Tibetan
ད་པའི་རང་བཞིན་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོར་གཏོགས་པ་ཡིན་པས་ལུས་དང་ངག་གི་སྒོ་ནས་སྤོང་བ་དང༌། སྤོང་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། དེ་གཉིས་ལས་བཟློག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་སེམས་པ་ཞེས་བྱ་བར་མི་བརྗོད་དོ། །བསམ་པ་ཞེས་ནི་གང་གསུངས་པ། །དེ་ནི་ལུས་དང་ངག་གི་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། བསམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བསམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བློས་བསམས་ནས་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། འདུ་བྱེད་སེམས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བློས་བསམས་ནས་དེས་ཀུན་ནས་བསླང་སྟེ། ལུས་དང་ངག་གི་ ལས་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་བསམ་པའི་ལས་ཞེས་བྱ་སྟེ། མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་པར་ལས་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ལས་གང་བསམ་པ་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་ནི་ལུས་དང་ངག་གི་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །ལུས་དང་ངག་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་དག་གི་སྒོ་ཉིད་ནས་མཐར་ཐུག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལུས་ཀྱི་དང་ངག་གི་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་སྟེ། ལུས་ཀྱི་ལས་གསུམ་དང་ངག་གི་ལས་བཞི་པོ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མི་བསྟན་པའི་སེམས་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བ་དག་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོར་གཏོགས་པའི་ལུས་དང་ངག་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་ལུས་དང་ངག་གི་སྒོ་ཉིད་ནས་དགེ་བའམ་མི་དགེ་བའམ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མཐར་ཐུག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ལུས་ཀྱི་ལས་དང་ངག་གི་ལས་ཞེས་བྱའོ།། དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་ལས་རྣམ་པ་གཉིས་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་བསྡུ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གི་ནི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་དགེ་བ་དང༌། མི་དགེ་བ་དང༌། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་དབྱེ་བས་ཐ་དད་པ་དེ་དག་ཀྱང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། སེམས་པའི་ལས་དང༌། བསམ་པའི་ལས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་དག་ཀྱང་ལས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཟེར་བའི་གཞུང་བསྟན་ཏོ། །ད་ནི་སེམས་པའི་ལས་དང་བསམ་པའི་ལས་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་དེ་དག་ཀྱང་བྱེ་བྲག་ཏུ་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་དུ་མ་ཡོད་ཅེས་གསུངས་པས་ལས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་དུ་མ་ཞེ་ན། ངག་དང་བསྐྱོད་དང་མི་སྤོང་བའི། །རྣམ་རིག་བྱེད་མིན་ཞེས་བྱ་གང༌། །སྤོང་བའི་རྣམ་རིག་བྱེད་མིན་པ། །གཞན་དག་ཀྱང་ནི་དེ་བཞིན་འདོད། །ལོངས་སྤྱོད་ལས་བྱུང་བསོད་ནམས་དང༌། །བསོད་ནམས་མ་ཡིན་ཚུལ་དེ་བཞིན། །སེམས་པ་དང་ནི་ཆོས་དེ་བདུན། །ལས་སུ་མངོན་པར་འདོད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། འདི་བསྡུས་པའི་དོན་ནི་ངག་གི་ལས་དང༌། བསྐྱོད་པའི་ལས་དང༌། མི་སྤོང་བའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་ལས་དང༌། སྤོང་བའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་ལས་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་པ་ལས་བྱུང་བའི་ལས་དང༌། བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་ལས་དང༌། སེམས་པའི་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལས་བདུན་པོ་དེ་དག་ནི་ལས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་འདོད་དེ། དེ་དག་ཀྱང་ལས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་དེ་དག་གི་ཡན་ལག་གི་དོན་གྱི་ལས་བདུན་པོ་དེ་དག་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ངག་གི་ལས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ངག་གི་ནི་ཡི་གེ་གསལ་བར་བརྗོད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེས་ནི་ངག་གི་ལས་བཞི་པོ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པས་བསྡུས་པ་དག་གི་དངོས་པོ་བསྟན་ཏོ། །བསྐྱོད་པའི་ལས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བསྐྱོད་པ་ནི་ལུས་གཡོ་བ་འོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེས་ནི་ལུས་ཀྱི་ལས་གསུམ་པོ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང༌། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པས་བསྡུས་པ་དག་གི་དངོས་པོ་བསྟན་ཏོ། །མི་སྤོང་བའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་ལས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