Tibetan
་འགགས་དང༌། །མ་སྐྱེས་པར་ཡང་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བས་ནི་སྔར་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དག་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་སྔ་རོལ་ན་ཡང་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མི་སྟོང་པར་སྨྲ་བ་དགག་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་དེའི་དོན་རྣམ་པ་གཞན་དུ་རྣམ་པར་བཤད་པ་སྟོན་ཏོ། །འདིས་ནི་འདི་སྐད་སྟོན་ཏེ། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དག་གིས་འབྲས་བུ་མི་སྟོང་པར་བཏགས་པ་དེ་དབུ་མ་པ་དོན་དམ་པར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བལྟ་བའི་ཕྱོགས་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་དུ་ཡོད་པར་མ་གྲགས་ པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་མི་སྟོང་པ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཡོད་ཅེས་བྱར་མི་སྟོང་པ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་མེད་པ་དེ་ལ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བས་མི་སྟོང་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ན་དེ་ལ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་ཡང་འཐད་པས་དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་འབྲས་བུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར་སྦྱར་ཏེ། ཁོ་བོ་ཅག་དབུ་མ་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་རྣམ་པར་ལྟོས་པས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་ཡོད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་གྱིས་སྟོང་པར་བརྗོད་པས་དེས་ན་གལ་ཏེ་མི་སྟོང་པ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཡོད་པར་གྱུར་ན་དེ་ནི་སྟོང་པ་དེ་ལས་བཟློག་པར་འགྱུར་བས་མི་སྟོང་པའི་དངོས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་དུ་ཡོད་པར་མ་གྲགས་པའི་ཕྱིར། འབྲས་བུ་མི་སྟོང་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །མི་སྟོང་འགག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སྨྲས་ཏེ། འབྲས་བུ་མི་སྟོང་པ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཡོད་ཅེས་བྱར་མི་སྟོང་པ་དེ་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་དུ་གཏན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བས་མི་སྟོང་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན། མི་སྟོང་དེ་ནི་མ་འགགས་དང༌། །མ་སྐྱེས་པར་ཡང་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བས་ནི་དེ་ལྟར་འབྲས་བུ་མི་སྟོང་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པར་མི་འགྱུར་བས་མི་སྟོང་པ་དེ་ཡོད་ཅེས་བྱར་དེ་ནི་མ་འགགས་པ་དང༌། མ་སྐྱེས་པའི་སྐྱོན་དུ་ཡང་འགྱུར་བས་མི་སྟོང་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཉིད་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདི་ནི་མི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་འགག་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བར་བསྟན་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ན། འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་
Chinese
“不灭及，亦不生。”这说明了先前分别说者认为果产生之前，果的自性并非空无，为了驳斥这种说法，如前所示的偈颂，现在要以另一种方式来阐释其含义。这表明，分别说者所主张的果非空，对于视万法在胜义谛中为缘起性空的中观派来说，即使在世俗谛中，也如同虚空中的花朵般不存在，因此，如果说果有一点非空，那么因为非空不存在，所以对于不存在的事物来说，生和灭是不可能的，因此非空是不存在的。如果果是空性，那么生和灭也是合理的，例如幻象一样，自性是不存在的。因此，应该说果的自性是不存在的。这也是这样联系的：我们中观派是观察胜义谛的，因此一切缘起法在胜义谛中都是空性的，因此，如果有一点非空存在，那么它就与空性相违背，因此，这样的非空之物，即使在世俗谛中，也如同虚空中的花朵般不存在。果非空不生，非空不灭。这样说，如果说果有一点非空，那么因为非空如同虚空中的花朵般根本不可能存在，所以对于它来说，生和灭是不可能的，因此非空是不存在的。如果是这样，“非空彼不灭及，亦不生。”这说明了如果非空果不存在，那么它就不会生和灭，因此如果说非空存在，那么它也会有不灭和不生的过失，因此说明了非空是不存在的。为了说明这一点，进一步详细解释说，这表明了如果是非空，那么就会导致没有生和没有灭的过失，如果是空性，那么果的生
English
“Neither cessation nor, is it also unborn.” This explains that previously, the Vaibhashikas asserted that even before the fruit arises, the nature of the fruit is not empty. To refute this assertion, the verse as previously shown is now explained in another way. This shows that the Vaibhashikas' assertion that the fruit is not empty, for the Madhyamikas who view all phenomena as emptiness of inherent existence in the ultimate truth, even in conventional truth, it is not known to exist like a flower in the sky. Therefore, if it is said that there is a little non-emptiness of the fruit, then because non-emptiness does not exist, it is impossible for that which does not exist to have arising and ceasing. Therefore, non-emptiness does not exist. If the fruit is emptiness, then arising and ceasing are also reasonable, like an illusion, the inherent existence is non-existent. Therefore, it should be said that the inherent existence of the fruit is non-existent. This is also connected in this way: We Madhyamikas observe the ultimate truth, therefore all dependent arising phenomena are empty of inherent existence in the ultimate truth. Therefore, if there is a little non-emptiness, then it would contradict emptiness. Therefore, such a non-empty thing is not known to exist even in conventional truth, like a flower in the sky. The non-empty fruit does not arise, the non-empty does not cease. Thus it is said, if it is said that there is a little non-emptiness of the fruit, then because non-emptiness is fundamentally impossible like a flower in the sky, it is impossible for it to have arising and ceasing. Therefore, non-emptiness does not exist. If that is the case, “That non-empty neither ceases nor, is it also unborn.” This explains that if the non-empty fruit does not exist, then it will not arise and cease. Therefore, if it is said that non-emptiness exists, then it will also have the fault of non-cessation and non-birth. Therefore, it is explained that non-emptiness does not exist. To explain this in more detail, it shows that if it is non-empty, then it would lead to the fault of no arising and no ceasing. If it is emptiness, then the arising of the fruit
