Tibetan
བདག་ཉིད་ཁོ་ནར་མི་སྐྱེ་སྟེ། ཅི་ཡང་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། སྔོན་རྒྱུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་མ་སྤངས་པ་མ་འགགས་པ་དང་ད་ལྟར་རྒྱུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་མ་སྤངས་པ་འགགས་ཤིང་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་ན་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་དུ་གནས་པ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡང་མེད་པས་དེའི་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་པོ་དག་དབུ་མ་པས་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ནི་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ནར་མི་སྐྱེ་སྟེ། ཅི་ཡང་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་པ་དེའི་ལན་འདེབས་པའི་ཚིག་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ན་རེ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་ན་ཡོད་ པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་ན་ནི། ཅི་ཡང་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ནར་མི་སྐྱེ་བ་ཡང་བདེན་པ་ཞིག་ན་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་རྒྱུ་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་དུ་སྐྱེས་ཕན་ཆད་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་མི་སྲིད་པས། ཁྱེད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཅི་ཡང་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ནར་མི་སྐྱེ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་སྐྱོན་དེ་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་སྐད་ཅེས་ཟེར་བ་དེ་ལ་ཡང་གལ་ཏེ་རྒྱུས་རྒྱུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་མ་སྤངས་པ་ལ་འབྲས་བུ་ཞེས་བརྗོད་ན་ནི་མིང་ཙམ་ཐ་དད་པར་ཟད་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་མེད་པས་ཇི་སྐད་སྨྲས་པའི་སྐྱོན་ལྡོག་པ་མེད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་མ་སྤངས་པའི་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་ལ་འབྲས་བུ་ཞེས་བརྗོད་ན་ནི་མིང་ཙམ་ཐ་དད་པར་ཟད་པའི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་སྨྲས་པའི་སྐྱོན་ལྡོག་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། གལ་ཏེ་རྒྱུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་མ་ཉམས་པ་ཁོ་ནར་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བར་འདོད་ན་དེ་ལྟ་ན་འབྲས་བུ་ཞེས་མིང་དུ་བཏགས་པའི་མིང་ཙམ་ཐ་དད་པར་ཟད་ཀྱི་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་ཁྱད་པར་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་སྔར་ཁོ་བོས་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ནི་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ནར་མི་སྐྱེ་སྟེ། ཅི་ཡང་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཇི་སྐད་སྨྲས་པའི་སྐྱོན་ལྡོག་པ་མེད་དོ། །ད་ནི་བརྟག་པ་གཉིས་པ་མི་འཐད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྒྱུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་དུ་ངེས་པར་གནས་པར་རྟོག་ན་ཡང་རྒྱུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ནི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་དུ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ
Chinese
说“不只是自身产生，因为什么都不需要”之后，先前因的自性完全没有舍弃，没有断绝，以及现在因的自性完全没有舍弃，断绝，并且在果的阶段安住于因的自性，没有任何差别，因此它的产生是无意义的。如果说，因为承认因产生为果的自性，所以没有过失，那么，这是对方反驳中观派所说的“存在于因的自性，不只是因的自性产生，因为什么都不需要”的言辞。那些人说，如果在因和果的阶段存在没有差别，那么，因为什么都不需要，不只是因的自性产生也是真实的，我们承认因产生为果的自性，因为一旦产生为果的自性，就不可能没有丝毫差别。你们的理由“因为什么都不需要，不只是因的自性产生”的过失，我们是没有的。说了这些之后，如果说因称呼完全没有舍弃因的自性为果，那么仅仅是名称不同而已，因为没有差别，所以为了显示先前所说的过失无法避免，如果称呼完全没有舍弃因的自性的因的自性为果，那么仅仅是名称不同而已，因此先前所说的过失无法避免。如果认为只是从因的自性没有减损而产生为果的自性，那么，这样的话，称为果的仅仅是名称不同而已，因为没有任何从因的自性转变而来的差别，所以先前我说过的“存在于因的自性，不只是因的自性产生，因为什么都不需要”的过失无法避免。现在为了显示第二个考察不合理，如果认为完全舍弃因的自性，必定安住于果的自性，那么完全舍弃因的自性就不是因，因此因安住于果的自性
English
Having said, "It does not arise solely from itself, because nothing is needed," the nature of the prior cause is not completely abandoned, not ceased, and the nature of the present cause is not completely abandoned, ceased, and in the stage of the effect, there is no difference in abiding in the nature of the cause, therefore its arising is meaningless. If it is said, "Because it is admitted that the cause arises as the nature of the effect, there is no fault," then this is the word of the opponents refuting the Madhyamikas' statement that "what exists in the nature of the cause does not arise solely as the nature of the cause, because nothing is needed." Those people say that if there is no difference in existing in the stages of cause and effect, then because nothing is needed, it is also true that the nature of the cause does not arise solely, and we admit that the cause arises as the nature of the effect, because once it arises as the nature of the effect, it is impossible to have no difference at all. Your reason, "Because nothing is needed, the nature of the cause does not arise solely," that fault is not with us. After saying this, if it is said that the cause calls what has not completely abandoned the nature of the cause as the effect, then it is only a difference in name, because there is no difference, so in order to show that the previously stated fault cannot be avoided, if the nature of the cause that has not completely abandoned the nature of the cause is called the effect, then it is only a difference in name, therefore the previously stated fault cannot be avoided. If it is thought that it only arises as the nature of the effect without diminishing from the nature of the cause, then in that case, what is called the effect is only a difference in name, because there is no difference that has changed from the nature of the cause, so the fault I said earlier, "What exists in the nature of the cause does not arise solely as the nature of the cause, because nothing is needed," cannot be avoided. Now, in order to show that the second examination is unreasonable, if it is thought that completely abandoning the nature of the cause, it must abide in the nature of the effect, then completely abandoning the nature of the cause is not the cause, therefore the cause abides in the nature of the effect