Tibetan
མི་སྟོང་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །མི་སྟོང་འགག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེས་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དག་འདོད་པ་ལྟར་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་སྔ་རོལ་ན་ཡང་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མི་སྟོང་པར་ཡོད་པར་གྱུར་ན་གང་དང་གང་ཡོད་པ་དེ་དང་དེ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཅན་དང་འགག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པས་འབྲས་བུ་མི་སྟོང་པར་ཡོད་པ་དེ་ཡང་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པར་མི་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་དེ་ལྟར་ནི་མི་འདོད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཉིད་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འབྲས་བུ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་ལ་ནི་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ རོ། །མ་སྐྱེས་པ་ལ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་འགག་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དག་འདོད་པ་ལྟར་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་སྔ་རོལ་ན་ཡང་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མི་སྟོང་པར་ཡོད་པར་གྱུར་ན་དེ་ནི་འབྲས་བུ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ། དེ་ལྟར་འབྲས་བུ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་ལ་ནི་ཡང་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །སྐྱེས་ན་འགག་པར་འགྱུར་གྱི་མ་སྐྱེས་པ་ནི་འགག་པར་མི་འགྱུར་བས་མ་སྐྱེས་པ་ལ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པས། དེའི་ཕྱིར་འགག་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང༌། མི་སྟོང་དེ་ནི་མ་འགགས་དང༌། །མ་སྐྱེས་པར་ཡང་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བས་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དག་གིས་འབྲས་བུ་མ་འོངས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་སྟོང་པར་བཏགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མ་འགགས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པའི་སྐྱོན་དུ་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལྟ་མི་འདོད་དེ། འབྲས་བུ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་དུ་འདོད་དོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་གླགས་ཡོད་པའི་ཚིག་དེ་ལས་བཟློག་པས་སྐབས་ཀྱི་དོན་ཉིད་བསྟན་ཏེ། འབྲས་བུ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་འགག་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་མི་འདོད་དེ། སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་དུ་འདོད་ལ། འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་སྒོ་དེ་ནས་རྒྱུ་ཡང་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་དུ་འདོད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དག་འདོད་པ་ལྟར་འབྲས་བུ་ངོ་བོ་ཉིད་མི་སྟོང་པ་ཡིན་ན་དེ་ལ
Chinese
说“不空不生，不空不灭”。因此，如果随顺分别说部的主张，果在生起之前，以果的自性不空而存在，那么凡是存在的，就是不生的法性和不灭的法性，因此，不空而存在的果，也必然会陷入不生不灭的过失，所以这样是不允许的。为了说明这一点，详细解释说，如果果不是依缘而生，而是以果的自性存在，那么生就是没有意义的，因此不会生起。没有生起的，其自性就是不变的，因此不会灭亡。这样说，如果随顺分别说部的主张，果在生起之前，以果的自性不空而存在，那么这个果就不是依缘而生。这样，如果果不是依缘而生，而是以果的自性而存在，那么生就是没有意义的，因此不会生起。生起就会灭亡，没有生起的就不会灭亡，所以没有生起的，其自性就是不变的。因此，也不会灭亡。即使这样，“不空即不灭，也变成不生”。这句话的意思是，分别说部认为未来的果存在，因此不空，那么这也会陷入不灭和不生的过失。他们并不这样认为，他们认为果是生灭的法性。这句话通过反驳有漏洞的说法，指出了当下的意义，即不认为果是不生不灭的，而是认为是生灭的法性。从果是生灭的法性这个角度，也认为因是生灭的法性。分别说部如果认为果的自性是不空的，那么
English
It is said, "If it is not empty, it will not be born. If it is not empty, it will not cease." Therefore, if according to the assertion of the Vaibhashikas, the fruit exists as not empty in its own nature even before it arises, then whatever exists is of the nature of not being born and not ceasing. Therefore, the fruit that exists as not empty will necessarily fall into the fault of not being born and not ceasing. Therefore, this is not acceptable. In order to explain this in detail, it is said that if the fruit is not dependently arisen, but exists in its own nature, then birth is meaningless, and therefore it will not arise. For that which is not born, its own nature is unchanging, and therefore it will not cease. It is said that if according to the assertion of the Vaibhashikas, the fruit exists as not empty in its own nature even before it arises, then this fruit is not dependently arisen. Thus, if the fruit is not dependently arisen, but exists in its own nature, then birth is again meaningless, and therefore it will not arise. If it is born, it will cease, but if it is not born, it will not cease. Therefore, for that which is not born, its own nature is unchanging. Therefore, it will not cease either. Even so, "That which is not empty is also unceasing, and also becomes unborn." This means that the Vaibhashikas assert that the future fruit exists, and therefore it is not empty, then this will also fall into the fault of being unceasing and unborn. They do not think so, they think that the fruit is of the nature of arising and ceasing. This statement, by refuting the flawed statement, points out the meaning of the present, that is, it is not considered that the fruit is unborn and unceasing, but it is considered to be of the nature of arising and ceasing. From the perspective that the fruit is of the nature of arising and ceasing, it is also considered that the cause is of the nature of arising and ceasing. If the Vaibhashikas think that the own nature of the fruit is not empty, then
Tibetan