Tibetan
དང་འགག་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ཆོས་མངོན་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་སྐབས་ཀྱི་དོན་འདིས་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དག་མི་སྟོང་པར་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་སྟོང་པ་དེ་དབུ་མ་པ་ལ་མི་སྲིད་པས་དེ་ལ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བར་བསྟན་པས། སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ན་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ ཆོས་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་དང་ལྡན་པ་མངོན་པས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་འདི་ལྟར་བྱའོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པར་འབྲས་བུ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཆོས་ཅན་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ཆོས་དང༌། དཔེ་ཡིན་པར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་ནི་སྐྱེ་བ་དང༌། འགག་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་ཡང་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་འབྲས་བུ་སྟོང་ཞིང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྒྱུ་ཡང་སྟོང་ཞིང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གལ་ཏེ་འབྲས་བུ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པར་གྱུར་ན། ཐ་སྙད་དུ་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། འགག་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། མེད་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་པས། སྟོང་པ་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་འགྱུར་ཞིང། །སྟོང་པ་ཇི་ལྟར་འགག་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བས་ནི་སྔར་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་ཕན་པ་དག་འབྲས་བུ་སྔ་ན་མེད་པ་དང་གཅིག་ལ་གཅིག་མེད་པས་སྟོང་པར་སྨྲ་བ་དགག་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་ཕྱེད་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་དེའི་དོན་རྣམ་པ་གཞན་དུ་རྣམ་པར་བཤད་པ་སྟོན་ཏོ། །འདིས་ནི་འདི་སྐད་སྟོན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་རྒྱང་ཕན་པ་དག་གིས་འབྲས་བུ་སྟོང་པར་བཏགས་པ་དེ་སྟོང་པར་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བས་སྟོང་པ་དེ་རྒྱུ་མེད་པར་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འབྲས་བུ་མི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ན་དེ་ལ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་ཡང་འཐད་པས་རྒྱུ་མེད་པར་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རྒྱུ་མ་སྐྱེས་པ་དང་འགག་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མེད་པར་སྐྱེ་བ་དང༌། འགག་པ་མ་ཡིན་པ་བཞིན
Chinese
并且因为具有生灭之法的缘故是所应成立的，以及以能立之法现量，这样说了。用诗句的语境的这个意义，就特别地显示了有部宗不空，以比量推知不空，对于中观宗是不可能的，因此对于中观宗来说，就会变成没有生灭的过失。如果（果）是空性，那么因为具有生灭之法的缘故，所应成立的法是空性，能立的法是具有生灭，以现量这样比量来显示。为了显示那个比量，真实义中果是空性，因为生灭的缘故，譬如幻化一样这样说。那些是法，所应成立之法，能立之法，譬喻，按照顺序来连接。譬如幻化是生灭的缘故是空性一样，果也是生灭的缘故是空性。这样果是空并且无自性之门，原因也是空并且应说成无自性。同样如果果变成没有的自性，名言中也没有生，也没有灭，因为没有的缘故，譬如虚空中的花一样。 空性如何能生起，空性如何能坏灭。 这句是为了先前顺世外道说果先前没有，并且一个对一个没有而空，为了驳斥他们，诗句的一半如所说的那样，显示了那个意义以其他方式来解释。这显示了这样，顺世外道认为果是空，那个空以比量推知，对于他们来说，名言中也像虚空中的花一样，变成没有生灭的过失，因此空性不是无因而生和灭的。如果果不是空性，那么对于它来说，生灭也是合理的，不是无因而生和灭的，譬如原因不是生和灭之法，因此不是无因而生和灭一样。
English
And because it possesses the dharma of arising and ceasing, it is to be established, and it is said that it is manifest by the dharma of proof. This meaning of the context of the verse specifically shows that the Vaibhashikas are not empty, and inferring non-emptiness by inference is impossible for the Madhyamikas, so for them, it would become the fault of having no arising and ceasing. If (the result) is emptiness, then because it possesses the dharma of arising and ceasing, the dharma to be established is emptiness, and the dharma of proof is manifest with arising and ceasing, and this is how the inference should be made. In order to show that inference, in the ultimate sense, the result is emptiness, because of arising and ceasing, like an illusion, it should be said. Those are the subject, the dharma to be established, the dharma of proof, and the example, to be connected in order. For example, illusion is emptiness because of arising and ceasing, just as the result is also emptiness because of arising and ceasing. Thus, the result is empty and without self-nature, and the cause should also be said to be empty and without self-nature. Similarly, if the result becomes a nature of non-existence, then even in name, there is no arising and no ceasing, because of non-existence, like a flower in the sky. How can emptiness arise, how can emptiness cease? This verse is to refute the previous Lokayatas who said that the result did not exist before, and that one did not exist for the other, and that it was empty. To refute them, half of the verse, as stated, shows that the meaning is explained in another way. This shows that the Lokayatas considered the result to be empty, and that emptiness is inferred by inference, and for them, even in name, like a flower in the sky, it becomes the fault of having no arising and ceasing, so that emptiness does not arise and cease without cause. If the result is not empty, then for it, arising and ceasing are also reasonable, and it is not arising and ceasing without cause, just as the cause is not the dharma of arising and ceasing, therefore it is not arising and ceasing without cause.