Tibetan
མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པ་ཡང་བ་རོལ་པོ་དག་གི་དམ་བཅས་པའི་དོན་དམ་པར་བརྟགས་ནས། སྤྱོན་སྔར་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་དག་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་ཞིང་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེའི་སྐྱོན་དག་ཅི་རིགས་པར་བྱའོ། །འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་འདིར་དོན་དམ་པ་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་ན་ནི་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་དངོས་པོ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང༌། མཛེས་ལྡན་མ་གསོད་པར་མ་སྦྲན་པའི་ཕྱིར་དང༌། བྲམ་ཟེའི་བུ་མོ་དྲེགས་མས་སྐུར་པ་བཏབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། གྲོང་ཁྱེར་དམར་ཅན་གྱི་བུ་འཇིག་པ་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་དང༌། འཁོར་བའི་སྔོན་གྱི་མཐའ་མི་མངོན་ཞེས་རང་ཉིད་མི་ཤེས་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ལྷས་བྱིན་རབ་ཏུ་ཕྱུང་བ་དང༌། ཤེས་བྱ་མཐའ་ཡས་ཀུན་མཁྱེན་མིན། །ཤེས་བྱེད་གཞན་ཡོད་ཐུག་པ་མེད། །གཅིག་གིས་རྒྱུ་དང་མི་རྒྱུ་བ། །ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་བྱར་མི་ནུས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དོན་དམ་པར་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་མི་ཕལ་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་པའི་དཔེ་ཡང་མ་གྲུབ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དོན་དམ་པར་མི་ཕལ་བ་ཡང་མ་སྐྱེས་པས་དཔེའི་ཆོས་ཅན་མ་གྲུབ་པའི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་འདིར་ཐ་སྙད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་ན་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དམ་བཅས་པ་དེའི་དོན་ཀྱང་རེ་ཞིག་གང་ཡིན། ཅི་ཐམས་ཅད་ནི་མི་མཁྱེན་ལ། ཅུང་ཟད་མཁྱེན་པ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་མཁྱེན་པ་ཡིན། དེ་ལ་གལ་ཏེ་བརྟག་པ་སྔ་མ་ལྟར་འདོད་ན་ནི་དེས་ཅི་ཞིག་མི་མཁྱེན་པར་འདོད། གལ་ཏེ་དབང་པོ་ལས་འདས་པའོ་ཞེན། དེས་ད་མཁྱེན་ཏེ། ཤེས་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉིད་ཀྱི་ཕྱག་མཐིལ་དུ་ནོར་བུ་དྲི་མ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་བཞག་པ་བཞིན་ནོ། །འོན་ཏེ་བརྟག་པ་ཕྱི་མ་ལྟར་འདོད་ན་ནི་ཕྱོགས་སྔ་མ་ལ་གནོད་པ་དང༌། གྲགས་པས་གནོད་དེ། དེ་མི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་དང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་སོགས་པའི་དཔེ་དག་འཇིག་རྟེན་ལ་ གྲགས་པས་མི་རུང་སྟེ། དེ་དག་གིས་ཀྱང་ཡུལ་འགའ་ཞིག་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྔར་བསྟན་པའི་ལུགས་བཞིན་དུ་ཅི་རིགས་པར་དགག་པར་བྱ་སྟེ། རེ་ཞིག་དེ་དག་ནི་སུན་འབྱིན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལན་སྤྱིར་གདབ་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་ཕྱོགས་སྔ་མ་སྨྲ་བ་དག་གིས། ཤེས་བྱ་མཐའ་ཡས་ཀུན་ཤེ
Chinese
为了驳倒那些声称并非如此的瓦罗波（Vārupo）的誓言，应当考察其真实含义，并如前所述进行陈述，并尽可能地指出论证和例子的过失。如此陈述道：在此，如果有人说，就究竟意义而言，如来不是一切智者，理由是未曾提及的事物未被提及；理由是没有劝诱美貌者去死；理由是婆罗门之女傲慢地诽谤；理由是红色城市之子（Raktapura）的毁灭是不确定的；理由是轮回的起始不可见，因此他自己承认不知道；理由是天授（Devadatta）被彻底驱逐；以及“所知无边故，非一切智者。有他能知故，无有穷尽时。一因与非因，不能知一切。”等等，这些论证的意义并未成立。为什么呢？因为，就究竟意义而言，未被提及的事物等并未产生。例如，就像普通人一样。但所说的例子也未成立。为什么呢？因为，就究竟意义而言，普通人也未产生，因此存在例子之法相未成立的过失。然而，如果有人说，就世俗意义而言，如来不是一切智者，那么，声称“不是一切智者”的含义又是什么呢？难道是完全不知，而只知少许吗？或者是一点也不知道？如果按照前一种考察方式来理解，那么他想知道什么呢？如果说是超越感官的，那么他现在知道了，因为它是所知，就像把无垢的珍宝等放在自己的手掌中一样。如果按照后一种考察方式来理解，那么这与先前的观点相悖，并且与名声相悖，因为他承认这不是非人，并且像普通人等例子在世间 是行不通的，因为他们也知道一些事物。应当按照先前所说的道理，尽可能地进行驳斥。总之，这些是对所有反驳者的一般回答。现在，先前的论者说：所知无边，一切
English
