English
Therefore, the fruit and the aggregate do not arise simultaneously, because they are the produced and the producer, just like a son and a father. It is said that those are the subject, the dharma to be established, the dharma of establishment, and the example, corresponding in order. For example, a son and a father are the producer and the produced, therefore they do not arise simultaneously, similarly the fruit and the aggregate are also the producer and the produced, therefore they do not arise simultaneously. Because of the power of the previous aggregate, the lamp and the light are established together, therefore the lamp and the light are not the entities of cause and effect, because the refutation has been extensively explained before, so that is not good. Previously, others said, for example, although the lamp and the light are simultaneous, they are cause and effect, similarly the produced and the producer are also like that. In order to show that the lamp and the light are neither cause and effect, nor simultaneous and non-simultaneous, the lamp and the light are due to the previous power of ghee, wick, and lampstand, etc., the lamp and the light are established together, therefore the lamp and the light are also not the entities of cause and effect, refuting that they are neither simultaneous nor non-simultaneous, previously in the context of examining desire and attachment, it was said: Desire and attachment, are neither simultaneous nor non-simultaneous, like desire, all dharmas, are neither simultaneous nor non-simultaneous. Because it has been extensively explained, the lamp and the light are cause and effect, just as they arise simultaneously, thinking that the produced and the producer arise simultaneously, that is not good. Some people say that the fruit is previously produced, but is only manifested by the aggregate, for those people it is explained here, this is the tenet of those who speak of power and manifestation in the Samkhya school, the fruit in the cause exists previously in the manner of power, and later is manifested by the aggregate of conditions, for example, the vase in the darkness exists previously, and is manifested by the lamp. In order to refute the tenet of those people, the following verse is explained, thus it shows.
Tibetan
སྟན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཚོགས་པའི་སྔ་རོལ་དུ། །འབྲས་བུ་སྐྱེས་པར་གྱུར་ན་ནི། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱི་ཚོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྔ་རོལ་དུ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དེ་དག་མེད་པར་འབྲས་བུ་དེ་ཡོད་པར་གྱུར་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེས་ནི་ཕ་རོལ་པོ་དག་གི་གཞུང་བསྣན་པ་བསྟན་ཏེ་གྲངས་ཅན་དག་ལས་ནུས་པ་དང་གསལ་བ་སྨྲ་བ་དག་གི་གཞུང་ལས་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་ནུས་པའི་ཚུལ་དུ་སྔ་ན་ཡོད་པ་ཉིད་ཕྱིས་རྐྱེན་གྱི་ཚོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གསལ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་གྱུར་ནའོ། །ད་ནི་དེ་མི་འཐད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་ན། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་རྣམས་མེད་པ་ཡི། །འབྲས་བུ་རྒྱུ་མེད་འབྱུང་བར་འགྱུར། །དེ་ཡང་མི་འདོད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། གལ་ཏེ་རྒྱུ་དང་ རྐྱེན་རྣམས་ཀྱི་ཚོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྔ་རོལ་དུ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དེ་དག་མེད་པར་འབྲས་བུ་དེ་ཡོད་པར་གྱུར་ན་དེ་ལྟ་ན་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་རྣམས་མེད་པའི་སྔ་རོལ་དུ་སྐྱེས་པའི་འབྲས་བུ་དེ་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་བྱུང་བའི་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་དེ་ཡང་མི་འདོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱའི། གསལ་བ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ནི། རྗེས་སུ་དཔག་པར་མི་བྱ་སྟེ། །གསལ་བའི་ལན་བཏབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བས་ནི་འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། དེ་ལྟར་འབྲས་བུ་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་བྱུང་བ་དེ་ནི་སུ་ཡང་མི་འདོད་པས་ཁྱེད་ཅག་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་དོན་དམ་པར་དུས་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ནར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་སྒྲུབ་པ་དེའི་ཕྱིར་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ཁྱེད་ཀྱིས་དོན་དམ་པར་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབས་ན་ཁྱེད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་འགྲུབ་ཀྱང་སྲིད་ཀྱི། ཁྱེད་ཀྱི་གསལ་བ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ནི་ད་རྗེས་སུ་དཔག་པར་མི་བྱ་སྟེ། ཁོ་བོ་ཅག་གིས་གསལ་བ་སྔར་བཀག་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེས་ན་ནུས་པ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་བྱུང་བའི་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་མི་འདོད་ལ། གསལ་བ་ནི་སྔར་བཀག་ཟིན་པས་གྲངས་ཅན་དག་འབྲས་བུ་ནུས་པའི་ཚུལ་དུ་སྔར་སྐྱེས་པ་ཉིད་རྐྱེན་གྱི་ཚོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གསལ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་ཟེར་བའི་གཞུང་མ་གྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །གྲངས་ཅན་དག་ལས་གཞན་དག་གིས་སྨྲས་པ། རྒྱུ་ཉིད་འགག་པ་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་དུ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་གྲངས་ཅན་དག་ལ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བར་སྨྲ་བ་དག་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པ་ཡོད་པར་སྒྲུབ་པའི་གཞུང་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ན་རེ་དཔེར་ན་འོ་མ་ཉིད་འགག་པ་ཞོའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་ཞིང་གནས་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་ཉིད་འགག་པ་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་ཞིང་གནས་པས་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཁོ་བོ་ཅག་གི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་སྐད་ཅེས་ཟེར་བ་དེ་དག་གི་ཡང་གལ་ཏེ་རྒྱུས་རྒྱུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་མ་སྤངས་པ་འགག་པ་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་དུ་གནས་སམ། འོན་ཏེ་རྒྱུས་རྒྱུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའི་འགག་པ་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་དུ་གནས་པར་རྟོག་གྲང་ན། གཉི་ག་ཡང་མི་འཐད་པར་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་བརྟག་པ་དང་པོ་མི་འཐད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་གི་ཡང་གལ་ ཏེ་རྒྱུས་རྒྱུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་མ་སྤངས་པ་འགག་པ་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་དུ་གནས་སོ་ཞེ་ན་ནི། གལ་ཏེ་རྒྱུ་འགག་འབྲས་བུ་ན། །རྒྱུའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པར་འདོད་ནའོ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེས་ནི་བརྟག་པ་དང་པོའི་ཕ་རོལ་པོའི་གཞུང་བསྣན་པ་བསྟན་ཏེ། གལ་ཏེ་རྒྱུས་རྒྱུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་མ་སྤངས་པ་འགག་པ་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་དུ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དེའི་ཚེ་ཡང་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པར་འདོད་ནའོ། །ད་ནི་དེ་མི་འཐད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །དེ་ལྟ་ན་རྒྱུ་ནི་ཀུན་དུ་འཕོ་བར་འགྱུར། །ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ལྷས་བྱིན་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་དུ་ཀུན་དུ་འཕོ་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་རྒྱུ་ས་བོན་དང༌། འོ་མ་ལ་སོགས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་མ་སྤངས་བཞིན་དུ་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་སུ་རིལ་པོར་ཀུན་དུ་འཕོ་བའི་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་དེ་ནི་མི་འདོད་དོ། །དེ་མི་འཐད་པར་བསྟན་པའི་རིག་པ་གཞན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང༌། སྔོན་སྐྱེས་པ་ཡི་རྒྱུ་ཡང་ནི་ཡང་སྐྱེ་བར་ནི་ཐལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། གལ་ཏེ་རྒྱུས་རྒྱུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་མ་སྤངས་པ་འགག་པ་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་དུ་གནས་པར་གྱུར་ན་རྒྱུ་དེ་སྔོན་རྒྱུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་མ་སྤངས་ཤིང་མ་འགགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་དུ་སྐྱེས་ཟིན་པ་དེ་ད་ཡང་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་ཏེ། ད་ལྟར་འགགས་ཤིང་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་དུ་གནས་པའི་དུས་ན་ཡང་རྒྱུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་མ་སྤངས་ཤིང་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ནི་མི་འཐད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྒྱུའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ནི་རྒྱུའི་
Chinese
为立宗故。若于众会之前。果已生者成。若于因及缘诸众会之前，无有彼等因及缘，彼果已成，如是说者。彼则显示他之论典增益，谓从数论者说能力及显现者之论典中，于因成果以能力之理先有，后唯由缘之众会而显现，如是生者成。今为显示彼不应理故。如是则因及缘诸无有。果无因生当成。彼亦非所欲，如是说者。若于因及缘诸众会之前，无有彼等因及缘，彼果已成，如是则于因及缘诸无有之前所生之彼果，则成无因生之过失，彼亦非所欲。是故我等果有性成立当成，显现唯有性，不应随推察。显现之答已作故。如是说者，是显示如是果从无因而生，彼是任何亦非所欲，汝等是成果之因故，以是之理，于真实义时，唯知有性当成，是故我等汝于真实义成果成就唯有性成立，汝之理则成亦可，汝之显现唯有性，今不应随推察，我等显现先已遮遣故，如是显示。是故能力有如是说者，则成无因生之过失，非所欲，显现是先已遮遣故，数论者果以能力之理先已生者，唯缘之众会而显现如是说之论典不成立如是接之。数论者等之外，其他说者，因性灭坏住成果之自性如是说者，是于数论者等说转变者，成果成就为有性成立之论典也。
English
For the sake of establishing the thesis. If, before the assembly, the fruit has already come into existence. If, before the assembly of causes and conditions, without those causes and conditions, that fruit has come into existence, thus speaking. He then shows the augmentation of the other's treatise, saying that from the treatise of the Samkhyas who speak of potency and manifestation, the fruit is potentially present in the cause, and later it is only manifested by the assembly of conditions, thus it becomes. Now, to show that it is not reasonable, therefore. If it is so, then causes and conditions are all non-existent. The fruit will come into existence without a cause. That is also not desired, thus speaking. If, before the assembly of causes and conditions, without those causes and conditions, that fruit has come into existence, then the fruit born before the non-existence of causes and conditions will become the fault of arising from no cause, which is also not desired. Therefore, we should establish the existence of the fruit, but not infer the existence of manifestation. Because the answer to manifestation has already been given. Thus speaking, it shows that such a fruit arising from no cause is not desired by anyone. You are the cause of the fruit's accomplishment, therefore, by this reason, at the time of the true meaning, only the existence should be known. Therefore, we should establish that you truly accomplish the existence of the fruit. Then your reason may be accomplished, but your existence of manifestation should not be inferred now, because we have already refuted the manifestation, thus it is shown. Therefore, saying that there is potency will become the fault of arising from no cause, which is not desired. Manifestation has been refuted before, so the treatise of the Samkhyas saying that the fruit, which was born before in the manner of potency, is only manifested by the assembly of conditions, is not established, thus it is connected. Others besides the Samkhyas say, the nature of the cause ceasing abides in the nature of the fruit, thus speaking, is the treatise for establishing the existence of the accomplishment of the fruit for those who speak of transformation among the Samkhyas and others.
