Tibetan
ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཅན་ག་ལ་ཡོད། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲ་སོ། །དེའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་དེ་ཉིད་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་བསྡུ་བ་དང་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་དོན་དམ་པར་བདག་ལ་སོགས་པ་ཡོད་ན་ནི་བདག་ལ་སོགས་པར་ཤེས་པ་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ཡིན་པ་ཞིག་ན། དོན་དམ་པར་བདག་ལ་སོགས་པ་དག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་བདག་ལ་སོགས་པར་ཤེས་པ་ནི་འཁོར་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་པར་སྟོན་ཏོ།། དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པར། གལ་ཏེ་བདག་དང་སྡུག་པ་དང༌། །རྟག་དང་བདེ་བ་ཡོད་ན་ནི། །བདག་ཤེས་སྡུག་ཤེས་རྟག་ཤེས་དང༌། །བདེ་ཞེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ཡིན། །ཤེས་བྱ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །འདིར་བདག་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་ནི་བདག་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ལ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བདག་ལ་སོགས་པར་ཤེས་པ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི། བདག་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་ནི་བདག་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལ་གནས་པའི་བློ་བདག་ལ་སོགས་པར་འཛིན་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་ལྡན་པའི་དོན་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་དོན་དམ་པར་བདག་ལ་སོགས་པ་མེད་པས་བདག་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བདག་མེད་པ་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་སྟོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པར། གལ་ཏེ་བདག་དང་སྡུག་པ་དང༌། །རྟག་དང་བདེ་བ་མེད་ན་ནི། །བདག་མེད་མི་སྡུག་མི་རྟག་དང༌། །སྡུག་བསྔལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་བདག་ལ་སོགས་པ་བསལ་བས་སམ། དེ་དག་ལ་ལྟོས་པ་བདག་མེད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་གང་དག་ལ་བདག་ལ་སོགས་པར་ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་མི་བྱེད་ན་སྡོང་དུ་མ་ལ་མིར་མཐོང་བའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཀྱང་མེད་དོ་ ཞེས་བྱ་བས་ནི་དོན་དམ་པར་བདག་ལ་སོགས་པ་མེད་པས་བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་གང་དག་ལ་བདག་ལ་སོགས་པར་ལྟ་བའི་གཞི་མེད་པས་བདག་ལ་སོགས་པར་ལྟ་བའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་རྣམས་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་སྟོན་ཏོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཉིད་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་
Chinese
颠倒者在哪里？ 所谓“颠倒者”，是指具有颠倒之义的同义词。因此，具有理由等过失，是结论和量之果。又，以“又，其他”等来说明，如果真实存在我等，那么知晓我等也不是颠倒，因为真实不存在我等，所以知晓我等是与轮回相符的颠倒。为了说明这个道理，真实而言：如果我与痛苦，常与快乐存在，那么知我、知痛苦、知常与知快乐，就不是颠倒。因为所知不是颠倒，所以这样认为。这里说，所谓知我等之声，是因为安住于我等之上，所以才知晓我等。因此，所谓知我等之声，是指安住于我等之境的意识，执着于我等，是具有颠倒之义。同样，以“如是”等来说明，因为真实不存在我等，所以不存在我等，因此，将无我执着为我等的颠倒也不存在。为了说明这个道理，真实而言：如果我与痛苦，常与快乐不存在，那么无我、非不悦意、无常与痛苦也不存在。无我等的自性，是通过遣除我等，或者依赖于我等，而成立无我等。因此这样认为。因为无我等不成立，所以对哪些执着于我等会变成颠倒呢？如果不是这样，那么将树木误认为人的颠倒也不存在。也就是说，因为真实不存在我等，所以无我等也不存在，因此，因为成立了无我等，所以对于哪些执着于我等的所依不存在，因此执着于我等的颠倒也不存在。因为颠倒本身不成立。
English
Where are the perverted ones? The term "perverted one" is a synonym for having perversion. Therefore, having faults such as reasoning is the conclusion and the result of valid cognition. Moreover, by saying "also, others," it is explained that if the self and others truly exist, then knowing the self and others is not a perversion. Because the self and others do not truly exist, knowing the self and others is a perversion that conforms to samsara. To explain this very point, in truth: If the self and suffering, permanence and happiness exist, then knowing the self, knowing suffering, knowing permanence, and knowing happiness are not perversions. Because what is known is not a perversion, it is said that this is what is meant. Here, it is said that the sound of knowing the self and others is because it abides in the self and others, and therefore it is known as the self and others. Therefore, the sound of knowing the self and others means that the mind abiding in the realm of the self and others, clinging to the self and others, is the meaning of having perversion. Similarly, by saying "in the same way," it is explained that because the self and others do not truly exist, the self and others do not exist. Therefore, the perversion of clinging to the non-self as the self and others also does not exist. To explain this very point, in truth: If the self and suffering, permanence and happiness do not exist, then non-self, non-unpleasantness, impermanence, and suffering also do not exist. The nature of non-self and others is established by eliminating the self and others, or by relying on them, as non-self and others. Therefore, it is said that this is what is meant. Because non-self and others are not established, for whom would clinging to the self and others become a perversion? If it is not like this, then the perversion of mistaking trees for people also does not exist. That is to say, because the self and others do not truly exist, non-self and others also do not exist. Therefore, because non-self and others are established, there is no basis for clinging to the self and others, and therefore the perversions of clinging to the self and others also do not exist. Because perversion itself is not established.
