Tibetan
པ་ལ་གནོད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་འདིར་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་དོན་ནི་ཕ་རོལ་པོས་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་དང་པོར་དོན་དམ་པར་དུས་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྐྱོན་བརྗོད་པས་དུས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་བསྡུ་བ་དང་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་བརྟག་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ཉི་ཤུ་གཅིག་པའི་སྐབས་འདིར་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་དོན་ཚད་མའི་འབྲས་བུར་ལྟ་བ་ནི་ཕ་རོལ་པོས་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདིའི་དང་པོར་དོན་དམ་པར་དུས་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྨྲས་པ་དགག་པས་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ལ་ཡོན་ཏན་ཅི་ཡོད་པ་དང༌། དེ་བསྟན་པ་འདི་ལ་གཞན་དག་ན་རེ། རྟོག་གེ་སྐམ་པོའི་བསྟན་བཅོས་ཙམ་ཉི་ཚེས་བསྒྲུབས་སོ་ཞེས་ཟེར་བ་བསལ་བའི་ཕྱིར་འདིར་ཡིད་ཆེས་པའི་ལུང་གིས་ཀྱང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རབ་ཀྱི་རྩལ་གྱིས་རྣམ་པར་གནོན་པས་ཞུས་པ་ལས། རབ་ཀྱི་རྩལ་གྱིས་རྣམ་པར་གནོན་པ་གཟུགས་ལ་འཆི་བའམ་སྐྱེ་བ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དང་འདུ་བྱེད་རྣམས་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་འཆི་བ་འམ་སྐྱེ་བ་མེད་དོ། །གཟུགས་དང༌། ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་འཆི་བ་འམ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་དེ་དག་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡིད་ཆེས་པའི་ ལུང་དེ་དག་གྲུབ་པ་ནི་འབྱུང་བ་དང༌། འཇིག་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ཁུངས་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་བསྟན་བཅོས་འདིས་རྣམ་པར་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡང་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་མཁྱེན་རླབས་དང་འགྲེལ་པ་བྱེད་པའི་མཁས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་ལེགས་ལྡན་བྱེད་ཀྱིས་ཉེ་བར་སྦྱར་བ་དབུ་མ་རྩ་བའི་འགྲེལ་པ་ཤེས་རབ་སྒྲོན་མ་ལས་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ཉི་ཤུ་གཅིག་པའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ། སློབ་དཔོན་སྤྱན་རས་གཟིགས་བརྟུལ་ཞུག
Chinese
也不会造成损害。对此，这里的辩论之义是，对方辩论的最初，从胜义谛上讲，时间是唯一存在的，因为是生和灭的原因。驳斥了所说的这个理由的过失，因为时间没有成立，所以显示了生和灭是无自性的。这被称为结论和量之果。在考察生和灭的第二十一辩论的这一段中，将辩论之义视为量之果，是由于对方辩论的最初，从胜义谛上讲，时间是唯一存在的，因为是生和灭的原因。通过驳斥所说的空性之相违品的差别，从而显示了生和灭是无自性的。显示生和灭是无自性有什么功德呢？对于显示这一点，其他人说：仅仅用干枯的论理著作就能成立。为了消除这种说法，这里也应当用可信的教证来成立。因此，薄伽梵母般若波罗蜜多以极大的能力调伏而请问中说：以极大的能力调伏，色没有死亡或出生。同样，受、想、行以及识也没有死亡或出生。色、受、想、行以及识没有死亡或出生，那是什么呢？那就是般若波罗蜜多。等等所说的那一切都成立了。这样说了，如此可信的
English
It will not cause harm either. Here, the meaning of the debate is that, in the opponent's initial debate, from the ultimate point of view, time is the only thing that exists, because it is the cause of arising and ceasing. By pointing out the fault in the stated reason, since time is not established, it is shown that arising and ceasing are without inherent existence. This is called the conclusion and the result of valid cognition. In this section of the twenty-first debate examining arising and ceasing, viewing the meaning of the debate as the result of valid cognition is because, in the opponent's initial debate, from the ultimate point of view, time is the only thing that exists, because it is the cause of arising and ceasing. By refuting the stated difference of the opposite side of emptiness, it is shown that arising and ceasing are without inherent existence. What is the merit of showing that arising and ceasing are without inherent existence? Regarding showing this, others say: It can only be established with dry logical treatises. In order to eliminate this statement, it should also be established here with trustworthy scriptures. Therefore, in the Perfection of Wisdom, the Bhagavan Mother, asked by Subhuti, who subdues with great power, says: Subhuti, there is no death or birth in form. Similarly, there is no death or birth in feeling, perception, formation, and consciousness. Whatever does not have death or birth in form, feeling, perception, formation, and consciousness, that is the Perfection of Wisdom. It is said that all those things that are said, etc., are established. Having said that, such trustworthy
Tibetan