མི་སྤོང་བའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གི་ལུས་སམ་ངག་གམ་ཡིད་ཀྱིས་མི་དགེ་བ་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཡི་དམ་བཅས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ཚུན་ཆད་ནས་བྱེད་པ་པོ་ལས་དེ་མི་བྱེད་དུ་ཟད་ཀྱང༌། མི་དགེ་བ་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་མི་སྤོང་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་གང་དག་ཡིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེས་ནི་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པར་གཏོགས་པའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་ལས་བསྟན་ཏེ། དེའི་མཚན་ཉིད་ནི་ལུས་དང་ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ལ་བརྟེན་ཏེ། སྐྱེས་པ་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་མི་སྤོང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་བསྟན་དུ་མེད་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐྱེས་པའི་ཚུལ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་རྔོན་པ་དང༌། ཤན་པ་དང༌། བྱ་བ་དང༌། ཉ་པ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་སམ་དེ་དག་གི་རིགས་མ་ཡིན་པ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་རུང་སྟེ། དེས་བདག་གིས་དེང་ཕྱིན་ཆད་ལུས་སམ། ངག་གམ་ཡིད་ཀྱིས་སྲོག་གཅོད་པ་མི་སྤོང་བ་ལ་སོགས་པ་མི་དགེ་བའི་ལས་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཡི་དམ་བཅས་ན། ཡི་དམ་བཅས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ཚུན་ཆད་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་ཡི་དམ་བཅས་པའི་རྒྱུན་དེ་མ་སྤངས་ཀྱི་བར་དུ་བྱེད་ པ་པོ་དེས
Chinese
因为属于具有本性的色蕴，所以不称为心，因为它完全变成了通过身语而舍弃、不舍弃以及与二者相反的自性。如云：“思惟即何说，彼乃身与语。”为了显示思惟的定义，说了“思惟是指通过思维后所做之事”，即指由意念思维后，由此意念所引发的身语之 业，称为思惟之业，因为不经过审察思考就不会显现造作。为了显示这一点，说了“如是所说思惟之业，乃是身与语”。“因为从身语中产生，并且从它们的门径最终完成”，这是对“身的”和“语的”声音的分别解释，即指由善、不善和无记之心所引发的身三业和语四业，因为是从属于色蕴的身语中产生，并且通过身语的门径最终成为善、不善或无记的自性，所以称为身业和语业。如是暂时显示了两种业，这是结尾语，即指它们的——身语意的业，以善、不善和无记的差别而各不相同，它们也是两种，即心之业和思惟之业，如是所说也是业的定义。如是宣说了经文。现在，因为说了心之业和思惟之业这两种也有多种差别，所以为了显示业的定义。如何是多种呢？如云：“语与动及不舍，无表即何说，舍弃之无表，其他亦如是，受用生福德，非福德之理，如是四者，心与法彼七，是显现为业。”如是说
English
Because it belongs to the form aggregate of inherent nature, it is not called mind, because it completely transforms into the nature of abandoning, not abandoning, and the opposite of the two through body and speech. As it is said, "What is said as thinking, that is of body and speech." In order to show the definition of thinking, it is said that "thinking refers to what is done after thinking through the mind," that is, the actions of body and speech caused by thinking through the mind, are called the actions of thinking, because they do not manifest and act without examination and consideration. In order to show this, it is said, "Thus, what is said as the action of thinking is of body and speech." "Because it arises from body and speech, and ultimately completes from their gateways," this is a separate explanation of the sounds of "of body" and "of speech," that is, the three actions of body and four actions of speech caused by the mind of virtue, non-virtue, and neutrality, because they arise from body and speech belonging to the form aggregate, and ultimately become the nature of virtue, non-virtue, or neutrality through the gateways of body and speech, therefore they are called actions of body and actions of speech. Thus, two kinds of actions are temporarily shown, which is the concluding remark, that is, their actions of body, speech, and mind, which are different due to the distinctions of virtue, non-virtue, and neutrality, are also two kinds, namely the action of mind and the action of thinking, as such what is said is also the definition of action. Thus, the scripture is proclaimed. Now, because it is said that these two kinds of actions, the action of mind and the action of thinking, also have many differences, in order to show the definition of action. How are there many kinds? As it is said, "Speech and movement and non-abandoning, what is called non-manifestation, the non-manifestation of abandoning, others are also considered the same, the merit arising from enjoyment, the reason for non-merit, these four, mind and dharma those seven, are considered to manifest as actions." Thus it is said.
