར་བར་འདོད། །སྡུག་བསྔལ་མ་སྐྱེས་པ་ལ་འགོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །ད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་ཁྱོད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་སྡུག་བསྔལ། གལ་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ན། །དེ་ནི་ཇི་ལྟར་ཡོངས་ཤེས་འགྱུར། །དངོས་ཉིད་གནས་ཤེས་མ་ཡིན་ནམ། །གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ན་དེ་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱེད་ཀྱི་གཞུང་ལས་ངོ་བོ་ཉིད་མི་འགྱུར་བར་གནས་པ་ཡིན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །ཀུན་འབྱུང་སྤང་བ་དང༌། འགོག་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་དང༌། ལམ་བསྒོམ་པ་དང༌། དགེ་སྦྱོང་གི་འབྲས་བུ་བཞི་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ན་སྐྱོན་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པ་དེའི་རྒྱུ་སྲེད་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྤངས་པ་ལ་སྤངས་པ་མི་འཐད་པ་དང༌། སྲེད་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྤང་པ་ལ་སྤངས་པ་མི་འཐད་པ་དང༌། སྲེད་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྤངས་པ་ལ་དེ་འགོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འགོག་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་མི་འཐད་པ་དང༌། འགོག་པ་མེད་ན་འགོག་པར་འགྲོ་བའི་ལམ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་བསྒོམས་པ་ལ་ལམ་བསྒོམ་པར་མི་འཐད་པ་དང༌། དེ་ལྟར་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་མེད་ན་དགེ་སྦྱོང་གི་འབྲས་བུ་བཞི་དག་ཀྱང་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་མི་འཐད་པས། དེའི་ཕྱིར་བཤད་པ། དེ་བཞིན་དུ་ནི་ཁྱོད་ཉིད་ཀྱིས། །སྤང་དང་མངོན་སུམ་བྱ་བ་དང༌། །བསྒོམས་དང་འབྲས་བུ་བཞི་དག་ཀྱང༌། །ཡོངས་སུ་ཤེས་བཞིན་མི་རུང་ངོ༌། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྤང་བ་དང་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་དང༌། བསྒོམ་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་དེ་དག་མི་འཐད་པ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་མ་བྱས་པ་ལ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་མི་འཐད་པས་རྒྱུན་དུ་ཞུ
Chinese
为了显示会变成过失，如果痛苦不是空性的，怎么样呢？如果痛苦不是空性的，因为事物的自性不是造作的，那它就不是缘起。如果那样，在名言中都无法知道它的存在，更不用说在胜义谛中了。因此说：如果不是缘起，痛苦怎么会存在呢？因为不是缘起就没有无常性，所以不应是痛苦。是这样想的。为了那个缘故说：所说的无常痛苦，不是自性存在的。经部中说，凡是无常的就是痛苦，这对于自性存在的事物来说是不存在的，这样说的。为了显示会变成没有集谛的过失。什么时候痛苦是自性存在的，如果不是自性存在的，什么会成为集起呢？不会成为集起，这是这句话的意思。例如，圣者会说谎吗？就像这样。因此，对于损害空性者来说，集起是不存在的。因为自性存在是不依赖于因的，这样说的。为了显示会变成没有灭谛的过失。另外，痛苦是自性存在的，灭谛是不存在的。因为自性是遍在的，灭谛会造成损害。因为对于自性不是造作而存在的事物来说，灭谛是不合理的，是这样想的，这样说的。为了显示会变成没有道谛的过失。同样，如果道是自性存在的，修习是不合理的。修习是对于正确的见解等反复生起，如果道以自性完全成立，那么生起是不合理的，所以修习是不合理的，这样说的。为了显示如果不希望变成没有四圣谛的过失，就不要执着于自性存在。因为希望完全舍弃如上所说的过失，如果道是可以修习的，
English
To show that it will become a fault, how is it? If suffering is not empty, because the nature of things is not made, then it will not be dependent arising. If that is the case, it is not possible to know its existence even in name, let alone in the ultimate truth. Therefore it is said: If it is not dependent arising, how can suffering exist? Because there is no impermanence in what is not dependent arising, it should not be suffering. This is what is meant. For that reason it is said: The impermanence and suffering that are spoken of are not self-existent. It is said in the Sutra that whatever is impermanent is suffering, which does not exist for things that exist by their own nature. To show that it will become the fault of not having the truth of origin. When suffering is self-existent, if it is not self-existent, what will become the origin? It will not become the origin, this is the meaning of this sentence. For example, would a noble one lie? Like this. Therefore, for those who harm emptiness, the origin does not exist. Because self-existence does not depend on causes, this is what is said. To show that it will become the fault of not having the truth of cessation. Furthermore, suffering is self-existent, and cessation does not exist. Because