ས་ཀྱིས་ཉེ་བར་སྦྱར་བ་རྫོགས་སོ།། །། ད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དགག་པས་དོན་དམ་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་བཙལ་བའི་དོན་གྱི་དབང་གིས་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ཉི་ཤུ་གཉིས་པ་བརྩམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དབང་གིས་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་སྐབས་འདིར་ཡང་དམ་བཅས་པ་ལ་འཇུག་པ་རྒྱུའི་དོན་དང༌། གཞུང་འོག་ནས་འབྱུང་བ་དང་སྦྱར་བའི་དོན་དུ་བལྟ་སྟེ་ཚིག་གི་དོན་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་དམ་བཅས་པ་ལ་འཇུག་པ་རྒྱུའི་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས། ད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དགག་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། བསྟན་བཅོས་མཛད་པས་རྐྱེན་བཏགས་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་དང་པོ་བརྩམས་པའི་སྐབས་སུ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པར་དམ་བཅས་པ་མཛད་པས་འདིར་ཡང་བསྟན་བཅོས་མཛད་པས་སྔར་ཇི་ལྟར་དམ་བཅས་པ་དེ་ལ་འཇུག་པ་རྒྱུའི་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་སྐད་སྨྲས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་རང་གི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། །དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་ཕྱིར་རྒོལ་བའི་ཕྱོགས་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དངོས་པོ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཁྱད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་པོས་དངོས་པོ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱོགས་སྔ་མ་ཉེ་བར་གཞག་པ་འོག་ནས་དོན་དམ་པར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དངོས་པོ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པར་བསྒྲུབས་པའི་དཔེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་དག་ཡིན་ནོ། །དེ་དགག་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དགག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ཉི་ ཤུ་གཉིས་པ་བརྩམ་མོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །གཞུང་འོག་ནས་འབྱུང་བ་དང་སྦྱར་བའི་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དོན་དམ་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་བསྩལ་བའི་དོན་གྱི་དབང་གིས་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ཉིད་ཤུ་གཉིས་པ་བརྩམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བརྟག་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ཉི་ཤུ་གཉིས་པའི་གཞུང་འོག་ནས་འབྱུང་བ་འདིའི་དོན་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དོན་དམ་པ་དང༌། གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ཀུན་རྫོབ་པ་ཡང་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་གསལ་བ་ཡིན་པས་དེའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདིའི་འབྲས་བུ་ནི་གང་ཡིན། རྣམ་པ་གང་གིས་ནི་འབྲས་བུ་དེ་འཐོབ་ཅེ་ན། དེ་བ
Chinese
以地连接圆满。现在以遮破空性相违品之差别，以真实义寻求如来身之义的缘故，造论第二十二品，名为“造”之语，于此亦以立誓而入，为因之义。观待从下文而出者，词义如前。其中，以立誓而入，作为因之义的缘故。现在说“以遮破空性相违品之差别”，造论者于系属因之品第一品时，曾立誓一切事物皆无生，故此处亦由造论者以前如何立誓而入，作为因之义的缘故，如是说。空性乃是自方。其相违品乃是他方，即是说事物皆有自性。所谓“其差别”者，乃是彼方建立事物皆有自性之宗，先安立下文“真实义中，色等事物唯有自性，因其为事物之故。譬如如来身”等，以事物皆有自性成立之比喻，乃是显示如来身于真实义中具有自性。所谓“遮破之”者，乃是以遮破彼之缘故，连接于“造论第二十二品”。观待从下文而出之义的缘故，说“以真实义寻求如来身之义的缘故，造论第二十二品”。此如来观察品第二十二品之下文的意义是，如来之法身真实义，与色身世俗义，亦于真实义中显明无自性，故以彼之缘故如是说。此品之果为何？以何种方式获得彼果耶？彼
English
The connection with the ground is complete. Now, by refuting the distinctions of the opposing side of emptiness, and for the sake of seeking the Tathagata's body in ultimate truth, the twenty-second chapter is composed. The word "by" in the phrase "is composed" here also enters as a vow, with the meaning of cause. It is to be viewed in relation to what comes from the following text, and the meaning of the words is as before. Among these, by entering as a vow, taking it as the meaning of cause, now it is said, "By refuting the distinctions of the opposing side of emptiness." When the treatise writer composed the first chapter, which is related to causes, he made a vow that all things are without arising. Therefore, here also, the treatise writer enters according to how he previously made a vow, taking it as the meaning of cause, and thus he speaks. Emptiness is one's own side. Its opposing side is the opponent's side, which is to say that things have inherent existence. The so-called "distinctions" are the opponent's establishment of the thesis that things have inherent existence. First, it establishes the following text: "In ultimate truth, form and other things have only inherent existence, because they are things. For example, the body of the Tathagata," etc. The example of establishing that things have inherent existence shows that the body of the Tathagata has inherent existence in ultimate truth. The so-called "refuting it" is connected to "composing the twenty-second chapter" because of refuting it. Considering the meaning that comes from the following text, it is said, "For the sake of seeking the Tathagata's body in ultimate truth, the twenty-second chapter is composed." The meaning of the following text of the twenty-second chapter, the Examination of the Tathagata, is that the Dharmakaya of the Tathagata, the ultimate truth, and the Rupakaya, the conventional truth, are also clearly without inherent existence in ultimate truth. Therefore, it is said in that way because of that. What is the result of this chapter? And in what way is that result obtained? That
Tibetan
ཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དོན་དམ་པ་དང༌། གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ཀུན་རྫོབ་པ་ཡང་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་གསལ་བ་ནི་འདིའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དགག་པའི་རྣམ་པས་ནི་འབྲས་བུ་དེ་འཐོབ་པས་དེའི་ཕྱིར་འགྲེལ་བ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་མཚམས་སྦྱར་བའི་སྐབས་འདིར། ཐབས་དང་ཐབས་ལས་བྱུང་བའི་འབྲས་བུ་དང་པོ་ཁོ་ནར་བསྟན་ཏོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཞེས་སྨོས་པ་དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མདོ་སྡེ་པ་དང་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དག་གིས་འདིར་སྨྲས་པ་དོན་དམ་པར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དོན་དམ་པ་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་སྐྱེས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མའོ། །གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ཀུན་རྫོབ་པ་ཡང་དེའི་གཞི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཇི་སྐད་སྨོས་པའི་མཐུས་དོན་དམ་པར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཆོས་ཅན་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ཆོས་དང༌། དཔེ་དང༌། ཉེ་བར་སྦྱར་བའི་སྦྱོར་བ་དང༌། མཇུག་བསྡུ་བ་ཡིན་པར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། དཔེར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དོན་ དམ་པ་དང༌། གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ཀུན་རྫོབ་པ་ནི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱང་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དོན་དམ་པ་པ་ནི་སློབ་པ་ཐམས་ཅད་ཐ་མའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་མི་སློབ་པའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་པ་ཡིན་པས་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ཀུན་རྫོབ་པ་ནི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང༌། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུ་ལ་སོགས་པས་མཚོན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དེའི་གཞི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་དག་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་ངོ་
Chinese
证悟者的法身是胜义谛，以及色身是世俗谛，也在胜义谛中显现为无自性，这是此处的果。以遮破空性的相违品之差别的方式，就能获得此果，因此，在此解释的开端，仅仅展示了方便和从方便所生的最初之果。为了展示所说的空性相违品之差别，经部师和毗婆沙师在此宣称：在胜义谛中，色等事物仅仅是具有自性的，因为它们是事物，例如如来之身。如来的胜义谛法身，是指在金刚喻定之心的刹那之后生起的，称为解脱道的智慧刹那。世俗谛色身也是如来之身，因为它（法身）是它的基础。因此，凭借如上所说的理由，宣称在胜义谛中，色等事物仅仅是具有自性的。这些分别是：有法、所立之法、能立之法、比喻、近取之结合、以及结论，按照顺序进行结合。例如，如来的胜义谛法身和世俗谛色身，因为是事物所以仅仅是具有自性的，同样，色等事物也是因为是事物所以仅仅是具有自性的。其中，如来的胜义谛法身，是指在所有有学道的最后禅定，即金刚喻定之后，生起无学道的解脱道之智慧，因此这也是如来之身。如来的世俗谛色身，是指以大丈夫的三十二相和八十随好等所庄严，这也是如来之身，因为它是法身的基础。因为这些是事物，所以在胜义谛中
English
The Dharmakaya of the Sugata is the ultimate truth, and the Rupakaya is the conventional truth, also appearing as without inherent existence in the ultimate truth, this is the result here. By way of refuting the distinctions of the contradictory aspects of emptiness, that result is obtained, therefore, at this juncture of introducing the explanation, only the means and the first result arising from the means are shown. In order to show what is said to be the distinction of the contradictory aspects of emptiness, the Sutrantikas and Vaibhashikas here declare: In the ultimate truth, form and other things are only inherently existent, because they are things, for example, the body of the Tathagata. The ultimate truth Dharmakaya of the Tathagata refers to the moment of wisdom of the path of liberation, which arises immediately after the moment of the mind of the Vajra-like Samadhi. The conventional truth Rupakaya is also called the body of the Tathagata, because it (the Dharmakaya) is its basis. Therefore, by the power of the reason stated above, it is declared that in the ultimate truth, form and other things are only inherently existent. These are respectively: the subject, the property to be established, the establishing property, the example, the application of proximity, and the conclusion, to be combined in order. For example, the ultimate truth Dharmakaya and the conventional truth Rupakaya of the Tathagata, because they are things, are only inherently existent, similarly, form and other things are also only inherently existent because they are things. Among them, the ultimate truth Dharmakaya of the Tathagata refers to the wisdom of the path of liberation of the non-learning, which arises after the last Samadhi of all learners, namely the Vajra-like Samadhi, therefore this is also the body of the Tathagata. The conventional truth Rupakaya of the Tathagata refers to the one adorned with the thirty-two major marks and eighty minor marks of a great person, this is also called the body of the Tathagata, because it is the basis of the Dharmakaya. Because these are things, therefore in the ultimate truth