Tibetan
ལ་ན་ནི་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་འབྲས་བུ་སྟོང་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ལ། སྐྱེས་ན་ཡང་དངོས་པོ་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་དགག་པའི་སྐབས་སུ། སྟོང་པ་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་འགྱུར་ཞིང༌། སྟོང་པ་ཇི་ལྟར་འགག་པར་འགྱུར། །སྟོང་པ་དེ་ཡང་མ་འགགས་དང༌། །མ་སྐྱེས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་དག་གིས་དོན་དམ་པར་སྟོང་པ་ནི་སྐྱེ་བར་མི་རིགས་ཏེ། མེད་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་ནོ། །དོན་དམ་པར་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་འགག་པར་མི་རིགས་ཏེ། འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པ་ཞིག་ནས་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་དཔོག་པས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། འགག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་བསྩལ་བའི་ཕྱིར་དམ་བཅས་པ་ལ་ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་བསྩལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ་ཞེས་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་དག་འདིར་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །འདིར་གལ་ཏེ་གཞན་དག་ན་རེ་དེ་ལྟར་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་རྒྱུས་སྐྱེས་བར་མི་བྱེད་པའི་གཏན་ཚིགས་དང་དམ་བཅས་པའི་སྐྱོན་དག་སྔར་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང༌། འཇིག་རྟེན་རྒྱང་ཕན་པ་དག་དགག་པའི་སྐབས་སུ་བསྟན་ཟིན་ན་འདིར་ཡང་བཟླས་ཏེ་བཤད་ཅི་དགོས་ཞེས་ཟེར་བའི་ཕྱོགས་སྔ་མ་ཁོང་ནས་དབྱུང་བ་དེའི་ལན་དུ་འདིར་འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྔར། འབྲས་བུ་མི་སྟོང་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །མི་སྟོང་འགག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །མི་སྟོང་དེ་ནི་མ་འགགས་དང༌། །མ་སྐྱེས་པར་ཡང་འགྱུར་བ་ཡིན། །སྟོང་པ་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་འགྱུར་ཞིང༌། །སྟོང་པ་ཇི་ལྟར་འགག་པར་འགྱུར། །སྟོང་པ་དེ་ཡང་མ་འགགས་དང༌། །མ་སྐྱེས་པར་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་དེ་དག་གིས་ནི་འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས་རྒྱུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏོ། །ད་ལྟར་ནི་རྒྱུ་དངོས་པོ་ལས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏེ། ཁྱད་པར་ནི་དེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། སྔར་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་དེ་གཉིས་ཀྱི་སྐབས་ཀྱིས་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དག་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་སྔ་རོལ་ན་ཡང་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མི་སྟོང་པར་སྨྲ་བ་དེ་དགག་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་སྔ་རོལ་ན་ཡང་འབྲས་བུ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མི་སྟོང་པར་ཡོད་པ་ལ་སྐྱེ་བ་དང༌། འགག་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་ བས་དེ་ནི་མི་འདོད་དེ་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་ཡིན་པས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ལ། དེ་ལྟར་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྒྱུ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་དོན་དམ་པར་རྒྱུས་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། འཇིག་རྟེན་རྒྱང་ཕན་པ་དག་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་སྔ་རོལ་ན་ནི་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་འབྲས་བུ་སྟོང་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ལ། སྐྱེས་ན་ཡང་དངོས་པོ་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་དགག་པའི་ཕྱིར་སྔ་ན་མེད་པ་དང་གཅིག་ལ་གཅིག་མེད་པས་སྟོང་པ་དག་ལ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བས་རྒྱུ་མེད་པར་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པར་མི་འདོད་དེ། འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ནི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་ཞིང་རང་གི་ངང་གིས་འགག་པའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་ཡིན་པས་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་འབྲས་བུ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་སྒོ་ནས་རྒྱུ་ཡང་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པས་དོན་དམ་པར་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་རྒྱུ་མེད་པར་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་བསྟན་ཏོ། །ད་ལྟར་སྐབས་འདིར་ནི་རྒྱུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་དོན་དམ་པར་རྒྱུས་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་པ་དང༌། རྒྱུ་ཉིད་