In order to refute the vows of those Vārupos who claim that it is not so, one should examine their true meaning, and state as before, and point out the faults of reasoning and examples as much as possible. It is stated thus: Here, if one says that, in the ultimate sense, the Tathāgata is not omniscient, because unmentioned things are not mentioned; because there was no persuasion for the beautiful one to die; because the Brahmin's daughter arrogantly slandered; because the destruction of the son of the red city (Raktapura) is uncertain; because the beginning of saṃsāra is invisible, therefore he himself admits that he does not know; because Devadatta was completely expelled; and "Because the knowable is infinite, he is not omniscient. Because there are others who know, there is no end. One cause and non-cause, cannot know everything," etc., the meaning of these arguments is not established. Why? Because, in the ultimate sense, unmentioned things, etc., have not arisen. For example, like an ordinary person. But the example that is said is also not established. Why? Because, in the ultimate sense, ordinary people have also not arisen, therefore there is the fault that the example's dharma is not established. However, if one says that, in the conventional sense, the Tathāgata is not omniscient, then what is the meaning of claiming "not omniscient"? Is it that he does not know everything, but only knows a little? Or does he not know anything at all? If one understands it according to the former examination, then what does he want to know? If it is said to be beyond the senses, then he knows it now, because it is knowable, just like placing a spotless jewel, etc., in one's own palm. If one understands it according to the latter examination, then this contradicts the previous view, and contradicts fame, because he admits that this is not a non-human, and examples like ordinary people, etc., in the world are not feasible, because they also know some things. One should refute as much as possible according to the previously stated reasoning. In short, these are general answers to all refuters. Now, the previous debaters say: The knowable is infinite, all
Tibetan
ས་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སུན་འབྱིན་པའི་གཏན་ཚིགས་སྨྲས་པ་དེ་དག་རེ་རེ་ནས་ལན་གདབ་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ནམ་མཁས་རྟག་ཏུ་ནི། །གཟུགས་དངོས་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཡེ་ཤེས་མཁའ་འདྲ་བས། །ཤེས་བྱ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པར་འདོད། །ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་མཉམ་པའི་ཕྱིར། །ཐུབ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་གྲུབ། །ཐུབ་པ་མེད་པ་ཡོད་མིན་ཏེ། །ལུང་ལས་ཡེ་ཤེས་ཆ་ཕྲར་གསུངས། །གང་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་འདི་དག་ན། །བདག་ནི་ཤེས་ལྡན་གླེན་པ་ཞེས། །རང་ལ་ཤེས་པ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། །བདག་ཉིད་ཤེས་པ་འགལ་བ་མེད། །ང་ནི་བདག་དང་ལྔ་ཡིན་ཞེས། །དེས་ནི་གྲངས་ཅན་རྣམ་པར་མཁྱེན། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་རྣམ་མཁྱེན་ཏེ། །མར་མེས་བདག་ཉིད་ཇི་བཞིན་ནོ། །གཅིག་གིས་དོན་རྣམས་མང་པོ་དག །རྣམ་པར་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱང་སྣང༌། །གང་ཕྱིར་སྟོན་པ་སྤྱན་ལྡན་པ། །དམུས་ལོང་མང་པོ་རྣམས་ལྟར་མིན། །རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་བཤད་པ་ལ། །སྦྱོར་བ་དམིགས་སུ་མེད་པ་ནི། །རིག་བྱེད་ཉེར་ཞི་མ་ཡིན་པས། །དེ་ཕྱིར་མཁྱེན་ཀྱང་མ་བསྟན་ཏོ། །གལ་ཏེ་འཆི་མེད་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །རིག་བྱེད་རྣམས་ལ་ཞི་ཡོད་ན། །མི་རུང་དེ་ནི་ལོག་པ་སྟེ། །མི་རྟག་རྟག་པར་རྟོག་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་དག་གིས་འཆི་བ་མེད་པ་ཉིད་དུ་བརྟགས་པ་དེ་ནི་མི་རྟག་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་མེའི་གནས་དག་ཏུ་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་ཟླ་བ་ཉ་བ་མཐོང་གི་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་པ་དང༌། ཟླ་བ་བཞི་བཞི་ཞིང་ཟླ་བ་བཞི་པའི་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་པ་དང༌། ཟླ་བ་དྲུག་དྲུག་ཅིང་ཕྱུགས་འདོགས་པའི་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་པ་དང༌། ལོ་རེ་རེ་ཞིང་སྨན་སོ་མའི་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་པ་དང༌། ལོ་བརྒྱ་བརྒྱ་ཞིང་མེ་མཆོད་པ་འདོད་པ་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་དག་སྨྲས་པ། དེ་དག་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ན་ལོའི་བར་གྱི་མིང་དུ་བྱ་བ་དེ་དག་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིག་བྱེད་རྣམས་ ལ་དོན་གསུམ་ཏེ། །ཤིས་བརྗོད་བསྟོད་དང་ཆོ་གའོ། །དེ་ལ་ཤིས་པ་བརྗོད་པ་ནི་མཐོ་རིས་ཞི་བར་གྱུར་ཅིག །བར་སྣང་ཞི་བར་གྱུར་ཅིག །ས་ཞི་བར་གྱུར་ཅིག །ཆུ་ཞི་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བསྟོད་པ་ནི་མདོག་སྔོན་མགྲིན་པ་དམར་པོ་དང༌། ཁ་དོག་ནག་པོ་སྦྱིན་སྲེག་ཟ། །འབྱུང་པོ་ཀུན་གྱི་མུན་སེལ་བ། །དེ་ནི་རྟག་ཏུ་ཐམས་ཅད་སོང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཆོག་ནི་མར་གྱི་མཆོད་སྦྱིན་དང༌། འབྲུའི་མཆོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དོན་གསུམ་པོ་དེ་དག་གིས་གང་དུ་ཡང་ཐར་པ་མི་འཐོབ
Chinese
并非如此！为了驳斥那些以“地非”等理由进行责难的论证，现在将逐一进行解答。如同虚空恒常般，遍布一切有形之物。同样，智慧犹如虚空，被认为是遍布一切所知。由于能知与所知相等，因此诸佛皆成就为全知。不存在没有佛陀的情况，经文中说智慧有微细的部分。因为在这些世间中，我说“我是有知的愚者”，因为知识会作用于自身，所以自身知晓并不矛盾。他说“我与自我是五”，因此他完全了解数论派。本质也完全了解，就像灯火照亮自身一样。一个（佛陀）也能完全了解众多事物，这是显而易见的。因为导师是有眼者，不像众多盲人那样。在宣说胜者的教法时，没有特定目标的结合，因为吠陀不是寂灭之道，因此即使知晓也没有宣说。如果因为存在不死，吠陀中存在寂灭，那是不合理的，那是邪见，因为那是将无常视为恒常。因为他们所设想的不死实际上是无常的。正如所说，在火的场所，可以看到半月和满月进行祭祀，以及四个月四个月地进行四月祭祀，以及六个月六个月地进行牲畜祭祀，以及一年一年地进行药草祭祀，以及一百年一百年地进行火供并享受欲望等等。这些被说成是世间年中时间的名称，因此它们实际上是无常的。吠陀中有三种意义：吉祥语、赞颂和仪轨。其中，吉祥语是：愿上界寂静！愿虚空寂静！愿大地寂静！愿水寂静！等等。赞颂是：颜色青蓝，喉咙赤红，颜色黝黑，吞噬祭品，消除一切众生的黑暗，那（神）永远超越一切！等等。仪轨是酥油祭祀和谷物祭祀等等。通过这三种意义，无论如何也无法获得解脱。
English
It is not so! To refute those arguments that object with reasons such as "not the earth," we will now show how to answer them one by one. Just as the sky is always, pervading all tangible things, similarly, wisdom is like the sky, and it is considered to pervade all that is knowable. Because the knower and the known are equal, all Buddhas are established as omniscient. There is no possibility of there being no Buddha, because the scriptures say that wisdom has subtle parts. Because in these worlds, I say, "I am a knowledgeable fool," because knowledge applies to oneself, there is no contradiction in knowing oneself. He knows the Samkhya system completely by saying, "I and the self are five." The essence is also completely known, just as a lamp illuminates itself. It is also evident that one (Buddha) can completely know many things. Because the teacher has eyes, he is not like many blind people. In explaining the teachings of the Victorious One, there is no specific aim in the combination, because the Vedas are not the path to nirvana, and therefore, even if they know, they do not teach it. If there is peace in the Vedas because there is immortality, that is not reasonable; that is a wrong view, because it is considering impermanence as permanence. Because what they imagine as immortality is actually impermanent. As it is said, in the places of fire, one sees the half-moon and the full moon performing sacrifices, and performing the four-month sacrifice every four months, and performing the animal sacrifice every six months, and performing the herb sacrifice every year, and performing fire offerings and enjoying desires every hundred years, and so on. Those that are spoken of as names for the duration of years in the world are actually impermanent. The Vedas have three meanings: auspicious words, praise, and rituals. Among them, auspicious words are: May the upper realm be peaceful! May the intermediate space be peaceful! May the earth be peaceful! May the water be peaceful! and so on. Praise is: Blue in color, red in throat, black in color, devouring burnt offerings, dispelling the darkness of all beings, that (deity) always transcends everything! and so on. Rituals are offerings of ghee and offerings of grains, and so on. Through these three meanings, liberation cannot be attained anywhere.