Tibetan
་སྟོང་པ་ཡིན་པས། དེ་སྐྲག་པའི་གནས་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདི་ལྟར། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་གང་ཡིན་པ། །དེ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད། །མིག་དང་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ། །དངོས་པོ་རྒྱུ་དང་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་རྐྱེན་རྣམས་ལ་རང་གི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང༌། གཞན་དང་གཞན་མ་ཡིན་པ་དང༌། གཉིས་ཀར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་དོན་དམ་པར་རྐྱེན་རྣམས་ལས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འབྱུང་བ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས། སྒྱུ་མའི་མཚན་ཉིད་ཙམ་དུ་འབྱུང་བས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་རྣམས་ལ་འབྱུང་བ་ཡང་མེད་པ་དེ་ནི་སྐྲག་པའི་གནས་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། འགྲོ་བ་གནས་མ་ཡིན་ལ་སྐྲག་པ་གདུང་བྱེད་པ། །རིགས་མེད་གྲོགས་ངན་དགེ་སྔོན་མ་བསྩགས་བློ་མ་སྦྱངས། །བསོད་ནམས་མ་ཡིན་ཕུང་པོ་ཆེར་འཕེལ་ཡུན་རིང་དུ། །ཆོས་འདི་ལ་ནི་སྐྲག་འགྱུར་དོན་ཆེན་འདི་ལས་ལྟུང་ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །མིག་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་བ་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྒྱུ་མའི་མཚན་ཉིད་ཙམ་དུ་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་བསྟན་ཏེ། །དེ་ཡང་སྐྲག་པའི་གནས་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་སྡང་བྲལ་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བས་ནི། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད། །ཅེས་བྱ་བས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད་ པ་ནི་རྐྱེན་གཞན་ལ་བརྟེན་ཏེ་བྱུང་བས་བདེན་པ་གཉི་གའི་ཚུལ་དུ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཁུངས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འཕགས་པ་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་མ་དྲོས་པས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། ཇི་སྐད་དུ། གང་ཞིག་རྐྱེན་ལས་སྐྱེ་བ་དེ་མ་སྐྱེས། །དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་མེད། །གང་ཞིག་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་དེ་སྟོང་གསུམ། །གང་གིས་སྟོང་ཉིད་ཤེས་དེ་བག་ཡོད་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པའི་མདོ་ལས། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་དགོངས་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་བཤད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་དེ་ཉིད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཉེ་
Chinese
是空性的缘故，为了显示那不是恐惧之处，像这样。 缘起为何，即说彼为空性。 如眼和苗等，事物于因和种子等缘，有自己的事物和没有，以及其他和非其他，以及二者皆非有，是胜义中从缘起，无自性生，如是说。 缘起为何，那是世俗中依靠因和缘，仅以幻相的体性而生，因为无自性，于因和缘生起也没有，那不是恐惧之处。 如是说： 行者于非住而恐惧，是苦恼之因，无种姓恶友，未积善资，未修习智慧。 非福德蕴增长，长久时，于此法生恐惧，从此大义而堕落。 如是说。 眼等的生是依于名言的谛实，如是说，是显示世俗中仅以幻相的体性而生的方式。 那也不是恐惧之处。 彼说为空性，是因为自性远离，如是说。 缘起为何，即说彼为空性。 如是说，缘起安立为二谛的方式，那说为空性，是因为依靠他缘而生，于二谛的方式也远离自性，故自性是空性，是此之结语。 为了显示那的来源。 圣者龙王不热恼请问经中，如是说： 何者从缘生，彼则非生，彼无自性生。 何者依赖缘，彼则空三，何者知空性，彼是具念者。 如是说。 同样，圣者楞伽经中，大慧菩萨考虑到无自性生，故说一切法为空性，如是说。 缘起为何，即说彼为空性。 如是说，那本身于世俗中近。
English
Since it is emptiness, to show that it is not a place of fear, like this. Whatever is dependent arising, that itself is said to be emptiness. Like the eye and sprout, etc., things in relation to causes and seeds, etc., whether their own entity exists or does not exist, and whether it is other or not other, and whether both exist or do not exist, in the ultimate sense, arising dependently from causes without inherent existence, thus it is said. Whatever is dependent arising, that is conventionally dependent on causes and conditions, arising merely as the nature of illusion, and because it is without inherent existence, there is also no arising in relation to causes and conditions, that is not a place of fear. As it is said: The one who fears the non-abiding is tormented, of ignoble birth, with bad friends, not having accumulated previous virtues, not having trained the mind. The accumulation of non-merit increases greatly for a long time. One becomes afraid of this Dharma and falls from this great meaning. Like that it is said. The arising of the eye etc. depends on the truth of convention, it is said, showing the way of arising merely as the nature of illusion in the conventional sense. That is also not a place of fear. That it is taught as emptiness is because it is free from inherent nature, thus it is said. Whatever is dependent arising, that is taught as emptiness. As it is said, whatever is the establishment of dependent arising in the manner of the two truths, that is taught as emptiness because it arises relying on other conditions, and in the manner of the two truths, it is also free from inherent nature, therefore inherent nature is emptiness, that is the conclusion. To show the source of that itself. In the Sutra Requested by the Naga King Anavatapta, it is said: Whatever arises from conditions, that is unborn, it has no inherent birth. Whatever depends on conditions, that is empty three, whoever knows emptiness, that is mindful. Thus it is said. Similarly, in the Sutra of the Descent into Lanka, Mahamati, considering the unborn nature, taught that all dharmas are empty, thus it is said. Whatever is dependent arising, that is taught as emptiness. As it is said, that itself is close in the conventional sense.