Tibetan
གཏན་ཚིགས་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་དེ་ཉིད་བཟློག་དགའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་བསྡུ་བ་དང་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་དེ་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བར་འགྱུར་བའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་རྣལ་འབྱོར་བ་དེ་ལ་དེ་ལྟར་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ཡིན་པ་དག་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཏུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལོག་པར་གྱུར་པ་ན་ཡོན་ཏན་ཅི་ཞིག་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་འབྲས་བུ་བསྟན་པར་བཞེད་པས་བཤད་པ། །དེ་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་འགགས་པས། །མ་རིག་པ་ནི་འགག་པར་འགྱུར། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་དག་གི་རྒྱུ་ཡང་མ་རིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་འགགས་པས་བདག་ལ་སོགས་པར་ལྟ་བའི་རྒྱུ་མ་རིག་པ་འགག་པར་འགྱུར་རོ། །མ་རིག་འགག་པར་གྱུར་ན་ནི། །འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་འགག་པར་འགྱུར། །འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཚིག་སྦྱར་ཏེ། འདུ་བྱེད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མིང་དང་གཟུགས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང༌། རེག་པ་དང༌། ཚོར་བ་དང༌། སྲེད་པ་དང༌། ལེན་པ་དང༌། སྲིད་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་དང༌། རྒ་ཤི་ལ་སོགས་པ་དག་གོ །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་འགྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་འདི་ལ་ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་ཡོད་པར་གྱུར་པའམ། མེད་པར་གྱུར་པ་ཡིན་གྲང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་ལ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཡོད་པར་གྱུར་པའམ། མེད་པར་གྱུར་པ་ཞིག་ཡིན་གྲང་སྟེ། དེ་ལྟར་རྟོག་པ་དག་ལ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤོང་བ་མི་འཐད་པའི་གླགས་ཡོད་པ་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་ཡོད་བར་གྱུར་པ་ལ་སྤོང་བ་མི་འཐད་པར་བསྟན་ པའི་ཕྱིར། དེས་ཅི་འགྱུར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ལ་ལའི་ཉོན་མོངས་པ། །གང་དག་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་ན། །གང་ཟག་ཡོད་པར་གྱུར་པ་ལ་ལའི་ཞེས་མ་སྨོས་ཀྱང་སྐབས་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེས་ནི་ཕ་རོལ་པོ་དག་གི་གཞུང་བསྣན་པ་བསྟན་ཏོ། །ད་ནི་དེ་དག་ལ་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་མི་འཐད་པའི་གླགས་ཡོད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟ་བུར་ན་སྤོང་བར་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་སྤོང་བར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། ཡོད་པ་སུ་ཞིག་སྤོང་བར་བྱེད། །ཡོད་པར་གྱུར་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ།
Chinese
断除无有理智等的过失，名为总结和量之果。现在是为了说明，像这样通达颠倒为空性之瑜伽士，一切烦恼皆得寂灭的利益。那么，对于瑜伽士来说，像这样恒常与无常等的颠倒与非颠倒未成立之故，在那之中分别念转为错谬时，会有什么功德产生呢？如前所说，以显示果的方式，因其想显示果而宣说：如是颠倒灭，无明亦灭。因为颠倒之因也是无明，所以颠倒灭，则视我等为实的因——无明亦灭。无明灭已，行等亦灭。于行等之句中加以连接，即是行、识、名色、六处、触、受、爱、取、有、生、老死等。因此，如是通达无自性，则能成就烦恼寂灭，如是说。若说有自性，则此方之烦恼是有或无？等等，是说在事物说有自性的一方，烦恼也是有或无？像这样，对于分别念来说，显示了有不应断除烦恼的把柄。其中，首先为了显示对于已存在者，不应断除。因此，那会怎么样呢？如果某些人的烦恼，哪些是自性存在的？对于存在之人，即使不说“某些人的”，也能从语境中得知，如是说，这显示了对方论典的增补。现在为了显示对于那些，有不应断除烦恼的把柄。如何断除呢？如何不能断除呢？谁能断除已存在之物？因为已存在之物，其自性不会改变，如是作意，如是说。
English
The elimination of faults such as the lack of reason is called the conclusion and the result of valid cognition. Now, in order to show the benefit that all the afflictions of a yogi who understands the inverted as emptiness are pacified. So, for that yogi, since the inverted and non-inverted such as permanence and impermanence are not established, what merit will arise when the discrimination in them turns into error? As mentioned above, it is said because it is intended to show the fruit in the way it is shown: Thus, when the inverted ceases, ignorance also ceases. Because the cause of the inverted is also ignorance, when the inverted ceases, the cause of seeing self and so on as real, ignorance also ceases. When ignorance ceases, actions and so on also cease. Connecting the words to the phrase "actions and so on," they are actions, consciousness, name and form, the six sense sources, contact, feeling, craving, grasping, existence, birth, old age, and death, and so on. Therefore, thus realizing selflessness, the pacification of afflictions is accomplished, so it is said. If one says that there is self-nature, then are those afflictions in this side existent or non-existent? And so on, it is said that in the side that says that things have self-nature, are the afflictions also existent or non-existent? In this way, for discriminations, it shows that there is a handle for not abandoning afflictions. Among them, first, in order to show that one should not abandon what already exists. Therefore, what will happen? If some people's afflictions, which are inherently existent? For an existent person, even if one does not say "some people's," it can be known from the context, so it is said, which shows the addition of the opponent's treatise. Now, in order to show that for those, there is a handle for not abandoning afflictions. How will it be abandoned? How can it not be abandoned? Who will abandon what already exists? Because what already exists, its self-nature will not change, thus intending, thus it is said.