་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེས་ན་གང་དང་གང་ཡོད་པ་དེ་དང་དེ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཅན་དང་འགག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པར་མཐོང་སྟེ། ཡོད་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ད་ལྟར་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཆོས་ཅན་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ཆོས་དང༌། དཔེ་ཡིན་པར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། དཔེར་ན་ད་ལྟར་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་ནི་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པར་མཐོང་བ་དེ་བཞིན་དུ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དག་གིས་བཏགས་པའི་འབྲས་བུ་མ་འོངས་པ་དེ་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན་ན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པར་འགྱུར་བས་དེས་ནི་མི་འདོད་དོ། །བྱེ་ བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དག་གི་དམ་བཅས་པ་ལ་སྐྱོན་གཞན་ཡང་ཡོད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་ཉིད་དང་རྗེས་སུ་དཔོག་པས་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་འགག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པ་དེ་དག་བསལ་བའི་ཕྱིར་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དག་གི་དམ་བཅས་པ་ལ་མི་སྟོང་བར་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་ཅན་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་བསལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེ་ནི་མི་འདོད་དོ། །དེས་ན་གླགས་ཡོད་པའི་ཚིག་དེ་ལས་བཟློག་པས་སྐབས་ཀྱི་དོན་འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དག་གིས་དུས་གསུམ་གྱི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་རྫས་སུ་ཡོད་པར་བཏགས་པ་དག་ལས་རྒྱུ་འདས་པའི་འབྲས་བུ་ད་ལྟར་ཡོད་པ་དང༌། རྒྱུ་ད་ལྟར་ཡོད་པའི་འབྲས་བུ་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མི་སྟོང་པར་ཡོད་པར་འདོད་པ་དེ་དག་ལ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བས་དེ་ནི་མི་འདོད་དེ། འབྲས་བུ་དངོས་པོ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་ཡིན་པས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ལ། དེ་ལྟར་འབྲས་བུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་སྒོ་ནས་འབྲས་བུ་མ་འོངས་པའི་རྒྱུ་ད་ལྟར་ཡོད་པ་དང༌། འབྲས་བུ་ད་ལྟར་ཡོད་པའི་རྒྱུ་འདས་པའི་དུས་ན་རྒྱུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་སྟོང་པར་ཡོད་པར་འདོད་པ་དེ་དག་ལ་ཡང་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བས་དེ་ཡང་མི་འདོད་དེ། རྒྱུའི་དངོས་པོ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་ཡིན་པས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་རྒྱུས་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །འཇིག་རྟེན་རྒྱང་ཕན་པ་དག་ནི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་སྔ་རོལ་ན་ནི་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་འབྲ
Chinese
为了显示会导致没有生和灭的过失的推论，因此，凡是存在的，都被看作是没有生的自性和没有灭的自性。因为存在，例如现在的刹那。这样说了之后，将这些依次与有法、所立之法、能立之法和例子相联系。例如，现在的刹那因为存在，所以看到它没有生和灭，同样，分别说部所假设的未来的果，如果存在，那么因为存在，它就会没有生和灭，但他们并不希望这样。为了显示分别说部的承诺还有其他的过失。像这样，果的存在本身和通过推论的存在本身，因为没有生和灭，所以排除了生和灭，因此，分别说部的承诺存在着排除不空的能立之法——果的自性的过失，这样说了，他们并不希望这样。因此，通过反驳这种有漏洞的说法，显示了以下要点：分别说部所假设的三时的因和果的实有事物中，过去的因的现在的果，以及现在的因的未来的果，他们认为在未来的时候不会空无果的自性，对于这些，就会有无生无灭的过失，这是他们不希望的，因为果的事物本身就是生灭的自性，所以没有自性。像这样，通过果没有自性的方式，现在的未来的果的因，以及过去的时候现在的果的因，他们认为不会空无因的自性，对于这些，也会有无生无灭的过失，这也是他们不希望的，因为因的事物本身就是生灭的自性，所以没有自性，因此，在胜义谛中，因不会产生果，这样显示了。顺世外道认为，果在产生之前是没有的自性，所以果
English
In order to show the inference that would lead to the fault of having no birth and no cessation, therefore, whatever exists is seen as having no nature of birth and no nature of cessation. Because it exists, for example, the present moment. After saying this, these are successively related to the subject, the object to be proven, the means of proof, and the example. For example, the present moment, because it exists, it is seen that it has no birth and no cessation, similarly, the future fruit that is assumed by the Vaibhashikas, if it exists, then because it exists, it will have no birth and no cessation, but they do not want this. In order to show that the Vaibhashikas' commitment has other faults as well. Like this, the existence of the fruit itself and the existence through inference itself, because there is no birth and no cessation, therefore, it excludes birth and cessation, therefore, the Vaibhashikas' commitment has the fault of excluding the non-empty means of proof - the nature of the fruit, having said this, they do not want this. Therefore, by refuting this flawed statement, the following points are shown: Among the real things of cause and effect of the three times assumed by the Vaibhashikas, the present fruit of the past cause, and the future fruit of the present cause, they believe that in the future time it will not be empty of the nature of the fruit, for these, there will be the fault of no birth and no death, this is what they do not want, because the thing of the fruit itself is the nature of birth and death, so there is no self-nature. Like this, through the way that the fruit has no self-nature, the present cause of the future fruit, and the cause of the present fruit in the past time, they believe that it will not be empty of the nature of the cause, for these, there will also be the fault of no birth and no death, this is also what they do not want, because the thing of the cause itself is the nature of birth and death, so there is no self-nature, therefore, in the ultimate truth, the cause does not produce the fruit, this is shown. The Lokayatas believe that the fruit is the nature of non-existence before it is produced, so the fruit