Tibetan
ན་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ལྟ་བ་ལྔ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ལྟ་བ་གཉིས་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་བ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཐེ་ཚོམ་གཉིས་དང༌། མ་རིག་པ་མ་འདྲེས་པ་གཅིག་དང༌། མ་རིག་པ་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་གཅིག་སྟེ། ཕྲ་རྒྱས་བཅུ་གཅིག་པོ་དེ་དག་ནི་ཀུན་དུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རང་གི་ཁམས་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་པས་འདིར་ཆགས་པ་འདོད་ཆགས་པས་ཕྱིས་ཡོད་པ་ནི་ཡང་འདོད་ཆགས་ཕྱིས་སྐྱེ་བའི་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁྱེད་ན་རེ་ཆགས་པ་ཡིན་ན་ དེ་ལ་འདོད་ཆགས་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བས་དེ་ནི་མི་འདོད་དོ་ཞེས་ཟེར་བའི་ཉེས་པ་དེ་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་མེད་དོ། །འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་ལ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་བག་ལ་ཉལ་བའི་ཚུལ་དུ་རང་གི་ངོ་བོ་གཟུང་དུ་མེད་པར་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་བས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པས་ཆགས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་བག་ལ་ཉལ་བའི་ཚུལ་དུ་གནས་པ་དེ་དག་རྐྱེན་རྙེད་ནས་གསལ་བར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ན་འདོད་ཆགས་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཆོས་མངོན་པའི་མཛོད་ལས། བག་ལ་ཉལ་བ་མ་སྤངས་དང༌། ཡུལ་ནི་ཉེ་བར་གྱུར་པ་དང༌། །ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་ཡིད་བྱེད་པ། །ཉོན་མོངས་རྒྱུ་ནི་རྫོགས་པ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པས་དེའི་ཕྱིར་ཆགས་པ་ཉིད་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁྱེད་ན་རེ་འདོད་ཆགས་མེད་པར་ཆགས་པ་ཡིན་པར་འདོད་ན་ཆགས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་འདོད་ཆགས་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་བའི་ཉེས་པ་དེ་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་སྐད་ཅེས་ཟེར་བ་དེའི་ལན་དུ་འདིར་འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས། བཤད་པ། ཆགས་པ་ཡོད་པར་གྱུར་ན་ཡང༌། །འདོད་ཆགས་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་ཆགས་པ་ཡོད་པར་གྱུར་ན་ཡང་འདོད་ཆགས་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་ཆགས་པ་ལ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་བྱ་བ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །ཆགས་པར་མི་བྱེད་ན་ནི། ཇི་ལྟར་འདོད་ཆགས་ཡིན་པར་འགྱུར། ཅི་སྟེ་འགྱུར་ན་ནི་གང་ཡང་འདོད་ཆགས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བས་དེ་ནི་མི་འདོད་དེ་དེའི་ཕྱིར་ཆགས་པ་ཉིད་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པར་མི་འཐད་དོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་མ་ཆགས་པ་ལ་འདོད་ཆགས་སྐྱེ་བ་ན་ཆགས་པ་ཞེས་བརྗོད་པའི་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་གྱི། དེ་འདོད་ཆགས་གང་གིས་ཆགས་
Chinese
那么，那些也是因为见到痛苦而应断除的五种见，以及因为见到集起而应断除的两种见，以及因为见到痛苦和集起而应断除的两种怀疑，以及一个未混合的无明，以及一个相同存在的无明，这十一种微细的增长是名为遍行之因，因为缘于自己的界限之故。如是说，在此，贪欲以贪欲后来存在是又贪欲后来生起的遍行之因的缘故，你如果说如果是贪欲，那么对其生起贪欲就成了无意义，那是不希望的，这样说的过失我们是没有的。如此显示说，各个的生者所有的因上，贪欲等以潜在的方式，自己的体性无法把握地存在着，因此各个的生者都是具有贪欲而贪着的。什么时候贪欲等以潜在的方式存在，那些遇到因缘而显现的时候，那时称为生起了贪欲，如《法句经》中说：未断潜在，境是临近，不如理作意，烦恼因是圆满。如是说，因此贪着本身是贪欲之因的缘故，你如果说如果认为没有贪欲而贪着，因为已经贪着，所以对其生起贪欲就成了无意义，这样说的过失我们是没有的。如是说。对于如是说的那种回答，在此以解释本身，说道：贪着存在即使，贪欲存在怎么会成？如是说，你的贪着存在即使，怎么会成为贪欲存在呢？如此，对于贪着，贪欲的作为什么也没有。如果不贪着，怎么会成为贪欲呢？如果成为，那么什么也不是贪欲本身就不会不成，那是不希望的，因此贪着本身是不应成为贪欲之因的。为了显示那本身，如此对于未贪着者生起贪欲时，是依赖于称为贪着的因缘，那贪欲以什么贪着
English