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པས་དོན་དམ་པར་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་རྒྱུ་མེད་པར་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། ཁྱད་པར་ནི་དེ་ཡིན་པས་ཟློས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ན་དོན་དམ་པར་རྒྱུས་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པ་ཉིད་མི་འཐད་པ་དེའི་ཕྱིར། སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། །རྒྱུ་ཉིད་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །དེ་ལ་དོན་དམ་པར་རྒྱུས་ནི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དེ། འབྲས་བུའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གང་སྨྲས་པའི་གཏན་ཚིགས་དེ་དོན་དམ་པར་ནི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །ཐ་སྙད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པར་བརྗོད་ན་ནི་དོན་འགལ་བ་ཉིད་དེ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་འབའ་ཞིག་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐབས་ཀྱི་མཇུག་བསྡུ་བ་དང༌། ཚད་མའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་དོན་དམ་པར་རྒྱུས་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པ་ཉིད་མི་འཐད་པས་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་རྒྱུ་ཉིད་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་སྔར་ཕ་རོལ་པོ་དག་གིས་སྨྲས་པའི་གཏན་ཚིགས་དོན་དམ་པར་རྒྱུས་ནི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དེ། འབྲས་བུའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དོན་དམ་པར་ནི་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་འགལ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འ
Chinese
由于彼（ལ་ན་）是无自性的缘故，果是空性的自性。即使产生，也是没有其他事物的自性，在驳斥这种说法的时候。“空性如何能生起，空性如何能灭亡，那个空性也应不灭，也应不生”等，从胜义谛上来说，空性是不可能产生的，因为是无，譬如虚空中的花朵。从胜义谛上来说，果的自性中没有非果的事物，所以不可能灭亡，因为没有非果的事物，譬如从非果的事物中消失一样。或者以无自性来推断，因为断除了无生和无灭的果的生和灭，所以在立宗上存在着施加法相的过失，如前所说，这些在这里也会出现。这里，如果其他人说，像这样，果的有和无，不是由因所生的理由和立宗的过失，以前在驳斥分别说者和顺世外道者的时候已经说明了，那为什么还要在这里重复说明呢？为了回答从他们那里提出的这个先前的观点，在这里进行解释，以前。“非空之果不会生，非空不会灭亡。非空之果不灭亡，也不会是未生。”“空性如何能生起，空性如何能灭亡，那个空性也应不灭，也应成为未生。”这些是从果的角度来显示因的无自性。现在是从因的事物来显示无自性，差别就在这里。以前那两个偈颂的情形，是为了驳斥分别说者在果产生之前也说果不是以果的自性空，对于在果产生之前也以果的自性不空而存在，会产生没有生和灭的过失，因此他们是不承认的，因为果的事物是具有生和灭的法相。
English
Since that (la na) is without inherent nature, the result is the nature of emptiness. Even if it arises, it is without the nature of other things. When refuting this statement, "How can emptiness arise? How can emptiness cease? That emptiness should also be unceasing, and should also be unborn," etc. From the ultimate point of view, emptiness cannot arise, because it is non-existent, like a flower in the sky. From the ultimate point of view, there is no non-result thing in the nature of the result, so it cannot cease, because there is no non-result thing, like disappearing from a non-result thing. Or, inferring from the nature of non-existence, because the birth and cessation of the result of non-birth and non-cessation are cut off, there is a fault of imposing a characteristic on the subject in the proposition. As stated before, these will also appear here. Here, if others say, like this, the reason and the fault of the proposition that the existence and non-existence of the result are not caused by the cause, have been explained before when refuting the Vaibhashikas and the Lokayatas, then why repeat it here? In order to answer this previous view raised from them, the explanation is made here. Previously, "The non-empty result will not arise, the non-empty will not cease. The non-empty result will not cease, nor will it be unborn." "How can emptiness arise? How can emptiness cease? That emptiness should also be unceasing, and should also become unborn." These are to show the non-inherent nature of the cause from the perspective of the result. Now, it is to show the non-inherent nature from the thing of the cause, the difference is here. The situation of the previous two verses was to refute the Vaibhashikas who said that the result is not empty of the nature of the result even before the result arises. For those who exist without being empty of the nature of the result even before the result arises, there will be a fault of no birth and cessation, so they do not admit it, because the thing of the result is the nature of having birth and cessation.