Tibetan
བར་ལེན་པ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་གདགས་པར་བྱ་བ་དང༌། དེ་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་གཉིས་གང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ནི་བརྟེན་ནས་གདགས་པ་སྟེ། །དེ་ནི་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །བརྟེན་ནས་གདགས་པའི་ཚུལ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བརྟེན་ནས་གདགས་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །བརྟེན་ནས་གདགས་པ་དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འཇིག་རྟེན་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཐ་སྙད་འདོགས་པས་རང་རང་གི་ཉེ་བར་ལེན་པ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་གདགས་པ་ཡིན་པས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཐ་སྙད་འདོད་པས་ཉེ་བར་ལེན་པ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་གདགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དངོས་པོ་གང་དག་བརྟེན་ནས་གདགས་པར་བྱ་བ་མིག་དང༌། མྱུ་གུ་དང༌། བུམ་པ་དང༌། སྣམ་བུ་དང༌། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང༌། ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ནི་སོ་སོའི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་མིག་ནི་མེར་མེར་པོ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་གདགས། མྱུ་གུ་ནི་ས་བོན་ལ་སོགས་པ། བུམ་པ་ནི་འཇིམ་པ་ལ་སོགས་པ། སྣམ་བུ་ནི་རྒྱུ་སྤུན་ལ་སོགས་པ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ནི་ ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ། ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ནི་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་དང༌། ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་བ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་དང༌། མ་འདྲེས་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་གདགས་པ་ཡིན་པས་འཇིག་རྟེན་པའི་མིག་དང༌། མྱུ་གུ་དང༌། བུམ་པ་དང༌། སྣམ་བུ་དང༌། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་སོགས་པ་དག་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད་ལ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པ་བདེན་པ་གཟིགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད་དོ། །དོན་དམ་པར་ནི་དེ་དག་རྐྱེན་རྣམས་ལས་ཀྱང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད་དོ། །དེ་ཉིད་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་པའི་ཚུལ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། དབུ་མ་ནི་སྐྱེ་བ་དང༌། སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། ཡོད་པ་དང༌། མེད་པའི་མཐའ་གཉིས་སྤངས་པའི་ཕྱིར། འདི་ལྟ་སྟེ། སྐྱེས་པ་ཡང་མ་
Chinese
为了通过依赖于各自的近取（蕴）来施设，以及为了说明那二谛本身皆无自性，故是中观之路。因此说：‘那是依赖施设，那是中观之路。’为了说明依赖施设之理，因此说：‘所谓缘起性空，即是依赖施设。’又为了说明那依赖施设，也是以世俗和超世间的名言来施设，故依赖于各自的近取（蕴），因此是无自性。因此说：‘以世俗和超世间的名言来施设，故依赖于近取（蕴）。’凡是依赖施设的事物，如眼、苗芽、瓶子、毡毯、异生、声闻、独觉、菩萨、如来等，这些都是依赖于各自的近取因和缘来施设的。眼依赖于茫茫然等，苗芽依赖于种子等，瓶子依赖于泥土等，毡毯依赖于毛线等，异生依赖于业和烦恼等，声闻和独觉依赖于资粮道和断除烦恼障等，菩萨和如来依赖于地和波罗蜜多、十力、四无畏、十八不共法等。因此，世俗的眼、苗芽、瓶子、毡毯、异生等，也因无自性而宣说为空性。超世间的声闻、独觉、菩萨、如来等证悟真谛者，也因无自性而宣说为空性。胜义谛中，这些从诸缘起也完全没有生，因此，因无自性而宣说为空性。为了说明那即是中观之路，那即是中观之路，因为中观是舍弃了生和不生、有和无的二边。例如，生也非
English
In order to establish things by relying on their respective objects of grasping, and to show that both truths themselves are without inherent existence, hence it is the Middle Way. Therefore, it is said: 'That which is dependently designated, that is the Middle Way.' In order to explain the manner of dependent designation, it is said: 'That which is called dependent arising, emptiness, is dependent designation.' Furthermore, in order to show that dependent designation is also designated by worldly and transworldly terms, hence it relies on its respective objects of grasping, therefore it is without inherent existence. Therefore, it is said: 'It is designated by worldly and transworldly terms, hence it relies on objects of grasping.' Whatever things are to be dependently designated, such as the eye, sprout, pot, felt, ordinary being, Hearer, Solitary Realizer, Bodhisattva, Tathagata, etc., these are designated by relying on their respective causes and conditions of grasping. The eye relies on the blurry appearance, etc.; the sprout relies on the seed, etc.; the pot relies on clay, etc.; the felt relies on wool, etc.; the ordinary being relies on karma and afflictions, etc.; the Hearer and Solitary Realizer rely on the path of accumulation and abandoning the obscurations of afflictions, etc.; the Bodhisattva and Tathagata rely on the grounds and perfections, the ten powers, the four fearlessnesses, the eighteen unshared qualities, etc. Therefore, the worldly eye, sprout, pot, felt, ordinary being, etc., are also explained as emptiness because they are without inherent existence. The transworldly Hearer, Solitary Realizer, Bodhisattva, Tathagata, etc., who have seen the truth, are also explained as emptiness because they are without inherent existence. In the ultimate sense, these do not arise in any way from their conditions, therefore, they are explained as emptiness because they are without inherent existence. In order to show that this is the Middle Way, that is the Middle Way, because the Middle Way is the abandonment of the two extremes of arising and non-arising, existence and non-existence. For example, arising is also not