Tibetan
ཐའ་གཉིས་རྣམ་པར་སྤངས་པའི་ཚུལ་བསྟན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཁུངས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མདོ་སྡེ་ལས། ཇི་སྲིད་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་བ། །ཡོད་མེད་གཉིས་ཀྱི་མཐར་ཡང་འགྱུར། །སྤྱོད་ཡུལ་འགག་པར་གྱུར་ན་ནི། །སེམས་ཀྱང་ཡང་དག་འགག་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོར་མ་ལྷུང་བ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པས་ཆོས་འགའ་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཅི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །འདིར་སློབ་དཔོན་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་བཅོས་གཞན་དག་གི་སྐབས་སུ་བཀའ་སྩལ་པའི་ཁུངས་ཀྱང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་དུ་སློབ་དཔོན་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་གཞན་དག་ཏུ། འདི་ནི་ཡོད་ཉིད་འགོག་པ་སྟེ། །མེད་ཉིད་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མིན། །ནག་པོ་མིན་ཞེས་སྨྲས་པ་ན། །དཀར་པོ་ཡིན་ཞེས་མ་བརྗོད་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བསྟན་བཅོས་མཛད་པ་ལས་དེ་སྐད་བཀའ་སྩལ་ཏེ། དཔེར་ན་འགའ་ཞིག་གིས་ནག་པོ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པས་དེས་ནག་པོ་དགག་པ་ཙམ་ཉིད་བྱས་པར་ཟད་ཀྱི། དཀར་པོ་ཉིད་དུ་མ་བསྟན་པ་དེ་དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་མེད་པར་དགག་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡོད་པ་ཉིད་དགག་པ་ཙམ་བསྟན་པས། མ་ཡིན་ པར་དགག་པའི་ཚུལ་གྱིས་མེད་པ་ཉིད་དུ་མ་བསྟན་པས་ཆད་པར་ལྟ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་དེ་གཉི་ག་ཡང་ལྟ་བ་ངན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པར་ལྟ་བ་རྣམ་པ་དེ་གཉིས་ནི་རྟག་པ་དང་ཆད་པར་ལྟ་བ་ཡིན་པས་གཉི་ག་ཡང་ལྟ་བ་ངན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ལྟ་བ་དེས་ནི་དོན་དམ་པ་མི་མཐོང་ཞེས་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་འོག་མའི་མགོ་འདྲེན་པ་སྟོན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་དེ་གཉི་ག་ཡང་ལྟ་བ་ངན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཞེ་ན། མཁས་པ་སྤྲོས་པ་མ་ལུས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་བདེ་བ་འདོད་པའི་གེགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པ་མཁས་པ་གང་དོན་དམ་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྤྲོས་པ་མ་ལུས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པའི་བདེ་བ་འདོད་པ་དེའི་གེགས་ནི་མཐའ་གཉིས་སུ་ལྟ་བ་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་ལྟ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་ནི་མཐའ་གཉིས་སུ་ལྟ་བ་དེ་ཇི་ལྟར་མཁས་པ་སྤྲོས་པ་མ་ལུས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་བདེ་བ་འདོད་པའི་གེགས་ཡིན་པ་དེ་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་ཅི་ལྟར་ཡོད་པའི་མཐར་ལྟ་བ་དེ་དེའི་གེགས་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདི་ལ་དོན་དམ་པར་འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་
Chinese
为了表明断除二边的道理，为了表明其出处，经部中说：‘乃至心的行境，也转为有无二边，行境止息时，心也真正止息。’等等。同样，不堕入实有，并非因为无实有而使任何法都无实有。’等等，如是所说。在此，为了表明导师自己在其他论著的场合中所说之出处，同样导师自己也在其他论著中说：‘此乃遮止有，非全盘执取无，说非黑色时，并非说就是白色。’这样说过。导师龙树的尊者自己造《世间观察》论时，如是说道：例如，某人说不是黑色，他只是遮止了黑色而已，并没有表明是白色，同样，这里也是以遮止无的方式，只是表明了遮止有，以遮止非的方式，并没有表明是无，所以不是断见。因此，那两种方式都是恶见，等等，以有和无的看法，那两种方式是常见和断见，所以两种都是恶见。那样看的话，就看不到胜义谛，这显示了下面偈颂的开端。为什么那两种方式都是恶见呢？因为贤者息灭一切戏论而想要获得寂静之乐的障碍。瑜伽行者贤者想要通过在胜义谛中息灭一切分别戏论而获得成佛之乐，其障碍就是执着二边。怎么执着呢？为了表明执着二边如何成为贤者息灭一切戏论而想要获得寂静之乐的障碍。首先，为了表明执着有边如何成为其障碍。在此，在胜义谛中，如果认为有色和无色
English
To show the way to abandon the two extremes, to show its source, it is said in the Sutra Pitaka: 'As long as the mind's field of activity, it also turns to the extremes of existence and non-existence, when the field of activity ceases, the mind also truly ceases.' etc. Similarly, not falling into the real, it is not because there is no real that any dharma is not real.' etc., as it is said. Here, in order to show the source of what the teacher himself said in other treatises, the teacher himself also said in others: 'This is to prevent existence, not to fully grasp non-existence, when saying not black, it is not said to be white.' It has been said like this. The venerable teacher Nagarjuna himself said so when he composed the treatise 'Examination of the World': For example, when someone says it is not black, he has only