self-existence is omnipresent, cessation will cause harm. Because cessation is unreasonable for things that exist without being made by self-existence, this is what is meant, this is what is said. To show that it will become the fault of not having the truth of the path. Similarly, if the path is self-existent, practice is unreasonable. Practice is to repeatedly generate correct views and so on. If the path is completely established by self-existence, then arising is unreasonable, so practice is unreasonable, this is what is said. To show that if you do not want to become the fault of not having the four noble truths, do not cling to self-existence. Because you want to completely abandon the faults mentioned above, if the path is something to be practiced,
Chinese
您的实性是不存在的。如果存在生，那么禅修就能很好地成就。因为生就是自性不存在，如果自性不存在就不会产生，如是说。这样，如果四谛不存在，就会有通过道获得涅槃是不可能的过失，为了显示这个道理。如是按照所显示的道理：何时痛苦和集，以及灭谛不存在，那么道的痛苦之灭，您认为什么能够获得？因为对于没有产生的痛苦，灭谛是不存在的，这是总结性的语句，如是说。现在，为了显示对于说自性存在的人，会有不能完全了解痛苦的过失。另外，按照您的观点，痛苦，如果不是以自性来完全了解，那么它怎么能被完全了解呢？难道不是实性常住吗？如果痛苦不是以自性来完全了解，那么它怎么能被完全了解呢？因为在您的宗派中，认为是自性不变而常住的，如是说。为了显示断集、现证灭、修道，以及没有四沙门果的过失。这样，如果痛苦不是以自性来完全了解，那么因为没有完全了解过失，它的原因贪爱不是以自性来断除，所以断除是不合理的，以及贪爱不是以自性来断除，所以断除是不合理的，以及贪爱不是以自性来断除，所以因为没有它的灭谛，现证灭是不合理的，以及如果没有灭谛，那么趋向灭谛的道不是以自性来修习，所以修道是不合理的，这样，如果没有四圣谛，那么四沙门果也像完全了解一样是不合理的。因此说：同样地，您自己，断和现证，以及修和四果，也像完全了解一样是不行的。对于不是以自性来断除和现证，以及修习的，那些是不合理的，以及不是以自性来现证果的，现证是不合理的，所以经常询问。
English
Your reality does not exist. If there is birth, then meditation will be well accomplished. Because birth is the absence of self-nature, and if self-nature does not exist, it will not arise, so it is said. Thus, if the Four Noble Truths do not exist, there will be the fault that it is impossible to attain Nirvana through the path, in order to show this reason. Thus, according to the way it is shown: When suffering and origination, and cessation do not exist, then what do you think can be attained by the cessation of suffering of the path? Because for suffering that has not arisen, cessation does not exist, this is a concluding statement, so it is said. Now, in order to show that for those who say that self-nature exists, there will be the fault of not being able to fully understand suffering. Furthermore, according to your view, suffering, if it is not fully understood by self-nature, then how can it be fully understood? Is it not that reality is permanent? If suffering is not fully understood by self-nature, then how can it be fully understood? Because in your doctrine, it is believed that self-nature is unchanging and permanent, so it is said. In order to show the fault of abandoning origination, realizing cessation, cultivating the path, and not having the four fruits of a contemplative. Thus, if suffering is not fully understood by self-nature, then because the fault is not fully understood, its cause, craving, is not abandoned by self-nature, so abandonment is unreasonable, and craving is not abandoned by self-nature, so abandonment is unreasonable, and craving is not abandoned by self-nature, so because there is no cessation of it, realizing cessation is unreasonable, and if there is no cessation, then the path leading to cessation is not cultivated by self-nature, so cultivating the path is unreasonable, thus, if there are no Four Noble Truths, then the four fruits of a contemplative are also unreasonable, just like fully understanding. Therefore it is said: Similarly, you yourself, abandonment and realization, and cultivation and the four fruits, are also not possible, just like fully understanding. For those that are not abandoned and realized, and cultivated by self-nature, those are unreasonable, and realization is unreasonable for those fruits that are not realized by self-nature, so inquire constantly.