Then, those are also the five views to be abandoned by seeing suffering, and the two views to be abandoned by seeing the origin, and the two doubts to be abandoned by seeing suffering and origin, and one unmixed ignorance, and one equally existing ignorance, these eleven subtle increases are called the cause of pervasiveness, because they are focused on their own realm. As it is said, here, attachment, because it exists later with desire, is the cause of pervasiveness for the later arising of desire, if you say that if it is attachment, then it becomes meaningless for desire to arise to it, that is not desired, we do not have the fault of saying that. Thus it is shown that, for the cause of all individual beings, desire and so on exist in a latent manner, without being able to grasp their own nature, therefore all individual beings are attached with desire. When desire and so on exist in a latent manner, when those find the conditions and become clear, then it is called the arising of desire, as it is said in the Abhidharmakosa: "Not abandoning latency, and the object is near, not proper attention, the cause of affliction is complete." As it is said, therefore, attachment itself is the cause of desire, if you say that if you think that there is attachment without desire, because it is already attached, it becomes meaningless for desire to arise to it, we do not have the fault of saying that. As it is said. In response to that saying, here by the explanation itself, it is said: "Even if attachment exists, how can desire exist?" As it is said, even if your attachment exists, how can it become the existence of desire? Thus, for attachment, there is nothing that is the action of desire. If it does not attach, how can it become desire? If it becomes, then anything that is not desire itself will not become, that is not desired, therefore attachment itself should not become the cause of desire. In order to show that itself, thus when desire arises to the unattached, it depends on the condition called attachment, with what does that desire attach
Tibetan
པར་གྱུར་པ་ལ་ཆགས་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཆགས་པར་གྱུར་པ་ལ་འདོད་ཆགས་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། ཡང་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པའི་ཚུལ་ནི་མ་ཆགས་པ་འདོད་ཆགས་དང་ཕྲད་པས་ཆགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་གྱི་ཆགས་པ་སྔ་ན་ཡོད་པ་དེ་ཀུན་དུ་འགྲོ་བའི་འདོད་ཆགས་གང་གིས་ ཆགས་པར་གྱུར་པ་ལ་ནི་ཡང་འདོད་ཆགས་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་དེ་ལས་གཞན་ལ་འདོད་ཆགས་མི་སྐྱེ་བ་བཞིན་བས་དེའི་ཕྱིར་ཆགས་པ་ཉིད་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་གལ་ཏེ་ཕ་རོལ་པོ་དག་ན་རེ་འདི་སྐད་ཅེས་འོ་ན་ཆགས་པ་དེ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཡང་བླ་སྟེ་ཆགས་པ་ཉིད་དུ་ནི་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་བའི་ཕྱོགས་སྔ་མ་ཁོང་ནས་དབྱུང་བ་དེའི་ལན་དུ་འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས། དེ་སྟོན་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། འདོད་ཆགས་མེད་པའི་སྔ་རོལ་ན། །ཆགས་པ་དེ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་ཙམ་དུ་ཟད་དེ་དེ་ཡོད་པར་སྟོན་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཆགས་པ་སྔ་ན་མེད་དོ། །ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་སྲིད་པ་སྟེ། ཆགས་པ་ཡོད་པར་གྱུར་ན་ཡང༌། འདོད་ཆགས་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་ཕ་རོལ་པོ་དག་འདོད་པའི་བསམ་པ་ལྟར་ཆགས་པ་ཉིད་ཡོད་པར་གྱུར་ན་ཡང་དེ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ། མི་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་མདོ་མཛད་པས་དགོངས་སོ། །ཡང་ན་ལྷས་བྱིན་ཆགས་པ་ནི་ལྷས་བྱིན་གྱི་རྒྱུད་ལ་འདོད་ཆགས་གང་སྐྱེ་བ་དེའི་མངོན་སུམ་གྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཆོད་སྦྱིན་ཆགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དེ་ཉིད་ཡང་ན་ཚད་མས་ཀྱང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་