Chinese
那些人说，例如牛奶自身灭尽而完全转变成酸奶的自性并安住，同样，因自身灭尽而完全转变成果的自性并安住，因为有果的成就，所以我们立宗的意义没有不成立的过失。他们这样说，对于那些这样说的人，如果因没有完全舍弃因的自性而灭尽，安住在果的自性中，或者因完全舍弃因的自性的灭尽，安住在果的自性中来思择，这两种都不合理，将要显示。其中，首先为了显示第一个考察不合理，对于那些人，如果因没有完全舍弃因的自性而灭尽，安住在果的自性中，那么，如果因灭是果，也应许是因的自性。这样说了，这显示了对第一个考察的对方的论点进行了驳斥，如果因没有完全舍弃因的自性而灭尽，安住在果的自性中，那么，在那时也应许是因的自性。现在为了显示那不合理，如果是那样，因就会完全转移，因为没有完全舍弃自性，就像天授从一个家完全转移到另一个家一样。这样说了，如果是那样，因，种子和牛奶等，在没有完全舍弃自性的情况下，就会成为完全转移到果的状态的过失，这是不希望的。为了显示那不合理的其他道理，另外，先前已生的因，也就会再次产生。这样说了，如果因没有完全舍弃因的自性而灭尽，安住在果的自性中，那么那个因，在先前没有完全舍弃因的自性并且没有灭尽的状态时，已经产生为因的自性，那么现在也会成为再次产生为因的自性的过失，因为现在灭尽并安住在果的自性的时候，也因为没有完全舍弃因的自性并且许诺是因的自性。现在为了显示不合理，存在于因的自性中的是因的
English
Those people say that, for example, milk itself ceases and completely transforms into the nature of yogurt and abides, similarly, the cause itself ceases and completely transforms into the nature of the effect and abides, because there is the accomplishment of the effect, so there is no fault of our proposition not being established. They say this, for those who say this, if the cause does not completely abandon the nature of the cause and ceases, abiding in the nature of the effect, or if the cause completely abandons the nature of the cause and ceases, abiding in the nature of the effect, both of these are unreasonable, and will be shown. Among them, first, in order to show that the first examination is unreasonable, for those people, if the cause does not completely abandon the nature of the cause and ceases, abiding in the nature of the effect, then, if the cessation of the cause is the effect, it should also be admitted to be the nature of the cause. Having said this, this shows that the opponent's argument in the first examination has been refuted, if the cause does not completely abandon the nature of the cause and ceases, abiding in the nature of the effect, then, at that time, it should also be admitted to be the nature of the cause. Now, in order to show that it is unreasonable, if that is the case, the cause will completely transfer, because it has not completely abandoned its nature, just like Devadatta completely transfers from one house to another. Having said this, if that is the case, the cause, seeds, milk, etc., without completely abandoning their nature, will become the fault of completely transferring to the state of the effect, which is not desired. In order to show another reason why that is unreasonable, furthermore, the cause that was born earlier will also become the fault of being born again. Having said this, if the cause does not completely abandon the nature of the cause and ceases, abiding in the nature of the effect, then that cause, in the state where it had not completely abandoned the nature of the cause and had not ceased, had already been born as the nature of the cause, then now it will also become the fault of being born again as the nature of the cause, because now, when it has ceased and abides in the nature of the effect, it is also because it has not completely abandoned the nature of the cause and promises to be the nature of the cause. Now, in order to show that it is unreasonable, what exists in the nature of the cause is the cause's