Tibetan
ང༌། ཡོན་ཏན་གྱི་སྒོ་ནས་བརྣབ་སེམས་མེད་པ་དང༌། གནོད་སེམས་མེད་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའི་རང་བཞིན་ནམ། སྐྱོན་གྱི་སྒོ་ནས་བརྣབ་སེམས་དང༌། གནོད་སེམས་དང༌། ལོག་པར་ལྟ་བའི་རང་བཞིན་དུ་སེམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པས། ཡིད་ཀྱི་ལས་ཏེ། དེ་ནི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །ལུས་དང་ངག་གི་ལས་དག་ནི་གཟུགས་ཅན་ཡིན་ནོ། །ལས་བདུན་པོ་དེ་དག་གི་མཇུག་བསྡུ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་དེ་དག་ལ་སོགས་པ་བདུན་པོ་དེ་དག་ནི་ཆོས་དེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་དོན་གྱི་ཆོས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །ལས་སུ་མངོན་པར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དག་ཏུ་འདོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཆོས་བདུན་ པོ་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པ་དེ་དག་ནི་ལས་སུ་མངོན་པ་དང་ལས་སུ་མཚོན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། ལས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དག་ཏུ་འདོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདིར་གཞན་དག་འདི་སྐད་ཅེས་བསམ་གཏན་དང༌། ཀློག་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་དག་ཀྱང་ཡོད་ན་ཅིའི་ཕྱིར་དེ་དག་མ་སྨོས་པར་ངག་ལ་སོགས་པ་བདུན་པོ་དག་ཁོ་ན་སྨོས་ཞེས་ཟེར་བའི་དོགས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར། བསམ་གཏན་དང་ཀློག་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་དག་ཀྱང་ཡོད་མོད་ཀྱི། འདི་དག་ཉིད་ཀྱི་ཁོངས་སུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་བདུན་ཁོ་ནར་ངེས་པར་བཟུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། རེ་ཞིག་དེ་དག་ནི་ལས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ལས་དང་འབྲས་བུར་འབྲེལ་བའི་མཚན་ཉིད་གང་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། ལས་དེ་དང་དེ་འབྲས་བུར་འབྲེལ་བར་མཐོང་བ་ནི། འགྲོ་བ་ལྔར་ཕུང་པོ་ལྔ་སྐྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །དེ་ལྟར་ལས་དང་འབྲས་བུར་འབྲེལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་དོན་དམ་པར་ནང་གི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་འཁོར་བ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་བཅིངས་པ་དང་ཐར་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པར་ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཕ་རོལ་པོའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཇུག་བསྡུ་བ་དང༌། ཚད་མའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདས་མ་ཐག་པར་འདུ་བྱེད་རྣམས་དང༌། སེམས་ཅན་དང་གང་ཟག་འཁོར་བར་མི་འཐད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདིར་ཕ་རོལ་པོ་དག་གིས་བསྟན་བཅོས་མཛད་པས། དམ་བཅས་པའི་དོན་སྒྲོ་བཏགས་ནས་སྨྲས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལྔ་འགྲེལ་པ་དང་བཅས་པ་འདི་ཡན་ཆད་དུ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཇུག་བསྡུ་བ་དང༌། ཚད་མའི་འབྲས་བུ་བསྟན་པ་དེ་དག་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་ཏེ། ཕྱོགས་སྔ་མ་སྨྲ་བའི་གཞུང་ཡིན་པར་སྦྱར་རོ། །ད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དེ་དགག་པས་ལས་དང་འབྲས་བུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་སྐད་ཅེས་ཟེར་བ་དེའི་ལན་དུ། འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདིར་བཤད་པ་འདི་ལ་ལས་དེ་སྐྱེས་ནས་སྨིན་པའི་དུས་ཀྱི་བར་དུ་ གནས་པ་འམ། སྐྱེས་ནས་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ཡིན་གྲང་ན་ཞེས་བརྟག་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སྨྲས་ཏེ། ལས་ཀྱང་སྐྱེས་ནས་སྨྲས་པའི་དུས་ཀྱི་བར་དུ་གནས་པ་ཡིན་ན་ནི་རྟག་པར་འགྱུར་ལ། སྐྱས་ནས་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན་ནི་ཆད་པར་འགྱུར་བས། དེ་ལྟར་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་ན་འབྲས་བུ་དང་འབྲེལ་བར་མི་འཐད་པས་ཕ་རོལ་པོའི་གཏན་ཚིགས་ལས་དང་འབྲས་བུར་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་མ་གྲུབ་པས། དེས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དོན་དམ་པར་ནང་གི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་འཁོར་བ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་མ་གྲུབ་པོ། །འཁོར་བ་ཡོད་པར་མ་གྲུབ་ན་བཅིངས་པ་མེད་པས་ཐར་པ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། སྔར་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདས་མ་ཐག་པའི་སྐབས་སུ་ཕ་རོལ་པོ་དག་གིས་དོན་དམ་པར་ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ལ་བཅིངས་པ་དང། ཐར་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རྩ་བ་མ་གྲུབ་པས་བསྟན་བཅོས་མཛད་པས་དོན་དམ་པར་ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་དམ་བཅས་པའི་དགོས་པ་གྲུབ་པོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་བརྟག་པ་དང་པོ་མི་འཐད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་རེ་ཞིག །གལ་ཏེ་སྨིན་པའི་དུས་ཀྱི་བར་དུ། གནས་ན་ལས་དེ་རྟག་པར་འགྱུར། །སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་མི་འཇིག་པ། །འཇིག་པ་དེའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ནི་ཕྱིས་ཀྱང་འཇིག་པར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར། རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། གལ་ཏེ་ལས་དེ་སྐྱེས་ནས་སྨིན་པའི་དུས་ཀྱི་བར་དུ་གནས་པར་གྱུར་ན། སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་མི་འཇིག་པ་འཇིག་པ་དེའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ནི་ཕྱིས་ཀྱང་འཇིག་པར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་རྟག་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་ན་འབྲས་བུ་དང་འབྲེལ་པར་མི་འཐད་པས་ཕ་རོལ་པོའི་གཏན་ཚིགས་ལས་དང་འབྲས་བུར་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་དེ་མ་གྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གལ་ཏེ་ཆུ་ཤིང་དང༌། འདམ་བུ་དང༌། སྨྱིག་མ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་སྨིན་པའི་འོག་ཏུ་དེ་འཇིག་པས་སྐྱོན་མེད་
Chinese
我，从功德方面来说，就是没有贪心，没有害心，具有正确的见解；从过失方面来说，就是以贪心、害心和邪见来显现心，这是意的业。因为它是心的自性，所以不是有色。身和语的业是有色的。为了显示总结这七种业，因此说，像那样，那七种等等是具有法自身特征的意义之法。所谓显现为业，就是认为它们是业的特征。所谓认为它们是业的特征，就是说，如前所述的七种法，是显现为业和象征为业的，是认为它们是业的特征的同义词。这里，为了消除其他人说，如果还有禅定和诵读等的业，为什么不提那些，而只提语等七种的疑惑，所以说，虽然有禅定和诵读等的业，但因为它们都包含在这些之中，所以才确定为七种。暂时，那些是业的特征。那么，与业和果相关的特征是什么呢？因此，看到那个业与那个果相关联，就是在五道中产生五蕴的特征。这样，通过与业和果相关的特征的理由，实际上内部的行蕴才有轮回，因此才有束缚和解脱。实际上内部的事物才有自性，这是对其他观点的总结，也是量士夫的果实。因此，为了显示在如此详细的解释之后，行蕴、有情和补特伽罗不应轮回，这里其他人造论典，说坚持誓言的意义等五颂及其注释，到此为止，对理由的总结和量士夫的果实的显示，是与空性不相符的一方。
English
I, in terms of merit, am without covetousness, without malice, and possess the nature of correct view; in terms of fault, it is the manifestation of mind as covetousness, malice, and wrong view, which is the action of mind. Because it is the nature of mind, it is not corporeal. The actions of body and speech are corporeal. In order to show the conclusion of these seven actions, it is said that, like that, those seven, etc., are the Dharma of meaning that holds the characteristic of the Dharma itself. What is meant by appearing as action is that they are considered to be the characteristics of action. What is meant by considering them to be the characteristics of action is that the seven Dharmas mentioned above are what appear as action and symbolize action, which is a synonym for considering them to be the characteristics of action. Here, in order to dispel the doubt that others say, if there are also actions such as meditation and recitation, why are those not mentioned, but only the seven, such as speech, are mentioned, it is said that although there are actions such as meditation and recitation, they are included in these, so only seven are determined. For the time being, those are the characteristics of action. What, then, is the characteristic related to action and result? Therefore, seeing that that action is related to that result is the characteristic of the arising of the five aggregates in the five realms of existence. Thus, through the reason of the characteristic related to action and result, in reality, only the internal formations have samsara, therefore there is bondage and liberation. In reality, only internal things have self-nature, which is the conclusion of other's views and the fruit of a reliable person. Therefore, in order to show that after such a detailed explanation, the formations, sentient beings, and persons should not revolve in samsara, here others compose treatises, saying that adhering to the meaning of vows, etc., these five verses and their commentaries, up to this point, the conclusion of the reason and the display of the fruit of a reliable person, are on the side that is incompatible with emptiness.