prevented black, but has not indicated that it is white, similarly, here also, by preventing non-existence, it only shows the prevention of existence, by preventing non-being, it does not indicate non-existence, so it is not a nihilistic view. Therefore, those two ways are all evil views, etc., with the view of existence and non-existence, those two ways are the views of permanence and annihilation, so both are evil views. If you look at it that way, you will not see the ultimate truth, which shows the beginning of the following verses. Why are those two ways all evil views? Because it is an obstacle for the wise to want to attain the bliss of peace by extinguishing all elaborations. The yogi wise man wants to attain the bliss of Buddhahood by extinguishing all discriminating elaborations in the ultimate truth, and the obstacle is clinging to the two extremes. How to cling? In order to show how clinging to the two extremes becomes an obstacle for the wise to want to attain the bliss of peace by extinguishing all elaborations. First, in order to show how clinging to the extreme of existence becomes its obstacle. Here, in the ultimate truth, if it is considered that there is form and formlessness
Tibetan
སྤྱོད་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དང་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་དག་གལ་ཏེ་ཚུལ་གང་ཡིས་ཐ་སྙད་གདགས་སུ་རུང་བ་དེས་བདག་ཉིད་ཐོབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་བར་གྱུར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའོ། །གཟུགས་ན་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་ལ་སོགས་པའོ། །གཟུགས་མེད་པ་ནི་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞི་ལ་སོགས་པའོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དགེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བ་ལ་སོགས་པ་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་རྣམས་སོ། །མི་དགེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་མི་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་རྣམས་སོ། །ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་དག་དོན་དམ་པར་གལ་ཏེ་ཚུལ་གང་གིས་ཐ་སྙད་གདགས་སུ་རུང་བ་དེས་བདག་ཉིད་ཐོབ་ པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པར་གྱུར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་དོན་དམ་པར་གལ་ཏེ་ཅི་ལྟར་སྦྱིན་པའི་བྱ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། བསམ་གཏན་དག་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དག་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་དག་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚུལ་གང་གིས་ཐ་སྙད་གདགས་སུ་རུང་བའི་ཚུལ་དེས་བདག་ཉིད་ཐོབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཞིང༌། ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་ཡིན་པར་གྱུར་ནའོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ན་དེ་ཇི་ལྟར་གེགས་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དགེ་བ་དང༌། མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་བསྐྱེད་པ་དང༌། མི་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་འབད་པ་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཏེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་བུམ་པ་དང་སྣམ་བུ་ཡོད་པ་བཞིན་བས་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་ཆོས་ཅན་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ཆོས་དང༌། དཔེ་ཡིན་པར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྒྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་བུམ་པ་དང་སྣམ་བུ་ཡོད་པ་ནི་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་བསྐྱེད་པ་དང་མི་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་འབད་པ་དོན་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་ཚུལ་གང་གིས་ཐ་སྙད་གདགས་སུ་རུང་བའི་ཚུལ་དེས་བདག་ཉིད་ཐོབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡོད་པར་གྱུར་ན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་བསྐྱེད་པ་དང༌། མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་མི་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་
Chinese