Chinese
诶。此处的归纳之义是，语言的业，行动的业，不舍弃的无表色业，舍弃的无表色业，享用而生的福德之业，享用而生的业，非福德所生的业，以及心之业，这七者被认为是业的体性。它们也被称为业的体性。现在将依次解释这些偈颂的各个分支的意义，即这七种业。为了阐释语言的业，说了“语言是清晰地表达文字”，这表明了语言的四种业，即善、不善和无记所涵盖的事物。为了阐释行动的业，说了“行动是身体的移动”，这表明了身体的三种业，即善、不善和无记所涵盖的事物。为了阐释不舍弃的无表色业，所谓“不舍弃的无表色”是指，从我以身、语、意立誓要做如此这般的恶行那一刹那起，即使行为者最终没有做成，但从真正接受恶行的因所产生的、具有不舍弃之体性的无表色，那些是什么呢？”，这表明了不属于律仪的无表色业。其体性依赖于身语的表色，例如，人承诺不舍弃杀生等，这种不舍弃之体性的无表色是不可见的、无碍的色法。其产生的方式是，在欲界中，猎人、屠夫、鸟类捕捉者、渔夫等种姓，或者其他非这些种姓的人，都可以。他们立誓说：“从今以后，我将以身、语、意不舍弃杀生等恶行。”从立誓的那一刹那起，直到没有舍弃所立誓的誓言之前，行为者
English
Eh. The meaning of this summary is: the karma of speech, the karma of action, the non-relinquishing non-revealing karma, the relinquishing non-revealing karma, the meritorious karma arising from enjoyment, the karma arising from enjoyment, the karma arising from non-merit, and the karma of mind. These seven are considered to be the nature of karma. They are also said to be the nature of karma. Now, these seven karmas, which are the meanings of the branches of those verses, will be explained in order. In order to explain the karma of speech, it is said, "Speech is the clear expression of letters," which indicates the four karmas of speech, which are the things covered by virtue, non-virtue, and neutrality. In order to explain the karma of action, it is said, "Action is the movement of the body," which indicates the three karmas of the body, which are the things covered by virtue, non-virtue, and neutrality. In order to explain the non-relinquishing non-revealing karma, the so-called "non-relinquishing non-revealing" refers to, from the moment I vow to do such and such an evil deed with body, speech, or mind, even if the actor ultimately does not accomplish it, but from the cause of truly accepting the evil deed, the non-revealing form with the nature of non-relinquishing, what are those?" This indicates the non-revealing karma that does not belong to discipline. Its nature depends on the revealing forms of body and speech. For example, a person promises not to give up killing, etc. This non-revealing form with the nature of non-relinquishing is an invisible and unobstructed form. The way it arises is that, in the desire realm, people of the hunter, butcher, bird catcher, fisherman, etc. castes, or others who are not of these castes, can do it. They vow, "From now on, I will not give up killing, etc. with body, speech, or mind." From the moment of making the vow, until the vow that has been made is not abandoned,
Tibetan
་སེམས་གཡེངས་པ་དང༌། སེམས་མེད་པ་དང༌། སེམས་མ་གཡེངས་པའི་གནས་སྐབས་དག་ན་ལས་དེ་མི་བྱེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་མི་དགེ་བ་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་མི་སྤོང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །སྤོང་བའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་ལས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྤོང་བའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་གཞན་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་འདོད་དེ། བདག་གིས་ལུས་སམ་ངག་གམ་ཡིད་ཀྱིས་དགེ་བའི་ལས་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཡི་དམ་བཅས་པའི་སེམས་པ་ཚུན་ཆད་ནས་བྱེད་པ་པོས་ལས་དེ་མི་བྱེད་དུ་མི་ཟིན་ཀྱང་དགེ་བ་བྱེད་པ་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་སེམས་པས་བསྐྱེད་པ་སྤོང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་གང་དག་ཡིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེས་ནི་སྡོམ་པར་གཏོགས་པའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ལས་བསྟན་ཏེ། དེ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པར་གཏོགས་པ་དང༌། བསམ་གཏན་གྱི་སྡོམ་པར་གཏོགས་པ་དང༌། ཟག་པ་མེད་པའི་སྡོམ་པར་གཏོགས་པའོ། །དེ་ལ་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པར་གཏོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ལུས་དང་ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ལ་བརྟེན་ཏེ་སྐྱེས་པའི་རིགས་བདུན་པོ་དགེ་སློང་དང༌། དགེ་སློང་མ་དང༌། དགེ་སློབ་མ་དང༌། དགེ་ཚུལ་དང༌། དགེ་ཚུལ་མ་དང༌། དགེ་བསྙེན་དང༌། དགེ་བསྙེན་མའི་སྡོམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་བསྟན་དུ་མེད་པ་ཐོགས་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་ནི་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་སྡོམ་པ་མི་འཆགས་པ་མ་གཏོགས་པ་གཞན་གང་ཡང་རུང་སྟེ། དེས་ལུས་ཀྱིས་ཕྱག་འཚལ་བ་དང༌། ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ངག་གིས་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། བསླབ་པའི་གཞི་ཡང་དག་པར་བླང་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ལ་བརྟེན་ནས། བདག་གིས་དེང་ཕྱིན་ཆད་ལུས་སམ་ངག་གམ་ཡིད་ཀྱིས་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བ་ལ་སོགས་པ་དགེ་བའི་ལས་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་བྱ་ཞིང་དགེ་བསྙེན་ལ་སོགས་པའི་སྡོམ་པར་ཡང་དག་པར་བླང་ངོ་སྙམ་པའི་ཡི་དམ་བཅས་ན། ཡི་དམ་བཅས་ པའི་སེམས་ཚུན་ཆད་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་ཡི་དམ་བཅས་པའི་རྒྱུན་དེ་མ་སྤངས་ཀྱི་བར་དུ་བྱེད་པ་པོ་དེས་སེམས་གཡེངས་པ་དང༌། སེམས་མེད་པ་དང་སེམས་མ་གཡེངས་པའི་གནས་སྐབས་དག་ན། ལས་དེ་མི་བྱེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་སྤོང་བའི་མཚན་ཉིད་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པར་གཏོགས་པའི
Chinese
在心散乱、无心、以及心不散乱的情况下，即使没有做那件事，也会从真正受持不善业的因中产生，属于非律仪的不舍之相的非表色，在心识之流中产生。为了说明舍弃的非表色业，其他的舍弃的非表色也同样被认可。也就是说，从我以身语意要做如此这般的善业的想法，直到行者没有做那件事，但由真正受持善业的心所产生的，凡是属于舍弃之相的非表色，都这样说。因此，这说明了属于律仪的非表色业，它有三种：属于别解脱律仪、属于静虑律仪、属于无漏律仪。其中，属于别解脱律仪的相是，依赖身语的表色而产生的七众，即比丘、比丘尼、式叉摩尼、沙弥、沙弥尼、近事男、近事女的律仪之相的非表色，是无见有对的。它产生的规律是，除了不持律仪的人之外，其他任何人都行，即依靠身体的顶礼、合掌等，以及口中的皈依三宝、受持学处等表色，如果发愿说：我从今以后，以身语意舍弃杀生等善业，并且真正受持近事等律仪。从发愿的心开始，直到没有舍弃所发愿的相续之间，行者在心散乱、无心以及心不散乱的情况下，即使没有做那件事，但从真正受持律仪的因中产生，属于非律仪的舍弃之相，属于别解脱律仪。
English
Even in situations of mental distraction, absence of mind, and non-distraction, even if that action is not performed, it will arise from the cause of truly undertaking non-virtuous actions, belonging to the non-restraint, the non-abandoning characteristic of non-manifest form, arising in the stream of consciousness. In order to explain the non-manifest action of abandonment, other non-manifest forms of abandonment are also similarly accepted. That is to say, from the thought of 'I will do such and such virtuous deeds with body, speech, or mind,' until the practitioner does not perform that action, but is generated by the mind that has truly undertaken virtuous deeds, whatever is the non-manifest form of the characteristic of abandonment, is spoken of in this way. Therefore, this explains the non-manifest action belonging to the vows, which are of three types: belonging to the Pratimoksha vows, belonging to the Dhyana vows, and belonging to the Anāsrava vows. Among them, the characteristic of belonging to the Pratimoksha vows is the non-manifest form of the characteristic of the vows of the seven assemblies arising in dependence on the manifest forms of body and speech, namely Bhikshu, Bhikshuni, Shikshamana, Shramanera, Shramanerika, Upasaka, and Upasika, which is invisible and obstructive. The way it arises is that anyone other than those who do not hold vows can do it, that is, relying on the manifest forms of prostration, joining palms, etc., with the body, and taking refuge in the Three Jewels with the mouth, and undertaking the precepts, etc., if one makes a vow saying: 'From now on, I will abandon killing and other virtuous deeds with body, speech, or mind, and truly undertake the vows of Upasaka, etc.' From the moment of making the vow, until the continuity of the vow is not abandoned, the practitioner, in situations of mental distraction, absence of mind, and non-distraction, even if that action is not performed, but arises from the cause of truly undertaking the vows, belonging to the non-restraint, the characteristic of abandonment, belonging to the Pratimoksha vows.