Chinese
这是（空性）差别的缘故。应与前派所说的论典相合。现在，为了通过驳斥与空性相违背的差别，从而显示业和果在自性上是无有的。为了回答“是这样说的”这句话，解释者自己在这里说道，对于这里所说的业，如果考察它是从产生到成熟之间存在，还是产生后就坏灭，那么就说了两种考察方式。如果业是从产生到成熟之间存在，那么就会变成常恒；如果是产生后就坏灭，那么就会变成断灭。这样一来，如果变成常恒和断灭的过失，那么就与果不相连，因此对方的理由“因为业和果是相连的”就不成立。由于这个（理由）不成立，因此所要成立的“在胜义中，内心的行蕴是有轮回的”就不成立。如果轮回不成立，那么由于没有束缚，因此也没有解脱。以前在刚刚过去的辩论中，对方曾说“在胜义中，内心的事物是有自性的，因为它们有束缚和解脱”。由于这个理由的根本不成立，因此造论者显示了“在胜义中，内心的事物是无自性的”，从而成立了所立宗的必要性。为了显示第一个考察不合理，首先，如果（业）存在到成熟的时候，那么业就会变成常恒。因为不是产生后立刻坏灭，不是坏灭的自性，所以后来也不可能坏灭。因此，就会成为常恒的结论。说了这个结论，意思是说，如果业是从产生到成熟之间存在，那么不是产生后立刻坏灭，不是坏灭的自性，所以后来也不可能坏灭，因此就会成为常恒的结论。如果这样变成常恒，那么就与果不相连，因此对方的理由“因为业和果是相连的”这个理由就不成立。说了这个结论。如果像水边的树木、芦苇和竹子一样，在果实成熟后它就坏灭，这样就没有过失
English
This is the reason for the difference (of emptiness). It should be combined with the treatises spoken by the previous school. Now, in order to show that karma and result are without self-nature by refuting the differences that contradict emptiness. In order to answer the sentence "It is said like this," the commentator himself said here that for the karma mentioned here, if we examine whether it exists from the time of its arising to its maturation, or whether it is destroyed after its arising, then two ways of examination are mentioned. If karma exists from the time of its arising to its maturation, then it will become permanent; if it is destroyed after its arising, then it will become annihilation. In this way, if it becomes the fault of permanence and annihilation, then it will not be connected with the result, so the opponent's reason "because karma and result are connected" is not established. Because this (reason) is not established, therefore what is to be established, "in the ultimate sense, the internal aggregates have samsara," is not established. If samsara is not established, then since there is no bondage, there is also no liberation. Previously, in the immediately preceding debate, the opponent had said, "In the ultimate sense, internal things have self-nature, because they have bondage and liberation." Since the root of this reason is not established, therefore the author of the treatise showed that "in the ultimate sense, internal things are without self-nature," thereby establishing the necessity of the proposition. In order to show that the first examination is unreasonable, first, if (karma) exists until the time of maturation, then karma will become permanent. Because it does not perish immediately after arising, it is not the nature of perishing, so it is impossible for it to perish later. Therefore, it will become the conclusion of permanence. Saying this conclusion means that if karma exists from the time of its arising to its maturation, then it does not perish immediately after arising, it is not the nature of perishing, so it is impossible for it to perish later, therefore it will become the conclusion of permanence. If it becomes permanent in this way, then it will not be connected with the result, so the opponent's reason "because karma and result are connected" is not established. Saying this conclusion. If, like the trees by the water, reeds, and bamboo, it perishes after the fruit matures, then there is no fault.