如果说行为、超世间、善、不善和无记等，如果以任何方式可以施设名言，它们就成了获得自性的本体，等等。 说道，欲界中的行为是指布施等。 色界中的行为是指四禅等。 无色界中的行为是指四空定等。 超世间是指八正道等。 善是指断除杀生等十善业道。 不善是指杀生等十不善业道。 无记是指异熟所生等。 如果这些在胜义中，以任何方式可以施设名言，它们就成了获得自性的本体。 也就是说，如果欲界中的行为等，在胜义中，如果以如何成办布施之业等，成办禅定等，成办等持等，修习八正道等，成办善、不善和无记等的方式，以任何可以施设名言的方式，它们就是获得自性的本体，并且成了本体存在。 如果这样，那会有什么妨碍呢？ 因此，生起善和不善之法，以及为了不生起而努力就变得毫无意义，因为它们是存在的，例如瓶子和布匹是存在的。 说道，这些也按照顺序转变为有法、所立之法、能立之法和比喻。 例如，瓶子和布匹是存在的，因为它们是存在的，所以为了生起和不生起它们而努力是毫无意义的，同样，善和不善之法，如果以任何可以施设名言的方式，它们就成了获得自性的本体而存在，因为它们是存在的，所以为了生起善法，以及为了不生起不善法
English
If it is said that actions, supramundane things, virtuous things, non-virtuous things, and indeterminate things, if they become the very nature of attaining selfhood by whatever means they can be designated, and so on. It is said that actions in the desire realm refer to giving and so on. Actions in the form realm refer to the four meditations and so on. Actions in the formless realm refer to the four absorptions and so on. Supramundane things refer to the Noble Eightfold Path and so on. Virtuous things refer to the paths of the ten virtuous actions, such as abandoning killing and so on. Non-virtuous things refer to the paths of the ten non-virtuous actions, such as killing and so on. Indeterminate things refer to those born from ripening and so on. If these, in the ultimate sense, become the very nature of attaining selfhood by whatever means they can be designated. That is to say, if actions in the desire realm and so on, in the ultimate sense, if by what means accomplishing the act of giving and so on, accomplishing meditations and so on, accomplishing absorptions and so on, cultivating the Noble Eightfold Path and so on, and accomplishing virtuous, non-virtuous, and indeterminate things, by whatever means they can be designated, they are the very nature of attaining selfhood, and they become existent in nature. If that is the case, then what hindrance would there be? Therefore, striving to generate virtuous and non-virtuous dharmas, and to not generate them, becomes meaningless, because they exist, just as pots and cloths exist. It is said that these are also transformed in order into subject, object to be proven, means of proof, and example. For example, pots and cloths exist, and because they exist, striving to generate and not generate them is meaningless. Similarly, if virtuous and non-virtuous dharmas, by whatever means they can be designated, exist as the very nature of attaining selfhood, because they exist, striving to generate virtuous dharmas, and to not generate non-virtuous dharmas
Tibetan
འབད་པ་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་ཡོད་པར་ལྟ་བ་ནི་མཁས་པ་སྤྲོས་པ་མ་ལུས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་བདེ་བ་འདོད་པའི་གེགས་ཡིན་ནོ། །བདེ་བ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱང་བདེ་བའི་ཁྱད་པར་ཉམས་པ་མེད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཁྱད་པར་ཉམས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། རྩིག་པ་ལ་བྲིས་པའི་རི་མོ་བཞིན་དུ་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་ན་ཚོད་དང་བོད་ཚོད་དང་སྤྱོད་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་དག་ལ་སྐྱེ་བྲི་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི་མཇུག་བསྡུ་བ་དང་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལྟར་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་དོན་དམ་པར་གལ་ཏེ་ཚུལ་གང་གིས་ཐ་སྙད་གདགས་སུ་རུང་བའི་ཚུལ་དེས་བདག་ཉིད་ཐོབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡོད་པར་གྱུར་ཅིང༌། དགེ་བ་དང་ མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་བསྐྱེད་པ་དང་མི་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་འབད་པ་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་ན་སེམས་ཅན་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱང་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཁྱད་པར་ཉམས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། རྩིག་པ་ལ་བྲིས་པའི་རི་མོ་བཞིན་དུ་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་ན་ཚོད་དང་བོང་ཚོད་དང་སྤྱོད་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་དག་ལ་སྐྱེ་བྲི་མེད་པར་འགྱུར་བས་ཡོད་པའི་མཐར་ལྟ་བ་དེ་ནི་མཁས་པ་སྤྲོས་པ་མ་ལུས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་བདེ་བ་འདོད་པའི་གེགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལྟ་བ་ངན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་ཅི་ལྟར་མེད་པའི་མཐར་ལྟ་བ་དེ་དེའི་གེགས་ཡིན་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཅི་སྟེ་ཁམས་གསུམ་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དང་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་དག་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་བར་གྱུར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། ཅི་སྟེ་དོན་དམ་པར་འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དང་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་དག་གལ་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཚུལ་གང་གིས་ཐ་སྙད་གདགས་པ་ཙམ་གྱི་ཚུལ་དེར་ཡང་མེད་པ་ཡིན་བར་གྱུར་ནའོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ན་དེ་ཅི་ལྟར་གེགས་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་བསྐྱེད་པ་དང་མི་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་འབད་པ་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། མེད་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་རི་བོང་གི་རྭ་རྣོན་པོར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འབད་པ་བཞིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་ཆོས་ཅན་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ཆོས་དང༌། དཔེ་ཡིན་པར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། དཔེར་ན་རི་བོང་གི་རྭ་མེད་པ་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་རྣོན་པོ་དང་རྟུལ་པོར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འབ
Chinese
因此，努力将变得毫无意义，因此，认为存在是智者一切戏论寂灭之乐的障碍。拥有快乐者，快乐的差别也不会消失；拥有痛苦者，痛苦的差别也不会消失。就像墙上画的画一样，众生的年龄、大小和行为的差别也不会有生灭。这是结论和量之果，如果这样认为，那么行为等等在胜义中，如果以任何方式可以施设名言的方式，也获得了自性的体性而存在。如果善与非善之法生起与不生起，努力将变得毫无意义，那么有情拥有快乐和痛苦者，快乐和痛苦的差别也不会消失。就像墙上画的画一样，众生的年龄、大小和行为的差别也不会有生灭，因此，认为存在的边见是智者一切戏论寂灭之乐的障碍，因此是唯一的恶见。现在，为了说明如何认为不存在的边见是它的障碍，如果三界、出世间、善、非善和无记等自性不存在，等等。如果胜义中，意欲、色和无色中，行为和出世间、善、非善和无记等，如果在世俗中，也仅仅是以任何方式施设名言的方式也不存在。如果那样，那如何是障碍呢？如果那样，那么善与非善之法生起与不生起的努力将变得毫无意义。因为不存在，例如为了使兔子的角变锋利而努力一样。这些也应按顺序与有法、所立之法、能立之法和比喻相联系。例如，兔子的角不存在，因为不存在，所以为了使之锋利或迟钝而努力
English
Therefore, effort will become meaningless, so the view of existence is an obstacle to the bliss of the complete pacification of all the sophistry of the wise. Those who have happiness, the difference of happiness will not disappear; those who have suffering, the difference of suffering will not disappear. Like a painting on a wall, the differences in the age, size, and behavior of beings will not have arising and ceasing. This is the conclusion and the result of valid cognition. If it is thought that way, then actions and so on, in the ultimate sense, if in any way that can be nominally designated, also obtain the nature of self-nature and exist. If the virtues and non-virtues arise and do not arise, effort will become meaningless, then sentient beings who have happiness and suffering, the difference between happiness and suffering will not disappear. Like a painting on a wall, the differences in the age, size, and behavior of beings will not have arising and ceasing, so the view of the extreme of existence is an obstacle to the bliss of the complete pacification of all the sophistry of the wise, so it is the only wrong view. Now, in order to show how the view of the extreme of non-existence is its obstacle, if the three realms, transcendence, virtue, non-virtue, and the unindicated, etc., are non-existent in nature, and so on. If in the ultimate sense, in desire, form, and formlessness, actions and transcendence, virtue, non-virtue, and the unindicated, etc., if in the conventional sense, also only in the way of nominally designating in any way, they do not exist. If that is the case, how is that an obstacle? If that is the case, then the effort of arising and not arising of virtues and non-virtues will become meaningless. Because it does not exist, for example, like trying to make a rabbit's horn sharp. These should also be related to the subject, the to-be-established dharma, the establishing dharma, and the example in order. For example, the rabbit's horn does not exist, because it does not exist, so trying to make it sharp or dull