Chinese
因为是异体，所以无自性。这样，通过果的无自性，因也是无自性，因此，从胜义谛上说，因不产生果。那些顺世外道说，果产生之前是无的自性，所以果是空性的自性。即使产生，也是其他事物的无自性。为了驳斥这些观点，对于先前不存在和互相不存在的空性，会产生没有生和灭的过失，因此不希望无因而生和灭。果的事物是从因产生的，并且是自性灭亡的法，因此不是无自性。这样，通过果不是无自性，因也不是无自性，因此，从胜义谛上说，无自性不会无因而生和灭。现在，这里所说的是，因为因无自性，所以从胜义谛上说，因不产生存在的果。因本身不是无自性，所以从胜义谛上说，无自性不会无因而生。区别就在于此，所以不会重复。因此，如果这样全面观察，从胜义谛上说，因产生果是不合理的，因此，如果生不存在，因本身也不会合理。这样说，就像前面所说的那样。对于此，从胜义谛上说，因产生果，因为是果的因。所说的这个理由，从胜义谛上说，是不成立的。如果说是世俗的理由，那就是意义相违，因为只存在于不相似的一方。这是总结，也是量（pramāṇa）的果。这样，从胜义谛上说，因产生果是不合理的，因为生不存在，所以因本身是不合理的。因此，先前其他人所说的理由，从胜义谛上说，因产生果，因为是果的因，从胜义谛上说，是不成立的。
English
Because it is a different entity, it is without inherent existence. Thus, through the lack of inherent existence of the effect, the cause is also without inherent existence. Therefore, from the ultimate point of view, the cause does not produce the effect. Those Lokayatas (materialists) say that before the effect arises, it is of the nature of non-existence, so the effect is of the nature of emptiness. Even if it arises, it is without the inherent existence of other things. To refute these views, for emptiness that is previously non-existent and mutually non-existent, there will be the fault of having no birth and cessation, so they do not want birth and cessation without a cause. The entity of the effect arises from the cause and is of the nature of ceasing on its own, so it is not without inherent existence. Thus, through the effect not being without inherent existence, the cause is also not without inherent existence. Therefore, from the ultimate point of view, non-inherent existence will not arise and cease without a cause. Now, what is said here is that because the cause is without inherent existence, from the ultimate point of view, the cause does not produce an existing effect. The cause itself is not without inherent existence, so from the ultimate point of view, non-inherent existence will not arise without a cause. The difference lies in this, so it will not be a repetition. Therefore, if one examines it in this way, from the ultimate point of view, it is unreasonable for the cause to produce the effect, therefore, if birth does not exist, the cause itself will not be reasonable. It is said in this way, just as it was explained before. For this, from the ultimate point of view, the cause produces the effect, because it is the cause of the effect. That reason that was stated, from the ultimate point of view, is unestablished. If it is said to be a conventional reason, then it is contradictory in meaning, because it exists only in the dissimilar side. This is the conclusion and the fruit of valid cognition (pramāṇa). Thus, from the ultimate point of view, it is unreasonable for the cause to produce the effect, because birth does not exist, so the cause itself is unreasonable. Therefore, the reason previously stated by others, from the ultimate point of view, the cause produces the effect, because it is the cause of the effect, from the ultimate point of view, is unestablished.