ཆོས་ཅན་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ཆོས་དང༌། དཔེ་ཡིན་པར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། དཔེར་ན་མཆོད་སྦྱིན་ཆགས་པ་ནི་ཆགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལྷས་བྱིན་གྱི་རྒྱུད་ལ་འདོད་ཆགས་གང་སྐྱེ་བ་དེའི་མངོན་སུམ་གྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་བ་དེ་བཞིན་དུ་ལྷས་བྱིན་ཆགས་པ་ཡང་ཆགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལྷས་བྱིན་གྱི་རྒྱུད་ལ་འདོད་ཆགས་གང་སྐྱེ་བ་དེའི་མངོན་སུམ་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ནི་མི་སྲིད་དེ་ཆགས་པ་རྒྱུད་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཕྱོགས་སུ་བྱེད་ན་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་དང༌། དོན་འགལ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་
Chinese
说“因为仅仅是被称为贪著的事物，对于已经变成贪著的事物产生贪欲是无意义的”。又，世间流传的说法是，未贪著的事物与贪欲相遇，依赖于被称为贪著的词语的因缘，而不是先前存在的贪著，那么用什么普遍存在的贪欲 使之变成贪著呢？对于已经变成贪著的事物，再次产生贪欲将变得毫无意义。例如，就像对其他事物不产生贪欲一样，因此，贪著本身不是贪欲的原因。在此，如果对方说：“那么，贪著虽然不是贪欲的原因，但应该被认为是更高的贪著本身。”为了回答从先前一方提出的问题，注释者说：“因为没有能证明它的推理。”意思是说，在没有贪欲之前，说“存在贪著”仅仅是空话，因为没有能证明它存在的推理，所以先前不存在贪著。“怎么会呢？”这是不可能的，即使存在贪著，怎么会有贪欲呢？作者的意思是，即使按照对方的想法，贪著本身存在，它怎么会是贪欲的原因呢？它不会是原因。或者，天授的贪著是天授相续中产生贪欲的直接原因，因为它是贪著，就像祭祀的贪著一样。也就是说，这个道理也可以用量来证明，将它们依次对应为有法、所立之法、能立之法和例子。例如，祭祀的贪著因为是贪著，所以是天授相续中产生贪欲的直接原因，同样，天授的贪著也是因为是贪著，所以是天授相续中产生贪欲的直接原因。如果说这是不可能的，因为如果将贪著作为相续不同和相续相同的贪欲的原因，那么就是已成立而复证，并且是自相矛盾。
English
It is said, "Because merely calling something 'attachment,' it is meaningless to generate desire for something that has already become attached." Furthermore, the way it is known in the world is that something unattached encounters desire and relies on the condition of the term called attachment, but not the pre-existing attachment. Then, by what universally present desire does it become attached? For something that has already become attached, generating desire again becomes meaningless. For example, just as desire does not arise for anything other than that, therefore, attachment itself is not the cause of desire. Here, if the opponent says, "Then, although attachment is not the cause of desire, it should be considered as the higher attachment itself," to answer the question raised from the previous side, the commentator says, "Because there is no inference to prove it." It means that before there is no desire, saying "there is attachment" is merely empty words, because there is no inference to prove its existence, so there was no attachment before. "How could it be?" This is impossible, even if there is attachment, how could there be desire? The author means that even if attachment itself exists according to the opponent's idea, how could it be the cause of desire? It will not be the cause. Or, the attachment of Devadatta is the direct cause of whatever desire arises in the continuum of Devadatta, because it is attachment, just like the attachment of offering sacrifices. That is to say, this reason can also be proven by valid cognition, corresponding them in order as the subject, the thing to be proven, the proving property, and the example. For example, the attachment of offering sacrifices, because it is attachment, is the direct cause of whatever desire arises in the continuum of Devadatta, similarly, the attachment of Devadatta is also the direct cause of whatever desire arises in the continuum of Devadatta because it is attachment. If it is said that this is impossible, because if attachment is taken as the cause of desire that is of a different continuum and of the same continuum, then it is proving what is already established and is self-contradictory.